کنجد گیاهی است یک ساله با ارتفاع حدود یک متر که قسمت انتهایی ساقه آن پوشیده از کرک است. برگهای آن بیضی، باریک و نوک تیز است. گلهای آن به رنگ سفید یا قرمز، به طور تک تک در کناره برگهای قسمت انتهایی ساقه ظاهر می شوند.

 

تاریخ مصرف کنجد:

 

متجاوز از پنج هزار سال است که انسان به خواص معجزه آسای کنجد پی برده است. پهلوانان قدیم آن را برای زیاد کردن زور می خوردند و امروز هم در بین قهرمانان ترکیه قابل توجه است و دارای ارزش زیادی  است.

 

هندیها بیش از سایر اقوام برای این گیاه خاصیت و اثرات معجزه آسا قایلند و آن را زیادکننده قدرت و عامل طول عمر می شناسند و روی این اصل آن را در تشریفات مذهبی زیاد می خورند و همانطور که ما ایرانیان خرما و انجیر خیرات می کنیم آنها کنجد و شیرینهایی که با کنجد درست کرده اند خیر می کنند و بدون تردید علت طول عمر در بین مرتاضین و بعضی از دهاتیهای هندی خوردن کنجد است.

 

خوردن این گیاه از قدیم در ایران معمول بوده است، نانوایان مغز آن را روی نان می پاشیدند و آن کاری است که الان هم باید معمول شود.

 

حلواسازان آن را به کار می بردند که متاسفانه امروز ترک شده است. روغن کنجد دیر فاسد می شود و سابقا خوردن آن بسیار معمول بوده و هنوز هم معمول است.

 

شیر کوبیده آن و گیاههای دیگر را جهت رفع سوزش معده مفید می دانستند و معتقد بودند ترشی معده را کم می کند و سودا را از بین می برد. آب برگ کنجد برای تقویت مو و بلند شدن آن تاثیر نیکوی دارد و برای این کار بایستی آب آن را با کوبیدن یا فشار گرفت و به سر مالید.

 

میوه این گیاه به صورت کپسول و محتوی دانه های کوچک و مسطح و بیضوی است که دانه کنجد نامیده می شود و قسمت مورد استفاده این گیاه است.

 

وطن اصلی کنجد هندوستان است که از آنجا به نقاط دیگر دنیا راه یافته است. در حال حاضر چین بزرگترین تولیدکننده کنجد در دنیا است. هندوستان و حبشه از نظر تولید، بعد از چین قرار دارند. در ایران نیز مقداری کنجد تولید می شود که بیشتر آن به مصرف تهیه روغن و حلوا ارده می رسد.

 

ترکیبات شیمیایی

 

کنجد دارای پروتئین، ویتامینهای F1، E، D، B و لسیتین (LECITHIN) است. مقدار روغن آن در حدود 50 درصد است. روغن کنجد مرکب از حدود ۷۰ درصد اسیدهای چرب اشباع نشده مانند لینولئیک اسید، اولئیک اسید و مقداری اسیدهای چرب اشباع شده مانند اسید پالمتیک و آراشیدیک اسید است.

 

روغن کنجد یکی از روغنهای اشباع نشده و مفید برای بدن است که در آمریکای شمالی و کانادا به مقدار زیاد مصرف می شود، زیرا این روغن نه تنها کلسترول خون  را افزایش نمی دهد، بلکه آن را کاهش نیز می دهد.

 

برای تهیه روغن کنجد معمولا دانه ها را می شویند تا رنگ روی آن از بین برود. سپس دانه ها را آسیاب کرده و در آب می ریزند تا پوست آنها روی آب بیاید. بعد از گرفتن پوست، دانه ها را خشک کرده و در آب جوش می ریزند و خمیر می کنند. این خمیر را تحت فشار قرار داده تا روغن آن جدا شود. این روغن را روغن سرد می نامند و از تفاله باقیمانده تحت اثر فشار و گرما روغنی بدست می آید که به نام روغن گرم معروف است که البته ارزش غذایی روغن سرد را ندارد.

 

تفاله باقیمانده از این مرحله را معمولا برای علوفه دامها به کار می برند. بخصوص این تفاله ازنظر داشتن مواد پروتئینی، غذای خوبی برای گاوهای شیرده است.

