*به گزارش 'هلث'، آلو و هلو قادر به انهدام مهاجم‌ترین نوع
سلول‌های سرطان
سینه هستند. این دو میوه خطرناکترین سلول‌های سرطانی را ازبین
می برند ولی
جالب است بدانید کوچکترین آسیبی به سلول‌های سالم مجاور وارد
نمی‌کنند.*
*طبق گزارش محققان دو پلی فنول ( مواد شیمیایی گیاهی ) منجر
به مرگ سلول‌های
سرطانی می‌شوند. فنول ها ترکیبات آلی هستند که به طور خاص در
میوه‌ها یافت
می‌شوند.*
*آنتی‌اکسیدان‌های موجود در آلو و هلو و همچنین زغال‌اخته و
تمشک برای درمان
سرطان بسیار مفید هستند و استفاده از این منابع طبیعی درمانی
توصیه می‌شود.*
*مزیت این روش نسبت به شیمی درمانی در این است که استفاده از
این دو ماده
غذایی بر خلاف شیمی ‌درمانی هیچ آسیبی به سلول‌های سالم وارد
نمی کند
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٥:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۸

 

کافئین در
بسیاری از گیاهان وجود دارد و هزاران سال است که برای مبارزه با خستگی از آن
استفاده می‌شود. و این به خاطر خواص هیجان آور کافیئن است. کافئین ظرفیت های فکری،
ضربان قلب، تولید ادرار و گوارش را تحریک می‌کند و به کار می‌اندازد. به همین علت
است که از کافئین در ترکیب برخی از داروهای ضد درد، ضد خستگی و داروهای مشکلات
گوارشی استفاده می‌شود.
جادوی کافئین در
تمرینات
کافئین
جزء، یک گروه از مواد است که methylaxanthanines نامیده می شود . یک آلکالوئید (شبه
قلیا) که از چند نوع گیاه تولید می شود به ارزانی و به آسانی و در شکل قرص موجود می
باشد و یا در محصولات رایجی مثل قهوه، چای، نوشابه، شکلات و کاکائو موجود می
باشد.
کافئین عملکرد تمرین را بهبود می بخشد؟
بله.کافئین چیزی فراتر از یک محرک است. همچنین یک کمک مؤثر برای
انجام تمرین بهتر می باشد. بیشتر از ۲۰ سال پیش جامعه علمی هزینه هنگفتی را پرداخت
کرد تا متوجه تأثیر روانی کافئین روی تمرین شود و نتایج به وضوح نشان داد که این می
تواند نوع برتری را تأمین کند. شما می توانید چربی سوزی را در حین تمرین بیشتر کنید
و می توانید با مصرف کافئین عملکرد تمرین هوازی و بی هوازی خود را بهبود ببخشید.
یکی از مهمترین عواملی که راندمان تمرین را بالا می برد، ممکن است در داخل آشپزخانه
منزلتان یا در کافی شاپ نزدیک منزلتان باشد.
کافئین چربی را می سوزاند.
اگر شما
قصد دارید که درصد چربی بدنتان را کم کنید کافئین می تواند شما را به مقصودتان
برساند. اینکه شما در حال استراحت باشید یا در حال تحرک، کافئین ترشح اسیدهای چرب
را در خونتان افزایش می دهد. با این وجود استفاده از چربی را به عنوان سوخت بدن
آسان می کند، بیش از ۲۰ سال پیش محققانی که در مورد عملکرد انسان نسبت به کافئین در
آزمایشگاه دانشگاه بال استیت انجام شد نشان دادکه ۱۰۰% افراد پس از مصرف ۳۳۰ میلی
گرم از کافئین اسیدهای چرب در پلاسمایشان آزاد شد. تحقیقات دیگر نشان می دهد که
کافئین میزان اکسیداسیون چربی (چربی با اکسینژن ترکیب می شود و در نهایت باعث سوختن
چربی می شود) را افزایش می دهد و همچنین می توانید برای چربی سوزی از فعالیت های
هوازی هم بهره ببرید. همچنین یک تحقیق دیگر شان می دهد که با استفاده ۵ میلی گرم
کافئین به ازاء هر یک کیلوگرم از وزن بدنتان میزان اکسیداسیون چربی ۵۰% بیشتر می
شود. با استفاده از یک مکمل کافئین در هنگام تمرین هوازی شما می توانید به صورت
خارق العاده ای بر چربی سوزی تأثیر بگذارید. به عنوان مثال یک شخص ۱۷۰ پوندی با
دویدن در یک فضای معتدل تقریباً ۸۰۰ کالری می سوزاند که در حدود نیمی از این کالری
ها به صورت اکسیداسیون چربی می سوزد. اما اگر این شخص از یک مکمل کافئین استفاده
کند ممکن است که اکسیداسیون چربی به اندازه ۵۰% افزایش یابد که این منجر می شود به
اینکه ۲۰۰ کالری بیشتر سوزانده شود و نهایتاً یک دونده ممکن است ۶۰۰ کالری در ساعت
در حین اکسیداسیون چربی از دست بدهد و برای ۲۰۰ کالری باقیمانده از میزان قند کاسته
خواهد شد.
کافئین با تسهیل انقباض عضلات، عوامل عضلانی را بهبود می
بخشد
قبل از
اینکه عملیات انقباض انجام شود باید کلیسیم در کنار سلول های عضلان آزاد شوند.
کافئین حساسیت سلول ها و در دسترس بودن کلسیم را زیاد می کند. یک محرک کوچک می
تواند خیلی از تکان های شدید مهمتر باشد که انقباض عضلات شما را با تلاش کمتر فراهم
می کند. به علاوه تحقیقاتی وجود دارد که نشان می دهد کافئین نیروی انقباض دیافراگم
را افزایش می دهد که این آسایش شما را در حین تمرین برای نفس کشیدن فراهم می کند و
این باید به ویژه برای مردمی که بی نظمی تنفس و رزشکاران که در ارتفاعات در حال
رقابت های دشدی هستند مهم باشد.
 
طبع چربی سوزی (در دسترس قرار دادن چربی ها)
کافئین
تنها افزودن توانائی سوزاندن چربی نیست بلکه ظرفیت هوازی شما را هم به صورت کلی
بهبود می بخشد. در ول فعالیت های هوازی بدنتان ذخیره فراوانی از چربی را می سوزاند
و ذخیره گلیکوژن یا قند را محدود می کند با مصرف کافئین شما می توانید میزان
اسیدهای چرب آزاد شده در خونتان را افزایش دهید که به آسانی اثر حفظ ذخایر گلیکوژن
را نشان می دهد. بدان استفاده از چربی به عنوان سوخت را زیاد می کند و میزان کم شدن
گلیکوژن را کاهش می دهد و از خستگی شما جلوگیری می کند و به شما این امکان را می
دهد که تمریناتتان طولانی تر شود.
 
کافئین با پنهان کردن احساس خستگی روی مرکز کنترل اعصاب تأثیر می
گذارد:
اگرچه
بررسی اثر کافئین بر سیستم مرکزی اعصاب دشوار است با این حال کافئین می تواند از
آمیزش خون و مغز جلویگری کند.
بهترین
روش مصرف کافئین
استفاده
از کافئین یکی از مهمترین استراتژی های مصرف موجود می باشد. در اینجا سه راه برای
کمک به شما برای مصرف بهینه کفئین معرفی می شود.
۱) برای
مصرف کافئین استراتژی داشته باشید
این تفکر
وجود دارد که اثر مصرف کافئین در مردمی که به طور برابر کافئین مصرف می کنند ممکن
است کند باشد اما قاعده خاصی وجود ندارد در حقیقت چندین مطالعه نشان داده است که
کسانی به آنها مصرف کننده سنگین (بیشتر از ۶ فنجان قهوه در روز و در حدود ۶۶۰ میلی
گرم از قهوه) خطاب می شود و کسانی که به آنها مصرف کننده سبک (کمتر از دو فنجان
قهوه در روز و در حدود ۲۲۰ میلی گرم) خطاب می شود دارای عملکرد یکسان می باشند.
بنابراین این انگیزه، ایجاد می شود که برای دست آوردن کافئین یک استراتژی داشته
باشید.
الف) اگر
شما عمدتاً چندین فنجان قهوه در روز می نوشید سعی کنید که در روزهای تمرین مصرف
قهوه تان را محدود کنید و قبل از تمرین مقداری قهوه
بنوشید.
ب) اگر یک
ورزشکار مصمم هستید، سعی کنید که مصرف کافئین تان را محدود کنید. با تقریباً ۷۲
ساعت قبل از ساعت قبل از مسابقه مصرف آن را متوقف کنید که این از لحاظ تئوری قدرت
اثربخشی آن را قبل از مسابقه خیلی زیاد می کنند.
کافئین خالص (قرص کافئین)
قرص های
کافئین به دردخور و قابل اطمینان هستند. با استفاده از کافئین خالص عملیات هضمتان
بهتر می شود و باعث می شود شما به طور کامل از آن بهره برداری کنید. شما همچنین این
کار را مو به مو و به درستی برای وزن بدنتان انجام می دهید. نشانه های جدیدی وجود
دارد که نشان می دهد که قهوه های کافئین دار ممکن است اثردهی کافئین خالص را نداشته
باشد. در یک مطالعه جدید نشان داده شده که ترکیب های شیمیائی زیادی در بنشن قهوه
وجود دارد که ممکن است ویژگی زیاد شدن تمرین در اثر استفاده از کافئین را کم کند.
آنها تنها یک مطالعه است اما با این وجود کسانی بودند که با استفاده از قهوه نحوه
تمریناتشان به صورت ارگانیک بهبود یافت. بنابراین بهترین روش این است که به تجربیات
شخصی اتکاء کنید و به صورت شخصی قهوه یا کافئین خالص را امتحان کنید. اگر شما می
خواهید که از قهوه به جای مکمل کافئین تان استفاده کنید. اسپرسو بهترین انتخاب است.
همچنین اولین مزیت قهوه و چای خانگی این است که راحت هستید. آیس تی و نوشابه منابع
خوبی برای جایگزین شدن به جای مکمل کافئین نیستند. آنها شامل مقدار زیادی شکر و یک
مقدار کمی کافئین هستند بنابراین آنها می توانند واقعاً برای عملکرد تمرین مضر
باشند.
قبل از
تمرین ۶۰ دقیقه برای جذب وقت بگذارید
بالاترین
درجه پلاسما از کافئین تقریباً ۶۰ دقیقه پس از مصرف رخ می دهد. تحقیقات انجام شد
نشان دهنده افزایش صددرصدی اسیدهای چرب آزاد شده در پلاسما تنها بعد از ۶۰ دقیقه می
باشد و همچنین برای گروه های تحقیق کننده، ۶۰ دقیقه یک عامل رایج برای هضم می
باشد.
مصرف موضعی
کافئین
نتایج
اولیه تحقیقات پژوهشگران آلمانی نشان می‌دهد که مصرف موضعی کافئین می‌تواند با مهار
عوامل اصلی ریزش مو، یعنی هورمون دی هیدروتستوسترون و آنزیم فسفو دی استراز از ریزش
موها جلوگیری کند.
نتایج
تحقیقات آزمایشگاهی پژوهشگران تا این مرحله روی مدل‌های کاشت موی زنده در محیط کشت
آزمایشگاهی حاکی از این بود که تماس موضعی (نه مصرف خوراکی) کافئین با ریشه‌ موها
می‌تواند با مهار اثرات مضر هورمون دی هیدروتسترون از ریزش موها جلوگیری
کند.
اثرات درمانی
کافئین
۱- طبق
بررسی ‌های پژوهشگرانمصرف همزمان قند و کافئین  می ‌تواند برای حواس  و  حافظه 
افراد مفید باشد. در واقع مغز این افراد به انرژی کمتری برای به یادآوری امور نیاز
دارد.
۲- بنا بر
گفته محققان آمریکایی به نظر می رسد که کافئین شانس ایجاد سرطان تخمدان در زنان را
کاهش می ‌دهد. اثر کافئین در زنانی که از قرص های جلوگیری از بارداری و یا داروهای
هورمونی پس از یائسگی استفاده نمی‌ کنند، بیشتر است. مصرف قهوه فاقد کافئین تاثیر
واضحی نداشت.
۳- مصرف
کافئین می ‌تواند قدرت و تحمل عضلات را در فعالیت‌ های ورزشی افزایش دهد. مصرف
کافئین روی گیرنده‌ های عضلات اسکلتی اثر گذاشته و به طور موقت انرژی را افزایش می
‌دهد.
۴- بین
مصرف کافئین و بروز بیماری پارکینسون رابطه عکس وجود دارد، به عبارتی دیگر، کافئین
از احتمال بروز بیماری پارکینسون پیشگیری می ‌کند.
۵- مصرف
مقدار متعادل کافئین، اختلالات شناختی در رابطه با افزایش سن و نیز بروز بیماری
آلزایمر را کاهش می‌ دهد.
۶- کافئین
با ایجاد تعادل در عملکرد مغز، از نقایص حرکتی و نیز زوال عقل پیشگیری می
‌کند.
۷- کافئین
احساس خوب بودن، شادی، انرژی، هشیاری و اجتماعی بودن را در فرد تقویت می
‌کند.
تحمل و وابستگی کافئین
تحمل در
اثر افزایش مصرف ایجاد می شود. برخی از کسانی که به نوشیدن قهوه معتاد شده اند، به
طور اجبار یا اشتیاق به مصرف خود ادامه می دهند و موجب افزایش تحمل در برخی اوقات
موجب پیدایش نشانه های ترک می شوند. هنوز در مورد اینکه مصرف چه میزان کافئین موجب
تحمل و اعتیاد می شود، مورد بحث و شک است ولی آنچه مسلم است مصرف مرتب و روزانه بیش
از ۳۵۰ میلی گرم کافئین (۴ تا ۵ فنجان قهوه در روز) می تواند ایجاد اعتیاد فیزیکی
که مشخص ترین نشانه
های ترک
آن شامل سردرد شدید، تحریک پذیری، خستگی مفرط است. که با نوشیدن قهوه از بین می
رود.
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۸

