پوست دانه گیاهی با نام علمی: Rhus Coriaria
نام فارسی: سماق
نام عربی: سماق- سماقیل- طمطم- تمتم- تملول- تترک
کردی: دار سماق
سریانی: سماقیل
یونانی: سماق الدباغین- عبرق- عربرب- عترب
سندی، هندی: تتل
آلمانی، انگلیسی و فرانسه: Sumac
ریخت شناسی:
بومی ایران و اسم آن نیز در دیگر فرهنگها عموماً سماق میباشد ارتفاع درختچه 5/1 متر برگهای مرکب دارای 15-9 برگچه، پوشیده از کرک دانه ها در پاییز به رنگ سبز مایل به قهوهای، گل آن مجتمع، خوشهای مخروطی، دانهها به شکل عدس، سرخ رنگ و قهوهای و خوشهای شکل مانند حبه الخضرا
انتشار:
در اکثر نقاط ایران، آمریکا، آرژانتین، آمریکای جنوبی
برداشت:
با رسیده شدن دانهها در اواخر پاییز از شاخه جدا مینمایند.
انواع سماق:
در ایران سماق مشهور، تبریز- شکی و خراسانی به رنگ قرمز و سماق شامی به رنگ قهوهای میباشد
شکی نام شهری است در جمهوری آذربایجان که دارای سماق قرمر و خوش مزه و بدون تلخی می باشد.
سماق دارویی دارای سه گونه صنعتی- فرانسوی- امریکایی است و سماق صنعتی،از تنه آن صمغی اخذ میشود بنام لاک ژاپن.
سماق معطر از انواع سماق است که در امریکای شمالی و آرژانتین بدست میآید.
سماق آن نیز سه نوع است در آمریکا و ژاپن در امریکای شمالی و در برزیل که نوع دوم و سوم آن ایجاد خارش جلدی و ناراحتی پوستی مینماید.
اجزاء سماق: پس از جدا کردن میوهها از ساقه خوشهای آن را بهم سائیده و در اثر این سایش پوسته قابل مصرف جدا میشود. امروزه به وسیله آسیا پوسته از هسته جدا میشود پس از الک کردن و جدا کردن دانهها پوست ترش قابل مصرف میباشد.
مواد متشکله:
مملو از تانن و دارای اسید سیتریک و اسید مالیک و اسید تانیک
طبیعت:
سرد و خشک و در برخی ماخذ در دوم سرد و خشک ذکر شده و جبلی آن را در سوم سرد و خشک گفتهاند
ادامه مطلب
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٢۸ ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢
تگ ها :
سماق
نظرات ()
