اطلس کامل گیاهان دارویی و معطر

مشخصات ظاهری:

ابوقرنین گیاهی است آبزی که برگهای مواج، لوزی شکل، دندانه دار و منتهی
به دمبرگ دراز دارد. برروی ساقه غوطه‌ور آن در آب، برگ‌هایی از نوع کاملا متفاوت و
دارای پهنک منقسم به قطعات باریک و نخی شکل جای دارد.

گل‌های سفید رنگ آن، به حالتی در وسط برگ‌ها ظاهر می‌گردد که کمی بالاتر
از سطح آب دیده می‌شود گفتنی است با اینکه این گیاه، یکساله می‌باشد ولی در بعضی
نواحی به علت شرایط خاص محیط زندگی، به حالت چندساله نیز در می‌آید. پراکندگی آن
بیشتر در مرداب‌ها، استخرهای طبیعی، و به طور کلی آب‌های راکد یا نیمه راکد اغلب
نواحی اروپا و آسیا است.

خواص: ابوقرنین در موارد زیر استفاده درمانی قرار
می‌گیرد.

محل رویش: سواحل دریای خزر (به خصوص درجاهایی که آب
دریا به حالت راکد با نیمه راکد در آمده‌اند) مازندران (مابین بابلسر و
نوشهر)-مرداب میان پشته بندر انزلی-آب‌های راکد گیلان-نواحی شمالی ایران و ...

........................................................................................

ادونیس
استفالس

 

مشخصات ظاهری:

ادونیس یا ادونس استفالس گیاهی است علفی، یک ساله و یا دو ساله که دارای
ساقه‌ای به ارتفاع 20 تا 50 سانتی‌متر است. ادونیس ریشه باریک دراز و برگ‌هایی با
بریدگی‌های بسیار، نخی شکل وعاری از تار دارد،‌ در ضمن لکه تیره رنگی در قاعده
گلبرگ‌های آن دیده می‌شود که بهترین وسیله‌ی تشخیص این گیاه است. میوه‌ی آن از
فندقه‌هایی تشکیل می‌یابد که در مجموع ظاهر استوانه‌ای شکل پیدا می‌کند. لازم به
ذکر است که با پرورش دادن این گیاه، نمونه‌هایی دیگری با گلبرگ‌های زیاد، پرپر و به
رنگ‌های متفاوت به دست آمده است.

گیاه مزبور در مزارع، کنار جاده‌ها و مکان‌های مرطوب رشد می‌کند و
گل‌های زیبای آن که رنگ قرمز خونی دارند، در ماه‌های اردیبهشت تا مرداد ظاهر
می‌شوند. به ندرت نیز از نمونه‌های دیگر آن ممکن است گل‌های قرمز مایل به زرد پیدا
کنند.

خواص:

ادونیس استفالس ادرار آور و تقویت کننده قلب می‌باشد. همچنین از برگ‌های
آن به عنوان مدر و ملین و نیز از بین برنده سنگ کلیه درمانی به عمل می‌آید. در برخی
مناطق از این گیاه برای درمان آب آوردن انساج استفاده می‌نمایند.

محل رویش:

بلوچستان-شیراز-اطراف بوشهر-اصفهان-بروجرد-خرم‌آباد-در عمارلو گیلان-هفت
تپه دزفول-ورامین-کرج-اطراف تهران و ...

.........................................................................................

اذخر

 

نام‌های دیگر:

خلال مامونی-تبن مکه-اذخر مکی-کاه مکه-گربه دشتی.

مشخصات ظاهری:

اذخر، گیاهی چند ساله، دارای ساقه راست و به ارتفاع 30 الی 40 سانتی‌متر
است و چون برگ‌های باریک و دراز، به وضع پرپشت دارد،‌به صورت بوته فشرده جلو
می‌کند. برگ های آن ظاهری باریک و دراز و منتهی به نوک تیز دارند.

از مجموع سنبلک‌های آن، سنبله‌های درازی با ظاهر مشخص به وجود
می‌آید.

خواص: از اذخر در موارد زیر استفاده درمانی به عمل
می‌آید:

رماتیسم-دردهای عصبی-تب-صرع کودکان-برونشیت و ...

محل رویش:

در ارتفاعات 2700 متری کوه جوپار کرمان-بلوچستان-قصرشیرین-صالح آباد و
...