 

چای
زمستانی مخصوص گلو درد
 
برشهای لیمو ترش و زنجبیل تازه را در ظرف
شیشه ای در داری با عسل مخلوط کرده و داخل یخچال بگذارید پس از مدتی مخلوط ما فرم
ژله مانندی به خود میگیرد.
در هنگام مصرف یک قاشق غذاخوری از ژله را به یک لیوان
آب جوش اضافه کرده و میل نمایید.
این ترکیب را میتوانید بمدت دو تا سه ماه در
یخچال نگهداری کنید

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٥:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۸

 

آلوئه ورا یا «صبرزرد» Aloe Vera ، گیاه درمانگر و یا ” یک داروخانه در یک گیاه
اسامی دیگر گیاه صبرزرد (آلوئه ورا)، “صبر تلخ” یا “شاخ بزی” است که در استان بوشهر با نام‌های محلی گل سگله، گل قبر یا چادروا شناخته می‌شود.نام های دیگر این گیاه “لاله بیابان” و «گیاه جاودانگى»، «گیاه دارویى»، «گیاه ملکه» است.گیاه صبر زرد دارویی با نام علمی Aloe Vera از جمله گیاهان دارویی با ارزش دنیا است که در فضای باز و در برخی مناطق دیگر کشور در گلخانه کاشت می‌شود.صبر زرد گیاهی است با ظاهر بوته‌ای انبوه، پایا، همیشه سبز، شاداب و پر طراوت و ارتفاع حدود 60 سانتی متراست که دارای ساقه چوبی کوتاه به ضخامت 5 الی 10 سانتی متر و برگ‌های نیزه‌ای شکل که مستقیما به محور ساقه متصل هستند می‌باشد.

گیاه دارویی صبر زرد با اقلیم جنوبی کشور ایران سازگار است و به خوبی در استان‌های جنوبی که دارای منابع آبی کمی هستند قابل پرورش است.

این گیاه بومی مناطق گرم و خشک است که در استان‌های جنوبی کشور ایران به خصوص استان بوشهر و استان هرمزگان رشد می‌کند.

چیست؟ Aloe Vera
این گیاه، خاص مناطق آفریقایى است که به آن زنبق بیابانى یا صحرایى هم مى گویند. در برخى کشورها با نام هایى چون «گیاه جاودانگى»، «گیاه دارویى»، «گیاه ملکه» و… نیز نامیده مى شود.
وقتى برگ آن بریده شود، ژلى از داخل گیاه خارج مى شود که اثر دارویى خارق العاده اى دارد. نام این گیاه از زبان عربى به سایر زبان ها آمده است. در زبان عربى Aloe به معناى «تند و تیز و تلخ» است. علت این نامگذارى به طعم و مزه مایع داخل برگ گیاه مربوط مى شود. نخستین بار مصرى ها این گیاه را براى درمان زخم ها، سوختگى ها و عفونت ها به کار مى گرفتند. پس از آنها یونانى ها، اسپانیایى ها و آفریقایى به شیوه ها و منظورهاى مختلف از این گیاه استفاده مى کردند. براى مثال شکارچیان آفریقایى از ژل آن بر بدن خود مى مالیدند تا عرق نکنند و بدنشان بوى بد نگیرد!
از دهه 1930 به بعد تحقیقات علمى و وسیعى بر روى ترکیبات و خواص دارویى این گیاه انجام شد و دریافتند ژل صاف شده این گیاه قدرت عجیبى در درمان زخم ها و سوختگى ها دارد.


معرفی گیاه:
Aloe vera یک گیاه بادوام با گلهای زرد است. برگهای سخت آبدار و نیزه ای این گیاه به طول 20 اینچ رشد می کند و طول کل گیاه تا 4 پا می رسد. تنها برگهای این گیاه ارزش دارویی دارند، اما بخشهای مختلف برگها نیز برای اهداف گوناگونی مورد استفاده قرار می گیرند. ژله شفاف و سفتی از قسمتهای داخلی برگ ترشح می شود. بین این ژله و پوست بیرونی برگ سلولهای خاصی حاوی مایع زردرنگ تلخ قرار دارد. وقتی که این مایع خشک می شود، سبب تولید شیره Aloe می شود. آلوئه از خانواده سوسن است این گیاه با ظاهرى شبیه به کاکتوس، گیاهى دائمى، گوشتى و آبدار است .گیاه آلوئه Aloe که به نام شاخ بزی معروف است، در منزل و آپارتمان قابل نگهداری است. آلوئه­ورا Aloe vera گونه­ وحشی این خانواده است که گرچه زینتی نیست اما معروف و پر بهاء است و یکی از منابع بسیار خوب مواد دارویی و بهداشتی است.
آلوئه ساپوناریا گونه دیگری از گیاه آلوئه است که برگ­های گوشتی، مثلثی شکل با نقش و نگارهای سبز رنگ پریده دارد. این گیاه بسیار زیبا بوسیله قلمه­های ساقه تکثیر می­شود و آن را در یک محیط پر نور پرورش می­دهند.آلوئه فِرَگرَنس یا آلوئه برگ درشت، و آلوئه درختی از دیگر انواع گیاه آلوئه بشمار می­روند.در میان آلوئه‌ها سایوناریا و آلوئه آربورسنس Aloe arboresence در منزل کشت و کار مناسب­تر و سریعتری دارند.
تکثیر گیاهان آلوئه بوسیله قلمه، ساقه و بذر امکان­پذیر است. گیاه آلوئه شاخه گل ­دهنده زیبا با گل­های نارنجی دارد وقتی گل­های نارنجی به بذر تبدیل می­شوند، قابل رویش و جوانه زدن هستند. آلوئه ­ورا Aloe vera بوسیله تقسیم بوته و بذر تکثیر می‌شود. در آلوئه‌های دیگر امکان بوجود آمدن پا جوش در روی ریشه­های اصلی­ کمتر از گیاه آلوئه­ ورا است.

تاریخچه :

آلوئه ورا سابقه ای بسیار طولانی و درخشان دارد. اولین گزارش مکتوب که در آن به آلوئه ورا شده است متعلق به چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح است و در غارنوشته ها و کنده کاری های روی ظروف در معابد باستانی مصر کشف شده است. در افسانه های به جای مانده از مصر باستان آمده است که آلوئه گیاهی چنان گرامی بوده که افراد برای حضور در مراسم پس از مرگ یک فرعون باید تحفه ای از برگ های آلوئه ورا تقدیم می کردند. داستان هایی نیز درباره استفاده کلئوپاترا و نفرتی تی از آلوئه ورا، عسل و شیر برای حفظ زیبایی افسانه ای شان گفته می شود.کلئوپاترا ملکه مصر پوست خود را هر روزه با آن ماساژ می داد که از شر آفتاب مصر در امان باشد وحتی مصریان آنرا برای مومیائی مردگان خود بکار می بردند . در کتاب مقدس نام این گیاه به کرات آمده است . اولین گزارش مکتوب که در آن به آلوئه ورا شده است متعلق به چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح است و در غارنوشته ها و کنده کارى هاى روى ظروف در معابد باستانى مصر کشف شده است. در افسانه هاى به جاى مانده از مصر باستان آمده است که آلوئه گیاهى چنان گرامى بوده که افراد براى حضور در مراسم پس از مرگ یک فرعون باید تحفه اى از برگ هاى آلوئه ورا تقدیم مى کردند.اما مصریان باستان تنها ملتى نبودند که آلوئه ورا را مى شناختند براساس منابع قدیمى ارسطو یکى از طرفداران بسیار معتقد خواص آلوئه ورا بوده است.


اما مصریان باستان تنها ملتی نبودند که آلوئه ورا را می شناختند براساس منابع قدیمی ارسطو یکی از طرفداران بسیار معتقد خواص آلوئه ورا بوده است. او رایزن الکساندر کبیر نیز بوده است. قدر و ارزشی که او برای آلوئه ورا قائل بود چنان بوده است که در سال 333 قبل از میلاد الکساندر را متقاعد کرد جزیره سوکوترا در اقیانوس هند را تصرف کند. این جزیره به دلیل رویش آلوئه در آن شهرت داشت و در آن زمان برای درمان زخم های سربازان در سپاه الکساندر از آلوئه ورا استفاده می شد.

گونه شناسی:

اکسید معجزه آسای آلوئه ورا گیاه «آلوئه ورا» گیاهی است که به طور عمده در مناطق خشک رشد می کند. آلوئه ورا با اینکه به خانواده زنبق تعلق دارد اما در ظاهر شباهت بسیار زیادی به کاکتوس دارد. در بین بیش از 240 گونه آلوئه ورا چهار نمونه آلوئه ورا تشخیص داده شده که دارای ارزش غذایی هستند.

نام آلوئه ورا در لغت به معنای «ماده تلخ درخشان» که از کلمه عربی «آلوئه» گرفته شده است. آلوئه از خانواده سوسن است این گیاه با ظاهری شبیه به کاکتوس، گیاهی دائمی، گوشتی و آبدار است که حداکثر حدود دو متر ارتفاع دارد با برگ های پهن تیغ دار. اگر تیغ هایی را که در لبه برگ ها قرار دارند جدا کنیم از جای خالی آنها ژلی ترشح می شود که تمام خواص گیاه در آن نهفته است. از آلوئه که امروز در تمام دنیا کاشته می شود برای درمان گستره وسیعی از بیماری ها از انواع میگرن گرفته تا سوءهاضمه، درمان جوش و سوختگی استفاده می شود.
ژل آلوئه برای درمان بسیاری از بیماری ها مفید است، از آن جمله می توان به درمان اگزما و سایر مشکلات و حتی عفونت های پوستی، سرمازدگی، سوختگی، ترمیم جای عمل سزارین، هموروئید و انواع دیابت اشاره کرد.
آلوئه ورا در طب سنتی 5 هزار ساله هندی، آیورودا نیز به همین ترتیب ارزشمند شمرده می شود. تمدن های یونانی، رومی، آفریقایی، مایایی، سرخپوستان آمریکایی و چینی نیز آلوئه ورا را گرامی می داشتند و مسلمانان هنوز هم در بسیاری از نقاط جهان در بازگشت در سفر حج برگ های آلوئه ورا را بالای در خانه هایشان آویزان می کنند.

اگرچه آلوئه ورا هزاران سال است که نقش مهمی را در پزشکی سنتی ایفا می کند اما از کشف خواص بی بدیل آن توسط طب مدرن امروزی زمان زیادی نمی گذرد. اغلب مردم به عنوان یکی از مواد سازنده محصولات آرایشی مثل ضدآفتاب ها، مرطوب کننده ها و کرم های سوختگی با آلوئه ورا آشنا هستند. اما امروزه حضور رو به فزونی آلوئه در محصولات متعدد و متنوعی را شاهد هستیم. تولیدکنندگان شامپو مدعی هستند که اسیدیته معادل 5/4 این گیاه آن را برای ساخت انواع شامپو و نرم کننده ایده آل کرده است. در حالی که متخصصین تغذیه نیز مصارف خوراکی آلوئه ورا را به اندازه مصارف خارجی آن مفید و متعدد می دانند و آن را به اشکال مختلف از جمله عصاره، ژل، کپسول و پودر عرضه می کنند.