 

اگر می خواهید از روغن کنجد استفاده کنید دقت کنید که روغن سرد باشد که به نام ”FIRST COLD PRESSED” معروف است، زیرا در اثر حرارت دادن، روغن کنجد خواص خود را از دست می دهند.

 

خواص مفید کنجد برای سلامتی بدن

 

ازنظر طب قدیم ایران، کنجد گرم است. کنجد بسیار مغذی است و در اکثر کشورهای فقیر به عنوان جانشین گوشت بکار می رود. خواص مفید کنجد به شرح زیر است:

 

1- برای چاق شدن و تقویت نیروی جنسی موثر است.

 

2- برای رفع قولنج کنجد را آسیاب کرده و با سرکه مخلوط کنید و به مقدار نصف وزن کنجد، مغز بادام  پوست کنده را به آن اضافه کنید. سپس آنها را پودر کنید و هر روز به مقدار یک قاشق سوپ خوری از آن بخورید.

 

3- کنجد گرفتگی صدا را از بین می برد.

 

4- نرم کننده معده و روده است.

 

5- کره کنجد که در کانادا بنام تاهیتی معروف است و شبیه ارده است، غذای خوبی برای رشد بچه هاست.

 

6- برگ کنجد را اگر به سر بمالید، باعث رشد و سیاهی موی سر می شود.

 

7- ارده نرم کننده معده و روده هاست.

 

8- کنجد فشار خون بالا را کاهش می دهد.

 

9- کنجد ضد رماتیسم است.

 

10- برای رفع ناراحتی کیسه صفرا مفید است.

 

11- دم کرده برگ کنجد، اسهال خونی را برطرف می کند.

 

12- روغن کنجد برای رفع تنگی نفس، سرفه خشک  و زخم ریه مفید است.

 

13- روغن کنجد سوزش ادرار را رفع می کند.

 

14- از روغن کنجد به جای روغن زیتون در سالاد استفاده کنید.

 

15- کنجد با تمام فوایدی که دارد برای معده ضعیف مناسب نیست، زیرا هضم آن سنگین است. این گونه اشخاص باید آن را با عسل و سرکه بخورند.

 

ویتامین F  چیست؟

 

ویتامین F یک اسید چرب ضروری است که باعث تشکیل لایه هایی در پوست می شود که از سلولهای پوستی محافظت و از خشکی و خرابی پوست جلوگیری می کند. همچنین باعث انتقال سایر ویتامینها در پوست می شود...................

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢٩
تگ ها : خواص کنجد

 

اگر پشت و شانه درد بگیرد ، محل درد ، و اگر سر
درد بگیرد پیشانی را با استکان باد کش می کنند.

گوشی را که درد می کند دود تریاک و یا دود قلیان می دهند و یا شیر مادری
را که دختر زاییده است در گوش می ریزند.

در خانه ای که مریض سرخک دار باشد و بوی سیر و پیاز بلند شود مدفوع خشک
خر ماده را دود می کنند.

به بچه ای که سرخک دارد شیر خر می دهند.

برای جلوگیری از سرفه ، تخم به یا شیره درخت زرد آلو و بادام را می
مکند.

به مریض حصبه ای جوشانده و پوست بید را مخلوط کرده و پس از جوشاندن آبش
را به او می دهند .

کسی که سینه پلو کرده ، برگ کلم را گرم کرده وبه پهلویش می مالند.

مخلوط پوست انار کوبیده و حنا را روی زخم می پاشند

اگر نقطه ای از بدن کسی زخم شد ، بلافاصله خودش روی آن ادرار می کند و
یا خاکستر چپق و سیگار روی آن می ریزد.

وقتی سر کسی بشکند ، نمد را نیمه سوز کرده و روی زخم می گذارند.

اگر کسی غش کند قدری آب روی کاه گل کهنه پاشیده و آن را در برابر ربینی
او نگاه می دارند و یا به جای آن از کلاه کسی که بوی عرق می دهد استفاده می
کنند.

برای کسی که سه روز از مدت گریپ او گذشته باشد دود تریاک را مفید می
دانند.

وقتی زن زائو را به حمام می برند مقداری مورد به تن او می مالند.

