خواص ـ کاربرد : خوردن آویشن برای تقویت بدن و معده، تقویت بینایی، ضد نفخ، ضد تشنج، ضد سرفه، ضد صرع، رفع تشویش و دلهره، زکام مغزی و درمان سرفه، تنگی نفس، ذات الریه، سیاه سرفه، اخلاط خونی، بیماریهای کلیه و مثانه و معالجه کرمک و انگلهای دیگر، معالجه درد مفاصل، نقرس، سیاتیک، خونریزیهای رحمی، ترشحات زنانه، ضعف زیاد و ناتوانی مفید است. برای جلوگیری از ریزش موی سر نیز مفید است.
یکی دیگر از خواص آویشن این است که خون را به جریان می اندازد. اعمال اعضای جنسی و تناسلی را در بدن تحریک و تقویت می کند. هوش و قوه ادراک را زیاد و قابض و مقوی است.
موارد پرهیز: جوهر آویشن بعلت اینکه تمام بافتهای بدن را تحریک می کند ممکن است باعث اسحال و استفراغ شود.
زیاده روی در مصرف آویشن، کلیه را تحریک نموده موجب بروز آلبومین در ادرار ، تضعیف عضله قلب، ایجاد سرگیجه و بروز صداهایی در گوش شود.محل تولید و رویش : در سراسر اروپا، در مناطق معتدله عالم، آب و هوای شمال ایران در آستارا، طالش ، دیلمان و رودبار است.
خواص و کابرد: به عنوان تونیک، مقوی، برای معالجه ریه و حنجره، خون ساز به علاوه محرک کلیه ها و معده است و برای برطرف کردن یبوست، درد روده و اسهال خونی کاربرد دارد.
مانع تشکیل سنگ در کیسه صفرا یا کلیه می شود برای رفع سرگیجه مفید است. برای تقویت نیروی جنسی و خوردن مغز آن مسکن دل پیچه است. ضماد آن با عسل و پیاز و نمک برای گزیدن سگ هار نافع است. در گرم مزاج ها اگر گردو بخورند باید دهان خود را بشویند و انار ترش بمکند یا سکنجبین بخورند و یا کمی خشخاش بخورند.
گردو تقویت کننده چشم، بینی، دهان، مو، ناخن، اعصاب، در درمان بی خوابی، سستی، ترس، دلهره، ملین، درمان آب کبدی، در درمان بواسیر، ورم پستان، درمان فلج و نقرس ، سیاتیک، میگرن، رفع ریزش مو، بیماریهای پوستی، قند، همراه با انجیر باعث چاقی شده، جهت جلوگیری از خارش مهبل، و ترشحات زنانه که به علت کمبود حس در بدن می باشد.
از نظر پیشوایان مذهبی: امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: خوردن گردو در موقع شدت گرما، حرارت را در اندرون انسان تحریک می کند و خوردن آن در زمستان کلیه ها را گرم می کند و سرما را برطرف می کند.
پنیر و گردو اگر باهم باشند در مجموع شفاست. (امام صادق (ع))
خوردن گردو با زنیان مفید است و نور چشم را زیاد می کند و بواسیر را می سوزاند. باد را از بین می برد و رنگ صورت را نیکو می کند. (امام صادق (ع))
گردو طبق نظر حکمای طب سنتی: از نظر طبیعت گرم و خشک است و تازه آن کمتر گرم و کمتر خشک است.محل رویش و تولید اینگونه کیالک یا زالزالک : در فارس در کتل پیرزن، سوریه، لبنان، عراق، ترکستان، در ارتفاعات دره کرج، زنجان دیده می شود.
اسامی دیگر: کیالک، خفچه، زعرور الادویه ، تفاح بری، و گونه های مختلف دارد.
موارد استعمال: ناراحتیهای گوارشی، اسهال، تب بر، اختلالات عصبی (گل)، کمی ویتامین C ، هایپرتروفی
خاصیت درمانی: ملین، مقوی معده، بازکننده گرفتگی ها و محرک، مقوی قلب دم کرده گلهای آن برای ضعف قلب ، آنژین، ورم آئورت، اختلالات عصبی، بی خوابی، سرگیجه و احساس صدا در گوش مفید است. جهت اسهال و قطره قطره آمدن ادرار توصیه شده است.محل رویش و تولید: در مناطق سردسیر کوهستانی لطیف و شاداب می شود. و در مناطق مختلف ایران کاشته می شود.