ترکیب شگفت آور این گیاه چیست؟

باید گفت در کمال شگفتی 96 درصد ساختمان ژل آلوئه ورا از آب تشکیل شده است. 4 درصد باقی مانده اما حاوی مواد فراوانی است که 75 نوع آن شناخته شده اند. ترکیباتی که در ژل آلوئه یافت شده اند از پلی ساکاریدها هستند که قادر به کاهش و ترمیم التهاب هستند. این ترکیب همچنین دارای ویژگی آنتی باکتریال و ضدمیکروب است. آنتی اکسیدان هایی در قالب ویتامین های آ، ب، ث، ای، آمینواسیدها، روی و اسیدهای چرب ضروری نیز در این ترکیب یافت می شوند. کلسیم و آلوئین نیز در آلوئه ورا موجود هستند، آلوئین ملینی بسیار قوی است.

حدود 96 درصد از وزن آن را آب تشکیل داده است و مابقى شامل چربى هاى ضرورى آمینواسیدها، ویتامین ها، املاح، آنزیم وگلیکوپروتئین است!

این گیاه حداقل داراى 3 اسید چرب با خاصیت ضدالتهابى است که براى معده ، روده کوچک و روده بزرگ مفید است.
ویتامین هاى تشکیل دهنده آن عبارتند از ویتامین C ، B12 ، B6 ، B2 ، B1 ، A و E. «آلوئه ورا» با خاصیت اعجاب انگیز خود مى تواند تمام اسید آمینه هاى ضرورى بدن را در اختیار شخص مصرف کننده قرار دهد.
هیچ چیز این گیاه به تنهایى شگفت انگیز و خارق العاده نیست. بلکه همراهى و یک جا جمع شدن تمام مواد مورد نیاز بدن از گروههاى مختلف غذایى است که آن را منحصر به فرد کرده است. تجمع این مواد در درون یک گیاه واحد را مى توان به جمع شدن تعدادى نوازنده در یک گروه بزرگ موسیقى تشبیه کرد. (همان طور که هر کدام آنها، هرگز و به تنهایى اثر و جاذبه اجراى گروهى و دسته جمعى را ندارند.)
ژل Aloe حاوی گلیکوپروتئین است که از تورم و درد جلوگیری و روند بهبود را تسریع می کند و همچنین حاوی پلی ساکارید است که رشد و ترمیم پوست را تحریک می کند. “آنتراکوئین” موجود در شیرة Aloe به عنوان مسهل مؤثر عمل می کند. این مواد شیمیایی در مقادیر کم، می توانند از تشکیل سنگ کلیه جلوگیری کنند.از ژل Aloe برای درمان زخمهای درونی و بیرونی نیز می تواند استفاده کرد. این ماده روند درمان بسیاری از جراحات پوستی از جمله زخمها، سوختگیها و یخ زدگی را تسریع می کند.
شیرة ‌این گیاه مسهل مفیدی است، اما چون می تواند سبب گرفتگی دردناک عضلات شود، غالباً استفاده نمیشود. با میزان مصرف کمتر، شیرة Aloe می تواند از سنگ کلیه پیشگیری یا اندازة سنگ را کوچکتر کند. این ماده به عنوان تسهیل کننده دفع مدفوع به ویژه در افرادی که مبتلا به وبواسیر هستند ماده مفیدی است.
عصارة Aloe شکل ژل این گیاه است که مصارف داخلی دارد و چون دارای خواص ضد میکروبی است، از آن برای درمان عفونتهای میکروبی مجاری معده ای-روده ای نیز می توان استفاه کرد. چون این ماده اسیدهای معده را که سبب تشدید زخمها میشود کاهش می دهد برای درمان زخمهای معده نیز مؤثر است.تحقیقات اخیر نشان داده که “مانوز استیله” به عنوان یک ترکیب ضد ویروسی، دارای خواص درمانی ضد ویروس ایدز است. مانور استیله خود ویروس را مورد حمله قرار می دهد اما مهمتر اینکه، میزان تأثیر AZT را (یک داروی مؤثر در درمان عفونت ویروس HIV) تا حد زیادی بالا میربرد. اگر این ترکیب دارویی با Aloe مصرف شود، میزان AZT مورد استفاده برای HIV را می توان تا 90% تقلیل داد که این امر از هزینه ها و عوارض جانبی AZT تا حد زیادی خواهد کاست.


ژل خوراکی آلوئه ورا شامل بیش از 75 مواد مغذی از لحاظ غذایی و 200 ترکیب فعال، 20 نوع ماده معدنی، 18 آمینو اسید و 12 نوع ویتامین است. این ژل بی نهایت مطبوع است.
در منابع دارویی فهرست مصارف آلوئه ورا تقریباً به اندازه فهرست مواد تشکیل دهنده آن طویل است. از بارزترین خواص آلوئه ورا جلوگیری از ضایعات پوستی و ترمیم آنها است. مصرف خوراکی آلوئه ورا نیز به گوارش غذا کمک می کند، سلامتی قلب و عملکرد کبد را بهبود می بخشد، قند و کلسترول خون را کنترل می کند، تولید انرژی را افزایش داده، درد مفاصل را تسکین می دهد، شش ها را پاک می سازد، سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و زخم ها و جراحات را ترمیم می نماید. اما با وجود خواص بسیار آلوئه ورا و با آنکه تاکنون هیچ عوارضی از مصرف آن گزارش نشده است پزشکان مصرف خوراکی آن در طول دوران بارداری و شیردهی را برای خانم ها منع می کنند. آلوئه ورا چنان خواص چشمگیر و متعددی دارد که نام ها و القاب زیادی برای خود کسب کرده است از جمله: گیاه درمانگر، گیاه سوختگی، دکتر گلدانی و گرز بهشتی.

در حال حاضر محصولات مختلفی از این گیاه در صنایع مختلف غذایی، آرایشی و بهداشتی دارویی در دنیا تولید و عرضه می‌شود.

در حال حاضر این گیاه دارویی در صنایع مختلف غذایی شامل انواع نوشابه‌ها، کمپوت، دوغ و غیره و همچنین در صنایع آرایشی و بهداشتی شامل انواع کرم‌ها، لوسیون‌ها، شامپوها، صابون‌ها، شوینده‌ها و در صنایع دارویی در کپسول ها، قرص‌های جوشان و غیره مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اندام مورد استفاده این گیاه دارویی برگهای آن است.


مرور کلی خواص داروئی :

صبر زرد از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است شیرابه آن به مصرف طبی می رسد .
1)تقویت کننده بدن است
2)یبوست را برطرف می کند و روده ها را تمیز می کند
3)برای معالجه آسم مفید است
4)سوء هاضمه را برطرف می کند
5)در معالجه صرع مفید است
6)اثر ضد کرم درد
7)خون را تصفیه می کند
8)برای برطرف کردن خارش ناشی از گزیدگی حشرات شیرابه آنرا روی پوست بمالید
9)اگزما را درمان می کند
10)برای معالجه اسهال خونی مفید است
11)برای رفع ریزش مو ، شیرابه آنرا به سر مالیده و موها را با آن ماساژ دهید
12)گرفتگی کبدی را برطرف می کند
13)برای التیام زخم ها شیرابه آنرا روی زخم بمالید
14)صبر زرد بهترین کرم مرطوب کننده است برگها را بشکنید و ژله آنرا به پوست بمالید
15)مبتلایان به بیماری قند می توانند با مصرف این گیاه قند خون خود را کنترل کنند
16)برای شستن چشم و زخم ها شیرابه صبر زرد را با آب مخلوط کرده و استفاده کنید


خواص درمانی گیاه صبر زرد :


قرنهاست که برگ‌های گیاه صبر زرد به طور گسترده‌ای در کشورهای مختلف به عنوان دارو مصرف می‌شود اثرات درمانی مختلفی که برای این گیاه عنوان شده غالبا بر اساس سابقه طب سنتی است اما مطالعات بالینی نیز در سالهای اخیر روی آن صورت گرفته است.

در یک مطالعه گسترده استفاده موضعی از ژل این گیاه موجب التیام زخم‌های به جا مانده از آکنه روی صورت شد.

این گیاه دارویی در درمان آرتریت، آسم، سندرم خستگی مزمن، سوء هاضمه و اختلالات روده‌ای، اختلالات پوستی، آسیب‌های ورزشی و زخم‌های داخلی و خارجی اثر بخش است.

ژل گیاه صبر زرد بصورت موضعی برای درمان سوختگی‌های خفیف، آفتاب سوختگی، بریدگی ها، آکنه و التهاب مخاط دهان کاربرد دارد.

کاربرد موضعی الوئه ورا بر روی زخم‌های جراحی مجاز نیست زیرا بهبود زخم‌ها را به تاخیر می‌اندازد.

برگ بوته‌های گیاه دارویی صبر زرد یا آلوئه ورا معمولا بعد از گذشت دو سال از زمان کاشت و هنگامی که بوته‌ها به اندازه کافی رشد کردند برداشت می‌شود.

جزیره قشم به دلیل قرار گرفتن در منطقه گرمسیری یکی از مکانهای مناسب و دارای پتانسیل بالا برای تولید گیاه معجزه‌آسای “آلوئه‌ورا” است.
آلوئه ورا از جمله گیاهانی است که در صفر درجه می‌میرد و محیط رشد آن معمولا باید بالاتر از دو درجه باشد و به‌همین دلیل‌مناطق جنوبی کشور که درجه حرارت دراین مناطق به صفر درجه‌نمی‌رسد از مناطق مستعد برای تولید این گیاه محسوب می‌شوند.
این گیاه از جمله گیاهانی است که یک سال کاشته می‌شود و تا شش سال مورد استفاده قرار می‌گیرد، بیماری این گیاه نسبت به دیگر گیاهان بسیار کم است و آب بسیار ناچیزی مصرف می‌کند.
براساس مطالبی که توسط دانشگاه فلوریدا منتشر شده ، منشاء این گیاه که به علت رویش آن در مناطق بیابانی به ” لاله بیابان ” مشهور است آفریقا بوده و در ایران باستان از آن استفاده می‌شد.
در کشورهای کارائیب آلوئه‌ورا فقط به‌صورت برگ فروخته می‌شود و در خانه‌ها مردم به عنوان کمکهای اولیه از آن نگهداری می‌کنند.
یکی از دلایلی که این گیاه از آفریقا به مناطق دیگر جهان منتقل شده است موثر بودن آن در درمان برخی بیماریها بود و مسافرانی که با لنجها به سفر دریایی می‌پرداختند این گیاه را به‌ عنوان کمکهای ‌اولیه به‌همراه خود می‌بردند.
آلوئه ورا دارای هورمونها و ترکیباتی است که بلافاصله زخم را ترمیم می کند و برای بیماریهای گوارشی از جمله زخم معده موثر است.
هم اینک 200ماده دارویی از گیاه آلوئه‌ورا تولید شده است و از پوست آن نیز مواد آنتی کانسر جدا شده است.
به‌گفته برخی اساتید و متخصصان از این گیاه به عنوان یک داروخانه در یک گیاه نام برده می‌شود و به همین دلیل است که این گیاه تا این اندازه اهمیت پیدا کرده است.
هم‌اینک کمپانیهای بسیاری در جهان از آلوئه‌ورا در تولید صنایع غذایی،مربا، نوشابه‌ها، کنسرو، ماست و دوغ، ژله، مارمالاد، سوپهای آلوئه‌ورا، مربا، چای، بستنی، عسل، ترشی، تافی، نان، ماکارونی، برنج و چای استفاده می‌کنند.
از محصولات آلوئه‌ورا در صنایع بهداشتی از جمله تولید دستمال کاغذی و پوشک بچه به علت حساس بودن پوست بچه‌ها و ترمیم سریع پوست آنها ، استفاده می‌شود.
برای استفاده تجاری‌از این گیاه باید مسیر درست کار کردن آن را بدانیم یعنی به عنوان یک سرمایه‌گذار باید ببینیم که‌در چه مناطقی چه محصولاتی و چگونه باید تولید کنیم و برای کشت تجاری نیز باید کشاورزانی که خواستار فعالیت در این زمینه هستند، آموزشهای لازم را طی کنند.

