نعنا، آرام کننده ی سیستم عصبی

نعنا گیاهی است علفی با گل هایی به رنگ آبی که انواع وحشی آن به فراوانی در طبیعت یافت می شود. مصرف این گیاه قدمت چندین هزار ساله دارد و قدیمی ترین نسخه ی درمانی این گیاه در دیوار معبد ادفو است که پر از نسخه ها و دستوراتی به خط هیروگلیف مصر باستان است و درباره ی طرز تهیه ی بخورها و عطریات مختلفی نگاشته شده که در مراسم مذهبی از آن ها استفاده می شده است.

خواص نعنا :

پیشینیان بالاترین خاصیت را در گروه داروهای گیاهی به عنوان ضد تشنجات عصبی و محرک برای نعنا قائل شده اند. طب گیاهی امروزی نیز خواصی را که در گذشته به نعنا نسبت داده اند تائید کرده و نیز تاکید می کند که آن را به صورت تونیک و مقوی معده، ضد تشنج، بادشکن و ضد اسهال به کار برند. نعنا سموم را از بدن می راند، صافی را به خون باز می گرداند و این ها همه از خواص ضد میکروبی و ضد عفونی این گیاه است. نعنا محرکی است قوی که اثر آرام کننده ای بر سیستم عصبی دارد. علاوه بر این ها دم  کرده ی نعنا برای کسانی که از عصبانیت، به هم خوردگی سیستم سمپاتیک، صرع، سکسکه، استفراغ های عصبی، خستگی و به هم ریختگی عمومی رنج می برند، توصیه می شود.

میزان مصرف: چای نعنا را می توان روزی 2 الی 3 بار مصرف کرد. برای تهیه این چای   می توان در هر بار یک مشت نعنای تازه و یا یک قاشق مرباخوری پر از پودر برگ های خشک شده ی نعنا را در یک لیوان آب جوش ریخته و مانند چای به مدت 10 دقیقه دم کرده، صاف نموده و میل کرد. هم چنین برای تعدیل طعم تلخ آن می توان چند قطره آب لیموی تازه در آن چکانده و با کمی عسل مخلوط کرده نوش جان کرد

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٧

 

چای کوهی یک نوشیدنی آرام بخش برای رفع خستگی و ضد افسردگی

چای کوهی که به آن توکلیجه نیز می گویند، از تیره ی گیاهان معطر و آرامش بخش اعصاب است. گل این گیاه که به صورت سنبله ای از گل های ریز صورتی مایل به سرخ رنگ است، در میان کاسبرگ هایی با رنگ سبز روشن نقره ای و پشمالو قرار دارد. از این رو در زبان آذری به آن توکلیجه یا پشمالو گفته می شود.

خواص و نوع مصرف چای کوهی: چای کوهی یک تونیک (تقویت کننده ی) قوی برای اعصاب است. این گیاه مفرح، نشاط انگیز و شادی آور بوده و دارای خاصیت ضد درد به ویژه دردهای مفصلی، رماتیسمی، سردرد، سرگیجه و دردهای عصبی است. مصرف این گیاه خستگی ذهنی را برطرف می سازد وبه علت انرژی زایی و نشاط انگیزی می تواند برای رفع خستگی و بی حوصلگی در افراد افسرده مورد استفاده قرار گیرد. علاوه بر این ها چای کوهی اشتها آور و مدر ملایم است. هم چنین در تنظیم اعمال گوارشی و تقویت کبد به ویژه کمک به هضم غذا کاربرد دارد.   این گیاه در درمان بیماری های معده و روده با منشاء روانی و بیماری های اسهال توأم با تحریکات عصبی، نقش موثر و آرامش بخشی دارد.

  میزان مصرف و طرز تهیه ی چای کوهی :

یک قاشق مرباخوری پر از چای کوهی را در یک لیوان آب جوش ریخته و با قاشق خوب به هم بزنید. آن گاه روی آن را با یک نعلبکی بپوشانید و بگذارید مدت 20 دقیقه بماند تا دم بکشد. سپس آن را صاف کرده و با شکر سرخ میل کنید.   این چای، یک نوشیدنی خوش رنگ، خوش مزه و دل چسب است که در شب های سرد پاییزی و زمستان، پس از یک روز کار و تلاش با ایجاد آرامش و رفع خستگی، انرژی از دست رفته را به شما باز می گرداند.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٧

 

فارسی: انبه    عربی: انبج    فرانسه: Mangvas    انگلیسی: Mango     لاتین: Mangifera indica

طبیعت:

میوه نارس طبیعتی سرد و خشک و ریشه شیرین آن طبیعتی گرم و خشک دارد.

 

ویتامین ها:

A 4800 واحد بین المللی، C 35 میلی گرم

 

خواص و کاربرد:

1. مقوی اعضای ریشه بدن، جهاز تنفس، مری، معده، روده ها و کلیه نافع است.

2. مقوی مثانه و نیروی جنسی است و درخشان کننده چهره و خوشبو کننده دهان است.

3. خفقان، سردرد سرد، تنگی نفس، سرفه، بواسیر، اسهال، عطش، ضعف، کسالت و سستی بدن را رفع می کند و ترشح ادرار را افزایش می دهد و با اینکه قابض است در عین حال به مزاج انسان لینت می دهد.

نکات مهم:

1. انبه برای گرم مزاجان مضرات بخصوصی در مواقعی که معده خالی باشد دارد. و از این نظرباید با سکنجبین یا آب دوغ سرد خورده شود.

2. هضم آن ثقیل و نفاخ است و ایجاد بیماری های سوداوی و خارش و جرب و دمل می نماید

3. برای دندان مضراست. و اسپرم را رقیق می کند و برای چاق شدن و تقویت نیروی جنسی باید روی آن شیر تازه خورد.

4. قبل از خوردن میوه رسیده انبه باید ریشه های آن را قطع کرد، به علاوه قسمت سر آن را که شیرابه یا لاتکس دارد بریده، پس از آن بخورند. هر چه میوه رسیده تر باشد مقدار شیرابه آن مجروح کننده پوست و فوق العاده گرم است کمتر می شود.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

آناناس

فرانسه: Ananas     انگلیسی: Pineapple     لاتین: Ananas

آناناس بسیار لذیذ و مقوی است و دارای ویتامینهای A, B1,C و همچنین املاح معدنی، پتاسیم، سدیم، منیزیم، کلر و فسفر است. ولی در مصرف آن باید میانه روی کرد و به اعتدال خورد.
هفتاد و پنچ درصد آناناس دنیا متعلق به جزایر هاوایی است ولی بهترین نوع آناناس در جزایر اندونزی به عمل می آید.

خواص و کاربرد:

1. آب آناناس دارای پاپایین(Papaine) مخمر بسیار گرانبهایی برای معده است.

2. آب آناناس مدر است و ادرار را زیاد می کند.

3. در مورد عقب افتادن عادت ماهانه خانمها و منظم کردن آن نیز تأثیر فوق العاده ای دارد.

4. در هند و چین از میوه ی رسیده آن به عنوان خونساز و تصفیه کننده خون استفاده می شود و مدر است.

5. میوه ی نرسیده ی آن برای سقط جنین مؤثر است. و مسهل قوی می باشد(در شبه جزیره بالی از آن استفاده می کنند)

6. برگهای له شده ی آن را مخلوط با نمک برای مالش کمر و تسکین درد کمر بکار می برند(در فیلیپین

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

آلو

نام های دیگر: آلوبخارا، گوجه برغانی، آلو سیاه

فارسی: آلو بخارا     عربی: اجاص     فرانسه: Prvnc     انگلیسی: Plum     لاتین: Prunus domestica

 

طبیعت:

سرد و تر و نوع ترش آن سرد تر می باشد. و مراد الوی سیاه بزرگ است.

 

ترکیبات شیمیایی:

در هر یک صد گرم آلوی پخته ی تازه مواد زیر موجود است:
آب 80-78 درصد آهن 5/0 میلی گرم نیاسین 5/0 میلی گرم پروتئین 5/0 میلی گرم
سدیم 1 میلی گرم ویتامین C 5 میلی گرم کلسیم 12 میلی گرم ویتامین A 300 واحد بین المللی
پتاسیم 299 میلی گرم فسفر 17 میلی گرم یتامین 03/0 میلی گرم ریبو فلاوین 03/0 میلی گرم

 

خواص و کاربرد :

1. ملین، مسهلرقیق، مسکن حرارت گرم مزاجها و صفراوی ها و دافع تشنگی و بُرنده تبهایی که از حرارات عارض شده باشد.

2. خوردن آن به هر صورت چه به صورت تازه و چه خشک و چه در آتش و غذا مفید بدن و نرم کننده شکم و دافع خارش تن گرم مزاجها می باشد.

3. چون نیم کیلو آلو بخارا را در دو لیتر آب بجوشانید تا پخته و نرم شود و صاف کنند و با قدری شکر شیرین کرده، گرم یا سرد بخورند مسهل خوب و بی اذیتی برای گرم طبیعت ها می باشد. همچنین مفید سینه، تا حدی که صاحبان سرفه و سینه درد را نیز مفید می باشد، خلاف سایر ترشیها که مضر شش و سینه می باشند.

4. خوردن چند دانه آن ملین طبع و معده و جهت قی و غثیان که از گرمی باشد مفید است.

5. غره غره ی برگ پخته آن جهت ورم لوزتین و گلو و آب ریزش بینی که از زکام و نزله می باشد و جهت تقویت ریشه و لثه دندان مؤثر است.

6. در هند آلو بخارا بعنوان ملین و خنک کننده و مخلوط با سایر داروهای مناسب برای قطع ترشحات سفید رنگ مهبل تجویز می شود. ضمناً در موارد بی نظمی عادت ماهانه برای تنظیم کردن قاعده مفید است و به علاوه برای تقویت بدن در موارد ضعف های عمومی بعد از شکستهای زندگی مؤثر است.

7. آن را در سرکه بخیسانید و بر بدن ضماد کنید خارش بدن را تسکین می دهد و جوش های خارش دار را درمان می کند. مخصوصاً برای جوشهای بدن اطفال مفید است.

8. برای معالجه و درمان یبوستهای مزمن و تنبلی کبد و روده ها از آلوی سیاه خشک بدین ترتیب عمل کنیم: هشت عدد آلو خشک را مدت 12 ساعت خیسانده بعد مدت 10 دقیقه بدون اینکه قند یا شکر در آن بریزید آن را روی آتش بگذارید تا بپزد و در همان حین که مشغول جوشیدن و پختن است کمی آبلیمو به آن اضافه کنید صبح ناشتا و شب هنگام خواب با 2 عدد سیب درختی کاملا رسیده بخورید و بخوابید. پیش از ظهر و بعد از ظهر ها هم هر بار 2 لیوان آب طبیعی خالص بنوشید.

9. صمغ آلو که آن را صمغ فارسی گویند برای رفع سرفه نافع است و سنگ مثانه را خرد می کند و زخم را التیام می بخشد. مالیدن آن به چشم موجب افزایش دید چشم است.