.........................................................................................

 

ازگیل

 

نام‌های دیگر: کونوس دار- سر-ینی دنیا-کنس-زر-تورش سر-کوندوز و ....

مشخصات ظاهری:  ازگیل،‌درختچه و یا درخت کوچکی به
ارتفاع 5 تا 6 متر است و اغلب جنگل‌های نواحی معتدله آسیا و اروپا می‌روید.درخت
ازگیل، ساقه‌های خاردار، برگ‌های بیضوی دراز، نوک تیز با دندانه‌های کوچک و گل‌های
درشت، سفید رنگ و گاهی صورتی دارد. میوه‌اش کروی شکل می‌باشد.

خواص: از ازگیل در موارد زیر استفاده درمانی به عمل
می‌آید: ورم روده-تقویت کننده اسهال‌های ساده-خونریزی‌های داخلی-زیاد کردن
ادرار-آفت-ورم مخاط گلو و ...

محل رویش: قره داغ-اطراف تهران-دره
چالوس-کجور-مازندران-بندر گز-دره تالار (بین قائم شهر و پل سفید)-آذربایجان-اطراف
رشت-لاهیجان-بندرانزلی-دامنه‌های جنگل حاجی امیر در 28 کیلومتری شمال شرقی اردبیل و
...

.........................................................................................

اسپرس

نام‌های دیگر: انوبروخیس-عرن

مشخصات ظاهری: اسپرس گیاهی است یک ساله، که دارای
گونه‌های مختلف می‌باشد. این گیاه، برگ‌های مرکب از برگچه‌های متعدد بیضوی و نوک
تیز و گل‌هایی به رنگ‌های صورتی، سفید، مایل به بنفش و ... دارد. طول ساقه‌های
گونه‌های مختلف آن متفاوت بوده و بین 8 تا 60 سانتیمتر متغیر است. میوه‌اش نیام و
محتوی دانه‌های صاف کروی یا کم وبیش مسطح است.

خواص: از این گیاه بیشتر به عنوان زیاد کننده تعرق
استفاده به عمل می‌آید.

محل رویش: آذربایجان-ارومیه-لرستان-شهرستانک-البرز و
...

.........................................................................................

اسطوخودوس

نام‌های دیگر:

لاوند-خزامی و ...

مشخصات ظاهری:

اسطوخودوس، گیاهی است بوته‌ای با ساقه‌ای منشعب و پوشیده از برگهای
باریک است.در انتهای ساقه‌ها خوشه‌ای از گل‌های آبی رنگ مایل به بنفش
می‌روید.میوه‌ی آن فندقه است. این گیاه در ماه‌های تیر الی مرداد شروع به گلدهی
می‌کند. زادگاه اصلی اسطوخودوس قسمت شرقی مدیترانه می‌باشد و اغلب در باغ‌ها و
مزارع کشت می‌شود. به منظور استفاده دارویی از گیاه مزبور، ساقه‌های گلدار آن را
چیده و پس از آنکه گل‌ها روی ساقه خشک شدند، آنها را جمع آوری نموده و به مصرف
درمانی می‌رسانند.

خواص: از این گیاه بیشتر در موارد، رماتیسم، بی‌خوابی،
ضعف اعصاب  و همچنین به عنوان تقویت کننده استفاده می‌شود. در استعمال خارجی نیز از
آن در شستشوها و کمپرس‌ها استفاده درمانی به عمل می‌آورند.

محل رویش: آذربایجان-علمدار-کوه‌های میانه-مرند-هشترود
و ...

.........................................................................................

اسفرزه

نام‌های دیگر:

قارنی یاروخ-برزقطوناء-اسپرزه-جشیشه البراغیث.

مشخصات ظاهری:

اسفرزه، گیاهی است یک ساله به ارتفاع 10 تا 35 سانتیمتر که برگ‌های
باریک، دراز، نوک تیز و مجتمع به وضع متقابل یا 3 تایی برروی ساقه دارد. گل‌های آن
به وضع مجتمع در کناره برگ‌های قسمت انتهایی ساقه، به صورت سنبله‌هایی واقع  برروی
پایه بلند ظاهر می‌گردد، دارای براکته‌های باریک در قاعده گل آذین هستند و میوه‌اش
پوشینه، شکوفه، دو خانه و محتوی یک دانه کوچک و لغزنده و به رنگ قهوه‌ای در هر
خانه‌ است.