خواص – کاربرد: قابض- آرام بخش و تب بر- مقوی و ملین است دماغ را تر و تازه می کند. مقوی قلب و معده و هاضمه است و رافع خفقان و تشنگی برای مرض قند نیز مفید است.
مورد استعمال: آرام بخش- ضد تب،‌ضد کرم، تقویت عمومی بدن، سوزش مثانه، ضد خونریزی و اسهال (شکوفه)
مصرف داروئی: تأمین بهداشت و تقویت چشم دفع سنگی که در مجرای ادرار متوقف شده و حتی درمان وجود میکروب در ادرار.
از خواص دیگر آن، تصفیه کننده خون، دفع کننده اسیداوریک و تأمین کننده عناصر معدنی بدن.
از نظر پیشوایان مذهبی: گلابی قلب را جلا می دهد و دردهای اندرون را فرو می نشاند. (امام صادق(ع))

کسی که دلش گرفته و اندوهناک است باید گلابی را بعد از غذا بخورد. (امام صادق (ع))

موارد احتیاط: گلابی نباید با شکم خالی خورده شود و بعد از آن هم نباید آب خورد خصوصاً آب سرد و غذائی که احتیاج به آب داشته باشد.
گلابی ترش برای اشخاص سالخورده و بیماران مبتلا به فلج و سرد مزاجان مضر است و باید با عسل و زیره و کندر و نظایر آن خورده شود .
از نظر حکمای سنتی: گلابی طبیعت معتدل مایل به گرم و در ضمن تر میباشد.
گلابی ترش که به گلابی چینی معروف است از نظر طبیعت سرد و خشک است.
آخرین تحقیقات توسط دانشمندان مصری بر مفید بودن گلابی برای بیماران دیابتی و فشار خون بالا صحه گذاشت.
بعلت داشتن منگنز فراوان، برای بیماران قلب، کبد و کلیه وگرفتگی عروق مفید است.
محل رویش و تولید: این گیاه به طور پرورشی در اکثر مناطق ایران کاشته میشود.
خواص – کاربرد: ملین، مقوی ریه و افزاینده حرارت غریزی، خونساز، چاق کننده و اشتها آور.
روغن نخود خیلی گرم و خشک است و مقوی مو و نیروی جنسی است برای درد دندان و سردرد مفید است.
نخود مضر مثانه است و از این نظر با خشخاش خورد شود و آشامیدن آب بعد از خوردن نخود مضر است.
نخود زیاد کننده خون قائدگی، منی و میل جنسی، درمان بیماریهای رحم، خروج کرمک مقعد، رفع خارش بدن، معالجه کک و مک، رفع بی حسی عضو، و امراض مفاصل.
از نظر طب سنتی: گرم و خشک است.
از نظر پیشوایان مذهبی: نخود برای درد سینه مفید است. (امام صادق (ع))
امام رضا (ع) فرمود: نخود برای درد پشت خوب است.زغال اخته سرشار از ویتامین ث و ب است و مقدار زیادی آهن و کلسیم و منیزیم دارد.
خواص - کابرد: برای رقیق شدن خون و خونریزی است. خون ترش را قلیایی می کند و برای تصفیهْ خون به کار می رود.
کلیه قسمتهای گیاه مقوی و قابض است. پوست درخت اثر تب بر دارد. میوه های رسیده آن در بیماریهای عفونی و تب اسهال و ورم روده ها و خونریزی ها به کار می رود.
از جوشانده پوست درخت برای معالجهْ بیماری مالاریا استفاده می شود. تقویت کنندهْ معده، تسکین دهندهْ عطش است.
از نظر حکمای طب سنتی: کمی سرد مایل به اعتدال ولی خشک و قابض است. زغال اخته برای سینه مضر است و از این نظر بهتر است با شکر خورده شود.
« آووکادو » Avacado
نام محقق: مریم عراقی
نام علمی آن: Persea americana Mill. است.