10. خوردن صمغ آلو هر روز بقدر نخودی سه نوبت در روز تا چند روز جهت سنگ مثانه و سرفه و سائیده غبار کرده آن را مانند سرمه به چشم کشند جهت قوت بصر و زیاد شدن نور چشم مؤثر است.

11. آب جوشانده برگ آن تا سه استکلن کشنده کرم معده و ضماد برگ او که پخته بکوبند و بر شکم بببندند ریزاننده کرمهای روده و امحاء و مجرب خاصه گرم مزاجها.

نکته: مصلحش بقدر نخودی کند تر است و بدل و یا عوضش تمر هندی است.

 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳
تگ ها : خواص الو

 

انگور

نامهای دیگر: تاک، تنک، رز، تله رز، رزان، رزگون، رزجون، مو، رش، عنب

فارسی: انگور    عربی: عنب    لاتین: Vitis vinifera    انگلیسی: Grape vine    فرانسه: Vigne(Raisin)

 

ترکیب شیمیایی:

هر صد گرم حبه انگور خام شامل:
آب 80-%75 آهن 4/0 میلیگرم رایبوفلاوین03/0 میلیگرم پروتئین 3/1%
سدیم 3 میلیگرم نیاسین3/0 میلیگرم مواد قندی 22-15% پتاسیم 173 میلیگرم
تانن 6/1- 2/1% کلسیم 12 میلیگرم تیامین 05/0 میلیگرم تارتر 3/1- 5/0%
فسفر 20 میلیگرم مواد معدنی 9/1-2/1%

سرشار از ویتامین A,B,C است. مواد قندی زیاد و همچنین مقدار زیادی مواد چربی، البومین و تانن، انگور دارای آهن، کلسیم، فسفر، منیزیم، پتاسیم، ید، منگنز و آرسینک است.

 

طبیعت:

گرم وتر

بهترین انگور، شیرین پوست نازک بزگ دانه ی کم تخم آن است. با طبیعت گرم وتر و در غذائیت بهترین میوه ها، مفید حال خشک مزاج ها و سرد مزاج ها.

 

خواص درمانی:

1. از خاصیت مهم اوست چاق کنندگی و اعتدال دهندگی مزاج خشک غلیظ، و صاف کنندگی خون و خوردن آن پیه پشت را زیاد و رفع مواد سودا نموده و خشکی را رفع می کند.

2. انگور مفید حال سینه و شش و م ضر معده های رطوبتی است که اینگونه افراد همراه آن با غذا باید زیره و رازیانه بخوردند. همچنین مضر جگر و طحال بلغمی مزاجها و برای رفع ضرر او باید تخم کرفس میل کنید.

3. انگور معده و مزاج را لینت می دهد. اما خوردن آب بعد از آن بغایت مفسد آن و باعث اسستقا و تبهای عفونی می گردد.

4. انگور باید بعد از دو روز که چیده شود خورده شود و میان دو طعام یعنی صبحانه و ناهار و وسط ناهار و شام میل بکنید.

5. دانه ی انگور سرد وخشک و مولد باد و مضر معده است.

6. چون دانه انگور را سوزانده سائیده بر جراحات بپاشید باعث بهبود آن می شود پاشیدن سائیده ی سوزانده ی دانه انگور به چشم موجب تقویت و تور بصر می شود.

7. چون انگور را مکرر با روغن زیتون جوشانده صاف کنند و بمالند درد و زحمت عضلات و خشکی آن را که در خم و راست کردن، ناراحتی داشته باشند بر طرف سازد.

8. انگور مقوی و مغزی است. قلب را تقویت می کند، ادرار آور است، ترشح کبد را زیاد می کند و مواد سوداوی و وسوخته را دفع می کند. اعتدال دهنده ی اخلاط است. از مسومیت بدن در مقابل خستگی و یا سوء تغذیه جلوگیری می کند. انسداد مجاری طحال، ورم امحاء و تبهای مزمن و سرد، درد مفاصل و رماتیسم را درمان می کند به مزاج لینت می دهد و ایجاد تشنگی می کند.

9. چهل روز به جای صبحانه انگور سبز فراوان بخورید تا ظهر هیچ چیز دیگری نخورید، بدن ار لاغر می کند. اسید اوریک را کم می کند و سمومات را برطرف می سازد، خون را صاف و کم خونی را درمان می کند، از خونریزی ریه جلوگیری می کند. درد معده، ضعف معده و سوء هاضمه را که در اثر پرخوری باشد بر طرف می سازد، نفخ شکم ویبوست معده را برطرف می نماید.

10. کودک را کم کم به خوردن آب انگور عادت دهید و رژیم انگور را در آنها اجرا کنید از راشیتیسم یا نرمی استخوان بچه ها جلوگیری می کند.

11. هر روز 2 لیوان بزرگ آب انگور بنوشید، یک لیوان بین صبحانه و ناهار، یک لیوان بین ناهار و شام، ورم و درد شست پا یا نقرس، رماتیسم و هموفیلی یا دیر بند آمدن خونریزی ها را درمان می کند.

12. آب انگور دو و روغن زیتون به نسبت یک مخلوط نموده و روی آتش ملایم بجوشانید و دائم هم بزنید تا به مرور آب تمام شود و روغن بماند و آن را هر روز بر پوست بمالید، درهم رفتگی و چین و چروک پوست را برطرف می سازد.

13. آب انگور چرکِ سوزاک را از مجرا خارج می سازد.

تذکر مهم: انگور برای معده های رطوبتی و نفاخ مضر است. و اسراف در خوردن آب انگور به طور مداوم ایجاد سنگ کلیه می نماید.

 

 

سرکه انگور

نام دیگر: اسید استیک Vinegar- vinaigre

 

طرز تهیه:

سرکه مایعی است ترش مزه دارای حالت اسیدی که آن را به طور کلی از تخمیر میوه هایی که دارای گلوکز می باشند تهیه می کنند. آب انگور را گرفته و صاف نموده و یا بدون صاف کردن با تفاله ها، داخل خم سفالی یا چینی یا شبکه ای می ریزند ومعادل ده درصد وزن آب انگور سرکه پاک یا مرغوب در آن ریخته و سر خم را محکم می بندند و در آفتاب جای گرم می گذارند تا سر برسد.

 

ترکیب شیمیایی:

آهک، اسید استیک، اسید مالیک، تارتارات اسید بطاس، مواد کانی و آلی.

 

طبیعت:

سرد و خشک

 

خواص درمانی:

1. قابض، بسیار مجفف و سریع النفوذ است، رساننده ی قوای ادویه به اعضاء می باشد. ملطف و قاطع اخلاط غلیظ و خشک کننده ی رطوبتها، تقطیع صفرا و برطرف کننده ی عطش قاطع نزف الدم اعضای باطنی می باشد، اشتها را تحریک می کند و کار دستگاه گوارش را تا حدی آسان می سازد، عقل را تقویت می کند مداومت در خوردن آن صبح قبل از صبحانه بدن را لاغر و شکم را آب می کند.

2. چند قطره آن را با آب مخلوط کنید و بخورید مسومیت از دود و دم ذغال را برطرف می سازد.

3. سرکه با عسل را مخلوط کرده و هر شب بر دور چشم ضماد کنید تا کبودی دور چشم را برطرف سازد.

4. تخم ترب کوبیده را با آب آن مخلوط کرده ضماد کنید. قانقاریا یا مردگی اعضاء که در اثر عفونت های مزمن باشد درمان می کند.

5. اگر فردی به حالت بی هوشی افتاده است دو یا سه قطره سرکه در بینی او بچکانید سبب به هوش آمدن شخص می گردد.

6. رقیق کرده بعد نمک بزنید و دائم در گلو قرقره کنید. آنژین و گلو درد مزمن را درمان می کند و از خونریزی گلو جلوگیری می نماید و اگر زالو یا کرم در گلو مانده باشد، آن را می کشد.

7. آن را با کف دریای سائیده مخلوط کنید و هر روز صبح و شب بر موضع بمالید، تکرار مالیدن آن بر موضع باعث لاغری آن عضو می گردد.

8. کمی کافور در آن مخلوط کنید و بمالید ورم پلک چشم را از بین می برد.

9. هر روز آن را بمالید، برای درمان انواع سوختگی و درمان زخم های عفونی، زخم سفلیس، گند طاول مفید است، اگزمای متقرح و باد سرخ و خارش بدن را تسکین می دهد، برای درمان گزیدگی حیوانات سمی گرم نافع است، عقربک و سفیدک ناخن را برطرف می سازد.

10. بو کردن مداوم آن یا بخور در موقع جوشاندن آن یا ترکردن دستمال در سرکه گرم و گذاشتن روی پیشانی سردردهای کهنه و مزمن و سردردی که غلبه صفرا باشد را درمان می کند

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

انجیر

فارسی: انجیر     عربی: تین     فرانسه: Figuier     انگلیسی: Fig tree     لاتین: Ficus carica

 

ترکیب شیمایی:

در هریک صد گرم انجیر خام و خشک مواد زیر وجود دارد:

آب 3گرم، پروتئین 3/4 گرم، چربی 3/1 گرم، هیدراتهای کربن69 گرم، کلسیم 126میلی گرم، فسفر 77 میلی گرم، آهن3میلی گرم، سدیم 34 میلی گرم، پتاسیم 64 میلی گرم، تیامین 1/0 میلی گرم، ریبو فلاوین 1/0 میلی گرم، نیاسین 7/0 میلی گرم، قند، نشاسته، سلولز، آنزیم، آهک، مواد ازتی، منگنز، برم، کاروتن، و ... ویتامینهای A 80 واحد، B1, B2, B6 وجود دارد.

 

طبیعت:

گرم و تراست. و با سودایی مزاجها سازگاری بسیار خوبی دارد.

 

خواص درمانی:

1. خوردن انجیر حرارت دل(قلب) و جگر و تشنگی و عرق را تسکین می دهد.

2. انجیر دارای غدائیت بوده، طبع را لینت داده، مسهل ملایم می باشد.

3. انجیر قوه عصبی را ضعیف کرده، حرارت قلب را فرونشانده مانع غیظ و غضب می شود.

4. انجیر زود از معده گذشته بدن را چاق می کند و خوردن انجیر با اتیسون که چهل روز صبح بخورند در چاق کرده بدن های لاغر بیعدیل می باشد.

5. خوردن انجیر گیر، بند و یبوست جگر را دفع کرده ورم طحال و ورم بواسیر را فرو می نشاند.

6. انجیر شاش بند و ضعف مثانه را سودمند بوده، خفقان دل، سرفه، تنگ نفس، درد سینه و خشکی مری و ریه و قصبه سینه را رفع می کند.

7. انجیر را با گردو بخورند رفع ضرر زهر و سم نموده، سم خورده را کمک به بهبود می دهد. خوردن انجیر با بادام و پسته بهترین تنقلات بدن های ضعیف می باشد.