خواص:

از دانه اسفرزه بیشتر در موارد: نزله‌های مزمن، اسهال‌های ساده، التهاب
کلیه و مثانه و خونریزی ریه استفاده می‌شود. از برگ آن نیز به عنوان التیام دهنده
زخم و جراحات و همچنین به عنوان ملین استفاده می‌شود.

محل رویش:

ماسه زارهای ساحل دریای خزر-از بندرانزلی تا نوشهر-بم-کرمان-مسجد
سلیمان-ایلام-لرستان-در ارتفاعات 300 متری رودبار-دشت گرگان-آذربایجان و ...

.........................................................................................

اسپند

نام‌های دیگر: عذبه-اسپند-غلفه الذئب-حرمل و ...

مشخصات ظاهری:

اسپند گیاهی است علفی، پایا که به ارتفاع 30 تا 40 سانتی‌متر و حتی
بیشتر نیز می‌رسد. اسپند ظاهری بوته مانند، پربرگ، به رنگ سبز زیبا و برگ‌هایی با
تقسیمات باریک، دراز و نامنظم دارد. گل‌های درشت و زیبای آن دارای 5 کاسبرگ باریک و
5 گلبرگ بزرگ به رنگ سفید مایل به سبز است. میوه‌ای آن،‌پوشینه و کروی می‌باشد.

خواص: از دانه اسپند بیشتر به ضدعفونی کردن هوا و
همچنین به عنوان خواب آور، زیاد کننده تعریق، دافع کرم و قاعده آور استفاده درمانی
به عمل می‌آید.

محل رویش:

نواحی بایر و اطراف کویر-جاده تهران به قم-دامغان-سمنان-
قزوین-کاشان-نیشاپور-بیرجند-گناباد-خراسان-سیستان-بلوچستان-بوشهر-کرمان-لرستان-تبریز-اطراف
کرج و ...

.........................................................................................

آسه

نام‌های دیگر:

خولان-باکس ثرون

مشخصات ظاهری:

آسه، درختچه‌ای است به ارتفاع 2 تا 5 متر و دارای شاخه‌های فراوان که
برگهای آن بیضوی دراز، نوک تیز و گلهای آن به رنگ بنفش و واقع در کنار برگها است.
میوه گوشت دار و بیضوی دارد که پس از رسیدن به رنگ قرمز یا نارنجی در می‌آید. آسه
به حالت وحشی در منطقه وسیعی از اروپا، آسیا (از جمله ایران) و ... پراکنده شده
است.

خواص:

در موارد زیر از آسه، استفاده درمانی به عمل می‌آورند:

زیاد کردن ادرار-‌بی‌خوابی-یبوست-اخلاط-تشنج-سیاه سرفه-سرفه‌های
تشنجی-قاعدگی-بواسیرهای خونی-آب آوردن انساج-تقویت نیروی جنسی-تقویت بینایی و
...

محل رویش:

نواحی خشک جنگل‌های حاشیه دریای خزر-کرمان-لرستان-خوزستان-جزیره خارک-در
ارتفاعات 2000 متری یزد-بوشهر-بلوچستان و ...

.........................................................................................

آش انگور

نام‌های دیگر:

خوشه انگور-شر-عوسج-شجره الدکن-خرزل-اشنگور-الجاره-کلی کک و ...

مشخصات ظاهری:

آش انگور، درختچه‌ای است به ارتفاع 2 تا 3 متر که به ندرت در شرایط
مساعد به ارتفاع 6 تا 8 متر نیز می‌رسد. شاخه‌های فراوان و متقابل آن، وضع بسیار
نامنظم و کج و معوج، از بهترین وسیله تشخیص گیاه به شمار می‌آید. شاخه‌های آش انگور
خار دار است.

برگ‌های آن متقابل، دندانه‌دار، کرک، به طول 3 تا 6 سانتی‌متر و حتی 13
سانتی‌متر، به عرض 2 تا 5 سانتی‌متر و دارای 3 تا 4 زوج رگبرگ‌ کمانی درا طراف
رگبرگ میانی است. گل‌هایی کوچک به رنگ زرد مایل به سبز، دوپایه، مجتمع به تعداد
نسبتا زیاد وبه حالت فشرده در کناره برگ‌ها دارد. میوه‌ی آن به بزرگی یک نخود و به
رنگ سیاه، پس از رسیدن کامل است. در داخل میوه‌ی آن، درون شیره‌ای به رنگ قرمز مایل
به سبز یا مایل به بنفش، 2 تا 4 دانه جای دارد.