خواص و کاربرد: مقوی معده، ضد اسهال، بی حس کننده و التیام بخش، برای رفع دردهای پشت و بند آوردن اسهال خونی.
در صنعت از روغن آووکادو برای خوشبو کردن انواع کرمهای مالیدنی استفاده می شود. آووکادو بر عکس سایر میوه جات دارای چربی نسبتاً زیادی است و این موضوع سبب شده است که برای آن ارزش بالای قائل شوند.
هشتادوپنج درصد چربی آووکادو را اسیدهای چرب غیر اشباع تشکیل می دهند. آنها کلسترول LDL بالا را که به قلب و عروق صدمه می زند کاهش می دهند.
اسید اولئیک موجود در آووکادو یک مزیت فوق العاده دارد و آن عبارت از این است که نه تنها کلسترول LDL را کاهش می دهد بلکه کلسترول HDL مثبت را نیز افزایش می دهد. افراد چاق باید اعتدال آنرا نگه دارند چون اسید اولئیک آن در صورتی که انسان حرکتی نداشته باشد ضمن پائین آوردن کلسترول روی باسن می نشیند. آووکادو باعث تقویت قلب و جریان خون می شود. پوست و غشاء مخاطی را نوسازی می کند.
آووکادو ویتامین های B و مخصوصاً 6B، بیوتین، نیاسین، زیادی دارد.
وجود ویتامین 6B و چربیهای سالم در آووکادو سبب می شوند که مریضهای قلبی و عروقی بتوانند از چربی آووکادو استفاده کنند.
موارد مصرف در زیبائی: روغن آووکادو از ویتامین ها و موارد چربی سرشار است. در بسیاری از کرمهای زیبائی و کرمهای پوست خشک استفاده می شود.
محل تولید و رویش: این گیاه در برزیل و قسمت گرم آمریکا و غرب هندوستان و در برخی مناطق دنیا کاشته می شود.در ایران بطور کلی فندق گفته می شود . ولی در ارسباران و اردبیل نام محلی آن فندخ است.
به هندی فینداک گفته می شود.
خواص و کاربرد: فندق نیروی جنسی را افزایش می دهد و مقوی روده ها و برای دفع سموم سرد مفید است.
اگر ناشتا یا بعد از غذا با انجیر و سداب و عسل مخلوط خورده شود برای گزیدن عقرب نافع است.
خوردن 30 گرم آن با عسل برای سرفه مزمن، کمک به خارج کردن اخلاط سینه و ریه و بو داده آن با کمی فلفل موافق سینه و ریه و با انیون برای خفقان، سوزش مجرای ادرار، دفع سموم سرد و زهر عقرب مفید است.
بهترین تقویت کننده مغز است. سوخته آن بهترین علاج طاسی سر است.
قند آن نه تنها برای مبتلایان به مرض قند مضر نیست بلکه مفید است.
ضماد سوخته آن با پوست و پیه خوک جهت طاسی سودمند است. فندق سهل الهضم بوده و به رشد موی سر کمک کرده و درمان کم خونی و قلنج کلیوی و رفع خشونت سینه و سرفه نقش مؤثری دارد.
موارد پرهیز: زیاد خوردن فندق، فشار خون را افزایش می دهد و صفرا را زیاد می کند و موجب اسهال می شود.اسراف در خوردن آن ایجاد باد و نفخ می کند. مضر معده است وقتی ایجاد می کند برای رفع آن سرد مزاجان باید با آب و عسل گرم مزاجان با سکنجبین بخورند.
از نظر طب سنتی: فندق گرم و خشک است و تمام اعضای درخت اعم از شکوفه و برگ آن قابض است.
محل تولید و رویش: بومی اروپا و آسیای صغیر و قفقاز است. در ایران در جنگلهای ارسباران، آستارا، طالش، طارم، زنجان، به حالت خودرو در گلی داغ دیده می شود.
خواص و کاربرد: برای ازدیاد نیروی جنسی و تقویت ذهن مفید است و همینطور برای تسکین سرفه و آرامش قلب و خفقان و سردی کبد و باز کردن انسداد و گرفتگی مجاری کبد و تقویت معده نافع است. خصوصاَ اگر مغز آن زا با پوسته نازک روی مغز بخورند.