مرکز پژوهشهای بیوتکنولوژی خلیج فارس در جزیره قشم ایران ، تنها عضو منطقه خاورمیانه این انجمن است که مقر آن در تکزاس آمریکا می‌باشد.
دانشمندان اسپانیایی از گیاه آلوئه ورا ژلی ساخته‌اند که می‌تواند عمر نگهداری میوه‌ها را طولانی‌تر کند.
، medlineplus.comبا استفاده از این ژل می‌توان میوه‌ها را پوشاند و زمان نگهداری آنها را با حفظ تازگی و بدون تغییرات شیمیایی طولانی‌تر کرد.
از ژل آلوئه ورا برای درمان سوختگی و التهابات و حساسیت‌های پوستی استفاده می‌شود.
محققان اسپانیایی می‌گویند با استفاده از این ژل خوردنی می‌توان میوه‌ها را تازه نگه داشت.
این ژل که طعم و ظاهر غذاها را تغییر نمی‌دهد می‌تواند به صورت یک پوشش کاملا طبیعی و بی‌ضرر جایگزین مواد نگهدارنده مصنوعی شود که بعد از برداشت میوه‌ها به آنها اضافه می‌شود.

5 دلیل عمده برای مصرف ژل آلوئه ورا:

1) قالب های ساختاری بدن: آمینواسیدها، اجزا و قالب های ساختار بدن ما هستند. هشت آمینو اسید ضروری وجود دارد که در بدن ما ساخته نمی شود. نوشیدن مداوم و منظم آلوئه ورا به شما اجازه می دهد به واسطه تأمین طبیعی آمینو اسید های ضروری بدن، سلامتی خود را حفظ کنید. آلوئه ورا تنها گیاهی است که آمینو اسید های مشابه و ضروری بدن را می سازد.
2) ضدالتهاب و عصبانیت: ژل آلوئه ورا دارای 12 ماده اصلی است و بررسی ها نشان داده که بدون هیچ عارضه ای از عصبانیت و التهاب جلوگیری می کند و همچنین آلوئه ورا سبب تحرک ماهیچه ها و صحت کارکرد مفاصل می شود.
3) ویتامین های موجود در آلوئه ورا: ژل آلوئه ورا شامل ویتامین های A، B1، B2، B6، B12، C، E اسید فولیک و نیاسین است. بدن انسان به سادگی نمی تواند بعضی از این ویتامین ها را ذخیره کند، بنابراین نیاز داریم که در رژیم غذایی خود همواره این ویتامین ها را به طور مکمل بگنجانیم.
4) میزان مواد معدنی: بعضی از مواد معدنی در آلوئه ورا یافت شده است که شامل کلسیم، سدیم، آهن، پتاسیم، کلر، منگنز، مس و روی است. نوشیدن ژل آلوئه ورا یک راه طبیعی و سالم برای تأمین نیازمندی های بدن است.
5) بهداشت و سلامت دندان : آلوئه ورا با وجود موادی که در خود دارد بی نهایت برای سلامت دهان و لثه مفید است. دندانپزشکان بر اثرات آلوئه ورا بر دهان و لثه و استفاده از آن بسیار توصیه می کنند


«صبرزرد» در جزیره قشم :
تاریخچه گیاه «آلوئه ورا» یا «صبرزرد» و اثرات دارویی آن به 6 هزار سال قبل باز می گردد. از گذشته های دور، ژل این گیاه برای درمان زخم های عفونی و ترمیم سوختگی و بریدگی مورد استفاده بوده است.
با پیشرفت علم دارو سازی و شناخت خواص دارویی گیاهان در نیمه قرن بیستم، ماده مسهل حاصل از عصاره برگ آلوئه شناخت شد و سالیان طولانی این گیاه برای استخراج مسهل قوی آن در جزایر کارائیب بطور مصنوعی کاشته می شد. براساس اظهار نظر سالخوردگان قشمی، گیاه آلوئه ورا یا «صبر زرد» از سالیان طولانی در جزیره قشم وجود داشته است و خاستگاه آن آفریقا است. به نظر می رسد، در طی قرون گذشته این گیاه توسط بازرگانان یا جهانگشایان به جزیره قشم حمل شده و با سازگاری با شرایط آب و هوای قشم و به علت اثرات شفابخش آن به گیاه معجزه گر مشهور شده است.
«صبر» نام فارسی آن است و صرفنظر از مصارف درمانی آن توسط افراد بومی، آن را روی قبرها می کارند و نشانه ای از محل خاکسپاری کسی است که فوت شده است . برگزیدن نام صبر برای این گیاه نیز احتمالاً ایجاد آرامش و صبر برای بازماندگان است. در جزیره قشم تراکم بسیار زیاد گیاه را در قبرستان قدیم شهر «سوزا» به صورت چند هکتار فشرده که عملاً قبرها را کاملاً در بر گرفته است، می توان مشاهده کرد.
آلوئه ورا نخستین بار با ارزش دارویی «ترمیم کننده زخم سوختگی و نیش حشرات» معرفی شده و اکنون صرفنظر از مصرف گسترده در تمامی مواد آرایشی، بهداشتی و داروهای ترمیمی، جایگاه مصرفی و سیعی را در نوشابه ها و مواد غذایی به دست آورده است. آلوئه و را گیاهی است که برای ماندن و رشد به حداقل آب نیاز دارد و در خاک های شور و ساحلی به آسانی رشد و پرورش می یابد و نسبت به آفات و بیماری ها مقاوم است. بر اساس تجارب پژوهشی، مرکز پژوهشی های بیوتکنولوژی خلیج فارس منطقه آزاد قشم، کارخانه تولید صنعتی آن را با ظرفیت سالانه 200 تن ژل و پودر آلوئه طراحی و تدوین و دانش فنی آن را به یک شرکت خصوصی واگذار کرده است.
پشتوانه این واحد صنعتی ، کشت و پرورش آلوئه به مساحت 50 هکتار است که 5 هکتارتوسط «منطقه آزاد قشم کاشته شده و 15 هکتار آن توسط شرکت خریدار دانش فنی در دست آماده سازی برای کاشت است و لازم است ، 30 هکتار دیگر نیز توسط مردم جزیره کاشته می شود. تکثیر آلوئه ورا به صورت تولید پاجوش و کاشت بذر است. در بسیاری از موارد هر بوته تا ده پاجوش تولید می کند.
این گیاه پایدار و چند ساله است و هر سه ماه یک بار می توان از هر بوته 3 تا 4 برگ کناری برداشت و برای استخراج محصول در کارخانه مورد استفاده قرار دارد. توسعه کاشت «آلوئه ورا» توسط مردم جزیره قشم صرفنظر از تأمین ماده اولیه کارخانه در دست احداث، زمینه ای مناسب برای ایجاد اشتغال بومی، ایجاد فضا سبز (در زمین های ساحلی و غیر قابل استفاده کشاورزی و بی نیازی آن به آب شیرین و آبیاری دایم) است. خواص متعدد دارویی شناخته شده در «آلوئه ورا» باعث شده است که آن را گیاه قرن بیستم بنامند.
بسیاری از محققان بر این اعتقاد هستند که خواص آلوئه و نقش دارویی آن در تحولات صنایع دارویی مشابه با شناخت آسپرین در قرن نوزدهم و مصرف آن توسط میلیون ها انسان برای کاهش تب، درد و تورم در سراسر جهان است. هزاران بیمار قلبی از آسپرین به عنوان ماده ممانعت کننده از بروز لخته خون استفاده می کنند.
مطالعات نشان داده است، آلوئه دارای حدود 200 ماده مؤثر است. مواد آرایشی، بهداشتی، غذایی و نوشابه ها بزرگترین بازار بین المللی مصرف آلوئه به شمار می روند. کشورهای کره و ژاپن قدیمی ترین مصرف کننده گان آلوئه در طب سنتی خود هستند. در کره، ژل آلوئه در نوشابه ها با غلظت 99 درصد مصرف می شود. این وضعیت در سنگاپور و مالزی نیز گسترش یافته است. استرالیا بالاترین مصرف آلوئه را دارد و با حضور ژاپنی ها در استرالیا بازار مصرف نوشابه های آلوئه نیز توسعه یافته است. مواد آرایشی طبیعی 4درصد از 16 میلیارد دلار بازار مواد آرایشی، بهداشتی را در اختیار دارد. تولید آنها سالانه 12 تا 15 درصد افزایش می یابد که سه برابر رشد توسعه سایر صنایع است.
نوشابه های حاوی ژل آلوئه در فروشگاههای عرصه کننده Helth food ارائه می شود که با طعم و رنگ های متفاوت وجود دارد.


مصرف آلوئه ورا و تغییرات تاریخى:
همان طور که ذکر شد نخستین بار این گیاه در کشور مصر مورد استفاده قرار گرفت. حدود سال 1552 پیش از میلاد بود که ملکه زیباى مصرى «کلئوپاترا» اعلام کرد زیبایى خود را مدیون استفاده از این گیاه معجزه گر است!!
شهرت این گیاه به همین جا ختم نشد! بلکه این گیاه باعث ایجاد جنگ و خونریزى هم شد!!
مى گویند وقتى اسکندر در سال 333 پیش از میلاد مصر را فتح کرد، چیزهاى زیادى از قدرت شگفت انگیز درمانى آلوئه ورا شنید. به همین خاطر در جست وجوى آن به جزیره Socotra رسید و بدون کوچکترین معطلى ارتش را روانه آنجا کرد تا براى درمان زخم افراد سپاه خود از این گیاه استفاده کند.
موارد مصرف رایج این گیاه:

بسیارى از مردم با اثر دارویى این گیاه بر روى پوست بریده یا سوخته آشنایى دارند. گرچه مکانیسم دقیق آن مشخص نیست. اما تحقیقات نشان مى دهد که 5 فاکتور طبیعى ضدالتهابى در آن موجود است که باعث رفع درد و بهبود زخم مى شود.
در مورد کسانى که از نظر هضم غذاى مصرفى با مشکل روبرو هستند نیز مصرف و نوشیدن آن پیش از هر وعده غذایى باعث تحریک شیره گوارشى و ایجاد جریان طبیعى آن و در نتیجه کمک به شکسته شدن موادغذایى جهت جذب توسط سلولها مى شود. از طرف دیگر از آن در درمان «آکنه» یا جوش هاى صورت هم استفاده مى شود. نوشیدن مایع «آلوئه ورا» قبل از غذا و یا مصرف ژل درمانى آن بعد از شست وشوى صورت و بدن براى سلامت پوست مفید است.
همچنین اشخاص مبتلا به سرطان که مشغول شیمى درمانى هستند، ادعا مى کنند مصرف این گیاه تهوع و سایر مشکلات مربوط به این درمان را مى کاهد.
نحوه مصرف:
بهترین نوع ژل Aloe شکلی است که تازه از گیاه گرفته شده باشد. بسیاری از افراد این گیاه را برای درمان سوختگیها و بریدگیهای جزئی در آشپزخانه خود نگه می دارند. این گیاه برای درمان کهیر و پیچک سمی نیز می تواند مؤثر واقع شود.به منظور استفاده از ژل Aloe، برگ آنرا به صورت طولی برش دهید و ژل داخل آنرا خارج سازید. سپس آنرا به صورت آزاد روی قسمت آسیب دیده بمالید.شیره Aloe از قدیم به عنوان مسهل مورد استفاده بوده است، اما در ایالات متحده مصرف چندانی ندارد. چون این ماده سبب بروز گرفتگیهای دردناک عضلات می گردد، لذا ابتدا مصرف سایر مسهل های گیاهی نظیر “کاسکارا و فلوس” توصیه میشود.
برای درمان سنگهای کلیه و به عنوان مسهل شیرة Aloe خشک را که در اندازه های 0/05 تا 0/2 گرم قابل دسترسی است، مصرف کنید.
برای درمان HIV، روزانه به میزان 800 الی 1600 میلی گرم مانوز استیله مصرف کنید. این میزان از مادة مزبور، برابر با نیم تا یک لیتر آب Aloe است، هر چند میزان مانوز استیله می تواند در فرآورده های مختلف متفاوت باشد.