خواص: از شیره آش انگور بیشتر در موارد: یبوست،(
پرخونی)،‌زیاد کردن ادرار، آب آوردن انساج و استفاده درمانی به عمل می‌آید.

محل رویش: جنگل‌های حسن بگلو
آذربایجان-لاهیجان-خلخال-در ارتفاعات 2400 متری کلاردشت مازندران-پل زنگوله و
...

.........................................................................................

افتیمون

نام‌های دیگر:

شکوثا- شکوث-حماض الارنب

مشخصات ظاهری:

افتیمون، گیاهی است علفی، یک ساله و پیچنده که به حالت انگلی برروی
عده‌ای از گیاهان علفی به سر می‌برد.

نحوه‌ی تشخیص آن از گونه‌های مشابه به این صورت است که در نوع اصلی
ساقه‌ها، ظریف، باریک، قابل انعطاف، صاف و منشعب می‌باشند.گل های آن مایل به زرد و
صورتی دیده می‌شود. اواخر بهار تا پاییز زمان گل دادن افتیمون می‌باشد. گل‌های آن
مرکب از قطعات پنج‌تایی و مجتمع و به وضع فشرده یا ظاهر کروی، در طول ساقه و در
کنار فلس‌ها است.

خواص:

از افتیمون بیشتر در موارد زیر استفاده درمانی به عمل می‌آید:

زیاد کردن اشتها-صفرا-التیام و شستشوی زخم‌ها-اسکوربوت-یبوست-ضعف دستگاه
هاضمه-دفع گازهای روده و ...

محل رویش:

در 200 الی 500 متری کوه لاله زار-در 2900 متری کوه جوپار کرمان-جزیره
قشم-جزیره هرمز-کازرون-بندرعباس-در 2600 متری شاه کوه اصفهان-در ارتفاعات 2400متری
جنگل پل زنگوله-کندوان-شوش-کرج-همدان-اطراف تهران و ...

.........................................................................................

افسنطین

نام‌های دیگر:

کشوث رومی-دسیسه

مشخصات ظاهری:

افسنطین، گیاهی است علفی، پایا به ارتفاع 40 تا 60 سانتی‌متر و یا 100
سانتیمتر. برگ‌هایی متناوب با بریدگی‌های باریک و عمیق تا حد رگبرگ میانی دارد ولی
به نسبتی که به فاصله‌ی برگ از قاعده ساقه دور باشد، بریدگی‌ها کمتر می‌شود. سطح
فوقانی و تحتانی برگ پوشیده از تارهای فراوان است و چون ساقه و انشعابات آن نیز این
حالت را دارد، مجموعاً به رنگ خاکستری روشن با ظاهر کاملا مشخص جلوه می کند.
کاپیتول‌های آن کوچک، به تعداد خیلی زیاد و دارای پهنایی بین 3 تا 4 میلی‌متر با
حالت آویخته است. میوه‌ی آن فندقه، بسیار کوچک و دارای سطح صاف است.

از همه‌ی قسمت‌های آن بوی تند به مشام می‌رسد.

خواص:

از افسنطین در موارد زیر استفاده درمانی به عمل می‌آید:

ضعف قلب-تب-زیاد کردن ادرار-عدم امکان دفع خون قاعدگی-کرم-عفونت-تقویت
دستگاه هاضمه-و قلب-آب آوردن انساج-ترشحات رحم-التیام زخم‌ها.

محل رویش:

خراسان-در 2200 متری آبگرم-در 1550 متری گردنه حیران 64 کیلومتری مشرق
اردبیل-آستارا-گیلان-پل زنگوله-دره هراز و ...

.........................................................................................

اقحوان

نام‌های دیگر:

شجره مرین-منیات-کرکاش و ...