جویدن آن برای استحکام دندان و لثه و خوشبو کردن دهان و التیام زخم دهان مفید است.
موارد پرهیز: مصرف زیاد پسته باعث می شود که مقدار ازت در خون و بدن بالا رود . شاید به همین علت است که عده ای معتقدند که پسته باعث کثیف شدن خون می شود.
افرادی که دچار ضعف و نارسایی کبد هستند و مبتلایان به بیماری نقرس و دیابت و ناراحتی کبد از خوردن آن خود داری کنند.
مصرف زیاد پسته نفخ و یبوست ایجاد می کند. پسته مقوی باه و زیاد کننده منی می شود.
و پسته اشخاص لاغر را چاق می کند و سموم بدن را و یرقان را از بین می برد.
از نظر طب سنتی: گرم و خشک است و عده ای آن را گرم و کی تر می دانند.خواص – کاربرد: کاسنی از نظر طبیعت طبق نظر حکما تر و تازه آن سرد و تر است. معتقدند که کاسنی مسکن حدت حرارت خون و صفرا و تشنگی است. ضماد کوبیده آن برای ورم معده و درد چشم مفید است. آشامیدن آب برگ آن برای بازکردن گرفتگی های کبد و طحال و یرقان و استفای گرم و تقویت کبد و تسکین حرارت خون و التهاب معده و پاک کردن مجاری ادرار و کلیه مؤثر است.
از کاسنی وحشی به عنوان تونیک و قاعده آور و مسکن قی و آشفتگی و در موارد اسهال و بزرگ شدن طحال مصرف می شود.
رگ های تازه کاسنی سرشار از ویتامین C و خنک است.جوشانده کاسنی زایمان را آسان می کند. باعث پایین آوردن فشار خون می شود. شهوت را زیاد کرده و مادران اگر در دوران بارداری میل نمایند فرزندشان پسر خواهد شد. همچنین برای درد مفاصل خیلی مفید است.
خواص تخم کاسنی: جهت سردرد و تنگی نفس، باز کردن کیسه صفرا و استسقا، یرقان و تبهای اضطرابی سودمند است و در خصوص کاسنی امام ششم می فرمایند: خانواده هایی که کاسنی می خورند دارای فرزند خوش آب و رنگ و فرزند پسر می شوند و امام هشتم (ع) فرموده اند: کاسنی دوای هزار درد است.
از نظر پیشوایان مذهبی: امام صادق (ع) فرمود هر کس شب کند در حالی که در شکم او هفت برگ کاسنی است، آن شب را از قولنج در امان خواهد بود.
پزشکان گفته اند: کاسنی برای ضعف اعصاب و ضعف بینایی فاسد شدن خون مفید است و بدن را پس از ضعف و لاغری تقویت می کند و قلب و کبد و کلیه را فعال می سازد و رحم زنان را تمیز می کند و تب را برطرف می سازد.
امام صادق (ع) فرمود: کاسنی نطفه را زیاد و فرزند را زیبا می کند
خواص – کاربرد: دارای ویتامین های B1,B2,E,C است.
فیتین موجود در باقلا رفع خستگی های جسمی و فکری و ضعف اعصاب می کند.
باقلا ترش منی را زیاد و دم کرده باقلا اثر ضد تشنج دارد. برای دفع سنگ کلیه- رفع آب آوردن انساج – ورم پستان مفید و همچنین برای رفع التهاب ، درد نوک انگشتان ، ناخن و بیماری باد فتق مؤثر است.
مصرف باقلا به منظور رفع روماتیسم، نقرس و غیره معمول است. اشخاص لاغر را تقویت می کند. نیرو دهنده قوای جنسی – سینه و ریه را پاک می کند.
بانوانی که صورتشان ریش درآورده است می توانند موها را کنده و در جای آنها چند روز متوالی خمیر آرد باقالی بگذارند تا آن موها دیگر نروید.