نکات احتیاطی:

- ژل Aloe برای استعمال خارجی ماده بی خطری است، اما در موارد نادری سبب واکنش آلرژیک می شود. اگر پوست شما تحریک می شود مصرف آنرا ادامه ندهید.ژل Aloe برای درمان زخمهای عمیق مؤثر نیست.
- شیره آن می تواند سبب گرفتگی یا اسهال روده ای شدید گردد،
- زنان باردار یا شیرده نباید این ماده را مصرف کنند زیرا ممکن است سبب انقباضهای رحمی گردیده و سقط جنین را تحریک کند. مصرف مسهل Aloe برای درمان بیماریهای معده ای- روده ای، انسداد روده ای، آپاندیسیت یا درد معده مبهم تجویز می شود.
- این ماده ممکن است سبب تشدید اولسرها، بواسیر، دیورتیکولوز، التهاب دیورتیکول، کولیت یا سندرم روده تحریک پذیر (IBS) گردد.
- مصرف طولانی مدت این ماده سبب وابستگی به آن می شود یا تعادل الکترولیتی را مختل می سازد. این ماده ممکن است سبب تغییر رنگ ادرار به رنگ قرمز بی ضرر گردد. کودکان زیر 12 سال نباید گیاه Aloe مصرف کنند.
ترکیبات شیمیایی:
صبر زرد موادی نظیر آلوئین ‌فامودین ، آنترا کیون ،‌ایزوباربالوئین و مقداری در حدود 12 درصد صمغ می باشد .
تداخل های احتمالی:
مصرف طولانی و مزمن شیره Aloe می تواند سبب کمبود پتاسیم گردد که می تواند با پاره ای معالجات قلبی تداخل کند. احتمال کمبود پتاسیم در بدن در صورتی که شیره Aloe را با ادرار آورهای (مدرهای) تیازید، شیرین بیان یا کورتیکو استروئید مصرف کنید، بیشتر است.
مضرات :
صبر زرد اگر باندازه مصرف شود خطری ندارد ولی مقدر زیاد آن باعث اسهال خونی می شود ضمناً زنان شیرده نباید از آن استفاده کنند زیرا صبر زرد از طریق شیر و در بدن طفل می شود و ایجاد اسهال می کند . این گیاه نیز برای زنان حامله خوب نیست زیرا ممکن است باعث سقط جنین شود.
تاریخچه مصرف آن در قرن بیستم :

در سال 1935، استفاده بالینى از این گیاه براى درمان التهاب هاى پوستى (درماتیت) ناشى از اشعه x ثابت شد. در آن سال «نشریه رونتولوژى [رادیولوژى] آمریکا»، استفاده از این گیاه را براى این منظور توصیه کرد.به صورت سنتى، از پماد و شیره این گیاه براى درمان زخم ها، اگزما، بواسیر و حتى نابینایى استفاده مى کردند. اما امروزه در تحقیقات بالینى مستمرى که بر روى این گیاه انجام شده است، تنها بعضى از اثرات آن ثابت شده است. در کاهش درد سوختگى و ترمیم ناحیه سوختگى (البته سوختگى هاى درجه دو و سه مانند آفتاب زدگى و یا ناشى از اشعه) موثر است. مصرف خوراکى آن به عنوان مسهل کاربرد دارد. ژل این گیاه به دلیل داشتن آب فراوان و روغن موجود در خود، از خشک شدن پوست پیشگیرى مى کند، در نتیجه در ترمیم ناحیه سوختگى موثر است. همچنین به علت وجود درصد بالاى قند در ژل آن، چون باعث بالا رفتن خاصیت اسمزى مى شود از رشد باکترى ها جلوگیرى مى کند.برخى از تحقیقات حاکى از آن است که ماده «آنتروکینون» موجود در شیره گیاه، خواص ضدویروس، ضدباکترى و فعالیت ضدسرطانى دارد. ژل آن به صورت کرم ضدآفتاب، لوسیون و کرم آرایشى در آمریکا موجود است. اما برخى تحقیقات، از غیرموثر بودن آن در درمان حساسیت هاى پوستى و درمان سوختگى خبر مى دهند.ژل گیاه صبر زرد طبى، به صورت موضعى براى درمان سوختگى هاى خفیف، آفتاب سوختگى ها، بریدگى ها، آکنه، التهاب مخاط دهان و از بین رفتن پوست کاربرد دارد. در خصوص مصرف ژل این گیاه توصیه شده که کاربرد موضعى آن بر روى زخم هاى جراحى مجاز نیست چرا که بهبود زخم ها را به تأخیر مى اندازد. در خصوص تداخلات دارویى هنگام استفاده از این ژل، عنوان شده، اثرات پایین آورندگى قند خون گلى بن گلامید را به خاطر داشتن اثر ضدخون افزایش مى دهد و اثر ضدالتهابى هیدروکورتیزون استات را هنگامى که به عنوان یک حامل استفاده شود، افزایش مى دهد. در استفاده موضعى در آفتاب زدگى هاى سطحى و سوختگى هاى خفیف منعى وجود ندارد اما اکثر محققان پیشنهاد مى کنند، قبل از مصرف، مقدارى از کرم گیاه در جاى دیگرى از بدن مثلاً بر روى بازو استفاده شود تا در صورت عدم پاسخ حساسیتى، مورد مصرف قرار گیرد. چند مورد حساسیت پوستى به دنبال مصرف این گیاه، گزارش شده است. در کل چنین نتیجه گیری می شود که،ژل گیاه الوئه ورا ، در کیفیت وسرعت بهبودزخم،نسبت به درمان رایج بسیار موثر تر و کم هزینه تر است. این گیاه در درمان بیمارى پسوریازیس (داءالصدف) به صورت عصاره در کرم در طى تحقیقات بسیارى، ثابت شده است. مصرف این گیاه به عنوان مسهل در بیمارانى که تحت درمان با داروهاى قلبى و کورتن هستند باید با احتیاط بسیار صورت گیرد.این گیاه در کودکان، زنان شیرده باردار و افراد مبتلا به بواسیر، نباید به صورت خوراکى مصرف شود. استفاده از این گیاه در انسداد روده، بیمارى هاى التهابى روده و بیمارى هاى کبد و کلیه، ممنوع است. از شیره برگ گیاه نیز براى بهبود زخم هاى سطحى و اگزما استفاده مى شود. در مصرف گیاهان دارویى، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.


  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۳

 

گیاه زوفا Hyssop
نام علمی Hyssopus Officinalis





زوفا درختچه ای است پایا با ساقه های منشعب که ارتفاع آن تا 60 سانتیمتر می رسد این گیاه بحالت خودرو در نواحی جنوب اروپا، ایران ، هند ،ترکیه و شوروی می روید . برگهای آن کوچک، خط در ، نوک تیز و سبزرنگ است که بسیار معطر می باشد .گلهای آن آبی و گاهی سفید اند که در انتهای ساقه ظاهر می شود .
ترکیبات شیمیایی:

برگهای زوفا دارای طعمی تند و مطبوع می باشد . ماده ای شیمیایی که در آن وجود دارد بنام هیسوپین معروف است . در زوفا همچنین حدود ی درصد اسانس وجود دارد .
خواص داروئی:


زوفا از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است
1)سرفه و ناراحتی های ریوی را برطرف می کند .
2)نرم کننده سینه است
3)خلط آور است
4)معده را تقویت می کند
5)نفخ شکم را برطرف می کند
6)ادرار آور است
7)داروی مفیدی برای مداوای آسم است
8)اشتها را زیاد می کند
9)برای رفع کم خونی مفید است
10)افسردگی را برطرف می کند
11)برای درمان صرع مفید است
12)برای التیام زخم برگهای زوفا را له کرده و روی زخم بگذارید
13)برای درمان تب خال مفید است و کسانیکه تب خال می زنند باید از دم کرده زوفا استفاده کنند .
14)در قدیم از زوفا برای سقط جنین استفاده می کردند .
15)درد شکستگی را می توان با کمپرس زوفا آرام کرد.
طرز استفاده:

دم کرده : مقدر 0 5گرم برگ وشاخه های گلدار زوفا را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت 15 دقیقه دم کنید . مقدر مصرف این دم کرده یک فنجان سه بار در روز است .
جوشانده : مقدر 50 گرم برگ و سرشاخه های گلدار زوفا را در یک لیتر آبجوش ودر کرده و بمدت نیمساعت بگذارید بآرامی بجوشد این جوشانده را برای کمپرس استفاده کنید .
تنطور زوفا ک این تنطور را می توانید از فروشگاههای گیاهان دارویی و یا برخی از داروخانه ها خریدری کنید . مقدر مصرف آن5-10 قطره سه بار در روز مخلوط با آب است .
مضرات :

مصرف بیش از اندازه این گیاه برای کبد مضر است و همچنین چون اثر سقط جنین درد بنبراین زنان حامله باید از خوردن آن پرهیز کنند ....زوفا یکی از مهمترین گیاهان دارویی و ادویه ای به شمار می رود . از دم کرده پیکر رویشی این گیاه برای درمان بیماریهای مربوط به دستگاه تنفس مانند سرفه ، سیاه سرفه ، برونشیت و آسم استفاده میشود . مواد موثره این گیاه سبب افزایش فشارخون ، هضم غذا و همچینین کاهش تورم می شود . زوفا اگر چه تلخ مزه است ولی به عنوان طعم دهنده مواد غذایی و همچنین در تهیه سس مورد استفاده قرار میگرد.



اسانس زوفا :

خاصیت ضد قارچی و باکتریایی دارد . این اسانس در صنایع کنسرو سازی ، نوشابه سازی و همچنین در صنایع آرایشی و بهداشتی کاربرد فراوانی دارد .به علت نوش فراوانی که در گلهای این گیاه به وجود می آید در ردیف گیاهان مولد عسل قرار دارد . عسل حاصله از آن کیفیت بسیار مطلوبی دارد .

مشخصات گیاه :

زوفا گیاهی خشبی وچند ساله است . منشا این گیاه آسیای صغیر گزارش داده شده و همچنین زوفا در سطح وسیعی در مرکز و جنوب اروپا ، عمدتا در روسیه ، بلغارستان، مجارستان ، ایتالیا ف اسپانیا، فرانسه و کشمیر و هند کشت میشود . واز دریای خزر تا دریای سیاه همچنین درمناطق شنی نواحی مدیترانه می روید.

ریشه زوفا مستقیم است وانشعابات فراوانی دارد ساقه چهارگوش ، مستقیم ارتفاع آن cm70_50 است . قسمت تحتانی (پای ساقه ) چوبی و قهوه ای رنگ و از انشعابهای فراوانی برخوردار است ولی قسمت فوقانی آن نرم و سبز رنگ می باشد . برگهای صاف ، فاقد دندانه، باریک، کشیده وکم وبیش نیزه ای شکل ورنگ آن سبز روشن است

روش کاشت :

از آنجایی که بذرهای زوفا قوه رویشی مناسبی دارند کشت مستقیم در زمین اصلی نتایج مطلوبی داشته وپس از کاشت زمین را باید آبیاری کرد چنانچه این گیاه در شیبها کشت شود چهت ردیف ها باید برخلاف جهت شیب زمین باشد در گذشته در برخی ازکشورها تکثیر زوفا به روش های غیرمستقیم (کشت در خزانه ویا حتی به روش رویشی است ) انجام میگرفته است ولی در حال حاضر در اکثر کشور هایی که این گیاه کشت میشود برای تکثیر از روش مستقیم استفاده میشود

تناوب کاشت :

زوفا 7_5 سال عمر میکند از این رو انتخاب زمین مناسب برای این گیاه ضرورت دارد علفهای هرز در رشد ونمو مقدارمواد موثره زوفا تاثیر منفی برجای میگذارد مبارزه با علفهای هرز در طول رویش گیاه ضروری است. زوفا را باگیاهانی مانند غلات، خردل وذرت به تناوب کشت کرد کاشت این گیاه در زمینهایی که به مقدار زیادی از علف کشهایی با ماده موثره تریازین استفاده شده است مناسب نیست تناوب کشت زوفا با گیاهانی که بذرآنها پس از رسیدن به اطراف ریزش میکند (مانند رازیانه ، گشنیز و... ) و همچنین تناوب با گیاهان ریشه ای ( مانند یونجه ، شبدر....) مناسب نیست زیرا این گیاهان در گسترش بیماریها موثرند

زوفا رامیتوان 5_4 سال متوالی در یک قطعه زمین کشت کرد پس از این مدت باید با گیاهان مناسب به تناوب کشت شود.

برداشت :

اگر هدف از کاشت استفاده از پیکر رویشی آن برای ادویه باشد اوایل گل دهی باید برداشت شود اگر به منظور استخراج اسانس کشت شده باشد گیاهان را در مرحله گل دهی کامل یعنی اوایل تابستان باید برداشت کرد .برداشت اندامهای مورد نظرگیاه باید از اندام فوقانی ساقه های چوبی صورت گیرد اگر هنگام برداشت هوا خشک باشد و آفتاب شدید نتابد پیکر رویشی برداشت شده را میتوان برای مدتی روی زمین قرار داد و پس از کاهش رطوبت آنها را به خشک کن منتقل کرد دمای مناسب برای خشک کردن گیاه با استفاده از خشک کن های الکتریکی 35_30 درجه است .

خواص دارویی :

نوشیدن زوفای جوشیده با عسل و گیاه سداب به کسانی کمک میکند که به سرفه های شدید، تنگی نفس ، افراد مبتلا به رماتیسم وکسانی که نفسشان با خس خس همراه است کمک میکند . این گیاه همراه با عسل کرمهای داخل شکم را میکشد و کوبیده شده آن با انجیر تازه به از خشکی در آمدن مزاج کمک میکند اثر آن قوی تر هم میشود اگر گل زنبق یا سوسن یا شاهی به آن اضافه شود این گیاه دارویی عالی برای ورم یا آماس لوزه در گلو است و این تحت شرایطی است که به عنوان غرغره ازآن استقاده شود مالیدن پماد آن به سر شپش را از بین می برد این گیاه برای کاهش بیماری خلط بسیار مناسب است و در تمام مشکلات ناشی از سرما یا بیماریهای قفسه سینه ویا ریه مناسب است و این تاثیر هنگامی است که مثل شربت استفاده شود............دوران گل دهی: خرداد تا شهریور

زمان برداشت: سرشاخه ها:خرداد تا شهریور

گیاهی از تیره نعناع، بوته ای که قسمت پایین ان چوبی و ساقه ای علفی دارد، طولی در حدود 50 سانتی متر، برگ باریک و چهارگوش

ازکناربرگهای فوقانی گل های آبی رنگ میروید

میوه فندقه، چهارقسمتی

بیشتر در مناطق مدیترانه ای میباشد

درقدیم برای درمان ناراحتی معده و سینه به کار میرفته

دراوایل گل دهی گیاه سرشاخه های ان را از قسمت نرم فوقانی ساقه می چینند

گیاه به سرعت خود را ترمیم کرده و به این دلیل می توان درسال 2الی 3 بار آن را برداشت کرد

سرشاخه ها در محلی خشک و سایه یا در خشک کن با درجه 35 درجه سانتی گراد حرارت خشک میشود

سپس در ظروفی دربسته و درجای خشک نگهداری میشود

آن ها محتوی نوعی اسانس روغنی( پینن، لیمونن، پینیسافن) و دارای مواد دیگری از قبیل گلوکوزید- فلاون، هیسپریدین، تانن، و مواد دیگری هستند

از این گیاه برای ناراحتی دستگاه تنفسی بیشتر استفاده میشود

دم کرده این گیاه به مقدار 2 قاشق مرباخوری در 1/4 لیتر اب تهیه شده که هرساعت با قاشق سوپ خوری از ان میخورند

نکات

1- این گیاه مثل گیاه مریم گلی اثر آرام کننده روی سیستم تعرق دارد

2-درصورت وجود تحرکات مصرف این گیاه توصیه نمی شود

3- درصورت استفاده به شکل اسانس روغن به مقدار زیاد تشنج ایجاد میکند




محل رویش در کشور



شهرستان تیران وکرون با پهنای 1620کیلومتر مربع درمیان کوه های مرکزی ایران ودردامنه های خاوری زاگرس در15درجه و8دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ و32درجه و43دقیقه عرض شمالی از خط استوا درارتفاع 1860متری از سطح دریا قراردارد. این شهرستان از لحاظ موقعیت جغرافیایی نست به بخش شرقی دارای ارتفاعی بیشتر ونسبت به ناحیه غربی خود ،دارای ارتفاع کمتری است.

حد شرقی آن از 8 کیلومتری غرب شهرستان نجف آباد شروع ودر80کیلومتری درحد غربی به دالان کوه وشهرستان فریدن منتهی می گردد که درشمال با بخش مهردشت وبرخوارومیمه ودر جنوب با شهرستان لنجان واستان چهارمحال بختیاری وازخاور با شهرستان نجف آباد واز باختر به شهرستان فریدن محدود است....زوفا از کلمه یونانی آزوب به معنای گیاه مقدس گرفته شده است و یکی از مهمترین ۱۳۰ گونه گیاهی است که برای معطر کردن نوشابه ها در قدیم بکار می بردند . زوفا یکی از مهمترین گیاهان دارویی و ادویه ای به شمار می رود .

در اکثر فارماکوپه های معتبر از پیکر رویشی زوفای به عنوان دارو یاد شده است .
از دم کرده پیکر رویشی این گیاه برای درمان بیماریهای مربوط به دستگاه تنفس مانند سرفه ، سیاه سرفه ، برونشیت و آسم استفاده می شود . مواد موثرة این گیاه سبب افزایش فشار خون ، هضم غذا و همچنین کاهش تورم می شود . زوفا اگر چه کمی تلخ مزه است ولی به عنوان طعم دهندة مواد غذایی و همچنین در تهیه تهیة سس مورد استفاده قرار می گیرد .
اسانس زوفا خاصیّت ضد قارچی و باکتریایی دارد . این اسانس در صنایع کنسرو سازی ، نوشابه سازی و همچنین در صنایع آرایشی و بهداشتی کاربرد فراوانی دارد .به علت نوش فراوانی که در گلهای این گیاه به وجود می آید در ردیف گیاهان مولّد عسل قرار دارد . عسل حاصله از آن کیفیت بسیار مطلوبی برخوردار است .
زوفا در سطوح وسیعی در مرکز و جنوب اروپا عمدتاً در روسیه ، بلغارستان ، مجارستان ، ایتالیا ، اسپانیا ، فرانسه و در کشمیر هند کشت می شود . بقراط آن را برای پلوپزی تجویز می کرد . دیوسکوریدس آن را همراه با سداب برای آسم و آبریزش مفید می دانست .

مشخصات گیاه شناسی




زوفا گیاهی خشبی و چند ساله است . منشأ این گیاه آسیای صغیر گزارش شده و از دریای خزر تا دریای سیاه و همچنین در مناطق شنی نواحی مدیترانه می روید . Hyssopus Officinalis چهار زیر گونه دارد .[B]مهمترین آنها زیر گونه Officinalis و زیرگونه Subsp. Canescens می باشند .


این دو زیرگونه در اکثر نقاط جهان به خصوص در اروپای مرکزی می رویند . سطح برگها و ساقه های زیر گونه Officnalis کاملاً صاف چهارگوش ، مستقیم ، ارتفاع آن متفاوت و بین ۵۰ تا ۷۰ سانتی متر است . پای ساقه ( قسمب تحتانی ) چوبی و قهوه ای رنگ و از انشعابهای فراوانی برخوردار است ، ولی قسمت فوقانی آن نرم و سبز رنگ می باشد .

برگهای صاف ، فاقد دندانه ، باریک ، کشیده و کم و بیش نیزه ای شکل و رنگ آن سبز روشن است . برگها به طول ۲ تا ۴ سانتی متر و به عرض ۵/۰ تا ۱ سانتی متر که در طول ساقه به صورت متقابل ( به شکل صلیب ) قرار می گیرند. هر دو طرف پهنک پوشیده از حفره های محتوی اسانس است . برگهای حاوی کوتیکول نسبتاً ضخیمی می باشند که از خصوصیات گیاهان مناطق گرم و خشک است .
[/B]


گلها در نواحی فوقانی ساقه هایی به طول ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر به صورت چرخه هایی مجتمع که هر چرخه مرکب از هفت تا نه گل می باشد تشکیل می شوند . گلها آبی ، صورتی یا سفید رنگ هستند . رنگ گل در ترکیبات تشکیل دهندة اسانس هیچ گونه تاثیری ندارد . میوه ، فندقة چهار قسمتی و رنگ آن سیاه یا قهوه ای تیره و قسمت میانی آن کمی برجسته بوده و میوه کم و بیش به شکل مثلث است .
مقدار اسانس در پیکر رویشی زوفا متفاوت و بین ۳/۰ تا ۱ درصد می باشد . مهمترین ترکیبات تشکیل دهندة اسانس را (( پینوکامفن )) ( ۵۰ درصد ) تشکیل می دهد ، از ترکیبات مهم دیگر اسانس می توان از (( آلفا وبتاپینن )) ، (( کامفن )) والکلهای سزکویی ترپن نام برد .

پیکر رویشی این گیاه همچنین حاوی فلاونوئید ، تانن ( ۵ تا ۸ درصد ) مواد تلخ ( ۳ تا ۶ درصد ) و مواد دیگری مانند (( دیوزمین )) (( هیسوپین )) و ترکیبات موسیلاژی است اسانس تلخ ، تند خشک و اندکی گرم کننده است . رویش بذر زوفا در خاکهای مرطوب و در درجه حرارت مناسب امکان پذیر است . اگر بذرها در اوایل بهار کشت شوند پس از دو تا سه هفته سبز می شوند .

چون بذرها سبک و کوچک هستند ، پس از رسیدن در فصل تابستان از گیاه جدا و به اطراف پراکنده می شوند . تعدادی از این بذرها ممکن است در فصل پائیز و تعدادی در فصل بهار سال بعد رشد کنند از این رو گیاهان از رشد و نمو یکسانی برخوردار نخواهند بود و برداشت آنها توسط ماشین با مشکل مواجه خواهد شد .
رشد اولیة زوفا کند است . در سال اول رویش ، اولین گلها در اواخر خرداد و اوایل تیر ماه ظاهر می شوند گیاهان از سال دوم از اوایل خرداد به گل می روند . اگر پس از اولین برداشت ، شرایط اقلیمی مناسب باشد گیاهان ممکن است در اواخر تابستان ( شهریور ) مجدداً به گل بروند .ابتدا میوه های قسمت تحتانی گیاه می رسند و به تدریج به طرف قسمتهای فوقانی ساقه ادامه می یابند . زوفا پنج تا هفت سال عمر می کند .

خواص درمانی

عمدتاً به عنوان خلط آور در برونشیت ، سرفه های شدید و آسم مصرف می شود . اما ضد نفخ و قولنج هم هست و در گذشته با انجیر برای رفع یبوست بکار می رفت ، محرک تعریق در انفلونزا و سرما خوردگی است گل ها در تابستان جمع آوری می شود .
از عصاره روغنی به عنوان مرهم سینه مقدار ۱۰ قطره در ۲۰ میلی لیتر روغن بادام یا آفتابگردان ریخته و در برونشیت و سرفه های شدید بکار می برند با آویشن و اکالیپتوس به خوبی قابل ترکیب است

روغن زوفا را در موارد خستگی عصبی،مالیخولیا یا اندوه شدید ۵ تا ۱۰ قطره به آب وان اضافه می کنند


از دم کرده بخش هوایی زوفا در مراحل اولیه سرماخوردگی و آنفلوانزا محلول داغ بنوشید ، برای ناراحتی های گوارشی و اختلال عصبی کار معده مفید است .

تنتور زوفا همراه با سایر گیاهان خلط آور مانند شیرین بیان ، زنجیل شاهی و آنتیون برای برونشیت و سرفه های مقاوم مصزف می شود ......مشخصات
مناطق خشک و گرم و نواحی جنوبی تپه ها ، مناطق مناسبی برای کشت زوفا می باشند . این گیاه به خشکی مقاوم است ولی در آغاز رویش و همچنین پس از اولین برداشت به آب کافی نیاز دارد . پس از اولین برداشت چنانچه شرابط اقلیمی مناسب باشد به خصوص اگر آب کافی در اختیار گیاه باشد ( در اواخر تابستان ) گیاهان مجدداً به گل می روند .

زوفا به خاک خاصّی نیاز ندارد و تقزیباً در هر نوع خاک حتی خاکهای شنی و تهی از مواد و عناصر غذایی رشد می کند .

برای کشت این گیاه می توان از مناطق بیابانی استفاده کرد . در سطوح وسیع کشت از خاکهایی با بافت متوسط که حاوی ترکیبات کلسیم هستند باید استفاده کرد . ماسه های بسیار نرم ( ماسه های بادی ) و خاکهای اشباع از آب برای کشت زوفا مناسب نیستند .
(( PH )) خاک برای زوفا بین ۵ تا ۵/۷ مناسب است .

تناوب کاشت

زوفا پنج تا هفت سال عمر دارد . در این مدت تمام نیازهای گیاه توسط زمینی که در آن کشت می شود باید برطرف گردد . از این رو انتخاب زمینی مناسب برای کاشت این گیاه ضرورت دارد .

علفهای هرز در رشد ، نموّ و مقدار مواد مؤثّره زوفا تاثیر منفی بر جای می گذارد . مبارزه با علفهای هرز در طول رویش گیاه ضروری است . زوفا را با گیاهانی مانند غلات ، خردل و ذرّت می توان به تناوب کشت کرد . کاشت این گیاه در زمینهایی که به مقدار زیادی از علف کشهای یا ماده مؤثرة تریازین استفاده شده است مناسب نیست .

تناوب کشت زوفا با گیاهانی که بذر آنها پس از رسیدن به اطراف ریزش می کنند ( مانند رازیانه ، گشنیز … ) و همچنین تناوب با گیاهان ریشه ای ( مانند یونجه ، شبدر و … ) مناسب نیست . زیرا این گیاهان در گسترش بیماریها مؤثرند .

زوفا را می توان چهار تا پنج سال متوالی در یک قطعه زمین کشت کرد . پس از این مدت باید با گیاهان مناسب به تناوب کشت شود.

موادّ و عناصر غذایی مورد نیاز

زوفا را می توان در هر نوع خاکی حتی خاکهای تهی از مواد و عناصر غذایی کشت کرد . ولی برای کشت در مقیاس وسیع و افزایش مواد مؤثره عناصر و مواد غذایی کافی در خاک ضرورت دارد .

افزودن کودهای حیوانی به زمینهایی که زوفا کشت می شود مناسب نیست ، ولی کتربردهای کودهای شیمیایی به مقادیر مناسب ، در تولید مواد موثره تاثیر فراوانی دارد . قبل از کاشت و در فصل پائیز همراه با شخم توصیه می شود ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر ، ۶۰ تا ۸۰ کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به خاک اضافه شود . فصل بهار قبل از کشت ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم در هکتار ازت باید به خاک اضافه شود .

با افزایش سن گیاه نیاز آن به ازت زیاد می شود . به طوری که افزودن کودهای ازت به خاک گیاهان چند ساله سبب بهبود رشد و افزایش کمیّت و کیفیّت مواد مؤثرة زوفا می شود . مقدار ازت به شرایط اقلیمی رویش گیاهان بستگی دارد از این رو هر سال در فصل بهار ۶۰ تا ۹۰ کیلو گرم در هر هکتار ازت باید به صورت سرک در اختیار گیاهان قرار گیرد . محلولهای غذایی سبب تسریع در رشد ، افزایش عملکرد پیکر رویشی ، و افزایش مواد مؤثرة زوفا می شوند.

آماده سازی خاک

پس از برداشت گیاهانی که با زوفا تناوب کشت شده اند باید بقایای آنها را جمع آوری کرد . فصل پائیز پس از افزودن کودهای شیمیایی باید شخم عمیقی زده شود . در فصل بهار بستر خاک را باید برای کشت گیاه آماده کرد .

هنگام کاشت ، خاک باید مرطوب و زمین فاقد هرگونه پستی و بلندی باشد . بدین جهت شخم در فصل بهار مناسب نیست زیرا از رطوبت خاک بشدت کاسته می شود و رویش گیاهان با مشکل مواجه می سازد .

تاریخ و فواصل کاشت
اوایل بهار ( نیمه دوم اسفند ) زمان مناسبی برای کشت زوفاست . تأخیر در کاشت مناسب نیست و سبب کاهش جوانه زنی بذرها می شود . فاصله بین ردیفها به روش برداشت محصول و نوع ماشینهای برداشت بستگی دارد و معمولاً بین ۵۰ تا ۷۰ سانتی متر مناسب است .

عمق بذر زوفا در موقع کاشت باید یک تا دو سانتی متر باشد . کشت در اعماق بیشتر مناسب نیست ، زیرا نه تنها تمام بذرها سبز نمی شوند بلکه سبب عدم یکسانی در جوانه زنی آنها گشته و برداشت مکانیزه را با مشکل مواجه می کند . تعداد بذر در هر متر طول ردیف ۱۲۰ تا ۱۵۰ عدد و مقدار بذر برای هر هکتار زمین به کیفیت آن بستگی دارد و بین سه تا پنج کیلو گرم مناسب است . تراکم مطلوب ۷۰ هزار بوته در هکتار است .

روش کاشت
از آن جایی که بذرهای زوفا قوة رویشی مناسبی دارند ، کشت مستقیم در زمین اصلی نتایج مطلوبی داشته و در اکثر کشورها برای کشت زوفا از این روش استفاده می شود . کشت زوفا به صورت ردیفی و با استفاده از ردیف کار انجام می گیرد پس از کاشت ، زمین را باید آبیاری کرد .

چنانچه این گیاه در شیبها کشت می شود ، جهت ردیفها باید برخلاف جهت شیب زمین باشد . در گذشته در برخی از کشورها تکثیر زوفا به روشهای غیر مستقیم ( کشت در خزانه ) و یا حتی به روش رویشی انجام می گرفته است . ولی در حال حاضر در اکثر کشورهایی که این گیاه کشت می شود برای تکثیر ، از روش مستقیم استفاده می شود .

مراقبت و نگهداری
مبارزه شیمیایی با علفهای هرز به تنهایی کافی نیست و وجین مکانیکی به همراه استفاده از علف کشها بسیار مناسب است . قبل از کاشت و یا پس از کاشت و قبل از رویش بذر می توان از علف کش مرکازین به مقدار سه تا چهار کیلوگرم در هکتار به صورت محلول پاشی استفاده کرد . این علف کش پس از دو ماه اکثر علفهای هرز زمین را از بین می برد .

چنانچه فصل بهار هوا گرم و کم باران باشد کاربرد علف کش مرکازین مناسب نیست و تاثیر نامناسبی روی زوفا خواهد داشت . در این صورت قبل از رویش گیاهان می توان از علف کش یک درصد گلون و یا گراماکسون به صورت محلول پاشی علیه علفهای هرز استفاده نمود .

در سال اوّل رویش هنگامی که ارتفاع گیاهان به ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر برسد ، می توان از علف کش آفالون به مقدار ۱ تا ۵/۱ کیلوگرم در هکتار یا مرکازین به مقدار ۵/۱ تا ۳ کیلوگرم در هکتار استفاده کرد .

برای مبارزه با علفهای هرز گیاهان چند ساله ( از سال دوم به بعد ) در اوایل بهار ، قبل از رویش مجدد گیاهان می توان از علف کش مرکازین به مقدار پنج تا شش کیلوگرم در هکتار استفاده نمود .

سانتی متر می رسد می توان از علف کش آفالون به مقدار ۵/۱ تا ۵/۲ و یا مرکازین به مقدار دو تا چهار کیلوگرم در هکتار به صورت محلول پاشی استفاده کرد .

کاربرد علف کش سیس ۶۷ به مقدار ۲۰ کیلوگرم در هکتار یا کاراگارد به مقدار پنج تا هفت کیلوگرم در هکتار علیه علفهای هرز چند ساله که دارای ریزوم ، پیاز یا غده هستند نتایج مطلوبی به دنبال دارد . پس از استفاده از این علف کش ممکن است رشد و نمو زوفا کمی کند شود . ولی گیاهان پس از مدتی به رشد مطلوب و عادی خود ادامه می دهند .

در زمینهایی که زوفا کشت می شود ممکن است .گیاهانی مقاوم به علف کشها وجود داشته باشند . این گیاهان نه تنها رشد زوفا را دچار مشکل می سازند بلکه بر کیفیّت اسانس زوفا تاثیر منفی می گذارد . از این رو لازم است خاک فواصل بین ردیفها و حتی المقدور گیاهان را برگردان کرد ، تا علاوه بر وجین علفهای هرز مقاوم ، تهویه خاک نیز انجام گیرد . این عمل سبب تسریع در رشد و نمو زوفا می شود .

اخیراً برای مبارزه با علفهای هرزی که به علف کشها مقاوم شده اند پس از اولین برداشت از محلول رگلون یک درصد استفاده می شود ( از این علف کش برای علفهای هرز زوفاهای چند ساله استفاده می شود ) . چنانچه استفاده از مرکازین در فصل بهار امکان پذیر نباشد اوایل اُردیبهشت ماه می توان از داکتال به مقدار ۲۰ کیلوگرم در هکتار استفاده کرد.زمان مناسب رای وجین مکانیکی علفهای هرز ایام گلدهی است.سوزاندن علفهای هرز نیز در بعضی مواقع نتایج مطلوبی به همراه دارد

سفیدک پودری یکی از بیماریهای قارچی است که خسارت سنگینی را به محصول وارد می کند . از نشانه های این بیماری سفید شدن سطح برگهاست که در نهایت منجر به مرگ گیاه می شود .

برخی آفتها ( مانند تریپس ) ممکن است صدمه های سنگینی به گیاه وارد آورند . این آفتها سبب چروکیده شدن برگها و کاهش محصول می شوند . برای مبارزه با آنها قبل از گلدهی از آفت کشهایی که موادّ مؤثرة آنها را دیکلرفوس ( ۱/۰ درصد ) ، دی متوات ( ۱/۰ درصد ) و یا موینفوس ( ۱/۰ – ۲ درصد ) تشکیل می دهند می توان استفاده نمود .

برداشت محصول
اگر هدف از کاشت زوفا استفاده از پیکر رویشی آن برای ادویه باشد ، اوایل گلدهی باید برداشت شوند . اگر به منظور استخراج اسانس کشت شده باشند ، گیاهان را در مرحلة گلدهی کامل ( اوایل تابستان ) باید برداشت کرد .

برداشت اندامهای مورد نظر گیاه باید از ناحیه فوقانی ساقه های چوبی صورت گیرد . چنانچه ساقه های چوبی با سایر قسمتهای مورد نظر مخلوط شوند نقش موثری در کاهش کیفیت اسانس زوفا دارد . اگر هنگام برداشت ، هوا خشک باشد و آفتاب شدید نتابد ، پیکر رویشی برداشت شده را می توان برای مدتی روی زمین قرار داد و پس از کاهش رطوبت ، آنها را به خشک کن منتقل کرد . دمای مناسب برای خشک کردن پیکر رویشی با استفاده از خشک کنهای الکتریکی ۳۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد است . اندامهای خشک شده را باید بسته بندی و در مکان مناسب انبار کرد .

عملکرد پیکر رویشی در سال اول دو تا سه تن در هکتار و در سال دوم شش تا ده تن در هکتار ( وزن تازه گیاه ) که از آن به ترتیب ۴/۰ تا ۸/۰ و ۵/۱ تا ۲ تن پیکر رویشی خشک حاصل می شود . از هر هکتار زوفای کشت شده ۸ تا ۱۵ کیلوگرم اسانس استحصال می شود .

جمع آوری بذر

در اواخر تابستان ( اوایل شهریور ) هنگامی که بیش از ۷۰ تا ۸۰ درصد بذرها رسیدند زمان مناسبی برای جمع آوری بذر زوفاست . خشک کردن بذرها با استفاده از خشک کنهای الکتریکی باید با دقت انجام گیرد .

زیرا غفلت ( درجة حرارت زیاد یا باقی ماندن بذرها برای مدت زیادی در خشک کن ) به شدت سبب کاهش قوّة رویشی بذرها می شود . از این رو توصیه می شود یذرها به همراه پیکر رویشی خشک شوند سپس بذرها را بوجاری ، تمیز و بسته بندی کرده و در جای خشک و خنک نگهداری شوند (۵ ).
عملکرد بذر متفاوت است و به شرایط اقلیمی محل رویش گیاه بستگی داشته و بین ۳/۰ تا ۶/۰ تن در هکتار می باشد.



  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۳

 

گیاه دم اسب


نام انگلیسی : Horsetail
نام علمی : Equisetum Arvense


 

کلیات گیاه شناسی

دم اسب گیاهی است که از 270 میلیون سال پیش در روی زمین وجود  داشته است و بعنوان گیاه داروئی در اروپا و چین بکار رفته است .

دم اسب چون دارای مقدر زیادی سیلیس می باشد بنام سیلیس Silica نیز معوف است .

دم اسب دو نوع ساقه هوایی درد .ساقه ای که برنگ قرمز است و د راوائل بهار ظاهر می شود و دیگری ساقه نازا که برنگ سبز بوده و بعد از آن رشد می کند و مصرف طبی درد .

دم اسب در کشورهای اروپا ، آسیا و ارتفاعات هیمالیا و شمال ایران بطور خودرو می روید.

ترکیبات شیمیایی:

گیاه دم اسب دارای اسید سال سیلیک ، اسید لیوئیک ،‌اسید مالک ،‌اسید اگزالیک ، اکویس تونین ، اسید اکویس تیک ، دی متیل سولفون ، اکوتی نیک ، یک ماده تلخ ، یک ماده رزینی ، چربی ، ساپونین و همچنین دارای مقدرزیادی (در حدود 70%) سیلیس می باشد آزمایشات متعدد نشان می دهد که دم اسب مقدر بسیار کمی طلا نیز درد .

خواص داروئی:

1- برا ی رفع گلو درد و روم گلو جوشانده دم اسب را غرغره کنید .

2-کمپرس آن برای برطرف کردن دردهای آرتروز و روم مفاصل مفید است .

3-برای درمان التهاب چشم ،‌چشمان خود را با جوشانده دم اسب بشوئید .

4-ضرب خوردگی قسمت هیا بدن را با کمپرس دم اسب التیام دهید .

طرز استفاده:

دم کرده : یک قاشق مربا خوری از گیاه خشک را در یک لیوان آب جوش ریخته و برای مدت 10 دقیقه دم کنید .

جوشانده : مقدر 100-80 گرم گیاه خشک را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید برای مدت نیمساعت بجوشد سپس آنرا صاف کرده و بمقدر یک فنجان قبل از هر غذا بنوشید .

شراب دم اسب : 30 گرم گیاه خشک را در یک لیتر شراب سفید ریخته و بمدت دو هفته بگذارید بماند البته هر روز آنرا تکان دهید پس از این مدت آنرا صاف کرده و در شیشه دربست نگهدری کنید . مقدر مصرف آن یک لیوان صیح ناشتا می باشد . و معمولا برای بند آوردن خونریزی استفاده  می شود . از این شراب برای شستشوی زخم ها نیز می توان استفاده کرد .

گرد دم اسب : گیاه خشک شده را در آسیاب برقی بریزید تا بصور پودر داراید . مقدر مصرف پودر یک گرم قبل زا هر غذا است .

مضرات :
این گیاه را نباید اطفال خردسال و زنان حامله مصرف کنند مقدر مصرف زیاد آن نیز ممکن است باعث ناراحتی معده و اختلال در دستگاه هضم و اسهال شود .



  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۳

 

گیاهخواری عملا به حذف گوشت یا برخی محصولات با منشا حیوانی، بسته به درجه گیاهخوار بودن از رژیم غذائی اطلاق می شود.
انواع متفاوتی از گیاهخواری وجود دارد که هریک منافع و البته مشکلات مربوط به خود را دارند.
اولین نوع از سه روش عمده آن که رایج ترین آنهاست روش ovo-lacto می باشد.
گیاهخواران اوو – لاکتو هیچ گونه گوشتی (گوشت قرمز ، ماکیان ، غذاهای دریایی) نمی خورند ، اما تخم مرغ و محصولات لبنی را مصرف می کنند.

گروه دوم به Lacto معروفند.
گیاهخواران گروه لاکتو گوشت و تخم مرغ نمی خورند اما لبنیات را در برنامه غذائی خود دارند.
آخرین گروه با سخت ترین رژیم غذائی ، Vegans هستند.
گیاهخواران وگان، گوشت، تخم مرغ، لبنیات، غذاهای حاوی محصولات جانبی حیوانی و حتی عسل نمی خورند.
این گروه حتی از محصولات چرمی، پشمی، پوست خرگوش، ابریشمی، یا هرگونه محصول بدست آمده از حیوانات استفاده نمی کنند.
علاوه بر این افرادی هستند که ترجیح می دهند گوشت قرمز نخورند اما از گوشت ماکیان و غذاهای دریایی استفاده می کنند.
از جمله گروهی بنام نیمه گیاهخواران semi-vevetarian که محصولات لبنی ، تخم مرغ ، مرغ و ماهی مصرف می کنند اما گوشت دیگری نمی خورند.
گروه دیگری هم به نام پسکو pesco-vegetarian از فرآورده های لبنی، تخم مرغ، و ماهی تغذیه می کنند اما از انواع دیگر گوشت پرهیز می کنند.
برخی گیاهخواران رژیم میوه خواری دارند (frutarians) که در واقع نوعی رژیم وگان است و در آن مصرف غذاهای پخته به حداقل می رسد و بیشتر از میوه های خام ، خیار و گوجه ، و نیز از دانه ها استفاده می شود.
این گروه تنها ان دسته از خوراکیهای گیاهی راانتخاب می کند که چیدن آنها منجر به مرگ گیاه نشود. و بالاخره جوانه خواران (sproutarians) نیز در میان این گروه دیده می شوند که عمدتا از جوانه ها، دانه ها ، و برنج تغذیه می کنند.
اما چرا برخی از افراد رژیم گیاهخواری را برمی گزینند؟
شاید مهمترین دلیل آن تمایل به دریافت غذای سالم تر ، ابراز مخالفت با سوء رفتار با حیوانات اهلی و صدمه زدن به محیط زیست باشد.
رژیم گیاهخواری به جلوگیری از سرطان ، بیماری های قلبی ، عدم افزایش فشار خون و عدم بازگشت دیابت کمک می کند.
بارها و بارها شنیده ایم که مصرف کمتر گوشت احتمال حمله قلبی را تا 50 درصد کاهش می دهد و رژیم غذایی یک وگان تا 90 درصد موجب تقلیل آن می شود.
همچنین رژیم غذایی گیاهی احتمال بیماری های مربوط به اشریشیا کلی ( یک باکتری روده ای گرم منفی) و باکتری هایی را که اغلب طی بازرسی گوشت از آنها غفلت می شود ، کاهش می دهد. سالانه بسیاری از افراد در اثر مصرف گوشت آلوده بیمار می شوند.
گیاهخواران معتقدند برای تهیه محصولات غذائی حیوانات را در بدترین شرائط نگهداری کرده،آنها را با آهن داغ مارک دار نموده و در نهایت بیرحمانه می کشند.
تغدیه نامناسب ، تزریق آنتی بیوتیک های مضر ، و وادار نمودن آنها به رشد سریع از دیگر موارد شرائط نگهداری این حیوانات است.
رشد سریع فرصت کافی نمی دهد که اندام های حیاتی آنها به اندازه رشد بدنشان برسد. اغلب در قفس ها محکم بسته شده اند و قادر به حرکت نیستند. از سوی دیگر استفاده روز افزون از حیوانات اهلی به محیط زیست صدمه وارد می کند.
اکنون گیاهخواری بعنوان یک رژیم غذائی بیشتر از گذشته به جوامع راه یافته است.
لازم به ذکر است که رژیم گیاهخواری تنها به خوردن سالاد محدود نمی شود و از تنوع بسیار زیادی برخوردار بوده و از لحاظ کیفیت غذائی نیز اطمینان لازم را به مصرف کننده می دهد.
در فهرست زیر به برخی مواد غذائی در رژیم غذائی گیاهخواری و عناصر موجود درآنها اشاره شده است:


پروتئین:
عدس ، مصولات لبنی کم چرب، دانه ها ، انواع نخود ، آجیل.

آهن:
آهن به دو شکل همی (heme) و غیر همی(non–heme) وجود دارد که نوع اول آهن متصل به رنگدانه هم است و از غذاهای حیوانی تامین می شود، ونوع دوم آهنی است که فاقد این رنگدانه می باشد.
غذاهای گیاهی حاوی این نوع آهن هستند و نوع همی آن را ندارند.
اما نکته مهم این است که نوع غیر همی کمتر از نوع همی بوسیله بدن جذب می شود.
جذب آهن از غذاهای گیاهی 10-1 درصد و از غذاهای حیوانی 20-10 درصد می باشد.
به همین جهت برای افزایش جذب آهن از غذاهای گیاهی مصرف همزمان یک منبع ویتامین «ث» مانند آب پرتقال ،سبزیجات دارای برگ تیره، گل کلم ، گوجه فرنگی یا مرکبات ، به گیاهخواران توصیه می شود.
منابع عمده آهن در رژیم گیاهخواری عبارتند از: باقلای خشک، اسفناج، سبزیجات برگ دار، سبزیجات تیره، دانه ها ، حبوبات ، همه انواع نان گندم، تخم مرغ، گیاهان تیره نخود یا حبوبات بویژه عدس و لوبیای قرمز، زردآلو و انجیر.

روی:
همه انواع دانه ها، نان گندم، انواع بنشن، آجیل، تخم مرغ، عدس، مخمر آبجو، سبزیجات، جوانه گندم.

ویتامین ب 12:
محصولات لبنی، برخی انواع مخمر های غذائی, و سبزیجات دریائی.

کلسیم:
کلم سبز، بروکلی، کلم پیچ ، محصولات لبنی کم چرب ، شلغم، کنجد، مغز بادام، عصاره سویای غنی شده، دانه ها، آجیل ، بنشن ، جوانه ها، تخمه آفتاب گردان، میوه های خشک و آب پرتقال غنی شده با کلسیم.

پروتئین:
در گیاهخواران بویژه گروه اوو- لاکتو پروتئین مورد نیاز با مصرف انواع دانه ها مانند دانه کنجد، تخمه آفتاب گردان؛ انواع آجیل مثل بادام و بادام زمینی؛ حبوبات ها مانند عدس و باقلا؛ غلاتی مانند گندم، پاستا، جو دوسر، ذرت شیرین ، بلال ، برنج ، چاودار ؛ انواع تخم ها و محصولات لبنی تامین می شود.

گیاهخواران باید توجه داشته باشند که پروتئینی کامل است که 8 اسید آمینه ضروری را دارا باشد در غیر اینصورت کامل نیست و اکثر محصولات گیاهی فاقد پروتئین کامل هستند بنابراین باید انواع آنها مصرف شود تا این اسید های آمینه تامین گردد.

پتاسیم:
بهترین منبع پتاسیم موز است. گرچه اسفناج و سیب زمینی شیرین نیز منابع گیاهی خوبی برای آن هستند.
خوردن غذاهای گیاهی و کم چرب و پرهیز از مصرف چربی ها بویژه انواع اشباع شده که به مقدار زیاد در غذاهای حیوانی یافت می شوند ، سالهاست توسط متخصصین بهداشت و سلامتی به افراد توصیه می شود.
اما از طرفی هم ، مصرف هردونوع گروه مواد غذائی اعم از گیاهی و حیوانی البته در مقادیر متفاوت ، فوائد خاص خود را دارند و توصیه می شوند.
بدین معنی که مصرف غذاهای گیاهی اعم از سبزیجات ، میوه ها، نان، حبوبات، و... در وعده های بیشتر و مصرف غذاهائی با منشا حیوانی از جمله گوشت ، تخم مرغ ، و... در وعده های کمتر برای تامین مواد موردنیاز بدن لازم است.
برای مثال گوشت و جگر منبع سرشار ازآهن هستند و برای کودکان و نوجوانان مفیدند ، اما مصرف آنها باید با دقت نظر و بمیزان کافی و نه بیش از اندازه صورت گیرد.
علاوه بر اینکه برای برخی افراد بویژه بزرگسالان و سالمندان استفاده کمتر از این نوع غذاها ومصرف بیشتر غذاهای حاوی فیبر ، سبزیجات و میوه ها توصیه می شود.
همچنین نقش مصرف غذاهای گیاهی و میوه ها که محتوی فیبر هستند و کاهش مصرف غذاهای چرب ، گوشت قرمز در جلوگیری از انواع سرطان به اثبات رسیده است.
این مطلب که گیاهخواری یا افزایش وعده های غذائی گیاهی نسبت به انواع حیوانی، از چاقی، افزایش فشار خون ، کلسترول مضر خون و... جلوگیری می کند نیز بر کسی پوشیده نیست.
اما باید توجه داشت که رژیم غذائی هر چه محدود تر شود ، کسب همه عناصر مغذی موردنیاز بدن دشوارتر خواهد شد.
اگر کسی رژیم گیاهخواری را برمی گزیند ، لازم است بسیار دقت کند تا برنامه ریزی مناسبی را اتخاذ نماید. برای مثال گروهی که لبنیات یا گوشت نمی خورند با بزرگترین خطر تغذیه ای مواجهند چرا که بسیاری عناصر غذائی مهم از جمله انواع ویتامین ها عمدتا یا تقریبا بمیزان فراوان در غذاهای حیوانی موجودند.
لذا به این افراد توصیه اکید می شود که در رژیم غذائی خود از انواع مواد با منشا گیاهی که پیش از این از آنها نام برده شد استفاده کنند.
برخی محققین معتقدند گیاهخواری در صورتی که کامل و متعادل باشد تامین کننده مواد مورد نیاز بدن بوده و رژیم سالمی محسوب می گردد ، اما گروهی دیگر با این نظر مخالفند.
به هر حال محققان ، مصرف انواع غذاهای گیاهی را به گیاهخواران توصیه می کنند تا بدین وسیله مواد موردنیاز بدنشان تامین شود و آنها را از مصرف یک یا چند نوع غذای محدود بر حذر می دارند.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٩:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۳