مشخصات ظاهری:

اقحوان، گیاهی است 2 و یا چندساله که دارای ساقه‌ای به ارتفاع 30 تا 80
سانتی‌متر است. برگ هایی نرم، به رنگ سبز روشن، منقسم به قطعات برگچه مانند و
دندانه دار دارد. کاپیتول‌های‌ آن مرکب از دو نوع گل،‌یکی زبانه‌ای و به رنگ سفید،
واقع در حاشیه و دیگر لوله‌ای و به رنگ زرد و واقع در ناحیه وسط است و چون گلها پس
از شکفتن،‌به صورت گل آذین دیهیم، در راس ساقه جلوه می کنند، به این خاطر منظره
زیبایی را بوجود می‌آورند.

خواص:

از اقحوان بیشتر در موارد زیر استفاده درمانی به عمل می‌آورند.

تقویت معده-تشنج-اسهال-قاعدگی-تب-عفونت-کرم-اختلالات دستگاه
هاضمه-قولنج-نفخ-ضعف اعصاب-ترشحات مهبل-میگرن-سردرد-نقرس-بیماری‌های رحمی با منشاء
عصبی-هیستری-ضعف دستگاه گوارش و ...

محل رویش:

شیره کوه-شاه کوه-فیروز کوه-دامغان-اطراف کرج-قزوین-کوه دماوند-خراسان
در 32 کیلومتری مشرق شهرکرد-آذربایجان-در 1700 متری داماش در 1300 الی 3000 متری
ارتفاعات کندوان-مازندران-جنگل لوه-گرگان و ...

.........................................................................................

آقطی

نام‌های دیگر: پلم-پلخون-شون-شوند-خمان صغیر-خاما آقطی- پلیم.

مشخصات ظاهری:

آقطی، گیاهی است علفی و به ارتفاع 1 تا 2 متر که برگ‌های آن دارای 5 یا
6 و گاهی 9 برگچه بیضوی دراز، نوک تیز و دندانه دار است. گل‌های مجتمع آن، رنگ سفید
مایل به گلی دارند و پس از رسیدن نیز به میوه‌های کوچک، کروی و به رنگ سیاه مایل به
ارغوانی تبدیل می‌گردند. از تمام قسمت‌های گیاه مزبور بوی تند ونامطبوعی متصاعد
می‌شود، که این خود از مشخصه‌های مناسب برای تشخیص آن در منطقه می‌باشد، زیرا بوی
تند آن اطراف را فرا می‌گیرد. پوست ساقه، ریشه، گل، میوه و دانه این گیاه، دارای
خاصیت درمانی است ولی اگر به مقادیر زیاد مصرف گردند، موجب ایجاد ناراحتی
می‌گردد.

خواص:

از آقطی بیشتر در موارد زیر استفاده به عمل می‌آید: زیاد کردن
ادرار-یبوست-بیماری‌های پوستی-زیاد کردن تعریق-التهاب بافت‌ها-استسقاء-ورم
مفاصل-گلو درد و ...

محل رویش:

بندرگز- مازندران-(دره هراز) در 1000 متری کوهرنگ-گیلان-قزوین-اطراف
کرج-سواحل دریای خزر و ...

.........................................................................................

آقطی سرخ

مشخصات ظاهری:

درختچه‌ای است به ارتفاع 2 تا 4 متر و دارای ظاهری زیبا که برگ‌های آن
مرکب از 5 یا 7 برگچه دندانه دار با دمبرگ فرعی کوتاه و ظاهر بیضوی دراز است.

گل‌هایی به رنگ سفید مایل به سبز و مجتمع به صورت خوشه‌های بسیار منشعب
دارد و چون این برگ‌ها قبل از پیدایش در گیاه ظاهر می‌شوند، منظره آن زیبا
می‌شود.

از مجموعه‌های گل‌های آن بوی ملایمی به مشام می‌رسد. میوه آن که در
اواخر تابستان به مرحله کامل رسیدن می‌رسد-رنگ قرمز مرجانی و بسیار زیبا دارد.

خواص: از شیره میوه آقطی سرخ بیشتر به عنوان زیاد
کننده عرق استفاده می‌گردد.

محل رویش:

آقطی سرخ به حالت خودرو در دشتهای نواحی مختلف، مخصوصاً دامنه‌های منتهی
به جنگل‌های وسیع رشد می‌کند. در ایران معمولاً این گیاه را پرورش می‌دهند.

........................................................................................