موارد پرهیز: باقلا تولید نفخ و ذهن را کند می کند و برای احتراز از این عوارض باید آن را پوست کنده و بجوشانید و آب آنرا دور بریزند. خوردن آن بصورت زیاد در بهار بویژه خام در بعضی اشخاص مسمومیت فابیسم ایجاد می کند.
از نظر پیشوایان مذهبی: باقلا ساق را محکم می کند و مولد خون در بدن است. قوه دماغی را نیز زیاد می کند. امام صادق (ع)
باقلا را با پوستش بخورید زیرا پوست باقلا معده را دباغی می کند. امام صادق (ع)
از نظر طب سنتی: تازه آن سرد و تر و خشک آن سرد و خشک استیا کاسنی وحشی می باشد.
محل تولید رویش: مناطق معتدله در قسمتهای سایه مرطوب و کم نور رشد می کند. در دامنه های البرز، راه قزوین رشت، اطراف تهران، بلوچستان و آبادان و خراسان انتشار دارد.
خواص – کاربرد: کاسنی از نظر طبیعت طبق نظر حکما تر و تازه آن سرد و تر است. معتقدند که کاسنی مسکن حدت حرارت خون و صفرا و تشنگی است. ضماد کوبیده آن برای ورم معده و درد چشم مفید است. آشامیدن آب برگ آن برای بازکردن گرفتگی های کبد و طحال و یرقان و استفای گرم و تقویت کبد و تسکین حرارت خون و التهاب معده و پاک کردن مجاری ادرار و کلیه مؤثر است.
از کاسنی وحشی به عنوان تونیک و قاعده آور و مسکن قی و آشفتگی و در موارد اسهال و بزرگ شدن طحال مصرف می شود.
رگ های تازه کاسنی سرشار از ویتامین C و خنک است.جوشانده کاسنی زایمان را آسان می کند. باعث پایین آوردن فشار خون می شود. شهوت را زیاد کرده و مادران اگر در دوران بارداری میل نمایند فرزندشان پسر خواهد شد. همچنین برای درد مفاصل خیلی مفید است.
خواص تخم کاسنی: جهت سردرد و تنگی نفس، باز کردن کیسه صفرا و استسقا، یرقان و تبهای اضطرابی سودمند است و در خصوص کاسنی امام ششم می فرمایند: خانواده هایی که کاسنی می خورند دارای فرزند خوش آب و رنگ و فرزند پسر می شوند و امام هشتم (ع) فرموده اند: کاسنی دوای هزار درد است.
از نظر پیشوایان مذهبی: امام صادق (ع) فرمود هر کس شب کند در حالی که در شکم او هفت برگ کاسنی است، آن شب را از قولنج در امان خواهد بود.
پزشکان گفته اند: کاسنی برای ضعف اعصاب و ضعف بینایی فاسد شدن خون مفید است و بدن را پس از ضعف و لاغری تقویت می کند و قلب و کبد و کلیه را فعال می سازد و رحم زنان را تمیز می کند و تب را برطرف می سازد.
امام صادق (ع) فرمود: کاسنی نطفه را زیاد و فرزند را زیبا می کند
به بخورید و آن را به یکدیگر هدیه بدهید. زیرا به دید را روشن می نماید و محبت در قلب ایجاد می کند. به زنان آبستن خود به بخورانید تا فرزندان آنان نیکو شوند. (پیامبر اکرم (ص))
به دل را شاد و با نشاط ، شخص بخیل را سخاوتمند و آدم ترسو را دلیر میکند.
امام صادق (ع) پسر زیبائی دید فرمود: ممکن است پدر این پسر به خورده باشد.
خواص و کابرد: مقوی معده و متوقف کننده اسهالهای ساده و خونی است. در ورم حاد روده ها، خونریزی های قاعدگی و بواسیری، اثر بسیار مفدی دارد.
دفع ترشح سفید خانم ها با به دانه است .
خوردن خام برای درمان وسواس و تسکین درد سر و آبریزش بینی و تقویت کبد و معده سودمند است.
از نظر طب سنتی: قریب به اعتدال یا کمی گرم و تر است.پوست هلو دارای ویتامین A و املاح گوناگون و چند آنزیم مفید و ملین، برای رفع تشنگی، برای کمبود آب بدن، زود هضم بوده و ایجاد نفخ نمی کند. تقویت قوای جنسی
مضرات آن: مصرف زیاد هلو یبوست آور و اختلال هاضمه ایجاد می کند.