برای پا درد ، ضماد آب نمک ، روغن گورخر، الکل سفید و گنه گنه ، روغن
کرچک و گنه گنه، را مفید دانسته و ضمنا بوته اسفند را در آبی که یک شب در کوزه
قلیان مانده باشد انداخته و می جوشانند و بدینوسیله پا را بخار می دهند و یا مدفوع
گوسفند را تا زمانیکه حرارت طبیعی خود را از دست نداده است به محل درد می بندند و
همچنین اسفند را در آتش ریخته و محل را دود می دهند.

به کسی که اسهال دارد کمی سوخته تریاک می دهند.

زاج سفید و سفیده تخم مرغ را مخلوط کرده و روی چشمی که درد می کند می
بندند.

محلی از بدنم را که ضربتی دیده است زرده تخم مرغ می بندند ، برای آنکه
سر قوت بگیرد ، حنا نخود ، روناس ، عدس، کتیرا، زاج سفید و سدر را کوبیده و با زرده
تخم مرغ و آب نارنج یا گوجه فرنگی مخلوط نموده و به نام سرداشت به سر می بندند.

آبله ای را که به علت لگد کردن مدفوع سگ در پا به وجود آمده با نخ آبی
آب ندیده می دوزند تا خوب شود.

برای معالجه یرقان خوردن شیر خر، عرق بید ، عرق کاسنی ، شیر خشت و
بلعیدن ماهیهای کوچکی را که در آب قناتها هستند ، مفید می دانند.

برای تقویت معده ضعیف ، خوردن سیاه دانه بو داده ، جشنیانو، مربای پوست
پسته ، سیرابی را مفید می دانند.

آب زرشک ، آب آلو ، مخلوط گل گاو زبان و لیمو ترش دم کرده را برای تصفیه
خون مفید می دانند.

برای آن که نور آفتاب چشم نوزاد را اذیت نکند او را سرمه می کشند.

آب زرشک ،آب آلو، مخلوط گل گاوزبان و لیموترش دم کرده را برای تصفیه خون
مفید می دانند.

سیاه زخم را تا رسیدنم به دکتر با آتش داغ می کنند.

میل سرمه را در منداب بی نمک زده زده و به چشمی که تراخم دارد می کشند و
بعد از چند ثانیه چشم را در آب خنک می شویند.

به کسی که دلش درد بگیرد مخلوط نبات سوخته و سیاهی ته دیگ می دهند.

برای جلوگیری از اسهال خوردن نبات سوخته را موثر می دانند.

روی زخمی که به علت رسیدن به آب درد گرفته، و در اصطلاح آب برداشته ،
مخلوطی از پیه و سیاهی ته دیگ می گذارند.

قطعه ای از قطعات کوزه سفالی قرمز را می سایند و روی زرد زخم و محلی را
که زنبور گزیده می مالند.

گل خر زهره را برای رماتیسم مفید می دانند.

برای آنکه دمل زودتر خوب شود برگ گل لاله عباسی را روی آن می
گذارند.

آب ماست و سوچو(قره قروت) و آب سوچو را برای پایین آوردن فشار خون مفید
می دانند.

طحال را پخته و به بزرگسالانی که در خواب ادرار می کنند می خورانند.

برای گلو درد و سینه درد و دندان درد ، نشاسته تجویز می کنندو به پیشانی
کسی که سرش درد می کند نیز می مالند .

برای تقویت سوی چشم سرمه می کشند.

کسی که استخوانهایش درد بگیرد ، اسپند و سیاه دانه و پونه واگیر و گردو
را بریان کرده می کوبند و با آب می جوشانند و در حمام قبل از رفتن زیر دوش به بدن
می مالند.

بارهنگ و به دانه و گل پنیرک و بالنگ و قدومه و شیره درخت هلو یا بادام
را جوشانده و برای بهبودی درد سینه می خورند.

مدفوع مرغ را جوشانده و به کسی که دلش درد می کند می خورانند.

مدفوع مرغ و شیشه و باقلای خام را با هم کوبیده و لای پنبه می پیچند و
آنرا روی پیله دندان می گذارند .

برای لینت مزاج کسی که حصبه دارد جوشانده می دهند ( مخلوطی از بنفشه ،
گل ختمی ،عناب ، سه پستان ، گل پنیرک ، تخم خیار ، ترنجبین ، فلوس ، سیاوش

زهره گاو را به شکم و گوشی که درد می کند می مالند.

برای دل درد و اسهالی که به علت حرارت باشد ، خاکشیر تجویز می کنند.

معتقد هستند که خوردن هلیله سیاه مزاج را لینت میدهد.

انگورو برای دندان درد خوب است.

مغز تخم آلبالو را کوبیده و با شکر مخلوط نموده و به مریضی که دل درد
دارد می دهند.

استعمال باز باز را برای گوش درد مفید می دانند.

روی دندانی که درد می کند کتیرا یا قره قروت می گذارند.

برای رفع سر درد گل سر شوی به پیشانی می مالند.

روی ناف نوزادی که آب میدهد ، سنجد سوخته می ریزند.

در محلی که عقرب گزیده یونجه می بندند.

در محلی که زنبور گزیده آب غوره می مالند.

برای تقویت قلب سنبل الطیب را دم کرده می خورند

قرص کمر را با تخم مرغ عسلی مخلوط کرده و به زن زائو می خورانند تا کمرش
محکم شود.

مازو را کوبیده و با حنا مخلوط کرده و روی سر کچل بچه می چسبانند.

گل خروسک را دم کرده و به بچه ای که سرفه اش مانند صدای خروس است می
دهند.

پسته کره خر ( اولین مدفوع خر) را به انضمام تریاک ساییده ،پشت چشم و
اطراف گوش بچه ای که چشم درد یا گوش درد دارد می مالند.

علف هیزه مارامبو را می جوشانند و به کسی که هیزه شده می خورانند تا باد
هیزه در او نماند.

گل زرد ( نسترن) را دم کرده و به زنی که دلش به علت عادت ماهیانه ، درد
می کند می خورانند.

به زنی که قائدگی اش بند نمی آید عروس پس پرده را دم کرده و به او می
خورانند.

تخم شوید را دم کرده و به کسی که به علت تب عطش دارد می دهند.

تخم گشنیز را دم کرده می خورند و یا روی سر قلیان ریخته می کشند و می
گویند برای رفع دندان درد و باد امراض مفید است.

زبان مریض حصبه ای را صفرای زیاد دارد با اسورزه می شویند.

روغن بادام و روغن کرچک بهترین مسهل برای کودکان است .

روی لکه های سفیدی که در بدن برخی به وجود می آید خامه شیر گاو زرد را
می مالند.

معتقد هستند که هر دردی باد دارد و همان بادها موجب بروز دردهای دیگر می
شود و برای درمان اینگونه درد ها سنگ باد را که به رنگهای سیاه و قرمز می باشد
ساییده و به محل درد می مالند ، ضمنا برای درمان اینگونه دردها باد رنجویه و گل گاو
زبان را دم کرده می خورند و یا خرچنگ خشک شده را دود می کنند و همچنین و قتی سینه
را باد بگیرد تخم لاکپشت را در گل گاوزبان ریخته می خورند و استعمال ملک ارزق
،قولنجان و سولنجان، تخم گشنیز و استا قدوس را مفید می دانند

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢۱

 

سی برابر شیرین تر از شکر" ویژگی  شگفت انگیز گیاه استویا است، اما در عین حال این گیاه تقریبا فاقد کالری است و از این رو مناسب برای افراد مبتلا به بیماری دیابت و نیز کسانی که شیرینی دوست دارند اما اضافه وزن دوست ندارند. گیاه استویا با شیرینی موجود در خود می تواند رقیب قدری برای قندهای مصنوعی مانند "آسپارتام" و "ساخارین" باشد و صنعت شکر را دچار تحول عظیمی کند. اما اتحادیه اروپا استفاده از این شیرینی گیاهی را ممنوع کرده است...

به گزارش DW ؛ "استویا" (STEVIA) گیاهی بومی در آمریکای جنوبی است که برای قرن ها توسط ساکنان بومی این قاره مورد استفاده های مختلف قرار می گرفته است، از جمله به عنوان دارو.مردم آمریکای جنوبی اعتقاد دارند که استویا روی بیماری های عفونی تأثیر مثبتی دارد و فشار خون را کاهش می دهد. اما این ویژگی ها هنوز به طور علمی ثابت نشده اند. این گیاه بیشتر در نزدیکی مرز کشور پاراگوئه با برزیل کشت می شود.