 

اکسیر ترکی

نام‌های دیگر: وج-عود الوج

مشخصات ظاهری:

اکسیر ترکی، گیاهی علفی و دارای برگ‌هایی کم و بیش شبیه برگ زنبق است.
این گیاه ریزوم افقی و استوانه‌ای شکل دارد که در سطح فوقانی آن اثر برگ‌های ازبین
رفته ولی در سطح تحتانی،ریشه‌های متعدد دیده می‌شود. برگ‌های آن متناوب، غلاف دار،
باریک و دراز، به طول 50 تا 60 سانتی‌متر و دارای 2 لبه نسبتا تیز می‌باشند.

گلهای نر و ماده داشته و به رنگ زرد و مجتمع به صورت سنبله مخصوص دارد.
هرگل آن 6 پرچم و یک مادگی با کلاله بدون پایه دارد که پوششی مرکب از قطعات 6 تایی،
آنها را از خارج فرا می‌گیرد. میوه‌اش پوشینه، دارای سه سطح مشخص و محتوی سه دانه و
محصور در کاسه گل است.

خواص: اکسیر ترکی محرک، مقوی و ضد نزله می‌باشد.
همچنین در موارد زیر نیز مورد استفاده درمانی قرار می‌گیرد: سوء هاضمه-ضعف دستگاه
گوارش- زیاد کردن ادرار-زیاد کردن تعریق-نقرس-کم خونی-زردی-خونریزی
بینی-خونریزی‌های رحم-درد کلیه-نرمی استخوان-التهاب و بیماری‌های کبدی.

محل رویش: اکسیر به صورت خودرو در کنار رودخانه‌ها و
جریان‌های آب رشد می‌کند به این خاطر این گیاه در اکثر نواحی ایران بخصوص در
بلوچستان و نواحی غرب دیده می‌شود.

.........................................................................................

اکلیل الجبل

نام‌های دیگر:

رومارن-اکلیل کوهی-حصالبان

مشخصات ظاهری:

اکلیل الجبل گیاهی است پایا، بسیار معطر و دارای ساقه‌های چوبی به
ارتفاع 50 سانتی‌متر الی 1 متر که برگهای متقابل با کناره برگشته، باریک و دراز،
نوک تیز و نسبتا خشن دارد. سطح فوقانی پهنک برگ آن نیز به علت فاقد بودن تار،‌بهرنگ
سبز ولی سطح تحتانی آن،‌ بر اثر پوشیه بودن از کرک به رنگ تقریبا سفید است. گل‌های
آن رنگ آبی روشن و گاهاً سفید دارد و در قسمت داخلی آن، لکه کوچک و بنفش رنگ دیده
می‌شود.

خواص: از اکلیل الجبل در موارد زیر استفاده می‌کنند:
زیاد کردن ادرار-تشنج- صفرا-تقویت معده-التیام زخم‌ها-بیماری‌های کبد-یرقان-ضعف
عمومی-خستگی مفرط-بی‌حالی در دوره نقاهت-نزله‌های مزمن-آسم-سیاه سرفه-سرفه‌های تشنج
آور-آب آوردن انساج-میگرن-تپش قلب-سرگیجه-ترشحات مهبلی-قطع قاعدگی-سوء هاضمه و
...

محل رویش: اکلیل الجبل به خاطر داشتن برگ‌های سبز
دائمی و زیبای خاص در اکثر نقاط ایران پرورش داده می‌شود. در برخی مناطق از جمله
آذربایجان نیز به طور خودرو رشد می‌کند.

.........................................................................................

آلاله

نام‌های دیگر:

زغلیل-زغلنته

مشخصات ظاهری:

آلاله، گیاهی است یک ساله، به ارتفاع 15 تا 60 سانتی‌متر و دارای ساقه
منشعب و توخالی که برگ‌های آن دارای پهنکی با بریدگی‌های عمیق و گل‌هایش به رنگ زرد
روشن است. هر پایه گیاه در محیط‌های مساعد، تعداد فراوانی در حدود 70 تا 100 گل
می‌دهد.

خواص: این گیاه با اینکه سمی می‌باشد و در زمان‌های
قدیم آن را برای ایجاد مسمومیت به کار می‌بردند ولی در سال 1798 میلادی، دانشمندی
به نام گیلبرت، مصرف 2 گرم شیره گیاه مزبور را که در یک لیتر آب رقیق شده باشد، در
درمان تنگی نفس، بیماری سل، زردی، اولسرهای مثانه و .... توصیه نمود.

محل رویش: آلاله بیشتر در گل‌ و لای مناطق مردابی،
گودال‌ها، کنار استخرهای طبیعی و ... رشد می‌کند. این گیاه را می‌توان در مناطقی از
جمله بندر انزلی، پیربازار،لاهیجان و اطراف تهران مشاهده نمود.

توجه: این گیاه سمی می‌باشد. بنابراین مصرف آن نیز
پزشک الزامی است.

.........................................................................................

انجبار

مشخصات ظاهری:

انجبار، گیاهی است پایا، به ارتفاع 20 تا 75 سانتیمتر و دارای ریزوم
استوانه‌ای نسبتا مسطح که ساقه‌ی هوایی آن، حالت قائم و ظاهر خط دار و عاری از کرک
دارد. برگ‌های آن متناوب با کناره موجدار و پهنک آن به رنگ سبز شفاف در سطح فوقانی
ولی سبز مایل به سفید در سطح تحتانی است. انواع برگهای واقع در قسمتهای پایین ساقه،
بزرگ و نوک تیز و دارای دمبرگ دراز ولی انواع واقع در قسمت‌های انتهایی ساقه،
کوچکتر و بدون دمبرگ می‌باشند، به طوری که قاعده پهنک ساقه را فرا می‌گیرد. گل‌های
آن رنگ گلی دارد و به صورت سنبله انتهایی استوانه‌ای شکل مجتمع می‌گردد.

خواص: انجبار خاصیت قابض، مقوی و التیام دهنده دارد.
همچنین از آن در موارد زیر استفاده درمانی به عمل می‌آورند: اسهال-ترشحات
مخاطی-ترشحات مهبلی-ورم مجاری ادرار-خونریزی‌های ساده-تب نوبه-نزله‌های مزمن-بی
اختیاری دفع ادرار-زخم مخاط دهان و لثه (به صورت غرغره)-بواسیر-خراش‌های ناحیه مقعد
و ...

محل رویش: انجبار در نواحی مرطوب، مناطق باتلاقی و
نقاط کوهستانی می‌روید. انجبار را می‌توان در برخی مناطق ایران از جمله : کوه سهند
آذربایجان-همدان-اشتران کوه لرستان و مسجد سلیمان مشاهده نمود.

.........................................................................................

انجدان رومی

مشخصات ظاهری:

انجدان رومی، گیاهی علفی، پایا دارای ساقه ضخیم استوانه‌ای به قطر 3 تا
4 سانتیمتر و به ارتفاع 1 تا دو متر است. برگ‌های ضخیم، گوشتدار، منقسم به
برگچه‌هایی با ظاهر لوزی شکل و دندانه‌های نامساوی، به رنگ سبز تیره شفاف و منتهی
به دمبرگ استوانه‌ای مشخص  دارد. زیرین‌ترین برگ آن به طول 70 سانتیمتر می‌رسد.
گل‌های آن بسیار کوچک، به ابعاد 3 میلیمتر، به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر است.
میوه‌ی آن بیضوی دراز، به طول 5 تا 7 میلیمتر، به رنگ زرد یا قهوه‌ای و بسیار معطر،
پس از رسیدن است.

خواص: از انجدان رومی بیشتر در موارد زیر استفاده
درمانی به عمل می‌آورند، قطع حالت قاعدگی-هضم غذا-تقویت معده-تصفیه نمودن خون-زیاد
کردن ادرار –زردی-نقرس-نارسایی‌های کبدی و کلیوی-رماتیسم-ورم کلیه و مثانه-کم
خونی-میگرن و ضعف عمومی.

محل رویش: انجدان رومی در نواحی مختلف پرورش داده
می‌شود. و در برخی مناطق به صورت نیمه وحشی از جمله در کوه هزاران کرمان (در 3400
متری بین کرمان و بندرعباس) نیز مشاهده می‌شود.

.........................................................................................

انجره

نام‌های دیگر: شقف-زغاف-شوک الضب

مشخصات ظاهری:

انجره، گیاهی است چند ساله و دارای ساقه‌ کوتاه، منشعب و خشن، که برگ
های ساده با ظاهر بیضوی دراز و عاری از دمبرگ دارد.

کناره برگهای آن در قاعده ساقه،‌صاف و دارای خارهای ظریف ولی در قسمت
بالای آن دندانه‌دار خاردار است. گل‌های آبی رنگ و زیبای آن، در براکته‌های نوک تیز
و خاردار به طول 5/2-2 سانتی‌متر جای دارد و در مجموع به صورت گل آذین خوشه ظاهر
می‌شود. میوه‌ی آن پوشینه، تخم‌مرغی و نوک تیز، به طول متوسط 5 سانتی‌متر و حتی
بیشتر و محتوی دودانه است.

خواص:‌ برگ انجره اشتهاآور، قابض و مقوی می‌باشد. از
آن در موارد زیر استفاده درمانی به عمل می‌آورند. عدم امکان دفع ادرار-ناراحتی‌های
روانی-اسپاسم مثانه-تقویت نیروی جنسی-زیاد کردن ادرار-بیماری‌های کبد و
طحال-سرفه-التهاب و ...

محل رویش: انجره در مناطق وسیعی از نواحی گرم کره زمین
از جمله ایران رشد می‌کند. و بیشتر در جنوب ایران، کوه جبل کرمان، لار، بندرعباس،
بلوچستان و ... یافت می‌شود.

.........................................................................................

آنغوزه

نام‌های دیگر:

آنگوزاکما-خوراکما-کورن کما.

مشخصات ظاهری:

آنغوزه، گیاهی است علفی و بزرگ که دارای ریشه‌ راست، گوشتدار و نسبتا
ضخیم و ساقه‌ای قوی، خشن، فیبری و با ظاهری مشخص که در پنج سال اول منحصراً دارای
تعداد برگ واقع بر روی سطح زمین می‌گردد. به تدریج از بین برگ‌های آن (که معمولاً
ظاهری غبارآلود دارند)، ساقه‌ای راست،‌ تقریباً استوانه‌ای و گوشتدار خارج می‌شود
که ارتفاع ی متجاوز از 2 تا 5/2 متر پیدا نموده، در انتها به مجموعه‌ای از گل‌های
زردرنگ و مجتمع به صورت گل‌آذین چتر مرکب ختم می‌شود.

خواص: آنغوزه قاعده آور، دافع کرم و ضد تشنج می‌باشد.
همچنین در موارد زیر نیز از آن استفاده درمانی به عمل می‌آید: بیماری‌های دستگاه
تنفسی (

/ 5 نظر / 155 بازدید
فاطمه

باسلام وتبریک سال جدید.ضمن تشکرازمطالب زیبای خواندنی شما خواهشمنداست توضیح دهیدتخمه کدو خام بعداز مدت2یا3سال قابل مصرف برای کودک2ساله می باشدیانه فاسدشده است.باتشکر

مُنآ

سَلآمـ ! میـخوآی اَز تَک تَکــ بآزدید کُنَنده هآت پول دَر بیآری ؟! عُضو سآیت پآرس پآ شو و مآهیآنهـ 1میـلیون دَر آمَد کَسب کُن ! عآلیهـ نَهـ ؟! پَس مُعطل چی هَستیـ ؟! بیآ لینکــ پآیین : سَلآمـ ! میـخوآی اَز تَک تَکــ بآزدید کُنَنده هآت پول دَر بیآری ؟! عُضو سآیت پآرس پآ شو و مآهیآنهـ 1میـلیون دَر آمَد کَسب کُن ! عآلیهـ نَهـ ؟! پَس مُعطل چی هَستیـ ؟! بیآ لینکــ پآیین : http://parspa.net?q=regnuser&moref=mona.msh

محمد

سلام وبلاگ شما خوب و مفیده. درخت ازگیل در جنوب ایران هم وجود دارد. در شیراز و شهرستان های مجاورش هم وجود دارد. ولی تفاوتی که میوه اش با ازگیل های منطقه شمال ایران دارد در رنگ میوه رسیده آن و احتمالا کمی هم در طعمش. میوه ازگیل خانه ما(رسیده اش) زرد رنگ و کمی کوچک است.

علی

سلام مطالب خوبی گذاشتی.منم لیسانس روانشناسیم.اگه امکانش هست راجب گیاهانی ک روی مشکلات خلقی اثر دارن بیشتر بنویس.موفق باشی

Musharraf

رحمت خدا برشما دختر دوست داشتنی که وقت ګرانبها خویش را به نوشتن ګیاهان دارویی که برای مردم بسیار مقید میباشد صرف کرده اید میخواهم با شما دوستی قلمی داشته باشم جهان سپاس