8. انجیر عقل و جوهر دماغ را زیاد می کند و غذای مورد علاقه فلاسفه بوده است.

9. افرادی که عادت به قولنج دارند و شکم دردهای سخت می گیرند و دارای یبوست نیز هستند(قولنج: شکم دردی که از گیر و سنگینی حاصل شده باشد).

10. هر شب شش دانه از آن را قاچ قاچ کنید و در آب نیمگرم بخیسانید و صبح ناشتا بخورید یبوست و ورم طحال و پروستات را درمان می کند.

11. خشک آن را در شیر بپزید و آن شیر را در دهان مزه مزه و قرقره کنید، آبسه دندان و ورم لثه راتحلیل می برد، ورمهای حلق و گلو درد کهنه و مزمن را درمان می کند(یک مشت انجیر خشک در یک لیتر شیر).

12. خشک آن را بسوزانید و سوخته آن را با کمی روغن بر سر خضاب کنید موهای سفید را مشکی می کند.

13. آن را له کنید با کمی عسل بصورت ضماد مصرف کنید لک و پیس و کبود شدگی زیر چشم را درمان می کند.

14. ضماد انجیر که آن را با زاج کوبیده ساخته باشند جهت زخم پا و مالیدن آن با خردل جهت خارش گوش و مالیدن مکرر آن با بوره ی ارمنی(نوعی نمک) لک و پیس و لکه های سیاه و بدرنگی پوست را بر طرف می کند.

15. چون انجیر را با آرد جو کوبیده ضماد کنند و بگذارند، ورم پشت گوش را رفع و دمل را باز می کند. چون با پوست انار آنرا کوبیده بگذارند، عضو سست شده و از کارافتاده را نیرو می آورد.

16. آب انجیر که با شنبلیله در آب جوش دم کنید و بخورید برای درمان خشونت سینه و در سینه و سرفه بسیار نافع است.

17. آب پخته و انجیر با سداب و اینسون باد شکن قوی بوده و گیر و بستگی معده و روده را باز می کند.

18. خاکستر سوزانده ی انجیر در سفید کرده دندان بی مانند و مقوی لثه و قاطع خونریزی آن می باشد.

19. مرهم انجیر: آنرا پخته با روغن موم، که موم را در روغن کنجد یا بادام یا روغن خوراکی ذوب کرده باشند، خمیر کرده بمالند، ترکیدگی هر نقطه از بدن که از سرما شده باشد علاج و چون همین ترکیب را رقیق تر کنند دل پیچه و درد روده را برطرف گرداند.

20. ضماد انجیر فارس که با سرکه و نمک آنرا کوبیده بگذارند زخمهای آبدار را خشک و زخم جای دندان سگ ها را بهبود می بخشد.

21. چون پخته انجیر کال را با برگ خشخاش کوبیده بگذارند استخوان ریزه را که در میان زخم مانده باشد بیرون می آورد.

22. شیره ی انجیر مسهل قوی و خوردن زیاد آن خطرناک می باشد. گشوده را قبض و هر بسته را باز می کند.

23. برداشتن انجیر فارس با زرده تخم مرغ که کوبیده، زنان در پارچه نازک بخود برگیرند باعث باز شدن حیض و بیرون آمدن جنین می شود و رحم را از کثافات پاک می سازد.

24. ضماد کوبیده فارس با تخم شنبلیله جهت نقرس سرد و با آرد جو پاک کننده جراحت سودای زخم شده و مالیدن آن بر موضع لک و پیس(برص، بهق) و مثل آن، آنرا همرنگ و تمیز گرداند.

25. سائیده انجیر فارس جهت قطع زگیل(ثالیل) مفید است.

26. انجیر فارس کوبیده را با آب جوشانده ی پوست سبز کرده خمیر کنید و شیافهایی دست کنید و شبی یک عدد شیاف نمایید. بواسیر دکمه ای و بواسیر بادی و بواسیر خونی را درمان کند.

27. شیره ی درخت انجیر را پای دندان تزریق کنید عصب را می کشد.

28. شیره انجیر را بر روی زگیل، میخچه و کک مک و خال گوشتی هر روز 3 بار بمالید و تا بهبودی کامل ادامه دهید.

29. چون برگ خشک انجیر را سائیده با سرکه آمیخته بمالید زبری و خشونت پوست را برطرف و مالیدن آن با آب بر سر جلوگیری از ریختن موی سر می کند.

30. مالیدن یا بستن پخته برگ انجیر تقویت استخوان ضرب دیده می کند.

31. پوست شاخه های جوان انجیر و تازه آن را بکنید و بجوشانید و آبش را بنوشید، اسهال ساده و اسهال خونی را درمان می کند.

فی الجمله تمام اعضای انجیر خاصه خود آن را خواصی در غش و جنون و سردرد، وسواس و کندی ذهن می باشد، مانند اینکه چون هر روز مشتی انجیر در سرکه خیسانده و روز دیگر پنج دانه از آن بخورند و از آن کوبیده بر محل طحال بمالند باعث رفع ورم و درد و رنج طحال می شود.

نکته: زیاد خوردن آن مخصوصاً در گرم مزاجها مضر جگر، خاصه جگرهای ضعیف می باشد، و رفع ضرر آن گردو و پونه و سنکجبین است.

 

بسیاری از مادران صبحها به فرزندانشان انجیر می دهند تا باهوش شوند. چه بسیار کسانی هستند که در زمستان انجیر خیسانده و برای اشتها به کودکان می خورانند.

[دانش امروز به همه این مطالب صحه می گذارد زیرا فسفر زیاد باعث پرورش هوش و حافظه و پتاسیم برای کم خونی و بی اشتهایی، داشتن آهن و کلسیم و ویتامین A, B ,PP, B6 و در ویتامین C نشان از اهیمت این گیاه می باشد].

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

انار

نامهای دیگر: نار، رمان، الفان

عربی: رمان     فرانسه: Grenade     انگلیسی: Pomegranate     لاتین:Punccagranatum     فارسی: انار

 

مشخصات:

از خانواده Puniaceae از سرزمین ایران برخاسته، درختچه ای با شاخه های کمی تیغدار.

 

ترکیبات شیمایی:

در پوست ریشه انار چهار الکولوئید به نامهای پزودوپله تیه رین، پله تیه رین Pelletierine ایزو پله تیه رین و متیل پله تیه رین و مقدار زیادی تانن یافت می شود و دارای اثر کرم کشی و ضد ورم است.

میوه انار طبیعت سرد و تر دارد ولی قابض نیز می باشد.

 

در هر یک صد گرم آب انار:

آب 82 گرم، هیدراتهای کربن 16 گرم، سدیم 3 گرم، پروتئین 0.5 گرم، کلیسم 2 میلی گرم، پتاسیم 259 میلی گرم، مواد چرب 0.3 گرم، آهن 0.3 میلی گرم، تیامین 0.03 میلی گرم، ریبو فلاوین 0.03 میلی گرم، ویتامین C چهار میلی گرم، نیاسین 0.3 میلی گرم
در میوه انار ویتامین های B1 ، B2 ، B3 ،B6 و C چهار میلی گرم وجود دارد.

 

خواص درمانی:

انار شیرین: تولید اخلاط صالح می کند ولی نفاخ است، در گرم مزاجها موجب نعوظ می شود. ترشح ادرار را افزایش می دهد.اگر آب انار شیرین بعد از طعام خورده شود برای تصفیه خون و تقویت کبد و یرقان و خفقان و سرفه گرم و صاف شدن صدا و رفع حکه(خارش) و باز شدن رنگ صورت نافع است. اسراف در خوردن آن مضر است. غذا را در معده فاسد می کند و معده را راست می‌کند و ایجاد نفخ می کند.
اگر غنچه گل نا شکفته انار شیرین را با کمی زیره سبز سائیده باقدری آب گرم مخلوط و به اطفال شیرخوار بخورانند اسهال ساده آنان را که به سبب دندان در آوردن و عوارض ساده دیگر ایجاد شده باشد، رفع می کند. البته این کار باید چند روز تکرار شود.

انار ترش: طبیعت آن سرد و خشک است و قابض و ترشخ ادرار را زیاد می کند. حرارت معده و غلیان خون را تسکین می دهد

 

خواص کلی انار:

1. آب ترش و شیرین آن(500-250 گرم) را با حدود 100گرم شکر مخلوط کرده و خورده شود مسهل، صفرا و مقوی معده است و برای تب های صفراوی و جرب مفید است، و بار زن حامله و زردی رنگ صورت و خماری را بر طرف می کند.

2. انار ترش و شیرین را با پیه داخل آن بکوبید و با قند بجوشانید و آب آن را بنوشید، از استفراغ جلوگیری می کند. کسانی که قبل از غذا استفراغ می کنند باید قبل از غذا آن را بخورند.

3. دم کرده گلنار (گل انار) اسهال مزمن صفراوی را بر طرف می کند.

4. دم کرده گلنار به صورت قرقره برای از بردن زخمهای دهان به کار می رود.

5. برای برطرف کردن بواسیر، باید مقعد را با جوشانده پوست انار شست وشو داد.

6. جوشانده پوست ریشه انار کرم معده و روده را از بین می برد.

7. برای بر طرف کردن گلو درد و زخم گلو، جوشانده پوست انار و یا جوشانده ی برگ درخت انار را قرقره کنید.

8. اگر آب انار را با عسل مخلوط کنید و هر روز چند قطره در بینی بچکانید از رشد پولیپ در بینی جلوگیری می کند.

9. کبد را تقویت و رنگ صورت را شاداب می کند و برای صفراوی ها چاق کننده است.

10. برای براق کردن موی سر می توان با جوشانده پوست انار سر را در حمام ماساژ داده بعد از چند دقیقه آبکشی کنند.

11. برای بر طرف کردن سوختگی پوست، گل های انار را له و با روغن کنجد مخلوط کنید و این پماد را روی قسمت سوختگی بمالید.

12. هر شب کمی آب آن را با زهره گاو مخلوط کنید و در وش بچکانید کری را درمان می کند.

13. یک انار کامل را بسوزانید بعد نرم بسایید و با عسل مخلوط کنید و بر سینه و پشت ضماد کنید، سرفه ای که همراه با خون باشد را درمان می کند.

14. آن را شکافته و چند قسمت کنید و در سرکه بپزید بعد آن را بکوبید تا مثل خمیر شود سپس روی زخم بمالید.

15. یک عدد سالم و آبدار آن را در کنار آتش ملایم بپزید، بعد خوب له کرده و ضماد نمایید و رویش راببندید، چرک گوشه ناخن را بر طرف می سازد.

16. اگر داخل انار را خالی کرده و روغن گل سرخ را در آن بریزید و بر آتش ملایم بگذاریم سپس چند قطره در گوش بچکانید برای درد گوش بسیار نافع است.

17. اگر هر روز یک عدد انار سیاه بخورید سرفه های شدید و سخت وسیاه سرفه را درمان می کند.

انار سیاه: برای سیاه سرفه بسیار نافع است

رب انار:

1. رب انار ترش جهت جوش و برفک دهان که در دهان بگیرید بسیار مفیداست.

2. آن را باکمی عسل مخلوط نموده و ضماد کنید، زخم داخل بینی و سودا را درمان می کند.

3. اول معده را پاک سازید بعد رب انار شیرین و کهنه را با میل در چشم بکشید خارش گوش و زخم چشم را درمان می کند.
مصلح آن مصطکی است.

هسته انار:

1. آن را بجوشانید و آبش را بنوشید، اسهال را بند می آورد.

2. آن را همراه با پوسته انار بکوبید و ضماد کنید خارش بدن را رفع می سازد و اگزما را درمان می کند.

پیه انار: آن را بکوبید و ضماد کنید کفش زدگی و ترک خوردگی های پاشنه پا را درمان می کند.

پوست انار:

طبیعت سرد و خشک ترکیب شیمیایی آن از تانن و اسیدهای آلی

1. آب جوشانده آن قابض و مقوی است، برای معالجه اسهال ساده و اسهالی که از مسومیت باشد و اسهال خونی مفید است و از خونریزی ها مخصوصا رحم جلوگیری می کند.

2. کوبیده خشک آن را به اندازه چهار گرم با آب گرم مخلوط کنید و بخورید، کرم های معده و روده را دفع می کند.

3. یک تکه از آن را بصورت یک سکه کوچک قیچی کنید بعد سفیدی و پیه روی آن را بتراشید تا نازک شود و یک ساعت روی آبسه دندان بگذارید و بعد عوض کنید و این عمل را تکرار کنید تا سر باز کند.

4. پاشیدن گرد کوبیده خشک آن برای خشک کردن زخم مصرف می شود.

5. آن را نرم بسایید و شبها به وسیله پنبه در دهانه رحم قرار دهید. ترشحات غیر طبیعی را متوقف می سازد و به عنوان شستشو برای التیام بواسیر و رفع ترشحات سفید مفید است.

6. در آب جوشانده آن بنشینید برای قطع کردن سیلان مفرط، ترشحات عادت ماهانه و همچنین در مواردی که معقد بیرون آمده باشد و همچنین بواسیر مفید است.

7. آن را با جَفت(پوست درخت بلوط) بسایید و روی پنبه بریزید و هر شب ضماد کنید . فیستول یا بواسیر را درمان می کند.

گل انار:

1. آن را بجوشانید و هر روز آب آن را در دهان قرقره کنید، پیوره را درمان و زخمهای دهان را التیام و از خونریزی بن لثه جلوگیری می کند.

2. گل انار را با برگ بو مخلوط بپزید و بر شکم ضماد کنید، از استفراغ جلوگیری می کند.

3. آن را بپزید و خمیر کنید و ضماد کرده و استراحت کنید. این کار را هر شب ادامه دهید کفش زدگی و ترک خوردگی پاشنه پا را بر طرف می سازد.

4. در استعمال خارجی، عصاره آن با گلاب برای رفع ورم چشم، با آب بارهنگ برای زخم آلت تناسلی و با سرکه برای باد سرخ بسیار نافع است.

پوست ریشه درخت انار: 120 گرم از آن را در یک لیتر آب بیست و چهار ساعت بخیسانید. بعد ده دقیقه در همان آب بجوشانید، سپس آن را صاف کرده و هر روز سه فنجان آن را به فاصله هر نیم ساعت بنوشید. قابض و مقوی است. قند ادرار را کم کرده برای کنترل تیلس البول(ادرار) مفید است، خون را تصفیه و از خونریزی رحم جلوگیری می نماید. ضد انگل است و برای دفع کرم کدو مفید می باشد.

 

نکته1

مضرات انار: کسانی که سرد مزاج هستند نباید در خوردن انار افراط کنند زیرا معده را سست و ایجاد نفخ می کند. این گونه افراد باید انار را با زنجبیل بخورند.
جوشانده ی پوست درخت و پوست ریشه آن که برای رفع کرم بکار می رود ممکن است ایجاد سرگیجه و استفراغ کند.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:۳٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

اسفند

نام های دیگر: اسپند – حَرمَل – حُرمَل – سداب وحشی – سداب مزروع – فیجن – سپند

فارسی: اسفند    عربی: حَرمَل(حُرمَل)    فرانسه: Harmale    انگلیسی: Wild rve    نام علمی: Peganum harmala

 

مشخصات

گیاهی است از خانواده Zygophyllaceae و در بعضی منابع آن رادر خانواده Rutaceae قرار می‌دهند. علفی و چند ساله، ارتفاع آن کم و ظاهرا شبیه سداب است. این گیاه در مناطق مدیترانه‌ای شمال آفریقا، ترکیه، سوریه می‌روید. در ایران نیز در حاشیه کویر راه تهران قم، اصفهان، تهران، قزوین، در رستم آباد، رودبار، اطراف کرج، بوشهر، ازنا، جاده تفرش و بعضی نواحی دیگر به طور خودرو دیده می‌شود. این گیاه معمولا در اراضی بایر می روید.

قسمتهای مورد استفاده: دانه، برگ و ریشه، که البته بیشتر دانه مورد استفاده دارد.

 

ترکیبات شیمیایی

دانه اسفند دارای الکولوئیدهائی نظیر: هارمین، هارمالین، هارمالون است. هارمالین از نظر درمانی دارای اثر نیرو دهنده سیستم مرکزی اعصاب و ماده‌ای سمی است.

 

از دیدگاه حکمای طب سنتی ایران

طبیعتیش در موم گرم و در دوم خشک است. ضد انگل و خواب آور است، مدر حیض (خون عادت ماهانه) می باشد، لطیف و جالی سینه و شش از رطوبت لزج است، سستی کمر که از شهوت رانی زیاد باشد را درمان می کند، از احتلام (انزال منی) شبانه جلوگیری می نماید، مخدر است، به عنوان تب بر و برای درد معده تجویز می‌شود، انواع کرم نواری روده را از بین می‌برد، بادهای روده را تحلیل می‌برد، ترشح شیر را افزایش می دهد، مدر است، مسهل سودا و بلغم غلیظ می‌باشد بدن را گرم می کند، برای استسفا و یرقان مفید است . آشامیدن آن جهت درمان صرع و فالج و جنون و سینان و سایر امراض بارد دماغی مفید است.

طرز استفاده: هر شب موقع خواب یک قاشق چایخوری از آن را در دهان بریزید و بدون آن که دندان روی آن گذاشته شود با آب گرم میل کنید. بمدت یک هفته

 

سایر موارد استفاده از اسنفد در طب سنتی

1- اگر کسی که مبتلا به سیاتیک است پانزده شب، هر شب 5 تا 7 گرم از آن را بکوبد و بخورد سیاتیک را شفا می دهد.

2- اسفند را با تخم کتان مساوی بکوبید و با عسل مخلوط کنید و هر بار کمی بخورید برای تنگی نفس بسیار مفید است.

3- هر روز به قدر یک قاشق چایخوری از آن را بخیسانید بعد از آب درآورده بخورید. خون را تصفیه می کند، لینت می دهد.

4- هر روز صبح ناشتا یک قاشق چایخوری آن را با مقداری خاکشیر مخلوط کرده و در دهان بریزید و بدون اینکه دندان روی آن گذاشته شود بخورید، سلس البون (بی اختیاری ادرار) را درمان می کند.

5- 450 گرم از آن را با 15 کیلوگرم آب انگور بجوشانید آنقدر که 4/3 آب تبخیر شود و 4/1 باقی بماند و تا یک ماه هر روز یک فنجان از آن را بخورید، برای رفع سردرد مزمن و صرع بسیار مفید است و اگر زنی که یک بار حامله شده و دیگر حامله نمی شود سه روز متوالی از آن بخورد مجددا حامله می‌شود.

6- بخور آن برای تسکین درد دندان نافع است.

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است و سردرد و حتی (استفراغ) و دل بهم خوردگی ایجاد می کند و مصلح آن رب میوه های ترش – سکنجبین – سایر ترشی ها می باشند.
مقدار خوراک اسفند از 10 – 5 گرم است و جانشین (بدل) آن از نظر خواص تخم سداب است

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

اگیر ترکی

نام های دیگر: اِگِر ترکی، اَگر ترکی، اکسیر ترکی، وَج، عودالوج، بچ، وجه، ریشه سوسن، بیخ سوسن، قصب الزریره، اقدرون، کول

فارسی: اگیرترکی    عربی: وج، عودالوج    فرانسه: Acore Vrai، Roseav aromatique    انگلیسی: Sweet flag، Sweet sedge، calamus    لاتین: Acroos calamus

 

مشخصات

گیاهی است چند ساله علفی دارای ساقه زیرزمینی با بیخ ضخیم مفصل دار و گره دار که ریشکها به آن اتصال دارند و خوشبو می‌باشد. این گیاه در کنار رودخانه ها و در باتلاقها و نقاط مرطوب در اروپا بخصوص در آلزاس فرانسه، بلژیک و در آسیا، هند و ایران می‌روید. ایران؛ در بلوچستان در تپه های جلاوان دیده می شود و در محل با نام "کول " شناخته می شود.

 

ترکیب شیمیایی

اسانس فرار به مقدار 1 تا 5/3 درصد، دارای گلوکوزیدی به نام آکورین و یک آلکالوئید در اسانس روغنی معطر آن مواد کالامن، کالامنون، کالامئون و آسارون یافت می‌شود.

قسمت مورد استفاده: ریزوم (ساقه زیرزمینی) مورد استفاده است. در پائیز جمع آوری کرده و آن را پاک می‌کنند و برش طولی می‌دهند و در سایه می‌خشکانند.

 

خواص دارویی

ریزوم ها را بعنوان یک ماده معطر تلخ، تونیک، محرک، مقوی معده، از بین برنده نفخ و دارای اثر ضد نزله است. مقوی دستگاه هضم است، و چون اثر مدر و معرق دارد، مصرف آن در موارد نقرس لنفاتیسم و کم خونی و زردی، درمان بیماری لوی کمی (نوعی بیماری است که بر تعداد گلبولهای سفید خون اضافه می‌شود). برای بند آوردن خونریزی بینی و خونرریزیهای رحمی نیز استفاده می‌شود.

 

طریقه مصرف

1- از دم کرده 20 در هزار و مصرف 3 فنجان در روز قبل یا بعد از غذا

2- دم کرده یک قاشق چایخوری پودر آن در یک فنجان آب و مصرف 3 فنجان در روز

3- یک قاشق چایخوری از پودر گیاه را در یک فنجان آبجوش بریزید و بهم بزنید و به مدت یک دقیقه آن را دم کرده و روزانه 6 قاشق از این دم کرده را برای درمان بیماری لوی کمی بیاشامید.

4- یک قاشق غذاخوری از قطعات کوچک ریزوم این گیاه را در یک لیتر آب سرد ریخته و می جوشانید و می‌گذارید تا 15 دقیقه بماند و دم بکشد و درموارد فقدان اشتها و برای مصارف خارجی زخمها مصرف می‌کنند.

5- به کار بردن جوشانده آن به صورت حمامهای موضعی برای اطفال مبتلا به نرمی استخوان و به طور کلی جهت رفع التهاب و بیماریهای استخوان توصیه شده است.

6- یک قاشق غذاخوری از آن با آب گرم اثر قی آور دارد.

 

از دیدگاه حکمای طب سنتی ایران

از نظر طبیعت خیلی گرم و خشک است. خوردن آن تنها یا با مصطکی برای تنقیه و پاک کردن دماغ، فلج، خواب رفتگی اعضاء، سستی بدن و لکنت زبان مفید است. جویدن و در دهان نگه داشتن آن باعث سرعت تکلم اطفال است و اگر کم کم به اطفال داده شود برای رفع سنگینی زبان و رفع درد دندان نافع است. آشامیدن عصاره آن برای افزایش قوه حافظه، خشک کردن رطوبت دماغ و معده و پاک کردن آنها، تصفیه خون، صفرا و تسکین درد سینه، پهلو، سرفه سرد، تقویت معده، کبد سرد، تحلیل باد، نفخ معده، روده ها و طحال و خرد کردن سنگ مثانه، گرم کردن کلیه و تقویت نیروی جنسی نافع است. ضماد آن برای فلج، تشنج بلغمی، خواب رفتگی اعضاء، دردهای مفاصل و سرین و رحم، تحلیل باد و نفخ و استحکام اطحال مفید است.

روش تهیه گرد اگیر ترکی: اگیر ترکی 25 گرم ، مصطکی 25 گرم، نبات سفید 25 گرم و زنجیل 10 گرم. اینها را کوبیده و از الک ریز رد کنند و هر بار حدود 5 گرم از آن خورده شود برای موارد نامبرده شده مفید است.

تذکر: اگیر برای گرم مزاجان مضر است و اخلاط راخشک می کند و برای رفع عوارض آن باید با سکنجبین میل شود

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

آنغوزه

نام های دیگر: آنغوزه ـ آنغوزه هراتی ـ انگژد ـ انگژه ـ انگشت کنده ـ حلتیت ـ صمغ الانجدان

فارسی: آنغوزه    عربی: صمغ الانجدان    فرانسه: Asa foetida    انگلیسی: Stingingassa "Asafetida"    لاتین: Ferula assafoetida

 

مشخصات

صمغ زرینی است که از گیاهی به نام انجدان گرفته می‌شود و گونه‌های مختلفی دارد.

 

طبیعت

انغوزه از نظر طب سنتی گرم تر از درجه دو و خشک تر از درجه یک است.
تذکر مهم(1): آنغوزه به علت گرمی زیاد برای افراد گرم مزاج مضر و همچنین برای افرادی که ناراحتی کبدی دارند نباید استفاده شود.
تذکر مهم(2): مقدار خوراک آن حد اکثر 2گرم و حد اکثر یک هفته میل شود.

 

خواص درمانی

1. تقویت کننده معده

2. ضد رطوبتهای بلغمی

3. ضد ام الصبیان(صرع کودکان)

4. ضد عفونی کنندهء دهان و آن را روی دندان پوسیده یا در حال پوسیدن قرار دهید درد دندان را ساکت می‌کند.

5. ضد انگل و رطوبت داخل دستگاه گوارش.

6. ضد تشنج.

7. پاد زهر نیش حشرات و جانوران: مقداری صمغ را در روغن زیتون حرارت داده حل کنید و آنرا بصورت گرم گرم بر محل نیش حشرات و جانوران قرارداده جهت رفع درد، زخم و ورم آن مفید است.

8. دارویی محرک شهوت و رفع سستی قضیب؛ چنانچه مقدار بسیار کمی از صمغ انغوزه را در سوراخ قضیب نهند نعوظ تمام آورد. و چون روغن آن را بر آلت بمالند مرد و زن لذت عجیب برند.

9. درمان کزاز با انغوزه

10. باز کردن عادت ماهانه در زنان

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

افنتیمون

نام های دیگر: آفتیمون، شکوفا، دواءالجنون، صماض الارنب، کشوت

فارسی: افنتیمون    عربی: صماض الارنب    هندی: آکاسِبلْ    فرانسه: cuscute    انگلیسی: Dodder    لاتین: Cuscuta epithymum

 

مشخصات

گیاهی است پیچنده انگلی از انواع سِش، که در کتب سنتی بعنوان دواءالجنون مطرح بوده است.

 

طبیعت

گرم و خشک است و از نظر د ارویی بیشتر ساقه های نخی شکل و گل آن مصرف می‌شود. ولی در مواردی، از تخم آن نیز استفاده می‌شود.

 

خواص درمانی

1. مسهل سودا و بلغم است و ساقه های آن یا به تنهایی و یا مخلوط با بنفشه برای بیماری‌های عصبی، جنون، مالیخولیا، سردرد، کابوس، لقوه، درد مفاصل و سرطان نتایج خوبی دارد. به همین علت در بعضی کتب آن را دواءالجنون نیز می‌نامند.

2. برای اشخاص پیر و سالمند و همچنین مزاجهای سوداوی نافع است.

3. درمان انواع سردرد و سرگیجه و مالیخولیا که در نتیجه آشامیدن شراب و نوشابه های الکلی حاصل شده باشد.
نحوه مصرف: گل بنفشه، ریشه شیرین بیان، بادرنجوید، گل گاوزبان، افنتیمون با مویز جوشانده و میل شود.

4. درما ن انواع بیماریهای روانی از جمله مالیخولیا و مانیا
نحوه مصرف
: هر روز نیم مثقال افنتیمون را با نیم مثقال افنطین و نیم مثقال بومادران مخلوط کرده و دم کنید و با عسل مخلوط نموده و میل نمایید. جهت درمان مالیخولیای سوداوی مجرّب است.

نکته بسیار مهم: باید توجه داشت که در تهیة جوشانده های افنتیمون اصولاً از جوشاندن زیاد آن باید خوداری شود، خیلی کم جوش داده شود زیرا جوش زیاد خاصیت آن را کاهش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد لذا هنگامی که جوشانده آماده شد آن را در کیسه‌ای نازک کرده(مانند تی بگ) در هنگام جوشیدن داخل جوشانده کرده می‌گذاریم چند قل بزند سپس خارج می‌کنیم.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

اکینا شیا

نام های دیگر: فرانسه: Rudbeckie     انگلیسی: Echinacea     لاتین: Echinacea Purpurea     فارسی: اکیناشیا

 

مشخصات:

گیاهی است پایا از خانواده Compasitae، برگهای آن بیضی نیزه ای کشیده گلهای آن رنگ ارغوانی شرابی.

گیاه اکینا شیا از جمله گیاهان دارویی معدودی است که اسرار شفا بخشی آن تا قرن‌ها نا شناخته بوده است. ریشه و ساقه زیر زمینی ضخیم آن سیاه و قابل خوردن است. این گیاه بومی آمریکای شمالی است که در سال 1779 به اروپا برده شد.

 

خواص درمانی آن:

1. خون را تصفیه می کند

2. خواص ضد سرطان دارد

3. برای آرتروز و رماتیسم مؤثر است

4. برای تحریک و کمک به سیستم دفاعی بدن و مبارزه با عفونتها مؤثر است.

5. پادزهر مؤثری در درمان مارگزیدگی به خصوص مارزنگی است.

6. برای درمان سرماخوردگی و آنفلونزا و عفونتهای مثانه و ورم لوزه ها، آبله، سرخک، جوش ها، کورک ها و گوش درد مؤثر است.

7. ضماد آن برای التیام زخمها، بریدگی ها، پزوریازیس و اگزما، نیش حشرات، مارگزیدگی، گاز جانوران سمی و التهاب مفید است.

 

طرز مصرف:

هر روز دو قاشق مربا خوری نیمکوب شده ریشه آن را در دو لیوان آب جوش بریزید و روی حرارت ملایم تا پانزده دقیقه بجوشانید آب آن را صاف نموده و سه قسمت کنید و صبح و ظهر و شب هر بار یک قسمت از آن را بنوشید.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۳

 

 

خواص دارویی لیمو ترش

لیمو ترش بعلت داشتن خواص اسیدی ضد عفونی کننده قوی است . حتی اگر در مسافرتها به آب آشامیدنی مشکوک هستید و می ترسید از آن بنوشید کافی است چند قطره آب لیمو ترش را در آن بریزید . آب ر ا کاملا استرلیزه کرده و میکربهای موجود در آب را از بین می برد

کسانیکه می خواهند خود را لاغر کنند اگر صبح ناشتا آب لیمو ترش را با یک لیوان آب مخلوط کنند و مقدر کمی عسل بآن اضافه نمایند و آنرا بنوشند تا ظهر گرسنه نخواهند شد و بدین ترتیب از شر چربیهای اضافی راحت خواهند شد .

بهترین کلسیم آن است که از پوست تخم مرغ و آب لیمو تهیه می کنند . برای تهیه کلسیم طبیعی یک تخم مرغ را تمیز شسته و در یک لیوان بگذارید و روی آن آّ یک لیمو ترش را بریزید و آنرا مدت دو سه ساعت در جای خنکی بگذارید سپس تخم مرغ را در آورده و آب لیمو را که دارای مقدار زیادی کلسیم است می توانید روی سالاد ریخته و یا با عسل یا شکر شیرین کرده بنوشید از تخم مرغ هم که پوست آن نرم شده می توانید هنوز استفاده کنید .

برای گلو درد بهترین دارو لیمو ترش است . یک قاشق چایخوری آب لیمو ترش را در آب نیم گرم بریزید و با آن غرغره کنید ورم گلو و گلو درد را بر طرف خواهد کرد .


برای گرفتگی بینی و زکام کافی است چند قطرع آب لیمو را با یک قاشق چایخوری آب مخلوط کرده و در بینی بچکانید . برای رفع ورم معده و روده باید یک لیمو ترش را با پوست و هسته له کنید و آنرا با یک لیوان آب سرد و یک قاشق عسل مخلوط کده و بمدت یک ساعت قبل از خواب نوشید .

برای جلوگیری از خونریزی بینی کافی است که یک تکه پنبه را آغشته به آ ب لیمو کرده و در سوراخ بینی بگذارید خون دماغ را برطرف خواهد کرد .

اگر در صورت شما لکه و جوش قرمز رنگ وجود دارد درمان آن با آب لیمو و نمک است . بدین ترتیب که در مقداری آب لیمو نمک بزنید و آنرا با پنبه روی صورت خود بمالید لکه ها و جوشها را برطرف می کند .

بهترین دارو برای پوست دست شما مخلوط گلیسیرین و آ ب لیمو است . آب لیمو و گلیسرین را به نسبت مساوی مخلوط کنید و بدستهای خود مبالید ببینید که چقدر پوست دستها صاف می شود . در زمستان برای جلوگیری از سرما زدگی دستهای خود را با آ ب لیمو ماساژ دهید . خوردن آب لیمو سنگهای کلیه را نیز دفع می کند.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٢

 

  گیاه انغوزه ...این گیاه یکی از گیاه های خودرو در روستای خمرود (امرودیه) از توابع شهرستان زرند کرمان است که مردم محلی از شیره آن برای درمان بیماری های انگلی، ناراحتی های اعصاب و لرزش دست استفاده می کنند.»

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/٢

 

گیاه ‘برزامبل’ با نام علمی (provskia abrotanoides) که در استان خراسان شمالی با نام محلی ‘گل کبوده’ شناخته می شود گیاهی بوته ای و نیمه درختچه ای است که برای درمان عوارض حساسیتهای فصلی مورد استفاده قرار می گیرد. 

 رویشگاه اصلی این گیاه دارویی استانهای خراسان شمالی و گلستان است و افراد محلی از دم کرده آن برای درمان حساسیتهای فصلی استفاده می کنند.
این گیاه درختچه ای به ارتفاع حدود یک متر دارد که از طریق بذر تکثیر می شود و ساقه های آن در قاعده چوبی و تماما پوشیده از کرکهای کوتاه و سفید است.
مناطق مستعد رویش این گونه گیاهی بیشتر نواحی کوهستانی و زمینهای سنگلاخی است و در بعضی مناطق نیز به عنوان درختچه های زینتی کاشته می شود.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۳:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱

 

کوهی

نامهای دیگر: رزماری، رزمارین، اکلیل الجبل، ندی البصر، گیاه قیصر، گل عسل، رومارون.

فارسی:  اکلیل کوهی      عربی:  اکلیل الجبل      فرانسه:  Rosemary      علمی:  Rosmarinus officinalis      انگلیسی:  Romarin

گیاهی است از خانواده لابیاته Labiatae ، چندساله به صورت درختچه کوچک که ارتفاع آن یک الی دو متری همیشه سبز با شاخه های انبوه چوبی و برگهای سوزنی شکل دارد.

محل رویش آن مناطق مدیترانه است ولی در اکثر نقاط جهان منجمله ایران نیز کشت می شود. قسمت قابل استفاده گیاه، برگ و گل می باشد.

 

    ترکیب شیمیایی

حاوی یک اسانس روغنی تا 2 درصد که شامل سینئون، کافور و برندل است همچنین داری آلکالوئیدها، ساپونین و اسیدهای آلی و تانن می باشد.

 

    حکایتی از اکلیل کوهی

یونانیان برای آن مقامی والا قایل هستند و آن را علامت عشق، عروسی و مرگ میدانند. ایزابل، ملکه مجارستان در سن هفتاد و دو سالگی در اثر رماتیسم شدیدی بیمار شد و به کمک آلکولان اکلیل کوهی از این بیماری شفا یافت و به قدری چالاکی و چابکی پیدا کرد که پادشاه لهستان تقاضای ازدواج با او را کرده بود و از آن تاریخ تاکنون الکولان اکلیل کوهی را آب ملکه مجارستان لقب داده‌اند و آن را برای درمان زخمها و درد رماتیسم به کار می‌برند.

ابوعلی سینا پزشک معروف ایرانی که در سالهای 980 – 1037 م. زندگی می‌کرده است و مصرف آن را برای درمان زکام، برونشیت ونزله تجویز می‌کرد.

 

    خواص دارویی

اکلیل کوهی را در مورد درمان آسم، اختلالات برونشیت، سیاه سرفه و درد معده، درمان عوارض بحرانهای کبدی، بی خوابی، میگرن و تپش قلب می‌توان مصرف و توصیه کرد. خانمهایی که دچار قاعدگیهای دردناک هستند، یا کسانی که رماتیسم دارند از مصرف آن برای درمان خویش کمک می‌گیرند. برای سرطان، فلج، ضعف عمومی و تجدید قوی جوانی مفید است. در استعمال خارجی برای درمان رگ‌ به ‌رگ شدن اعضای بدن، دررفتگی، پیچ خوردگی عضوی از بدن استفاده می شود.

 

    طریقه مصرف

جهت بیماری های آسم، بحرانهای کبدی (معالجه تنبلی کبد و یا احتقان کبد)، میگرن و سردرد و رماتیسم و بی خوابی بیست تا سی گرم ساقه گلدار اکلیل کوهی را که خشک کرده‌اید در یک لیتر آب جوش بریزید و دوازده دقیقه آن را دم کرده و بعد آن را صاف کنید و با عسل شیرین سازید و قبل یا بعد از هر غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

طرز استفاده از اکلیل کوهی جهت رگ به رگ و پیچیدن عضو بدن و شستشوی زخمها: شصت گرم ساقه های گلدار اکلیل کوهی را که خشک کرده اید در یک لیتر آب سرد بریزید و ظرف محتوی آن را روی آتش بگذارید تا به جوش آید، بعد ظرف را از روی آتش بردارید و دوازده دقیقه دم کنید و سپس پارچه را در آن بخیسانید و آن پارچه را روی محلی از بدن که رگ به رگ شده یا پیچ خورده و درد می کند بگذارید، هر چه می توانید این ضماد را نگه دارید و هر روز دو بار این کار را بکنید تا درد آن بکلی برطرف شود.

درد رماتیسم: 100 گرم برگ خشک اکلیل را بمدت ده دقیقه در دو لیتر آب بجوشانید و آن را در آب وان حمام بریزید و در آن آب استحمام کنید و بدن خود را مالش دهید درد رماتیسم آرامش و تخفیف پیدا می کند.

 

    از دیدگاه حکمای طب سنتی  ایران

اکلیل کوهی (اکلیل الجبل) از نظر طبیعت خیلی گرم و خشک است و خوردن آن برای سرفه های رطوبتی مزمن و تنگی نفس و خفقان سرد و استسقای رزقی (زردآب در پرده صفاق شکم جمع شود) که با حرارت و عطش شدید توام نباشد و برای باز کردن گرفتگی ها، انسداد کبد، طحال، پاک کردن ریه، تحلیل بادها، تسکین درد کبد، معالجه یرقان سوداوی، خرد کردن سنگ کلیه و مثانه، ازدیاد ترشح بدن (ادرار) و حیض (خون عادت ماهانه) مفید است. ضماد آن برای تحلیل ورمهای مزمن مفید است و ضماد برگ آن از سایر اعضاء قوی تر است و اگر ضماد برگ آن را در موارد چشم درد به کار برند، درد را کاهش می دهد. مالیدن عصاره آن برای تقویت موی سر و ابرو بسیار مفید است.

مصرف دم کرده آن 20 – 5 گرم برگ یا سرشاخه گلدار آن برای چهار لیوان آب کافی است، در مواردی که نتیجه خوب گرفته شود این مقدار تا 50 گرم امکان افزایش دارد. خیس کرده 40 – 30 گرم برگ و سرشاخه‌های گلدار آن در سرکه رقیق که مدت 3- 2 روز بماند و پس از آن روزی 5 – 4 قاشق خورده شود به عنوان مدر برای ازدیاد ترشح بو و استسقاء نافع است.

تذکر: برای گرم مزاجان مضر است از این نظر باید با سکنجبین خورده شود، سقط کننده جنین است و زنهای باردار باید از مصرف آن پرهیز کنند، مصرف زیاد از حد مجاز آن سمی است و جانشین (بدن)آن از نظر خواص دارویی افسنتین است.

 

و در نهایت خلاصه‌ای از خواص اکلیل کوهی بشرح ذیل می باشد:
1- ضد ضعف عمومی بدن
2- ضد آسم
3- ضد تپش قلب
4- ضد روماتیسم
5- ضد نقرس
6- ادرارآور
7- ضد تشنج
8- ضد صفرا
9- ضد سوءهاضمه
10- تقویت کننده دستگاه گوارش
11- ضد سیاه سرفه
12- قاعده آور
13- ضد سردردهای سرد
14- ضد عفونی کننده و التیام بخش
15- تقویت کننده اعصاب
16- ضد ترشحات غیرطبیعی رحم

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۳:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱
تگ ها : اکلیل کوهی

 

اسطوقدوس Lavender

نام های دیگر: خرام، خیر دشتی، شاهسپرم رومی، آنس الارواح، لاوند، ممسک الارواح، ضُرم، زغلیل، رزالذهب، خیری، خرام، خرامی، آلاله، آلاله تلخ، گل‌لاوند، شاه اسپرم روی.
فارسی: اسطوقدوس    فرانسه: lavande    انگلیسی: lavender    لاتین: lavande staechas

 

مشخصات گیاه

گیاهی است از تیره نعناع و از خانواده Labiatea، چند ساله به شکل بوته‌ای پر پشت و کوچک به بلندی سی تا شصت سانتیمتر و دارای ساقه‌های متعد و ساقه های آن چهار گوش که تمام قسمتهای گیاه بوی تندی می دهد.

 

ترکیب شیمیایی

اسانس روغنی، اسانس اسپیک، اترهای لینالیل و ژیلانیل، ژرانیول، پینن، سینئول، تانن، فنکن، بورنئول.

 

خواص

بقراط حکیم اسطوقدوس را به عنوان مقوی و نیرو بخش برای سیستم اعصاب تشخیص داده و عقیده داشت اسطوقدوس دارای خواص ضد تشنج، خواب آور و ضد انقباض است.

ابوعلی سینا می‌فرمایند: عطر اسطاقدوس دارای خاصیت قوی خواب کننده و مخدر است.
"اگر به جای خود مصرف شود حساسیت را کم کرده درد را تسکسین می دهد"

در قرن چهارم ژان گاوسون عالم طبیعی‌دان، اسطوقدوس را به عنوان ادرار آور قوی تشخیص داده بود که برای معالجه استسقاء(جمع شدن آب در شکم) کاملا اثر داشت.

اگر به مقدار کم مصرف شود ضد تشنج برای سیستم عصبی است ولی اگر مقدار زیاد باشد دم کرده اسطوقدوس بر عکس محرک اعصاب بوده و خواصیت خواب آوری و ادرار آور دارد.

 

نسخه های اسطوقدوس

1- معالجه انژین با گل اسطوقدوس: ده تا پنجاه گرم گل اسطوقدوس را که خشک شده باشد در یک لیتر آب جوش دم کنید و دوازده دقیقه بگذارید بماند تا دم بکشد بعد آن را صاف کنید و با عسل شیرین سازید و هر روز در فاصله غذا یک فنجان از آن بنوشید. این روش برای دردهای گلو، آنژین، ورم حنجره، گرفتگی صد، ورم لوزه‌ها و گریپ مؤثر است.

2- معالجه آسم و سیاه سرفه با گل اسطوقدوس: ده گرم گل اسطوقدوس را بای یک لیتر آب جوش در ظرفی دم کنید تا دوازده دقیقه بماند و دم بکشد و هر روز در فاصله صبحانه ناهار و شام یک فنجان از آن را با عسل شیرین کنید و بنوشید.

3- درمان اختلالات عصبی با اسطوقدوس: دم کرده گل اسطوقدوس بر آرام کردن عصبانیت مؤثر است و به شما کمک خواهد کرد تا به خواب عمیقی فرو روید و خوب بخوابید. برای این کار ده گرم گل اسطوقدوس را در یک لیتر آب جوش دم کرده و هر روز دو فنجان از آن را در فاصله ناهار و شام بنوشید.

4- درمان ترشحات سفید خانمها با اسطوقدوس: پانزده گرم کل اسطوقدوس را در یک لیتر آب جوش دم کنید تا بیست دقیقه تماند، بعد آن را صاف کنید و با کمک انژکسیون مخصوص شست و شو مصرف کنید. اگر خانمها هر روز دوبار صبح وشب خود را با آن شست و شو دهند ترشحات سفید آنها قطع خواهدشد.

5- درمان اوره: بعلت خاصیت ادرار آوری آن در پایین آمدن اوره مؤثر است. طرز تهیه دم کرده مانند قسمت پایین است.

6- معالجه سرگیجه با اسطوقدوس: انواع سرگیجه را رفع کرده و برای میگرن و انواع سردردهای بلغمی و سودایی مفید است. طرز تهیه؛ ده تا پنجاه گرم گل اسطوقدوس را که خشک شده باشد در یک لیتر آب جوش دم کنید و دوازده دقیقه بگذارید بماند تا دم بکشد بعد آنرا صاف کنید با عسل شیرین و هر روز در فاصله غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

 

خواص و کاربرد از دیدگاه طب سنتی

طبیعت طبق نظر غالب حکمای طب سنتی گرم و خشک است و از نظر خواص معتقدند که محلل و باز کننده گرفتگی‌ها می‌باشد. دم کرده 5گرم از برگ و سه شاخه گلدار آن مقوی بدن و قوای دماغی و تفکر و همچنین مقوی امحاء و احشاء داخل شکم و مفرح است و برای بیماری های سینه، سرفه، ورم های نزله ای و زکام نافع است.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱
تگ ها : اسطوقدوس

 

آویشن

نام های دیگر آن: آویشن شیرازی، آویشن وحشی، آویشم، آویشه، اوشن، افشن، آسن، آسن بویه، آس بویه، آذربه، اریگانا، علف کبک، کلیک اوتی، کهلیک اوتی، آذرروبه، سه سنبل، سی سنبل، سیسنبر، سوسنبر، صعترالحمیر، صعتر، غام، سیتر، حاشا بری، نمام، نعنا فلفلی، مرزنجوش آفریقایی، صعتربری، صعتر شافع، سوسن عنبر؛ صعتر بری(عربی) Thymus serpyllum wild thyme
در بعضی کتب گیاهان دارویی آن را به اشتباه آویشن شیرازی می نامند.

صعتر شافع Thymus vulgaris Garden thyme آویشن شیرازی، زویاع Zataria Moltiflora آویشن شیرازی، آب شم، درختچه ای ست که مظفریان آن را آویشن شیرازی نامند، آئینه چی، آب شم.

گیاهی هزار چهره، گویی یک گیاه نیست بلکه یک طیف از گیاهان مختلف می‌باشد که شناسایی و نامگذاری آنها به علت تنوع واریته های است که شکل او به زبان فارسی بیش از 35 نام دارد که همگی بر یک گیاه اطلاق نشده‌است.

در مناطق مختلف ایران چون اصفهان 10 کیلومتری شهر نجف آباد در 1800 متری، 27 کیلومتری جنوب اصفهان در 1700 متری کلاو قاضی،
لرستان: شهبازان،
خوزستان: 60 کیلومتری شمال شرقی دزفول،
فارس: فیروزآباد، کوه سیوند، کوه خورموج،
کرمان: بین کرمان و زرند، علی آباد به سمت گاوکشی، 20 تا 30 کیلومتری مشرق حاجی آباد در 1600متری گوهره در شمال بندر عباس، کوههای گنو، آبگرم در 200 متری
لار: 15 کیلومتری شمال غربی فورگ، بین جهرم و منصورآباد
بلوچستان: 10 کیلومتری خاش به ایرانشهر در 1450متری، نزدیک بازنان، مکران: 16کیلومتری جنوب شرفی تنک سرخ در 1000 متری
خراسان: گردو در 70 کیلومتری جنوب ازبگو، یزد، 15کیلومتری مغرب چاه ملک، بین جندق و یزد و همچنین در ارتفاعات منجیل، اراک، کردستان، کرمانشاه، دامنه های جنوبی البرز، آزاد بر طالقان، توچال، دره کرج، شاهوار کوه، اورمان کردستان، رودبار، نور، کجور، دره چهل دخترگرگان شناسایی شده است.

 

سوسنبر(نعناع فلفلی) Wild thyme

در کتب طب سنتی و به زبان فارسی به نام های "سی سنبر"، "سوسنبر"، "نمام"، "سه سنبل"، "حاشابری"، "آویشن وحشی" و به عربی "نمام الملک" نامبرده می شود. به فرانسوی Thym rovge، Serpolet می باشد. به زبان انگلیسی Wild thyme، Serpyllum گفته می‌شود. گیاهی از خانواده نعناع Labiatae نام علمی آن Thymus serpllum می باشد. از این گیاه هشت واریته در ایران در مناطق مختلف دامنه های البرز، دره لار و آذربایجان می‌روید.

 

ترکیبات شیمیایی

5% اسانس روغنی فرار است که شامل فنلهای P- Cymene و Terpene توپن الکل و تیمول کارواکرول می باشد و منگنز فراوان معادل 15% تا60% است.

اسانس سی سنبر به اسانس سرپوله معروف می باشد. گیاه سی سنبر دراروپا به عنوان بادشکن، ضد عفونی کننده شناخته می شود، به علاوه از دم‌کرده آن برای بیماریهای پوستی استفاده می کنند و برای اختلالات کبدی و معده و دفع ترشحات چرکی، ادرار و حیض بسیار مفید است.

در اروپا بیش از هجده نوع نعناع وجود دارد که از نظر طبی همه خواص مشابه دارند، ولی نعناع فلفلی یا سوسنبر برای معالجه بیماریها موثر تر و مفیدتر است.

بقراط حکیم، دم کرده نعناع فلفلی را برای تعدیل احساسات خوب و بد و آرام کردن قلب تجویز می کرد و عقیده داشت عشق، کینه، خشم، هوس و حسادت با دم کردن نعناع فلفلی معالجه می شود، به شرطی که مصرف آن را جداً شروع کرده و ادامه دهد. به همین جهت ارسطو فیلسوف شهیر یونانی در یکی از کتابهای خود می نویسد که در زمان جنگ نباید نعناع کاشت و نباید نعناع خورد، زیرا نعناع صفت جنگجویی را تضعیف می کند.

سوسنبر دارای دو خاصیت است اگر آن را به مقدار کم مصرف کنند خواص بی‌حس کننده، مسکن و ضد تشنج دارد و اگر به مقدار زیاد مصرف کنند بر عکس تقویت کننده اعصاب و مقوی قوه هاضمه است.

 

نسخه های سوسنبر

1- بی اشتهایی: ده گرم برگ خشک سو سنبر را دریک فنجان آب جوش دوازده دقیقه دم کنید و بعد آن را صاف کرده با عسل شیرین کنید، در طی روز چهار بار و هر بار یک فنجان از آن بنوشید. بزودی اشتهای شما باز می‌شود.

2- آسم: 15 گرم برگ خشک در یک لیتر آب جوش دوازده دقیقه دم کنید صاف کرده با عسل شیرین روزی سه الی چهار فنجان میل شود و در ضمن برای درمان برونشیت و سرماخوردگی و مجاری تنفسی هم تجویز می‌شود.

3- قولنج: دم کرده سبک سوسنبر انواع قولنجها را آرام می کند از 10 گرم برگ خشک مانند روش بی اشتهایی استفاده می‌شود.

4- درد معده و سکسکه: وقتی معده درد می کند بهترین دو، دم کرده رقیق سوسنبر است و باید دو برگ سوسنبر را در یک فنجان آب جوش دوازده دقیقه دم کنید و با عسل شیرین هر روز سه تا چهار فنجان بنوشید. این روش برای درمان سکسکه نیز موثر است.

5- بوی دهان: کسانی که دهانشان بو می دهد و تنفسی نامطبوع دارند اگر برگ تازه یا خشک سوسنبر را در دهان خود بجوند بوی بد دهان آنها از بین رفته و محیط دهانشان ضد عفونی خواهد شد، ولی این اشخاص باید بیش از هشت تا ده برگ سوسنبر بجوند.

6- بحرانهای کبدی: کسانی که ناراحتی کبدی دارند باید هشت روز، روزی هشت عدد برگ تازه سوسنبر را بجوند. جویدن برگ سوسنبر ضد عفونی کاملی است.

7- سردرد: دم کرده سبک سوسنبر سردردهای شما را آرام می کند سر دردهای شما چه عصبی و چه مربوط به سوء هاضمه باشد آن را معالجه می کند 10 گرم برگ خشک سوسنبر را در یک لیتر آب جوش دم کنید تا دوازده دقیقه بماند سپس آن را صاف کرده و هر روز چهار فنجان از آن بنوشید.

8- اختلات عصبی: اگر مضطرب هستید، اگر از تشنجات رنج می برید و خلاصه اگر اعصاب شما ناراحت است، دم کرده سبک و رقیق نعناع فلفلی بنوشید.
طرز تهیه و مقدار مصرف آن: دو برگ سوسنبر تازه را در یک فنجان آب جوش دوازده دقیقه دم کنید و بعد صاف کرده و با عسل شیرین کنید و هر روز چهار بار و هر بار یک فنجان از آن بنوشید.
اگر بر عکس سست و ناتوان هستید و همیشه خواب آلود می نمایید و خلاصه سر حال نیستید احنیاج به یک تقویت کننده دارید.، دم کرده قوی سوسنبر را بنوشید. 15 گرم برگ خشک در یک لیتر آب جوش با عسل شیرین کرده و روزی سه الی چهار فنجان میل شود.

9- درد پا: اگر پاهای متورم، دردناک و خسته‌ای دارید صد گرم برگ تازه یا خشک سوسنبر را در یک تشت آب گرم بریزید و دوازده دقیقه بگذارید دم بکشد، بعد پاهای خود را در آن گذاشته و با دست ماساژ دهید و بشویید. حمام پاها با سوسنبر باعث استراحت و آرامش آن می‌شود و اگر یک هفته هر روز این کار را ادامه دهید بعد از پایان هفت روز خواهید دید که پاهای چابک و چالاکی پیدا کرده اید که مثل پرندگان سبک و چالاک است.

10- انواع رماتیسم: صدگرم برگهای سوسنبر تازه یا خشک را در دو لیتر آب بخیسانید، وقتی خوب خیس خورد تا گرم است در پارچه نازکی بپیچید و به صورت کمپرس روی جاهای دردناک بدن بگذارید. کمپرس گرم سوسنبر دردهای مفاصل و رماتیسم را آرام می‌کند.

11- عرق پا: کسانی که پایشان زیاد عرق می کند و بو می دهد اگر پای خود را بشویند و چندین شب پاهای خود را در کیسه‌ای بکنند که پر از برگ سوسنبر و نعناع است و بخوابند بعد از چندی خواهند دید که این عارضه بر طرف می‌شود.

 

از دیدگاه طب سنتی

از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک(از درجه دو) است و از نظر خواص معتقدند که فرح‌افزا است و باز کننده گرفتگی و انسداد مجاری می‌باشد. مقوی معده و روده و قلب است و قوت تریاقی و ضد سمی دارد، ضد عفونی کننده و مدر است، ترشح ادرار و حیض را زیاد می‌کند به عبارت دیگر تا حدودی قاعده آور است. با سرکه برای رفع سردرد نافع است. ضماد آن برای بیماریهای بلغمی و درد سینه مفید است. دم کرده آن برای سکسکه، دل پیچه و قطره قطره ادرار کردن و خرد کردن سنگ مثانه و درد رحم نافع است. برای ریه مضر است و باید متناوباً خورده شود. برای رفع سردرد(میگرن) و سرگیجه نافع است. برای رفع آشفتگی و حالت استفراغ و رفع ترشی معده مؤثر است.

قدری صمغ عربی برای رفع سیاه سرفه، سرفه های تناوبی و گریپ و سرماخوردگی و ضعف بینایی مفید است. در استعمال خارجی از دم کرده آن برای تسکین دردهای عصبی و سیاتیک و برای نرمی استخوان کودکان می‌توان آنها را با دم کرده سوسنبر استحمام کرد.

 

 

آویشن شیرازی Zataria moltiflora

واریته های مختلف آن به علت دارا بودن خواص درمانی مشابه انواع دارویی‌«Origanum» غالبا بجای آنها مورد استفاده‌های درمانی قرار می‌گیرد. حتی در کتاب معارف گیاهی نوشته آقای میر حیدر، پونه کوهی را طبق فرمایش آقای شیملر آویشن شیرازی معرفی می‌کند و با نام انگلیسی Oregano Wild marjaram با نام علمی "Origanum vugare" مطرح می‌شود. در هر صورت اختلاف نظر در مورد ماهیت آویشن شیرازی زیاد است اما نام لاتین آن Zataria multiflra را بیشتر نزدیک به واقع می‌دانیم.

 

ترکیبات شیمیایی

روغن مایع اصیل به نام تیمول(Thymol) ،تانن، پانتوزان(اجتماع پیچیده قندهای مختلف)، سقز، علوکوزیه و مقدار بسیاری املاح معدنی است.

آویشن را برای آسم، برونشیت، سیاه سرفه، ضعف زیاد و ناتوانی، دردهای معده، اختلات کلیه‌ها، زکام مغزی و خستگی مصرف می‌کنند. مصرف خارجی آویشن برای رگ به رگ شدن اعضای بدن و شست و شوی زخمها مفید و مؤثر است. آویشن دوای مؤثر برای تشنج، تبخال، عفونتهای کبد و اختلات مغزی است. آویشن در قدیم بقدری شناخته و معروف بود که حضرت موسی آن را به عطر و کندر ترجیح می‌داد. زنبورهای عسل نر و ماده آویشن را دوست دارند و بخوبی با آن آشنا هستند ولی ساس و حشرات از بوی آویشن فراری هستند.

طرز تهیه و مصرف: بیست تا سی گرم ساقه‌های گلدار آویشن خشک را بریزید و درظرف محتوای آن را بگذارید تا دوازده دقیقه دم بکشد بعد از صافی بگذرانید و با عسل شیرین کنید و هر روز چهار تا پنج فنجان از آن بنوشید.

 

از دیدگاه طب سنتی

طبیعتی بسیار گرم و خشک دارد و خواص درمانی آن عبارتند از:

1- تازه آن را به صورت سبزی با غذا بخورید بسیار مفید است، معده را تقویت می کند، برای تقویت دید چشم نافع است.

2- خوردن 10 گرم کوبیده آن مخلوط با عسل و آب گرم برای درمان فلج و لقوه و رفع فراموشی، درمان صرع، تقویت کلیه و قوه باه(جنسی) مفید است.

3- پانزده تا بیست و پنج گرم خشک آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و هر روز پنج تا شش فنجان آنرا به تدریج بنوشید. عفونتهای ریوی، سرفه های پی‌درپی، سیاه سرفه، آسم یا تنگی نفس، سرماخوردگی و برونشیت و زکام، آنژین، سردردی که از اعصاب یا از سوءهاضمه باشد و سردرد نیمه شدید یا میگرن را درمان می کند، لکنت زبان را برطرف می‌سازد، سوءهضم و سنگینی معده و دل درد و ورم امحاء را برطرف می‌سازد، بادشکن است، بیماری های پوستی، درد اعصاب، تشنجات عصبی یا پرش موضعی و اختلالات کبدی، اسهال و ترشحات چرکی، ادرار و حیض را درمان می‌کند، برای درمان سکسکه، قطره قطره ادرار کردن، خوردن کردن سنگ مثانه و تسکین درد رحم مفید است، قابض و مقوی است، قلب را تقویت می کند و فرح افزا است و هوش و قوه ادراک را تقویت می کند، مدر بول و حیض و عرق و شیر است. باز کننده گرفتگی‌های روده‌هاست برای تحلیل آماس و خون منجمد شده در اثر سموم نبانی یا حیاتی مفید است، ضد قارچ و انگل بوده و خارج شدن جنین و مشیمه را تسهیل می کند و برای درمان کچلی مفید است. برای رفع تبخال، دلهره و تسکین درد سیاتیک مفید است. خستگی را برطرف می‌سازد و اگر بعد از غذاهای روزانه بنوشید بی اشتهایی پس از بیماری و نقاهت را برطرف می‌سازد و اگر یک فنجان آن را قبل از خواب بنوشید بی خوابی شما را درمان می‌کند.

4- ده گرم از آن را که از سر سبزی چیده‌اند به مدت سه هفته در نیم لیتر الکل بخیسانید بعد به اندازه نصف آن آب اضافه کنید و هر روز با آن الکل قرقره نمایید و هر روز سه بار قرقره را ادامه دهید، ورم لوزتین را درمان می کند و دیگر احتیاج به عمل ندارد.

5- آب جوشانده غلیظ آن را به سر بمالید، رشک و شپش سر را نابود می‌سازد، پیاز مو را تقویت کرده و ریزش آن را قطع می‌سازد.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۳:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱

 

مروری کلی بر تاریخ پزشکی/درمانی ماقبل تاریخ

تاریخی مکتوبی از دوران ماقبل تاریخ وجود ندارد و لذا تفسیر تاریخچه نوشته نشده آسان نیست. گر چه ممکن است از مطالعه نقشه ها، قطعات استخوانی باقی مانده و ابزارهای جراحی انسان اولیه به نگرش انسان نسبت به مشکلات مربوط به بیماری و مرگ نزدیک شد. به نظر می‌رسد انسان، به محض اینکه به مرحله‌ای از استدلال رسید توسط فرآیند آزمون و خطا به نخستین تجربیات پزشکی خود دست زد. استفاده از گیاهان به عنوان مواد غذایی منجر به این شد که انسان به کشف خواص دارویی آنها قادر شده باشد. طب سنتی امروزی که شامل استفاده از محصولات گیاهی، یا گیاهان معطر در درمان بیماریهاست ریشه در این دوران دارد و هنوز هم ادامه دارد.

استفاده از گیاهان دارویی
انسان اولیه در مورد مرگ و بیماری به عنوان پدیده‌های طبیعی می‌نگریست. بیماریهای رایج مانند سرماخوردگی یا یبوست به عنوان بخشی از وجود پذیرفته شدند و با استفاده از داروهای گیاهی در دسترس درمان می‌شدند. در مورد بیماریهای جدی و ناتوان کننده عقیده کاملا متفاوتی ایجاد شد و علت آنها را ریشه در منابع غیر طبیعی می‌دانستند. مبشر اولیه این امراض را ناشی از طلسم شدن توسط دشمن، ملاقات با دیوی بد نهاد و یا کار خدایان در اثر گناه یا جرمی می‌دانستند. به این صورت که آنها چیزی یا کرمی به درون بدن فرد فرستاده اند و یا چیزی را از بدن او ستانده اند، همچون روح بیمار. درمان بکار گرفته شد در این موارد تطمیع روح سر گردان برای بازگشت به زیستگاه خود در درون بدن و یا با استفاده از عصاره‌ها و محلولهای جادویی و یا استفاده از ضد طلسم‌ها، مکش از بدن و سایر روشها بود.

جراحی
یکی از این روشهای کنجکاوانه برای بیرون کردن بیماری از بدن ایجاد یک سوراخ ۲/۵ تا پنج سانتی متر در سطح جمجمه قربانی بود. این روش تره‌پانینگ (trepanning، یا trephining ) خوانده می‌شد.
جمجمه های سوراخ شده از دوران ماقبل تاریخی درانگلیس،فرانسه و دیگر نقاط اروپا و در کشور پرو کشف شده است. بسیاری از آنها حاکی از زنده ماندن بیمار و احتمالا شفا بعد این اقدام است. این روش هنوز هم در میان مردم بدوی در نقاطی از الجزایر،مالزی، و شاید در جاهای دیگر وجود دارد. هر چند سریعا در حال از بین رفتن است.

جادوگری
سحر و جادو و مذهب نقش بزرگی در پزشکی انسان ماقبل تاریخ یا بدوی داشته اند. استعمال داروی گیاهی توسط دهان معمولاً طی مراسم خاصی همراه با وردخوانی، رقص، شکلک گیری بوده است. بنابراین، اولین پزشکان جادوگران بوده‌اند. استفاده از طلسمها و اشیاء خوش یمن که هنوز در دوران مدرن شایع است این مبدا باستانی را دارد.

اثر دارونمایی Placebo
جدا از درمان زخم‌ها و شکستگی استخوان، احتمالا کهن‌ترین جنبه از هنر شفا برای پزشکان بدوی درمان کل بیمار، شامل روان و جسم بوده است. این درمان‌ها و داروهای ممکن است هیچ اثر فیزیکی در بدن نداشته باشند ولی با این وجود در بیمار احساس بهتری می دهند، درصورتیکه هم پزشکی و هم بیمار به اثر بخشی آن معتقد بودند. این به اصطلاح اثر دارونمایی حتی در طب مدرن و بالینی مورد کاربرد می باشد.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