از نظر طب سنتی: هلو سرد و تر است. هلو ملین است و تشنگی را تسکین می دهد. برای بد بوی دهان مناسب است. هلو برای سرد مزاجان و مرطوبی ها مضر است و برای اعصاب نیز مضر است.
میوه هلو محرک معده است و برای رفع التهاب و خارش پوست مفید اسزردچوبه بومی نواحی شرقی شبه قاره هند و مناطق جنوبی آسیا است.
خواص – کاربرد: گرفتگی ها و انسداد را باز می کند. جویدن آن در دهان برای تسکین درد دندان مفید است.
زردچوبه مضر قلب است و برای رفع عوارض آن باید از آب لیمو ترش و اترج استفاده نمود.
ساقه زیرزمینی زردچوبه از نظر داروئی برای تقویت معده و به عنوان محرک و بادشکن و برای بند آوردن خونریزی از هر نوع
مصرف می شود. ضمناً برای رسانیدن دمل نیز مفید است. برای رفع بی نظمی در قاعدگی بسیار مؤثر است.
جریان گردش خون را افزایش می دهد و در حل کردن لخته خون یا بلادکلوتس (Blood closts) اثر بارزی دارد.
در هندوچین به علت خاصیت ضد انعقاد خون در زردچوبه آن را در مواقع وضع حمل توصیه مینمایند.
ت و ضد کمی ویتامین A , C است و ضد آسکارید است.درخت نارنج در مناطق شمالی و جنوبی ایران که درجه سرمای زمستان از حد گرم پائین تر نمی رود کاشته می شود..
خاصیت درمانی : مسهل صفرا - دفع کرم- تسکین قی و آشفتگی و دل پیچه – مقوی معده - حدت خون و صفرا را تسکین می دهد. آب نارنج با شکر مسهل صفرا ست و حدت خون و صفرا را تسکین میدهد. ضرر نارنج برای اعصاب خیلی کمتر از سایر عصاره های ترش است. در هندوستان از میوه نارنج به عنوان ملین و برای تقویت معده استفاده می شود. برای معالجه تورم گلو و حلق مفید است. ضماد آن با سرکه روی شقیقه از سردرد جلوگیری می نماید. نارنج زایمان را آسان می کند و پادزهر سم عقرب است. اثر ضد عفونی کننده و میکروب کشی آن زیاد است و قدیمیها آن را ضد طاعون و وبا می دانستند و نیز برای کسانی که در اثر تنفس در هوای کثیف دچار خفقان شده اند نافع است.
موارد پرهیز: زیاده روی در خوردن آن کبد را ضعیف می کند و مخصوصاً اگر ناشتا خورده شود ولی اگر آب آن را مخلوط با عسل میل نمایند از زیان آن خواهد کاست.
از نظر طب سنتی : طبق نظر حکمای طب سنتی پوست زرد و شکوفه بهار نارنج گرم و خشک است و عصاره ترش آن سرد و خشک است و تخم آن با پوست سرد و خشک است.
موارد استعمال: درد سینه و سرفه- خارج کردن کرم شکم- نرم کردن پوست بدن و موی سر – چرب و جوشهای سر و...
مصرف داروئی: درمان سرطان (پوست نارنج)خواص درمانی ترب: مملو از املاح معدنی بخصوص فسفر است. برگ آن سنگهای صفراوی را دفع می کند.
برای معده های تنبل مفید است. ترشح غدد تیروئید را زیاد می کند و ضماد آن سهم حشرات را از محل گزیدگی بیرون می کشد.
چکاندن آب برگ آن در چشم باعث تقویت آن می شود. ترب اشتها آور – ضد گاز معده است و اگر چه باعث هضم غذا می شود خود دیر هضم و ثقیل است.
رفع سرفه و اخراج سنگ کلیه و مثانه و همینطور خوردن تخم ترب عرق شیر و ادرار را زیاد و ورم طحال و درد کبد را رفع می کند.