"استویوزید"، قند تهیه شده از گیاه استویا به طور خالص سیصد برابر شیرین تر از قند تهیه شده از چغندر است . اما محصولی که از گیاه استویا در بازار موجود است از طریق حس چشایی انسان سی برابر شیرین تر از شکر حس می شود.

گفته می شود که این گیاه از پوسیدگی دندان ها جلوگیری می کند و همینطور می توان از آن به عنوان دارو برای درمان افراد مبتلا به دیابت استفاده کرد، زیرا فاقد خواص شیمیایی مضری است که در نی شکر وچغندر وجود دارد. از دیگر کاربردهای استویا کمک به افرادی است که در عین حال که اضافه وزن دارند اما از خوردن شیرینی نمی توانند صرف نظر کنند.

آیا استویا سرطان زا است؟
گیاه استویا با شیرینی موجود در خود می تواند رقیب قدری برای قندهای مصنوعی مانند "آسپارتام" و "ساخارین" باشد و صنعت شکر را دچار تحول عظیمی کند. اما اتحادیه اروپا استفاده از این شیرینی گیاهی را ممنوع کرده است.

در این میان تنها فرانسه مستثنی شده و اجازه دارد در برخی از مواد غذایی از شیرینی "استویا" استفاده کند.

تا چندی پیش این شک وجود داشت که استویا سرطان زا باشد. آزمایش روی حیوانات نشان داده بود که این گیاه می تواند در بدن غده های سرطانی ایجاد کند. اما صحت این آزمایش از سوی بسیاری مورد تردید قرار دارد. " آنه بروک هوف" از سازمان تحقیقاتی در رابطه با مواد غذایی آلمان در این باره می گوید: «میزان به کار برده شده از ماده "استویوزید" در جریان این آزمایش به شدت بالا بوده و گذشته از این، پژوهش از حمایت مالی شرکت هایی برخوردار بوده که استویا را رقیبی خطرناک برای محصولات تولیدی خود می بینند.»

در حال حاضر استویا از اتهام به سرطان زا بودن تبرئه شده است. "سازمان نظارت بر مواد غذایی اروپا" در جریان آزمایش های مختلف به این نتیجه رسیده که گیاه استوا سرطان زا نیست و تأثیر منفی روی تولید مثل ندارد. به این ترتیب استویا در آینده ای نزدیک وارد بازار اروپا خواهد شد.

در سال 2006 نیز سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارش خود را که بر اساس آزمایشهای متعددی که بر روی حیوانات و انسان انجام شده بود، ارائه داد . این آزمایشات که عمدتاً با هدف بررسی:1- سمی بودن یا نبودن 2- جهش ژنی 3- سرطان زایی استیویا انجام شده بود، نه تنها بر سالم بودن این مکمل رژیمی صحه گذاشت بلکه حاکی از تاثیرات درمانی آن بر روی بیماران با فشار خون بالا (hypertension) و دیابت نوع 2 بوده است.

استویا در قاره آسیا
بر خلاف شک و تردیدی که در اروپا وجود دارد، استویا در کشورهای آسیایی به استقبال خوبی رو به رو بوده و مدتها است که در این کشورها به کار گرفته می شود.

مطالعات گسترده ای در ژاپن، چین و کره در این زمینه انجام گرفته اند. از سوی دیگر این گیاه نوع دیگری از مواد مشابه شیرین را در خود جای داده است.مقدار کمتر از نیم گرم از قند گیاه استویا بدون داشتن کالری، می تواند مصرف روزانه یک فرد ، یعنی رقم میانگین ۱۳۰ گرم را تامین نماید. آنچه که در کشورهای آسیایی مدت هاست ارزش خود را نشان داده است.

در حــال حـاضر استویا به صورت بسیــار وسیعی در ژاپن، کــره، چین، مـــالزی، ترکیه، روسیه، تایـوان و تایلند به عنوان یک افزودنی غذایی (food additive) و ایالات متحده و کانادا به عنوان یک مکمل رژیمی (dietary supplement) استفاده می گردد.

کاشت استویا در ایران نیز پنج سال پیش به طور آزمایشی آغاز شده است. در مجموع در ایران دید مثبتی نسبت به کاشت استویا وجود دارد.

استفاده از استویا چه محاسنی دارد؟
به طور خلاصه می توان گفت , کاملا طبیعی است و بر خلاف شیرین کننده های شیمیایی (مثل آسپارتام) اثرات مضر جانبی برای مصرف کننده ندارد. 200 تا 300 بار از شکر (سوکروز) شیرین تر است.

به دمای بالا مقاوم است (مقاوم در برابر حرارت تا 200 درجه سانتیگراد) و بر خلاف شکر، سوخته و قهوه ای نمی شود و به راحتی می تواند در تولید نان های شیرین مورد استفاده قرار گیرد.

بر خلاف شکر مصرف آن روی میزان قند خون تاثیر ندارد و بیماران دیابتی به راحتی می توانند از آن استفاده نمایند.

ضد جرم دندان بوده و خاصیت هضم کنندگی دارد و آنتی اکسیدان بسیار موثر

با افزایش مقدار کمی از پودر برگ استویا به داخل لیوان چای دیگر نیازی به قند معمولی نخواهید داشت.همچنین این گیاه حاوی ویتامین ها و مواد معدنی از جمله منیزیم، ویتامین B3 (نیاسین)، ریبوفلاوین، زینک، کرم، سلینیوم، پتاسیم و سدیم می باشد.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢

ما

خواص درمانی ماء الشعیر

سموم بدن را که بر اثر خوردن زیاد دارو های شیمیایی بوجود می آورد دفع می کند.
مسکن فشار خون است.
حرارت باطنی را تسکین می دهد.
حرارت کبد و عطش مفرط را رفع می کند.
مفید برای درمان سل.
زخم روده را درمان می کند.
سرفه های خشک را درمان می کند.
این خواص به شرط آن است که به روش غیر کارخانه ای درست شود.
روش غیر کارخانه ای ساخت ماء الشعیر
جوی پوست کنده و آب را در ظرفی ریخته و بگذارید با شعله ملایم بجوشد تا دو لیوان آب باقی بماند. سپس آنر ا از روی حرارت برداشته و بگذارید مواد آن ته نشین شود. آب سرخ رقیق بالای آن ماء الشعیر رقیق نامیده می شود که غذائیت آن کمتر بوده و در پاک سازی و خارج کردن مواد زاید از بدن قوی تر است. اگر چیزی از جرم و آرد جو همراه آن باشد، غذائیت آن بیشتر و خاصیت دارویی آن کمتر می شود و احتمال ترش شدن آن در معده های سرد بیشتر است.
تذکر :
در تهیه ماء الشعیرهای موجود در بازار، برخی از تولیدکنندگان صنعت نوشیدنی، پودر یا عصاره مالت را با آب ترکیب کرده و با افزودن گاز دی اکسید کربن، محصول خود را به نام ماالشعیر به بازار عرضه می‌کنند.
این محصولات به‌ دلیل نوع مواد اولیه ‌شان خواص ماء الشعیر طبیعی را نداشته و در واقع همان نوشابه های مضر، با طعم ماء الشعیر هستند که اسانس طعم ‌های مختلفی هم به آن اضافه می‌کنند.
 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢

 

از ماء الشعیر و خواص آن چه میدانید؟
 


نوشیدن آبجوی بدون الکل یا ماء الشعیر در متن ذیل مد نظر بوده و توصیه می شود. الکل در نوشیدنی ها، ماده ای مضر برای سلامتی است. الکل حلال چربی و غشای سلولهای عصبی بوده و موجب پاره ای اختلالات عصبی از سنین میان سالی به بعد می شود...
روسها به دلیل مصرف زیاد الکل بیشتر از سایر ملل، دارای بیشترین عوارض ناشی از مصرف الکل هستند همچون: لرزش دستها، فراموشی، خستگی بی علت، عوارض کبدی و نسبت بالای الزیمر و انقباض مغزی درپیری. برای اینکه پارسی را هم پاس بداریم به ماء الشعیر آبجو بگوئیم و آنرا با فرهنگی صحیح در خانواده و اجتماع ترویج کنیم. چه خوب است که این نوشیدنی مفید با مواد طبیعی و مفید و فراوان بتواند جایگزین نوشابه ها (که آکنده از قند و افزودنی ها و رنگهای مصنوعی و اسید فسفریک و . . . . .) میباشند شود.
1- ضد سکته قلبی
شانس سکته قلبی در کسانی که آبجو می نوشند بین 40 تا 60 درصد کمتر از کسانی است که لب به آبجو نمی زنند. نوشیدن نیم لیتر آبجو در روز میانگین این تحقیق می باشد.

2- ضد لخته شدن خون
مواد سازنده آبجو از شما در مقابل لخته شدن خون محافظت می کنند.

3- ضد فشار خون
نتیجه آخرین تحقیقات محققین هلندی و دانشگاه هاوارد ثابت می کند که نوشیدن مقدار کم آبجو فشار خون شما را تحت کنترل نگاه می دارد.

4- ضد دیابت
نوشیدن آبجو می تواند از دیابت جلوگیری کند. آبجو خورها بندرت دچار مرض قند می شوند.

5- دوای حافظه
آبجو می تواند حافظه را تقویت کند، کسانی که آبجو می نوشند، کمتر به بیماری آلزایمر مبتلا می شوند...

6- محافظ استخوان
آبجو تاثیر مثبت در استحکام استخوان ها داشته و از پوکی استخوان جلوگیری می کند.

7- طولانی کننده عمر
کسی که یک تا دو گیلاس آبجو در روز می نوشد، عمر طولانی تری خواهد داشت.

8- ضد اسهال اسید و میکروب های آبجو مانع از فعالیت میکروب های بوجود آورنده دل پیجه و اسهال می شوند.
9- ضد استرس
محققین دانشگاه مونترال تائید کرده اند که چند گیلاس آبجو در روز فشار ناشی از کار و مشکلات روزانه را سبک می کند. کسانی که آبجو نمی نوشند بسیار بیشتر دچار استرس هستند.

10- ضد سنگ کلیه و مثانه
محققین فنلاندی مدعی هستند که منیزیم آبجو شانس ابتلا به سنک کلیه را تا 40 درصد کاهش می دهد.

11- داروی بی خوابی
یک گیلاس آبجو در شب می تواند به جای قرض خواب آور عمل نماید.

12- ضد سرطان
در آبجو عناصری وجود دارند که می توانند در رشد تومورهای سرطانی مانع ایجاد کنند.

13- آبجو، دوست پوست
بعضی از ویتامین های آبجو از پوست محافظت کرده و برای سلامت آن مفید می باشند. آبجو پوست شما را شفاف و قابل انعطاف تر می کند.

14- ضد سرماخوردگی
کسانی که آبجو گرم می نوشند دیرتر سرما می خورند. نوشیدن آبجوی گرم به جریان خون و نحوه تنفس کمک می کند.

15- مفید برای خانم های حامله
کمبود (Folic Acid) می تواند باعث زایمان زودرس و نارسایی های جنینی بشود. یک لیتر آبجو بیشتر از حد نیاز بدن ، آن مواد را تامین می کند.

16- شربت اشتها
گازکربنیک و ویتامین های ب کمپلکس آبجو باعث تحریک اشتها می شوند.

17- دوای ترش کردن معده
مصرف یک لیتر و نیم آبجو در هفته سدی در مقابل باکتری هایی است که باعث ترش کردن معده می شوند.

8- دافع تشنگی
مواد آبجو کمک می کنند که تشنگی شما بهتر و سریعتر از نوشیدن آب رفع شود.

19- کلید لاغری تحقیقات نشان می دهد، مردمی که یا اعتدال آبجو می نوشند، به نسبت کسانی که نمی نوشند کمتر دچار اضافه وزن می شوند. یک گیلاس آبجو کالری کمتری هم به نسبت یک گیلاس آب میوه دارد.

20- زیبا کننده مو
مواد معدنی و ویتامین های آبجو از مو محافطت کرده و در زیبایی آن تاثیر می گذارند.

نکته ها:
- از بین تمام ماء الشعیر های موجود در بازار، بهترین آنها او نوع بدون طعم و ساده میباشد.
- موارد گفته شده بالا دستورالعمل درمان یا جایگزینی برای توصیه های پزشک شما نیست و صرفا مطالبی عمومی است. لذا در صورت احساس مشکل خاصی حتما با پزشک خود مشورت کنید.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