درد مفاصل و سیاتیک را تسکین می دهد. در ترب سیاه ویتامین B1 زیاد است. برگ ترب به علت داشتن ویتامین ث زیاد لثه را محکم کرده و بوی بد دهان را از بین می برد.
ترب ترشحات غدد تیروئید را زیاد می کند و ضد گواتر است. یکی از خواص مهم آن جلوگیری از تخمیر غذا در معده است.
از نظر حکمای سنتی: ترب مزروع از نظر طبیعت گرم و خشک است. تخم آن از سایر قسمتهای گیاه گرمتر و و خشک تر است و ریشه آن گرم و خشک است.
موارد پرهیز: اسراف در خوردن آن موجب دل پیچه و متعفن شدن اخلاط است و مضر سر و حلق و دندان می باشد.
در این مورد باید نمک و عسل و زیره که در سرکه انگوری خیسانده و پرورده شده باشد باید خورد.
از نظر یپشوایان مذهبی: امام صادق (ع) فرموده است:
ترب بخورید که در آن سه خاصیت است: برگ آن بادها را می شکند و مغز آن ادرار را آسان میکند و باعث هضم غذا می شود و ریشه آن بلغم را قطع و ریشه آن بلغم را قطع می کند.
مصرف ترب از نظر درمانی در رفع نزله های شش – سیاه سرفه – بیماری های کلیوی و مثانه مصرف می شود. برای استفاده باید داخل آن را خالی کرده سپس در ته آن سوراخ کوچکی ایجاد و داخل حفره را پر از شکر کرد و مجموعه را در دهانه ظرفی قرار داد. آبی که به این ترتیب از انتهای ترب می چکد جمع آوری می کنند این مایع در برطرف کردن عوارض فوق و رفع سنگهای صفراوی اثری معجزه آسا دارد.
تخم گشنیز را به عنوان ادویه و به عنوان داروی مقوی معده و رفع سوء هاضمه و بادشکن مصرف می کنند. برای نرم کردن سینه و مقوی و برای تبهای نوبه ای استفاده می شود. قطره آن در چشم از بروز آبله و حصبه جلوگیری نموده و دافع زردی است. مضمضه آن رافع جوشهای دهان و سوزش آن و مسکن درد دندان کرم خورده است.
جویدن آن بوی دهان را زایل و مقوی لثه، خواب آور، رافع استفراق، مسکن صفرا و التهاب معده است.
مسکن و آرام بخش است و برای مقابله و مبارزه با آثار سموم ازته که از فساد پروتئین های حیوانی و گیاهی حاصل می شود مفید است.
برگهای گشنیز را روی دانه های سرخک اطفال می مالند و تخم آن قاعده آور و ترشح شیر را افزایش می دهد.
مضرات آن: زیاد خوردن آن موجب فراموشی و اختلال ذهن و ضعف اعصاب شده و ایجاد گرفتگی در حنجره و اختلال در تارهای صوتی می نماید. برای اشخاصی که مبتلا به آسم و تنگی نفس هستند مضر و مصلح آن تخم مرغ عسلی و سکنجبین است. زیادی در خوردن آن موجب لکنت زبان می شود.
از نظر اطبای سنتی : تخم گشنیز از نظر طبیعت سرد و خشک است و از نظر خواص مفرح و مقوی دماغ و قلب است. خفقان و وسواس را رفع می کند و برای تقویت معده مفید است. اسهال و سیلان اسپرم را بند می آورد و برای زخمهای مجاری ادرار مفید است.
بقراط حکیم در یونان گشنیز را به علت خواصی که برای معالجه تشنج و صرع داشت و خواب آرامی و درهای رحمی را تخفیف می داد و تشنجات معده را برطرف می کرد و نطفه را برای جفت گیری و بچه دار شدن تقویت تقویت می نمود. مصرف می کرد.
اثر روحی و روانی: انرژی بخش، شادی آفرین و روح افزاست.






از نظر حکمای طب سنتی ایران: زالزالک از نظر طبیعت سرد و خشک است.


محل تولید و ریشه: علاوه بر ایران در اطراف بیت المقدس نیز می روید.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱٥