سرخارگل برای مقابله با سرماخوردگی
آشنایی با اکیناسه
سرماخوردگی و آنفلوآنزا از شایع ترین علل مراجعه به پزشک و غیبت از کار و مدرسه است. گرچه تا کنون 200 نوع ویروس سرماخوردگی معمولی شناخته شده اند، هنوز ویروس های عامل 30 تا 50 درصد موارد سرماخوردگی افراد بالغ ناشناخته باقی مانده و پیش گیری و درمان این بیماری ها از دغدغه های همیشگی جامعه پزشکی است.
به رغم پیشرفت های علمی در زمینه ایمنی سازی علیه بسیاری از بیماری های عفونی واگیردار در مورد سرماخوردگی و آنفلوآنزا، به علت تنوع زیاد ویروس های ایجاد کننده ی این دو بیماری، بروز سوش های جهش یافته جدید در شروع هر فصل سرما و نیز متفاوت بودن ویروس های غالب بیماری زا در مناطق جغرافیایی مختلف، نمی توان با ساخت یک واکسنخاص در سطح بینالمللی یا حتی منطقه ای علیه آن ها ایمنی ایجاد کرد. به نظر می رسد با شروع هر فصل جدید از سرماخوردگی و آنفلوآنزا نیاز به تولید و ارایه یک واکسن جدید در هر منطقه جغرافیایی است! این امر بسیار دشوار بوده و هزینه های هنگفتی نیز در پی دارد. بنابراین باید برای مقابله با این بیماری ها چاره ی دیگری اندیشید.
اکیناسه(Echinacea) چیست؟
تحقیقات نشان داده اند که تعدیل و تقویت سیستم ایمنی بدن با روش هایی غیر از واکسیناسیون نه تنها می تواند شانس ابتلا به برخی بیماری های عفونی واگیردار را کاهش دهد، بلکه در کاهش شدت علایم و دوره بیماری نیز بسیار موثر است.
در راستای تحقق این هدف و با توجه به گرایش عمومی به سمت مصرف فرآورده های طبیعی، بسیاری از ترکیبات طبیعی مورد آزمایش قرار گرفته و نقش تعدادی از گیاهان به عنوان محرک و مقوی سیستم ایمنی در مقیاس آزمایشگاهی و نیز کارآزمایی های بالینی مشخص شده است.
یکی از گیاهانی که اثر آن به عنوان تعدیل کننده و تقویت کننده ی قدرت دفاعی و ایمنی بدن به طور مسلم و قطعی به اثبات رسیده است گیاه دارویی اکیناسه است که بومی آمریکا بوده و در ایران با نام سرخارگل شناخته می شود.
اکیناسه گیاهی علفی و چندساله، از تیره کاسنی با گل های مخروطی شکل و ارغوانی رنگ است.
اکیناسه از گیاهان دارویی منتخب سازمان بهداشت جهانی و به عنوان یکی از مهم ترین گیاهان دارویی مطرح در جهان است که کشت آن به طور فزاینده ای در حال افزایش است.
از معروف ترین گونه های این گیاه، اکیناسه پورپورا(Echinacea purpurea) است که به خوبی در شرایط آب و هوایی شمال ایران قابل پرورش است.
مستندات علمی متعددی مبنی بر اثر بخشی قسمت های مختلف این گیاه به عنوان ضد باکتری، ضد ویروس، ضد التهاب، تعدیل کننده و تقویت کننده سیستم ایمنی، ترمیم کننده زخم، ضد نئوپلاستیک و ضد عفونی کننده در دسترس است.
در مطالعات بالینی و آزمایشگاهی مختلف، متعاقب مصرف فرآوردههای حاوی اکیناسه، افزایش فعالیت فاگوسیتوزی گرانولوسیت های انسانی، افزایش تعداد سلول های سفید خون، افزایش تعداد و فعالیت لکوسیت ها و افزایش تولید IgM و اینترفرون بتا گزارش شده است که این آثار را می توان در ایمنی زایی این گیاه دخیل دانست.
در اروپا و آمریکا، فرآورده های دارویی حاصل از قسمت های مختلف اعم از ریشه و اندام های هوایی اکیناسه پورپورا به طور گسترده ای برای پیشگیری و درمان عفونت های باکتریایی و ویروسی به ویژه سرماخوردگی و آنفلوآنزا و نیز به عنوان تقویت کننده سیستم ایمنی و افزایش دهنده قدرت دفاعی بدن استفاده می شود.
ویژگی های مذکور عمدتا به وجود آلکامیدها، گلیکوپروتئین ها، مشتقات کافئیک اسید (چیکوریک اسید) و پلی ساکاریدها در گیاه مربوط می شوند.
مطالعات بالینی متعدد حاکی از آن است که مصرف فرآورده های دارویی حاوی اکیناسه می تواند احتمال ابتلا به سرماخوردگی را به نصف تقلیل دهد.
همچنین مشخص شده مصرف این فرآورده ها به همراه ویتامین" C " خطر ابتلا را بیش از 80 درصد کاهش می دهد.
تحقیقات دیگر نشان داده اند که مصرف فرآورده های حاوی اکیناسه در شروع نشانه های سرماخوردگی، نه تنها شدت علایم بیماری مانند سرفه، سردرد و سرماخوردگی بینی، بلکه تعداد روزهای علامت دار یعنی دوره بیماری را نیز به طور چشم گیری کاهش می دهد.
این فرآورده ها همچنین به عنوان درمان کمکی در عفونت های راجعه دستگاه ادراری آثار خوبی نشان داده اند.
استعمال موضعی فرآورده های حاوی اکیناسه به طور سنتی در تسریع التیام زخم ها و ترمیم بافت ها کاربرد داشته است که این اثر مربوط به مهار فعالیت آنزیم هیالورونیداز بافتی و میکروبی توسط مواد موثره این گیاه است.
همانند هر فرآورده دارویی در مورد مصرف فرآورده های دارویی حاوی اکیناسه نیز نکاتی را باید مورد توجه قرار داد.
* به جز مواردی نادر از واکنش های آلرژیک نسبت به اکیناسه، عارضه جانبی دیگری متعاقب مصرف فرآورده های آن گزارش نشده است.
* مصرف هم زمان این فرآورده ها با داروهایی که توسط آنزیم های کبدی متابولیزه می شوند، داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی و کورتیکواستروئیدها توصیه نمی شود.
* مصرف فرآورده های اکیناسه در کودکان باید با احتیاط و با نظر پزشک صورت گیرد.
* زنان باردار و شیرده و افرادی که نسبت به فرآورده های گیاهی حساسیت نشان می دهند باید از مصرف فرآورده های اکیناسه خودداری کنند.
* مصرف فرآورده های اکیناسه در بیماری هایی مانند سل، ام اس، کلاژنوسیس، ایدز یا عفونت های اچ آی وی و دیگر بیماری های خود ایمنی ممنوع است.
* مصرف فرآورده های دارویی حاوی اکیناسه در فصل زمستان و با تجویز پزشک به منظور پیشگیری از سرماخوردگی و آنفلوآنزا به ویژه برای افرادی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند یا به طور مکرر دچار سرماخوردگی می شوند، توصیه می شود.
* در عین حال مصرف مداوم این فرآورده ها بیش از 8 هفته منع شده است.
* افراد سالم نباید به مدت طولانی از این فرآورده ها استفاده کنند.![]()
* بهتر است این فرآورده ها به صورت مقطعی به مدت یک یا دو هفته مصرف شده و سپس برای مدتی مصرف آن ها متوقف شود تا فعالیت طبیعی سیستم ایمنی بدن مختل نشود.
* ذکر این نکته لازم است که فرآورده های دارویی تولید شده توسط شرکت های داروسازی مختلف لزوما از نظر نوع و مقادیر ترکیبات موثره یکسان نیستند؛ لذا توصیه می شود برای اطلاع از دوز مصرف دارو به برگه راهنمای مربوط به شرکت سازنده توجه کرده و در این زمینه از توصیه های داروساز یا پزشک نیز بهره مند شوند
اکی هرب به انگلیسی : (Echeherb)، دارویی گیاهی است که به عنوان تقویت کنندهٔ سیستم ایمنی بدن به کار برده میشود.
رده درمانی: تقویت کننده سیستم ایمنی .
اشکال دارویی: قرص روکش دار.
مکانیسم اثر: گیاهی...
جهت افزایش ایمنی بدن، به منظور پیشگیری از ابتلا به عفونتهای شایع (مثل سرما خوردگیهای مکرر و.....)و به طور کلی در مواردی که تقویت سیستم ایمنی بدن مد نظر قرار دارد.
منبع دیگر: اکی هرب به عنوان تقویت کنندهٔ قدرت دفاعی بدن در برابر عفونتهای میکروبی و ویروسی بویژه عفونتهای مجاری تنفسی،عفونتهای ادراری و همچنین در سرماخوردگی، تقویت سیستم ایمنی بدن در موقع انجام ورزشهای سنگین و خستگیهای مفرط به کار برده میشود..
- در بالغین : روزی ۳ بار و هر بار یک قرص.
- در کودکان : روزی ۳ بار و هر بار یک سوم تا نصف قرص ترکیبات""
- شیرابه خشک اندام هوایی [شیرابه خشک شده اندام هوایی گیاه بابونه به میزان ۱۹٪ (در هر قرص حدود ۱۱۴ میلی گرم شیرابه خشک شده وجود دارد)].
- سرخار گل
برخی منابع: داروی «اکی هرب» از گیاه اکیناسه پورپوراEchinacea purpure ساخته میشود..
موارد منع مصرف :داروی اکی هرب در موارد سل، کلاژنوزیس، لکوزیس، بیماری MS، ایدز و عفونت HIV و همینطور در اختلالات اتوایمیون، منع مصرف دارد.
در حاملگی، شیردهی و کودکان زیر ۲ سال نیز، باید با احتیاط از این دارو استفاده کرد.
مصرف این دارو، به صورت ممتد، بیش از ۸ هفته توصیه نمیشود.
عوارض جانبی :گاهی مصرف اکی هرب در افراد حساس به تیرهٔ کاسنی (کاسنیسانان) عوارض آلرژیک بروز میکند
تحقیقات انجام شده بر روی افراد مبتلا به آلزایمر نشان میدهد، افرادی که در برنامه غذایی خود دوبار در روز روغن نارگیل استفاده میکنند آثار بهبودی در آنان پس از 2 هفته ظاهر میشود.
در حال حاضر 520000 نفر در سراسر ایالات متحده مبتلا به آلزایمر هستند و این هفتمین علت مرگ و میر است.
طبق نتایج حاصله از این تحقیق، افرادی که در برنامه غذایی خود، از این ماده غذایی به مدت دو بار در روز استفاده کرده آثار بهبودی در آنان، پس از 2 هفته کم کم شروع میشود.
این افراد پس از 37 روز وضوح بیشتری از کارهای انجام گرفته خود داشته و هرصبح شاد، هوشیار و با انرژیتر از روز گذشته بوده و میتوانستند با تمرکز بهتری کارهای خود را انجام دهند.
آنها با گذشت یکسال این زوال عقلی را تا جایی از خود دور کردند که میتوانستند مطالب را در حافظه کوتاه مدت خود دخیره کرده و قدرت درک مطلب آنها به طرزچشمگیری بهبود یافته بود.
آنها اغلب حتی میتوانستند مطالعات روزمره خود را همراه با جزئیات دقیق آنها به خاطر آورند.
شَلْغَم گیاهی است به رنگ سبز و سفید و با برگهایی ناصاف و بریدگیهای زیاد. ریشهٔ آن غدّهای و به شکلهای گرد و یا دراز به رنگ سفید با لکههای بنفش میباشد. شلغم نه تنها از نظر داشتن ویتامین و خواص معدنیاش ارزندهاست، بلکه از حیث سایر ویژگیهای غیر غذایی هم سرآمد بوده و در زمره سبزیهای مهم شمرده میشود.
.
علاوه بر پیاز، سبزیهای لیفی (گیاهان سبز) نیز، عوامل عمدهٔ پیشگیری از سرطان به شمار میآیند، زیرا آنها همانند کلم پیچ و سایر گیاهان چلیپایی (یک گروه از گیاهان)، از موادی برخوردارند که رشد سرطان را در جانوران متوقف میسازند. همچنین شلغم روغنی (منداب) که شلغمی بزرگ و زردرنگ است، دارای مواد ضد سرطانی است.
یکی از این مواد ضد سرطان که در شلغم وجود دارد، «گلوکوسینولیتها» نام دارند.
سبزیهای شلغمی از قبیل کلم برگی و اسفناج، جزء این گیاهان سبز و پر برگ اند و مشاهده شده، در بین جمعیتی که این سبزیها جزء بیشترین مواد غذایی مورد مصرفشان است، میزان ابتلای آنان به انواع سرطانها به ویژه سرطان ریه کم بودهاست.
مطالعات جهانی پیوسته حکایت از این داشتهاند که گیاهان سبز، تند و پربرگ شاید تنها عوامل جلوگیری کننده از بعضی سرطانها باشند.در ضمن چنین سبزیهایی از کاروتنوئیدها که شامل بتاکاروتن و کلروفیل است، سرشار هستند. هر دوی این مواد، خاصیت ضد سرطانی دارند..
شلغم یکی از بقولات بسیار مقوی و مغذی است که به سبب دارا بودن ده درصد مواد قندی و سرشار بودن از املاح مفیدی مانند کلسیم و منیزیم جزو مواد غذایی بسیار باارزش به حساب میآید.
شلغم یکی از پاککنندهها و سازندههای خون بوده و چنان که گفته شد، املاح کلسیم و منیزیم موجود در آن موجب جلوگیری از ابتلا به بیماریهای خطرناکی مانند سرطان میشود. هم چنین شوره محتوی در آن باعث تصفیه خون و دفاع بدن در برابر بیماریهای عفونی میشود.
پتاسیم موجود در شلغم، چربی را خنثی میکند و آرسنیک آن در تشکیل گویچههای سفید و قرمز خون دخالت مستقیم دارد. از طرف دیگر فسفر موجود در شلغم، موجب تقویت یاختههای عصبی میشود.
باید دانست که لازم است از برگ شلغم خواه به صورت پخته یا خام در سوپ یا سالاد و یا خوراکهای دیگر استفاده شود.
نه تنها در برگ شلغم مقدار زیادی کلسیم وجود دارد بلکه علاوه بر آن، این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن و مس نیز هست که سبب ازدیاد خون و به ویژه هموگلوبین میشود. به هر اندازه رنگ برگ شلغم تیرهتر باشد، ید بیشتری در آن هست.
هم چنین وجود ویتامین آ، ب و ث در برگ و ریشه آن، به خوبی نشانگر نقش مؤثر و مهم آن در حفظ تعادل عصبی و به خصوص در تعادل تغذیه آن است. دکتر برتوله ثابت کردهاست که عصاره شلغم، حل و دفع سنگهای کلیوی را به علت خاصیت حلکنندگی که بر روی اسید اوریک دارد، تسهیل میکند.
شلغم، اثر مفید و مؤثری در درمان بیماریهای دستگاه تنفسی دارد. برای این منظور از آش و سوپ آن استفاده میشود. همین طور میتوان عصاره آن را به دست آورد. برای این کار شلغم را با شکر سرخ به وزن مساوی در کمیآب میریزند و به ملایمت حرارت میدهند.
طریقه دیگر آن است که وسط شلغم بزرگی را خالی کرده و شکر سرخ را درون آن میریزند و پر میکنند و میپزند. شکل سوم نیز آن است که شلغم را به حلقههای گرد بریده و پیاز را نیز به همین شکل درمیآورند.
سپس طبقات شلغم و پیاز را در ظرف گردی بر روی حرارت میگذارند و هنگامیکه گرم میشود به تدریج شربت آن جدا میشود. این شربت برای درمان سرماخوردگی و گلودرد بسیار نافع است و از آن میتوان به عنوان قرقره نیز استفاده کرد که در موارد گلودرد به کار برده میشود.
در موارد دمل، کورک و هر نوع کانون التهابی و تورمی یا چرکی از ضماد شلغم پخته استفاده شده و بر روی موضع میگذارند.
ترب سیاه هم کلیه خواص شلغم را دارا بوده و حتی در برخی مواقع غنیتر هم هست. بهتر آن است که ترب سیاه و شلغم خام را رنده کرده و به شکل خام میل کنند تا از خواص آنها به طور کامل بهره گیرند. میتوان از این دو همراه با سبزیهای دیگر نیز به صورت سالاد استفاده کرد.
مقداری از شلغم معمولی و شلغم روغنی (منداب) را به صورت خام بخورید. چرا که پختن، سبب از بین رفتن «گلوکوسینولیت» در آنها میشود.
طرز تشخیص شلغم روغنی از شلغم سفید این است که شلغم سفید دارای ریشه سفید بوده و طوقهٔ صورتی به دور گره اش دیده میشود. شلغم روغنی از ریشه زرد مایل به صورتی برخودار بوده و بزرگ تر و سفید تر از شلغم سفید است.
شلغم یکی از بقولات بسیار مقوی و مغذی است که به سبب دارا بودن ده درصد مواد قندی و سرشار بودن از املاح مفیدی مانند کلسیم و منیزیم جزء مواد غذایی بسیار با ارزش به حساب میآید. شلغم یکی از پاک کنندهها و سازندههای خون بوده و چنان که گفته شد، املاح کلسیم و منیزیم موجود در آن موجب جلوگیری از ابتلا به بیماریهای خطرناکی مانند سرطان میشود.
هم چنین شوره موجود درآن باعث تصفیه خون و دفاع از بدن در برابر بیماریهای عفونی میشود. پتاسیم موجود در شلغم، چربی را خنثی میکند و ارسنیک آن در در تشکیل گلبولهای سفید و قرمز خون دخالت مستقیم دارد. از طرفی فسفر موجود در شلغم موجب تقویت یاختههای عصبی میشود. نه تنها در برگ شلغم مقدار زیادی کلسیم وجود دارد بلکه علاوه بر آن، این گیاه حاوی مقدار زیادی آهن و مس نیز هست که سبب ازدیاد خون به ویژه هموگلوبین میشود. به هر اندازه رنگ برگ شلغم تیره تر باشد، ید بیشتری در آن هست. همچنین وجود ویتامین هایA , B , C، در برگ و ریشه آن به خوبی نشانگر نقش موثر و مهم آن در حفظ تعادل عصبی و به خصوص در تعادل تغذیهٔ آن است. دکتر «برتوله» ثابت کردهاست که عصاره شلغم دفع سنگهای کلیوی را به علت خاصیت حل کنندگی که بر روی اسید اوریک دارد، تسهیل میکند.
شلغم اثر مفید و موثری در درمان بیماریهای تنفسی دارد. برای این منظور از سوپ یا آش آن استفاده میشود. همین طور میتوان عصاره آن را به دست آورد. برای این کار شلغم را با شکر سرخ به وزن مساوی در کمی آب میریزند و به ملایمت حرارت میدهند. طریقهٔ دیگر آن است که وسط شلغم بزرگی را خالی کرده و شکر سرخ درون آن میریزند و پر میکنند و میپزند. شکل سوم نیز آن است که شلغم را به شکل حلقههای گرد بریده و پیاز را نیز به همین شکل در میآورند. سپس طبقات شلغم و پیاز را در ظرف گردی بر روی حرارت میگذارند و هنگامی که گرم میشود به تدریج شربت آن جدا میشود. این شربت برای درمان سرما خوردگی و گلو درد بسیار نافع است و از آن میتوان به عنوان قرقره نیز استفاده کرد که در موارد گلو درد به کار برده میشود.
در موارد دمل، کورک و هر نوع کانون التهابی و تورمی یا چرکی از ضماد پخته شده استفاده شده و بر روی موضع میگذارند...
این سبزی از انواع سبزیهای نادری است که دارای آرسنیک و روبیدیم است. این دو عنصر با کمک گوگرد در جلوگیری از مرض جذام نقش مهمی دارند.
فواید دیگر شلغم به قرار زیر است:
۱- شلغم برطرف کننده سرفه است.
۲- شلغم نرم کننده سینه، معده و روده است.
۳- شلغم اشتها را تحریک میکند.
۴- شلغم سنگهای مثانه، کلیه و کبد را خرد، و ادرار را زیاد میکند.
۵- شلغم به علت داشتن ویتامینهای A , B , C، بر نور چشم و قدرت بینایی میافزاید.
۶- ریشهٔ شلغم اثر نرمکنندگی دارد و در رفع سیاه سرفه و آسم به صورت جوشاندههای غلیظ و مخلوط با عسل، مورد استفاده قرار میگیرد.
۷- جوشاندهٔ غلیظ شلغم به شکلم مرهم، در تسکین دردهای مفصلی، نقرس، آبسهها، سرمازدگی و غیره به کار میرود.
۸- شلغم دارای یک ماده ضد عفونی قوی است و به همین جهت در درمان سرماخوردگی و بیماریهای عفونی تاثیر بسیار زیادی دارد.
۹- شلغم حاوی فسفر، کلسیم، آهن و ویتامینهای B , Cاست و سبب افزایش نیروی جنسی و تقویت عمومی بدن میشود.
۱۰ - شلغم برای رشد و استحکام استخوان بندی بسیار مفید است.
۱۱- اگر ریشههای نازک و باریک روی شلغم، خشک و ساییده شده و سپس با عسل مخلوط شود، برای سختی ادرار مفید خواهد بود و بسیاری از امراض مجاری ادرار را درمان میکند.
۱۲- آب شلغم پخته را میتوان در انواع گلودردها و به خصوص عوارض سرماخوردگی قرقره کرد.
۱۳- چنانچه شلغم را در ظروف سربسته یا درون خمیر بپزید، چون آب و اسانسهای آن خارج نمیشود، باعث زیاد شدن اشتها میشود.
۱۴- آب شلغم به سبب داشتن انسولین گیاهی و ویتامینهای مفید برای درمان مرض قند و سنگ مثانه مفید است.
۱۵ – شلغم برای جلوگیری از ناراحتیهای پوستی به ویژه جوش صورت (غرور) بسیار سود بخش است.
۱۶- شلغم به علت داشتن ویتامین Cاز رقیق شدن خون جلوگیری کرده و به علت وجود همین ویتامین، مانع از خونریزی میشود و خستگی را برطرف میکند.
۱۷- ریشههای نازک شلغم ورم طحال و سوزش ادرار را برطرف میکند، بدین منظور باید ریشههای باریک شلغم را تمیز شسته و پس از خشک کردن بسایید و همراه با کمی عسل میل کنید.
۱۸- ترشی شلغم، مقوی احشاء، اشتها آور و بی نفخ است.
۱۹- شلغم به سبب داشتن ویتامینA برای تسکین خارش و دردهای مفصلی، سرما خوردگی، نقرس و معالجه ترَک به صورت استعمال خارجی مفید است. برای این منظور باید شلغم را در مقدار کمی آب پخته و به صورت مرهم درمحل مورد نظرقرار دهید.
۲۰- در بیماری نقرس و درد مفاصل، یک عدد شلغم را پخته و آن را ریز ریز کنید و به شکل فرنی درآورید، سپس مانند مرهمی روی مفاصلی که درد میکند، بگذارید.
۲۱- تخم شلغم از نظر تمام خواص و اعمال، از شلغم مفیدترو قوی تر است. شیوه و مقدار مصرف آن نیز به این گونهاست که در هر دقیقه حدود ۲۵/۶ گرم آن را همراه با عسل یا شربت، برای معالجه امراض یاد شده میخورند.
۲۲- مصرف شلغم در درمان کم خونی، تجویز شدهاست، زیرا در افزایش گلبولهای قرمز خون، بسیار موثر است.
۲۳- برای معالجه سرما خوردگی، ورم لوزهها و آنژین شدید و گلو درد میتوان از شربت شلغم استفاده کرد.
۲۴- شربت شلغم برای معالجه سیاه سرفهٔ بچهها مفید است و مصرف این شربت هیچ ضرری برای بچهها ندارد.
شربت شلغم
روش تهیهٔ شربت شلغم به این ترتیب است که : ابتدا وسط یک شلغم را خالی میکنند و در آن کمی شکر میریزند. پس از مدتی آب در آن جمع میشود. آب را با قاشق برداشته و مصرف میکنند.
هشدار : کسانی که از نظر هضم غذا یا معده دچار اشکال هستند و یا رودههای ظریفی دارند، باید از مصرف شلغم خودداری کنند....
شلغم خوب سه علامت دارد :
۱- شلغم باید پر باشد. بنابراین اگر وسط آن شل باشد و با فشار انگشت فرو برود، پلاسیده و ماندهاست و چنانچه پخته ومصرف شود، تولید نفخ میکند.
۲- پوست خارجی شلغم باید براق و شفاف باشد.
۳- شلغم باید سنگین باشد و وقتی وسط آن را بریدید، درونش روشن و شفاف باشد.
بر اساس تحقیقات و بررسیهای دانشمندان، هر صد گرم شلغم دارای ۳۵ کیلو کالری انرژی، ۱ گرم پروتئین، ۷ گرم قند، ۲/۰ گرم چربی، ۱/۱ گرم فیبر، ۴۵ میلی گرم گوگرد، ۲۸۰ میلی گرم پتاسیم، ۶۰ میلی گرم کلسیم، ۳۶ میلی گرم ویتامینC است، همچنین صد گرم برگ شلغم دارای ۳۶ کیلو کالری انرژی، ۳ گرم پروتئین، ۴/۰ گرم چربی، ۵/۵ گرم قند، ۲/۱ گرم فیبر، ۵۵ میلی گرم گوگرد، ۳۷۵ میلی گرم پتاسیم، ۲۶۰ میلی گرم کلسیم، ۶۰ میلی گرم فسفر، ۹ میلی گرم سدیم، ۴/۲ میلی گرم آهن و ۴۰ میلی گرم ویتامینC است...علاوه بر ضد سرطان بودن این گیاه در درمان تنگی نفس نیز کاربرد دارد. شلغم درد مفاصل و دردهای معضلی ناشی از نقرس را تسکین میدهد. شلغم یا شلم ریشه متورم گیاهی از تیره شب بو است، شلغم دارای آب، پروتئین، کلسیم، فسفر، آهن، تیوسیانات، ید، گوگرد و ویتامینهای A و B و C است. وی درخصوص اختلالات دستگاه گوارش و شلغم ادامه داد: شلغم اشتها آور، ملین مزاج است و ترشی شلغم تقویت کننده دستگاه گوارش و هضم کننده غذا است، شلغم پخته و نرمکننده سینه و درمان کننده تنگی نفس، سرخه، سیاه سرفه، برونشیت و دیگر اختلالات تنفسی است. وی خاطر نشان کرد: شلغم کلیهها را تقویت میکند و دفع کننده سنگ مثانه و درمان کننده ناراحتیهای مجاری ادرار است. همچنین شلغم درد مفاصل و دردهای مفصلی ناشی از نقرس را تسکین میدهد. خلاصه آن که شلغم گیاهی مفید و دارویی موثر در درمان اختلالات تنفسی، کلیوی، پوستی، گوارشی وناراحتیهای مفاصل است. شغلم از گسترش بیماری جذام جلوگیری نمود و این بیماری را درمان میکند، این درحالی است که شلغم در درمان کم خونی، عفونتهای دهان و گلو بسیار موثر است، آب شلغم درمان کننده مرض قند بوده و سرشار از انسولین است
شلغم نه تنها از نظر داشتن ویتامین و خواص معدنی اش ارزنده است ، بلکه از نظر سایر ویژگی های غیر غذایی هم سرآمد بوده و در زمره ی سبزی های مهم شمرده می شود .
علاوه بر پیاز ، سبزی های لیفی ( گیاهان سبز ) نیز ، عوامل عمده ی پیشگیری از سرطان به شمار می آیند ، زیرا آنها همانند کلم پیچ و سایر گیاهان چلیپایی ( یک گروه از گیاهان )، از موادی برخوردارند که رشد سرطان را در جانوران متوقف می سازند . همچنین شلغم روغنی ( منداب ) که شلغمی بزرگ و زردرنگ است ، دارای مواد ضد سرطانی است .
سبزی های شلغمی از قبیل کلم برگی و اسفناج ، جزء این گیاهان سبز و پر برگ اند و مشاهده شده ، در بین جمعیتی که این سبزی ها جزء بیشترین مواد غذایی مورد مصرفشان است ، میزان ابتلای آنان به انواع سرطان ها به ویژه سرطان ریه کم بوده است .
مطالعات جهانی پیوسته حکایت از این داشته اند که گیاهان سبز ، تند و پربرگ شاید تنها عوامل جلوگیری کننده از بعضی سرطان ها باشند .نکات مفید
مقداری از شلغم معمولی و شلغم روغنی ( منداب ) را به صورت خام بخورید . چرا که پختن ، سبب از بین رفتن « گلوکوسینولیت » در آنها می شود .
طرز تشخیص شلغم روغنی از شلغم سفید این است که شلغم سفید دارای ریشه سفید بوده و طوقه ی صورتی به دور گره اش دیده می شود . شلغم روغنی از ریشه زرد مایل به صورتی برخودار بوده و بزرگ تر و سفید تر از شلغم سفید است .
هم چنین شوره موجود درآن باعث تصفیه خون و دفاع از بدن در برابر بیماریهای عفونی می شود . پتاسیم موجود در شلغم، چربی را خنثی می کند و ارسنیک آن در در تشکیل گلبول های سفید و قرمز خون دخالت مستقیم دارد. از طرفی فسفر موجود در شلغم موجب تقویت یاخته های عصبی می شود. نه تنها در برگ شلغم مقدار زیادی کلسیم وجود دارد بلکه علاوه بر آن ، این گیاه حاوی مقدار زیادی آهن و مس نیز هست که سبب ازدیاد خون به ویژه هموگلوبین می شود. به هر اندازه رنگ برگ شلغم تیره تر باشد ، ید بیشتری در آن هست. همچنین وجود ویتامین های A , B , C ، در برگ و ریشه آن به خوبی نشانگر نقش موثر و مهم آن در حفظ تعادل عصبی و به خصوص در تعادل تغذیه ی آن است . دکتر " برتوله " ثابت کرده است که عصاره شلغم دفع سنگ های کلیوی را به علت خاصیت حل کنندگی که بر روی اسید اوریک دارد ، تسهیل می کند .
شلغم اثر مفید و موثری در درمان بیماری های تنفسی دارد. برای این منظور از سوپ یا آش آن استفاده می شود . همین طور می توان عصاره آن را به دست آورد . برای این کار شلغم را با شکر سرخ به وزن مساوی در کمی آب می ریزند و به ملایمت حرارت می دهند . طریقه ی دیگر آن است که وسط شلغم بزرگی را خالی کرده و شکر سرخ درون آن می ریزند و پر می کنند و می پزند . شکل سوم نیز آن است که شلغم را به شکل حلقه های گرد بریده و پیاز را نیز به همین شکل در می آورند . سپس طبقات شلغم و پیاز را در ظرف گردی بر روی حرارت می گذارند و هنگامی که گرم می شود به تدریج شربت آن جدا می شود . این شربت برای درمان سرما خوردگی و گلو درد بسیار نافع است و از آن می توان به عنوان قرقره نیز استفاده کرد که در موارد گلو درد به کار برده می شود .
در موارد دمل، کورک و هر نوع کانون التهابی و تورمی یا چرکی از ضماد پخته شده استفاده شده و بر روی موضع می گذارند .
ترب سیاه هم کلیه خواص شلغم را دارا بوده و حتی در بعضی مواقع غنی تر هم هست . بهتر آن است که ترب سیا ه و شلغم خام را رنده کرده و به شکل خام میل کنند تا از خواص آن به طور کامل بهره گیرند . می توان از این دو همراه سبزی های دیگر نیز به صورت سالاد استفاده کرد .
سایر فواید شلغم
این سبزی از انواع سبزی های نادری است که دارای ارسنیک و روبیدیم است. این دو عنصر با کمک گوگرد در جلوگیری از مرض جذام نقش مهمی دارند.
فواید دیگر شلغم به قرار زیر است :
1- شلغم برطرف کننده سرفه است.
2- شلغم نرم کننده سینه، معده و روده است.
3- شلغم اشتها را تحریک می کند .
4- شلغم سنگ های مثانه ، کلیه و کبد را خرد، و ادرار را زیاد می کند.
5- شلغم به علت داشتن ویتامین های A , B , C ، بر نور چشم و قدرت بینایی می افزاید.
6- ریشه شلغم اثر نرم کنندگی دارد و در رفع سیاه سرفه و آسم به صورت جوشانده های غلیظ و مخلوط با عسل ، مورد استفاده قرار می گیرد.
7- جوشانده ی غلیظ شلغم به شکلم مرهم ، در تسکین دردهای مفصلی ، نقرس ، آبسه ها ، سرمازدگی و غیره به کار می رود.
8- شلغم دارای یک ماده ضد عفونی قوی است و به همین جهت در درمان سرماخوردگی و بیماری های عفونی تاثیر بسیار زیادی دارد.
9- شلغم حاوی فسفر ، کلسیم ، آهن و ویتامین های B , Cاست و سبب افزایش نیروی جنسی و تقویت عمومی بدن می شود.
10 - شلغم برای رشد و استحکام استخوان بندی بسیار مفید است.
11- اگر ریشه های نازک و باریک روی شلغم ، خشک و ساییده شده و سپس با عسل مخلوط شود ، برای سختی ادرار مفید خواهد بود و بسیاری از امراض مجاری ادرار را درمان می کند.
12- آب شلغم پخته را می توان در انواع گلودردها و به خصوص عوارض سرماخوردگی قرقره کرد.
13- چنانچه شلغم را در ظروف سربسته یا درون خمیر بپزید ، چون آب و اسانس های آن خارج نمی شود ، باعث زیاد شدن اشتها می شود.
14- آب شلغم به سبب داشتن انسولین گیاهی و ویتامین های مفید برای درمان مرض قند و سنگ مثانه مفید است.
15 – شلغم برای جلوگیری از ناراحتی های پوستی به ویژه جوش صورت ( غرور ) بسیار سود بخش است.
16- شلغم به علت داشتن ویتامین Cاز رقیق شدن خون جلوگیری کرده و به علت وجود همین ویتامین ، مانع از خونریزی می شود و خستگی را برطرف می کند.
17- ریشه های نازک شلغم ورم طحال و سوزش ادرار را برطرف می کند، بدین منظور باید ریشه های باریک شلغم را تمیز شسته و پس از خشک کردن بسایید و همراه با کمی عسل میل کنید.
18- ترشی شلغم، مقوی احشاء ، اشتها آور و بی نفخ است.
19- شلغم به سبب داشتن ویتامین A برای تسکین خارش و دردهای مفصلی ، سرما خوردگی ، نقرس و معالجه ترَک به صورت استعمال خارجی مفید است . برای این منظور باید شلغم را در مقدار کمی آب پخته و به صورت مرهم درمحل مورد نظرقرار دهید.
20- در بیماری نقرس و درد مفاصل ، یک عدد شلغم را پخته و آن را ریز ریز کنید و به شکل فرنی درآورید، سپس مانند مرهمی روی مفاصلی که درد می کند ، بگذارید.
21- تخم شلغم از نظر تمام خواص و اعمال ، از شلغم مفیدترو قوی تر است. شیوه و مقدار مصرف آن نیز به این گونه است که در هر دقیقه حدود 25/6 گرم آن را همراه با عسل یا شربت، برای معالجه امراض یاد شده می خورند.
22- مصرف شلغم در درمان کم خونی ، تجویز شده است ، زیرا در افزایش گلبول های قرمز خون ، بسیار موثر است.
23- برای معالجه سرما خوردگی ، ورم لوزه ها و آنژین شدید و گلو درد می توان از شربت شلغم استفاده کرد.
24- شربت شلغم برای معالجه سیاه سرفه ی بچه ها مفید است و مصرف این شربت هیچ ضرری برای بچه ها ندارد.
شربت شلغم
روش تهیه ی شربت شلغم به این ترتیب است که : ابتدا وسط یک شلغم را خالی می کنند و در آن کمی شکر می ریزند . پس از مدتی آب در آن جمع می شود . آب را با قاشق برداشته و مصرف می کنند.
هشدار : کسانی که از نظر هضم غذا یا معده دچار اشکال هستند و یا روده های ظریفی دارند ، باید از مصرف شلغم خودداری کنند .
نشانه های شلغم خوب
شلغم خوب سه علامت دارد :
1- شلغم باید پر باشد . بنابراین اگر وسط آن شل باشد و با فشار انگشت فرو برود، پلاسیده و مانده است و چنانچه پخته ومصرف شود، تولید نفخ می کند .
2- پوست خارجی شلغم باید براق و شفاف باشد .
3- شلغم باید سنگین باشد و وقتی وسط آن را بریدید ، درونش روشن و شفاف باشد .
بر اساس تحقیقات و بررسی های دانشمندان، هر صد گرم شلغم دارای 35 کیلو کالری انرژی ، 1 گرم پروتئین ، 7 گرم قند ، 2/0 گرم چربی ، 1/1 گرم فیبر ، 45 میلی گرم گوگرد، 280 میلی گرم پتاسیم ، 60 میلی گرم کلسیم ، 36 میلی گرم ویتامین C است، همچنین صد گرم برگ شلغم دارای 36 کیلو کالری انرژی، 3 گرم پروتئین ، 4/0 گرم چربی ، 5/5 گرم قند ، 2/1 گرم فیبر، 55 میلی گرم گوگرد ، 375 میلی گرم پتاسیم ، 260 میلی گرم کلسیم ، 60 میلی گرم فسفر، 9 میلی گرم سدیم ، 4/2 میلی گرم آهن و 40 میلی گرم ویتامین C است
شَلْغَم گیاهی است به رنگ سبز و سفید و با برگهایی ناصاف و بریدگیهای زیاد. ریشهٔ آن غدّهای و به شکلهای گرد و یا دراز به رنگ سفید با لکههای بنفش میباشد. شلغم نه تنها از نظر داشتن ویتامین و خواص معدنیاش ارزندهاست، بلکه از حیث سایر ویژگیهای غیر غذایی هم سرآمد بوده و در زمره سبزیهای مهم شمرده میشود.
.
علاوه بر پیاز، سبزیهای لیفی (گیاهان سبز) نیز، عوامل عمدهٔ پیشگیری از سرطان به شمار میآیند، زیرا آنها همانند کلم پیچ و سایر گیاهان چلیپایی (یک گروه از گیاهان)، از موادی برخوردارند که رشد سرطان را در جانوران متوقف میسازند. همچنین شلغم روغنی (منداب) که شلغمی بزرگ و زردرنگ است، دارای مواد ضد سرطانی است.
یکی از این مواد ضد سرطان که در شلغم وجود دارد، «گلوکوسینولیتها» نام دارند.
سبزیهای شلغمی از قبیل کلم برگی و اسفناج، جزء این گیاهان سبز و پر برگ اند و مشاهده شده، در بین جمعیتی که این سبزیها جزء بیشترین مواد غذایی مورد مصرفشان است، میزان ابتلای آنان به انواع سرطانها به ویژه سرطان ریه کم بودهاست.
مطالعات جهانی پیوسته حکایت از این داشتهاند که گیاهان سبز، تند و پربرگ شاید تنها عوامل جلوگیری کننده از بعضی سرطانها باشند.در ضمن چنین سبزیهایی از کاروتنوئیدها که شامل بتاکاروتن و کلروفیل است، سرشار هستند. هر دوی این مواد، خاصیت ضد سرطانی دارند..
شلغم یکی از بقولات بسیار مقوی و مغذی است که به سبب دارا بودن ده درصد مواد قندی و سرشار بودن از املاح مفیدی مانند کلسیم و منیزیم جزو مواد غذایی بسیار باارزش به حساب میآید.
شلغم یکی از پاککنندهها و سازندههای خون بوده و چنان که گفته شد، املاح کلسیم و منیزیم موجود در آن موجب جلوگیری از ابتلا به بیماریهای خطرناکی مانند سرطان میشود. هم چنین شوره محتوی در آن باعث تصفیه خون و دفاع بدن در برابر بیماریهای عفونی میشود.
پتاسیم موجود در شلغم، چربی را خنثی میکند و آرسنیک آن در تشکیل گویچههای سفید و قرمز خون دخالت مستقیم دارد. از طرف دیگر فسفر موجود در شلغم، موجب تقویت یاختههای عصبی میشود.
باید دانست که لازم است از برگ شلغم خواه به صورت پخته یا خام در سوپ یا سالاد و یا خوراکهای دیگر استفاده شود.
نه تنها در برگ شلغم مقدار زیادی کلسیم وجود دارد بلکه علاوه بر آن، این گیاه حاوی مقادیر زیادی آهن و مس نیز هست که سبب ازدیاد خون و به ویژه هموگلوبین میشود. به هر اندازه رنگ برگ شلغم تیرهتر باشد، ید بیشتری در آن هست.
هم چنین وجود ویتامین آ، ب و ث در برگ و ریشه آن، به خوبی نشانگر نقش مؤثر و مهم آن در حفظ تعادل عصبی و به خصوص در تعادل تغذیه آن است. دکتر برتوله ثابت کردهاست که عصاره شلغم، حل و دفع سنگهای کلیوی را به علت خاصیت حلکنندگی که بر روی اسید اوریک دارد، تسهیل میکند.
شلغم، اثر مفید و مؤثری در درمان بیماریهای دستگاه تنفسی دارد. برای این منظور از آش و سوپ آن استفاده میشود. همین طور میتوان عصاره آن را به دست آورد. برای این کار شلغم را با شکر سرخ به وزن مساوی در کمیآب میریزند و به ملایمت حرارت میدهند.
طریقه دیگر آن است که وسط شلغم بزرگی را خالی کرده و شکر سرخ را درون آن میریزند و پر میکنند و میپزند. شکل سوم نیز آن است که شلغم را به حلقههای گرد بریده و پیاز را نیز به همین شکل درمیآورند.
سپس طبقات شلغم و پیاز را در ظرف گردی بر روی حرارت میگذارند و هنگامیکه گرم میشود به تدریج شربت آن جدا میشود. این شربت برای درمان سرماخوردگی و گلودرد بسیار نافع است و از آن میتوان به عنوان قرقره نیز استفاده کرد که در موارد گلودرد به کار برده میشود.
در موارد دمل، کورک و هر نوع کانون التهابی و تورمی یا چرکی از ضماد شلغم پخته استفاده شده و بر روی موضع میگذارند.
ترب سیاه هم کلیه خواص شلغم را دارا بوده و حتی در برخی مواقع غنیتر هم هست. بهتر آن است که ترب سیاه و شلغم خام را رنده کرده و به شکل خام میل کنند تا از خواص آنها به طور کامل بهره گیرند. میتوان از این دو همراه با سبزیهای دیگر نیز به صورت سالاد استفاده کرد.
مقداری از شلغم معمولی و شلغم روغنی (منداب) را به صورت خام بخورید. چرا که پختن، سبب از بین رفتن «گلوکوسینولیت» در آنها میشود.
طرز تشخیص شلغم روغنی از شلغم سفید این است که شلغم سفید دارای ریشه سفید بوده و طوقهٔ صورتی به دور گره اش دیده میشود. شلغم روغنی از ریشه زرد مایل به صورتی برخودار بوده و بزرگ تر و سفید تر از شلغم سفید است.
شلغم یکی از بقولات بسیار مقوی و مغذی است که به سبب دارا بودن ده درصد مواد قندی و سرشار بودن از املاح مفیدی مانند کلسیم و منیزیم جزء مواد غذایی بسیار با ارزش به حساب میآید. شلغم یکی از پاک کنندهها و سازندههای خون بوده و چنان که گفته شد، املاح کلسیم و منیزیم موجود در آن موجب جلوگیری از ابتلا به بیماریهای خطرناکی مانند سرطان میشود.
هم چنین شوره موجود درآن باعث تصفیه خون و دفاع از بدن در برابر بیماریهای عفونی میشود. پتاسیم موجود در شلغم، چربی را خنثی میکند و ارسنیک آن در در تشکیل گلبولهای سفید و قرمز خون دخالت مستقیم دارد. از طرفی فسفر موجود در شلغم موجب تقویت یاختههای عصبی میشود. نه تنها در برگ شلغم مقدار زیادی کلسیم وجود دارد بلکه علاوه بر آن، این گیاه حاوی مقدار زیادی آهن و مس نیز هست که سبب ازدیاد خون به ویژه هموگلوبین میشود. به هر اندازه رنگ برگ شلغم تیره تر باشد، ید بیشتری در آن هست. همچنین وجود ویتامین هایA , B , C، در برگ و ریشه آن به خوبی نشانگر نقش موثر و مهم آن در حفظ تعادل عصبی و به خصوص در تعادل تغذیهٔ آن است. دکتر «برتوله» ثابت کردهاست که عصاره شلغم دفع سنگهای کلیوی را به علت خاصیت حل کنندگی که بر روی اسید اوریک دارد، تسهیل میکند.
شلغم اثر مفید و موثری در درمان بیماریهای تنفسی دارد. برای این منظور از سوپ یا آش آن استفاده میشود. همین طور میتوان عصاره آن را به دست آورد. برای این کار شلغم را با شکر سرخ به وزن مساوی در کمی آب میریزند و به ملایمت حرارت میدهند. طریقهٔ دیگر آن است که وسط شلغم بزرگی را خالی کرده و شکر سرخ درون آن میریزند و پر میکنند و میپزند. شکل سوم نیز آن است که شلغم را به شکل حلقههای گرد بریده و پیاز را نیز به همین شکل در میآورند. سپس طبقات شلغم و پیاز را در ظرف گردی بر روی حرارت میگذارند و هنگامی که گرم میشود به تدریج شربت آن جدا میشود. این شربت برای درمان سرما خوردگی و گلو درد بسیار نافع است و از آن میتوان به عنوان قرقره نیز استفاده کرد که در موارد گلو درد به کار برده میشود.
در موارد دمل، کورک و هر نوع کانون التهابی و تورمی یا چرکی از ضماد پخته شده استفاده شده و بر روی موضع میگذارند...
این سبزی از انواع سبزیهای نادری است که دارای آرسنیک و روبیدیم است. این دو عنصر با کمک گوگرد در جلوگیری از مرض جذام نقش مهمی دارند.
فواید دیگر شلغم به قرار زیر است:
۱- شلغم برطرف کننده سرفه است.
۲- شلغم نرم کننده سینه، معده و روده است.
۳- شلغم اشتها را تحریک میکند.
۴- شلغم سنگهای مثانه، کلیه و کبد را خرد، و ادرار را زیاد میکند.
۵- شلغم به علت داشتن ویتامینهای A , B , C، بر نور چشم و قدرت بینایی میافزاید.
۶- ریشهٔ شلغم اثر نرمکنندگی دارد و در رفع سیاه سرفه و آسم به صورت جوشاندههای غلیظ و مخلوط با عسل، مورد استفاده قرار میگیرد.
۷- جوشاندهٔ غلیظ شلغم به شکلم مرهم، در تسکین دردهای مفصلی، نقرس، آبسهها، سرمازدگی و غیره به کار میرود.
۸- شلغم دارای یک ماده ضد عفونی قوی است و به همین جهت در درمان سرماخوردگی و بیماریهای عفونی تاثیر بسیار زیادی دارد.
۹- شلغم حاوی فسفر، کلسیم، آهن و ویتامینهای B , Cاست و سبب افزایش نیروی جنسی و تقویت عمومی بدن میشود.
۱۰ - شلغم برای رشد و استحکام استخوان بندی بسیار مفید است.
۱۱- اگر ریشههای نازک و باریک روی شلغم، خشک و ساییده شده و سپس با عسل مخلوط شود، برای سختی ادرار مفید خواهد بود و بسیاری از امراض مجاری ادرار را درمان میکند.
۱۲- آب شلغم پخته را میتوان در انواع گلودردها و به خصوص عوارض سرماخوردگی قرقره کرد.
۱۳- چنانچه شلغم را در ظروف سربسته یا درون خمیر بپزید، چون آب و اسانسهای آن خارج نمیشود، باعث زیاد شدن اشتها میشود.
۱۴- آب شلغم به سبب داشتن انسولین گیاهی و ویتامینهای مفید برای درمان مرض قند و سنگ مثانه مفید است.
۱۵ – شلغم برای جلوگیری از ناراحتیهای پوستی به ویژه جوش صورت (غرور) بسیار سود بخش است.
۱۶- شلغم به علت داشتن ویتامین Cاز رقیق شدن خون جلوگیری کرده و به علت وجود همین ویتامین، مانع از خونریزی میشود و خستگی را برطرف میکند.
۱۷- ریشههای نازک شلغم ورم طحال و سوزش ادرار را برطرف میکند، بدین منظور باید ریشههای باریک شلغم را تمیز شسته و پس از خشک کردن بسایید و همراه با کمی عسل میل کنید.
۱۸- ترشی شلغم، مقوی احشاء، اشتها آور و بی نفخ است.
۱۹- شلغم به سبب داشتن ویتامینA برای تسکین خارش و دردهای مفصلی، سرما خوردگی، نقرس و معالجه ترَک به صورت استعمال خارجی مفید است. برای این منظور باید شلغم را در مقدار کمی آب پخته و به صورت مرهم درمحل مورد نظرقرار دهید.
۲۰- در بیماری نقرس و درد مفاصل، یک عدد شلغم را پخته و آن را ریز ریز کنید و به شکل فرنی درآورید، سپس مانند مرهمی روی مفاصلی که درد میکند، بگذارید.
۲۱- تخم شلغم از نظر تمام خواص و اعمال، از شلغم مفیدترو قوی تر است. شیوه و مقدار مصرف آن نیز به این گونهاست که در هر دقیقه حدود ۲۵/۶ گرم آن را همراه با عسل یا شربت، برای معالجه امراض یاد شده میخورند.
۲۲- مصرف شلغم در درمان کم خونی، تجویز شدهاست، زیرا در افزایش گلبولهای قرمز خون، بسیار موثر است.
۲۳- برای معالجه سرما خوردگی، ورم لوزهها و آنژین شدید و گلو درد میتوان از شربت شلغم استفاده کرد.
۲۴- شربت شلغم برای معالجه سیاه سرفهٔ بچهها مفید است و مصرف این شربت هیچ ضرری برای بچهها ندارد.
شربت شلغم
روش تهیهٔ شربت شلغم به این ترتیب است که : ابتدا وسط یک شلغم را خالی میکنند و در آن کمی شکر میریزند. پس از مدتی آب در آن جمع میشود. آب را با قاشق برداشته و مصرف میکنند.
هشدار : کسانی که از نظر هضم غذا یا معده دچار اشکال هستند و یا رودههای ظریفی دارند، باید از مصرف شلغم خودداری کنند....
شلغم خوب سه علامت دارد :
۱- شلغم باید پر باشد. بنابراین اگر وسط آن شل باشد و با فشار انگشت فرو برود، پلاسیده و ماندهاست و چنانچه پخته ومصرف شود، تولید نفخ میکند.
۲- پوست خارجی شلغم باید براق و شفاف باشد.
۳- شلغم باید سنگین باشد و وقتی وسط آن را بریدید، درونش روشن و شفاف باشد.
بر اساس تحقیقات و بررسیهای دانشمندان، هر صد گرم شلغم دارای ۳۵ کیلو کالری انرژی، ۱ گرم پروتئین، ۷ گرم قند، ۲/۰ گرم چربی، ۱/۱ گرم فیبر، ۴۵ میلی گرم گوگرد، ۲۸۰ میلی گرم پتاسیم، ۶۰ میلی گرم کلسیم، ۳۶ میلی گرم ویتامینC است، همچنین صد گرم برگ شلغم دارای ۳۶ کیلو کالری انرژی، ۳ گرم پروتئین، ۴/۰ گرم چربی، ۵/۵ گرم قند، ۲/۱ گرم فیبر، ۵۵ میلی گرم گوگرد، ۳۷۵ میلی گرم پتاسیم، ۲۶۰ میلی گرم کلسیم، ۶۰ میلی گرم فسفر، ۹ میلی گرم سدیم، ۴/۲ میلی گرم آهن و ۴۰ میلی گرم ویتامینC است...علاوه بر ضد سرطان بودن این گیاه در درمان تنگی نفس نیز کاربرد دارد. شلغم درد مفاصل و دردهای معضلی ناشی از نقرس را تسکین میدهد. شلغم یا شلم ریشه متورم گیاهی از تیره شب بو است، شلغم دارای آب، پروتئین، کلسیم، فسفر، آهن، تیوسیانات، ید، گوگرد و ویتامینهای A و B و C است. وی درخصوص اختلالات دستگاه گوارش و شلغم ادامه داد: شلغم اشتها آور، ملین مزاج است و ترشی شلغم تقویت کننده دستگاه گوارش و هضم کننده غذا است، شلغم پخته و نرمکننده سینه و درمان کننده تنگی نفس، سرخه، سیاه سرفه، برونشیت و دیگر اختلالات تنفسی است. وی خاطر نشان کرد: شلغم کلیهها را تقویت میکند و دفع کننده سنگ مثانه و درمان کننده ناراحتیهای مجاری ادرار است. همچنین شلغم درد مفاصل و دردهای مفصلی ناشی از نقرس را تسکین میدهد. خلاصه آن که شلغم گیاهی مفید و دارویی موثر در درمان اختلالات تنفسی، کلیوی، پوستی، گوارشی وناراحتیهای مفاصل است. شغلم از گسترش بیماری جذام جلوگیری نمود و این بیماری را درمان میکند، این درحالی است که شلغم در درمان کم خونی، عفونتهای دهان و گلو بسیار موثر است، آب شلغم درمان کننده مرض قند بوده و سرشار از انسولین است
گوجه فرنگى ابتدا به عنوان گیاه زینتى در باغچه ها مورد استفاده قرار گرفت و به نام سیب طلایى یا سیب عشق معروف شد. مصرف گوجه فرنگى به عنوان نوعى سبزى از قرن نوزدهم میلادى به بعد شروع شد و بعد از جنگ جهانى اول به تدریج بر مصرف آن اضافه شد، طورى که امروزه به صورت خام و پخته یا به صورت سس و رب موارد استعمال زیادى دارد.
ترکیبات شیمیایی
بررسی ترکیبات و مواد موجود در گوجه فرنگی نشان می دهد که درمیوه ی گوجه فرنگی رسیده، گلوکز، فروکتوز، ساکاروز و تقریبا تمام آمینواسیدهای اصلی به استثنای ترپتوفان وجود دارد.
اسید آلی اصلی و عمده ی موجود در گوجه فرنگی، اسید سیتریک است. اسیدیته ی میوه به تدریج از مرحله ی سبزی به طرف قرمز شدن افزایش می یابد و حداکثر آن، موقعی است که قرمز شدن و رنگ عوض کردن آن آغاز می گردد و پس از آن رو به کاهش می گذارد. ماده ی رنگی اصلی و عمده ی گوجه فرنگی کاروتنوئید، بتاکاروتن و لیکوپن می باشد. حداکثر مقدار کاروتنوئیدها در حالتی است که گوجه فرنگی در زیر تابش مستقیم نور رشد می کند.
خواص و کاربرد :
میوه ی نارس گوجه فرنگی سمی است و باید از خوردن آن پرهیز کرد. به علاوه خوردن برگ آن که به عنوان دارو در مواردی تجویزمی شود، باید در حد اعتدال و به مقدار مجاز و محدود، در حدی که پزشک تعیین کرده مصرف شود، زیرا برگ آن هم سمی است.
- در چین از جوشانده ی ریشه، شاخه ها و برگ های مسن گوجه فرنگی برای رفع دندان درد استفاده می کنند و خود گیاه نیز خاصیت حشره کش دارد .
مادهای سمّی به نام سولانین در گوجهفرنگی سبز و نارس وجود دارد که خوردن آن موجب مسمومیت میشود و دل پیچه، اسهال و باز شدن مردمک چشم ایجاد را می کند.
- در هند و چین از میوه ی گوجه فرنگی به عنوان ملین استفاده می شود و برای تقویت مسلولین(مبتلایان به بیماری سل )، تب های حصبه ای، رفع ورم ملتحمه ی چشم، آماس گوش(اوتیت) و دفع سنگ کلیه تجویز می شود.
- در اندونزی از گرد برگ های خشک کوبیده ی گوجه فرنگی، برای رفع آفتاب سوختگی پوست و صورت استفاده می شود. از پاشیدن آب دم کرده ی برگ گوجه فرنگی، برای دفع آفت کلم به نام کاترپیلار نتیجه خوبی گرفته شده است.
- مصرف گوجه فرنگی برای مبتلایان به درد مفاصل تجویز شده است و برای مبتلایان به نقرس و روماتیسم مفید است.
- گوجه فرنگی، خنک و اشتها آور است و آب آن برای رشد و نمو بهتر طفل موثر می باشد.
- گوجه فرنگی به علّت دارا بودن ویتامینهای A ، B، C، K و مواد معدنی مانند کلسیم ، فسفر و آهن در تأمین انرژی و تقویت بدن نقش موثری ایفاء می کند.
گوجه فرنگی یکی از مهم ترین منابع ویتامین A می باشد. لذا در تقویت بینایی، تقویت و سلامتی پوست و مخاط ها (دهان و بینی) رشد و نمو استخوانها ضروری است.
- گوجه فرنگی سرشار از ویتامینهای B1 و B2 می باشد؛ از این جهت در تسکین دردهای عصبی، رفع بی اشتهایی، و درمان یبوست ، نقصان ترشح شیر مادر و تورم دهان تجویز می شود.
- گوجه فرنگی، بدن را در برابر امراض و بیماریهای عفونی حفظ می کند.
- مصرف گوجه فرنگی نیرو و نشاط می بخشد و پوست و دانههای آن به هضم غذا کمک می کند و رودهها را پاک می نماید.
- آب گوجه فرنگی ادرارآور مفیدی است.
- برای تمیز کردن خون باید از آب گوجه فرنگی و کرفس به نسبت مساوی و به مقدار ۳ فنجان در روز، قبل از غذا و به مدت ۳ هفته استفاده کرد.
- گوجه فرنگی هضم مواد نشاستهای را آسان می کند و به همین جهت از آن سس درست کرده و با حبوبات پخته مصرف می کنند.
- مصرف گوجه فرنگی برای اشخاصی که مبتلا به سنگ کلیه و مثانه و کبد هستند، تجویز شده است.
- گوجه فرنگی بعد از لیموترش بیش از سایر میوهها ویتامین C دارد و مقدار زیادی فسفر، آهن، سیلیس و کلسیم دارد.
- گوجه فرنگی گرچه دارای اسید سیتریک است، اما بدن را قلیایی میکند.
- بوی برگ های گوجه فرنگی، زنبورهای خرمایی را ناراحت می کند، لذا می توان بوته ی گوجه فرنگی را در باغها و بوستانها کاشت تا از گزند زنبورها در امان باشند.
- اگر در محل مورچه ها چند عدد برگ گوجه فرنگی بگذارید، بوی این گیاه مورچه ها را فراری می دهد.
- برای تمیز کردن لکه ی جوهر بر روی لباس، یک تکه پنبه را در آب گوجه فرنگی فرو برده و روی لکه ی جوهر بمالید. سپس آن را بشویید.
- اگر پوست شما کک و مک دارد، هر روز آن را با آب گوجه فرنگی تمیز کنید. کم کم کک و مک ها را از بین می برد.
- برای جلوگیری از مزاحمت حشرات می توانید برگ های گوجه فرنگی را به بند بکشید و آن را در اطاق خود بیاویزید، با این کار حشرات فرار می کنند.
- سالاد کاهو و گوجه فرنگی درمان کننده ی امراض عصبی هستند.
خوردن گوجه فرنگی، برای بعضی بیمارانی که دچار حساسیت یا آلرژی (خارش بدن،قرمز شدن پوست، آسم، کهیر و…) هستند، ضرر دارد.
تذکرات:
۱- گوجه فرنگی نارس و کال هضمش سنگین است، لذا خوردن آن باعث دل درد می شود.
۲- سرخ کردن زیاد گوجه فرنگی در روغن باعث سنگینی هضم آن می شود و روی آتش کباب کردن آن مناسب است.
۳- مادهای سمّی به نام سولانین در گوجهفرنگی سبز و نارس وجود دارد که خوردن آن موجب مسمومیت میشود و دل پیچه، اسهال و باز شدن مردمک چشم ایجاد را می کند.
۴- خوردن گوجه فرنگی، برای بعضی بیمارانی که دچار حساسیت یا آلرژی (خارش بدن،قرمز شدن پوست، آسم ، کهیر و…) هستند، ضرر دارد.
خواص درمانی پیاز:
- پیاز به علّت داشتن فسفر ، کارهای فکری را آسان می کند.
- برای افرادی که دچار بی خوابی هستند، مفید است و در صورت مصرف زودتر خواب به سراغ آنها خواهد آمد.
- پیاز، برای کودکان کم رشد و پیرمردان ضعیف مفید است.
- برای جلوگیری از خون دماغ می توانید چند قطره سرکه را روی پیاز رنده شده بریزید و آب آن را در بینی بچکانید، تا از خونریزی جلوگیری نماید.
- پیاز لثهها را تقویت می کند و رنگ چهره را روشن می سازد.
- پیاز سرشار از ویتامینهای A و B و C می باشد ونیزدارای آهن، آهک، فسفر ، پتاسیم ، سدیم ، گوگرد، ید،سلنیوم، سیلیس و قند است که به طور مستقیم جذب بدن می شود.
زیاده روی در خوردن پیاز موجب تشنگی، استفراغ، تیرگی چهره و حتی فراموشی می شود.
- پیاز به علت داشتن گوگرد ضد عفونت خون است. وقتی گوگرد وارد خون و ریهها گردد با عفونتهای مجاری تنفسی، مانند آسم ، برونشیت و گریپ و غیره مبارزه می کند.
- یک پزشک هندی به نام مِنون در پی تحقیقات دو ساله ی خود در دانشکده ی پزشکی، دانشگاه نیوکاسل انگلستان، اعلام نمود که: پیاز خام، پخته و یا سرخ کرده از تشکیل لخته های خون در رگ ها جلوگیری نموده و مانع از بروز سکته ی قلبی و مغزی می شود.
- پیاز قادر است که کلسترول و چربی های خون را کاهش داده و از انعقاد خون داخل رگ ها جلوگیری نماید.
- پیاز قادر است خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش دهد.
- خوردن پیاز همراه با غذاهای چرب، مخصوصاً در مهمانی ها یا مسافرت ها، سبب هضم چربی ها می شود.

- در استعمال خارجی، پیاز پخته، تسکین دهنده ی سوختگیها و بواسیر است.
- مرهمی که از پیاز خام رنده شده درست می کنند اگر به پایین شکم بگذارند، خروج ادرار را آسان میسازد و اگر بر روی پیشانی گذاشته شود سردردهای شدید نیمه ی سر و سردردهای عصبی را آرام میکند.
- تحریکی که در هنگام پوست کندن پیاز حاصل می شود، دردهای شدید نیمه ی سر ( میگرن ) را بر طرف کرده و زکامی را که تازه شروع شده است از بین می برد.
- برگ های سبز پیازچه که بیش تر هنگام بهار یافت می شود، دارای مقدار زیادی ویتامین C است.
- پیاز،تقریبا تمام خواص سیر را در معالجه ی فشارخون، مرض قند، درمان بیماری کرمک و غیره را دارد.
- مصرف پیاز پخته، باعث لینت یا نرمی مزاج میشود.
برای برطرف کردن بوی بد پیاز بعد از مصرف آن، می توانید یک عدد گردو یا مقداری نان سوخته میل نمایید و یا چند عدد باقلا را جویده و مدتی در دهان نگاه دارید.
- استفاده از پیازی که با چربی پخته شده باشد، برای دفع اخلاط چسبنده از سینه مفید است.
- مصرف پیاز پخته با چربی برای رفع یبوست و نفخ رودهها مفید است. برای این منظور پیاز را با ملایمت بپزید و در هنگام پختن به تدریج به آن کره اضافه نمایید و سپس مصرف کنید.
- اگر ورقههای نازک پیاز در شیر، پخته و مصرف شود، برای درمان دردهای حاصل از قولنج رودهها و ناراحتیهای شکم مفید است.
- پیاز پخته، حبس البول و کم شدن ادرار را شفا می دهد و ادرار آور خوبی است.
- مصرف پیاز پخته به هر شکل که باشد برای رفع ناراحتی های روحی مفید است.
- مصرف پیاز پخته شده در سرکه، برای تقویت هاضمه، زردی (یرقان) ، ورم طحال و استفراغ صفراوی مفید است.
- تخم پیاز طبیعت گرم دارد و خوردن ۴ تا ۵ گرم آن برای تحریک نیروی جنسی موثر است.
- قرار دادن پیاز پخته و گرم در محل سوختگی و یا قرار دادن آن در محل بواسیر اثر شفا بخش دارد، زیرا خون را به طرف سطح پوست انتقال داده و از تجمع خون در رگ های بواسیری می کاهد.
- اگر با آب پیاز چیزی روی کاغذ بنویسید، دیده نمی شود ولی همین که آن را گرم کنید و حرارت دهید، کلمات ظاهر می گردد.
تذکرات:
۱- زیاده روی در خوردن پیاز موجب تشنگی، استفراغ، تیرگی چهره و حتی فراموشی می شود. پس در حد اعتدال مصرف کنید.
۲- برای برطرف کردن بوی بد پیاز بعد از مصرف آن، می توانید یک عدد گردو یا مقداری نان سوخته میل نمایید و یا چند عدد باقلا را جویده و مدتی در دهان نگاه دارید.
قارچ فنجان مرگ
سمی ترین و خطرناک ترین قارچ شناخته شده است. تکه کوچکی از این قارچ می تواند انسان یا هر موجود زنده دیگری را بکشد سم این گیاه حتی با پختن از بین نمی رود. افرادی که این قارچ را می خورند، تا 10 ساعت هیچ گونه دردی احساس نمی کنند معمولا سم این گیاه بعد از 50 ساعت عمل می کند، اما پس از گذشتن این زمان درمان به هیچ وجه ممکن نیست و مرگ فرد مسموم حتمی است.
شقایق (Papaver rhoeas)

این گل اکثراً در دشت ها می روید، خوردن این گل باعث لطمه زدن به دستگاه گوارش می شود.
گل انگشتانه (Digitalis purpurea)
برگ ها، دانه ها و گل های این گیاه زیبا سمی هستند. از این گل برای تولید برخی انواع داروهای قلبی استفاده می شود. به همین دلیل خوردن هر بخش از این گیاه می تواند سبب بروز بیماری های قلبی شود. این سم باعث ضربان قلب نامرتب و سوءهاضمه و سرگیجه می شود. برگ های قسمت بالای ساقه بسیار خطرناک هستند، یک گاز زدن کوچک برای منجر به مرگ شدن کافی است. نشانه های اولیه حالت تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، درد شکم و روده، هزیان گویی و سردرد شدید است.
چشم عروسک (Actaea pachypoda)

این گیاه عجیب بسیار سمی است. حبه های میوه آن دارای سم cardiogenic است که باعث آرام بخشی فوری روی ماهیچه قلب می شود. خوردن این دانه ها منجر به کند شدن قلب و مرگ می شود.
سنبل
(Hyacinthus orientalis)

پیازهای این گل سمی هستند و باعث حالت تهوع، استفراغ، تشنج و احتمالا مرگ می شود. این گیاه دارای سم alkaloid است حتی اگر در حجم زیادی مخلوط شود. پیازهای این گل از بقیه قسمت ها سمی تر هستند و تحت هیچ شرایطی نباید بلعیده شوند.
یاس (Gelsemium sempervirens)

تمام قسمت های این گیاه سمی هستند و باعث حالت تهوع و استفراغ می شوند و نباید مورد مصرف قرار گیرند. احتمال بیماری با خوردن عسل این گیاه زیاد است. شیره گیاه باعث خارش پوست در انسان های حساس می شود. مسمومیت مصرف این گل در کودکان به مراتب بیشتر است.
Manispermum

میوه ها و دانه های گیاه سمی هستند و باعث حالت تهوع و استفراغ و خطرات جدی می شوند.
شوکران آبی -(Cicuta)

سمی ترین قسمت این گیاه ریشه آن است. این گیاه عموماً به علت خوشه های سفیدش با هویج وحشی اشتباه گرفته می شود. این گیاه به عنوان سمی ترین گیاه آمریکای شمالی شناخته شده است. بلعیدن این گیاه باعث تشنج شدید می شود. در حیوانات اهلی تاثیر این گیاه بیشتر است.
تاتوره (Datura stramonium L)

گیاهی است یکساله و علفی، از تیره سیب زمینی، این گیاه سمی است. آب موجود درآوندهای این گیاه اگر در چشم ریخته شود باعث باز ماندن مردمک چشم می شود. اگر جوشانده این گیاه به کسی خورانده شود، اعصاب ارادی اش برای مدتی غیر ارادی می شود و مصرف جوشانده این گیاه به مقدار زیاد مرگ آور است.
تاتوره دارای یک نوع آلکالوئید است که باعث مسمومیت اعصاب شده و در صورتی که خورده شود باعث نفخ، بی قراری، فلج و کوری مطلق و مرگ سریع خواهد شد.
طبق برخی از داستان ها و منابع کاهنه بزرگ معبد آپولو در دلفی، پیشگوئیهای عجیب خود را بعد از استنشاق دود تاتوره، بر زبان آورده است. گیاه اثر قوی افیونی و مخدر دارد و توهم و دوبینی از نتایج آنست. سرخپوستان بومی جنوب غربی آمریکا با راهنمایی جادوگران قبیله، تاتوره را در تشریفات مذهبی مخصوص سن بلوغ و دیگر مراسم خاص خود به کار می برده اند.
ساکنان اولیه آمریکا تاتوره را گیاه خطرناک می دانستند و آن را سیب شیطان می نامیدند. مردم حتی از کاشتن تاتوره در باغچه و مزارع خودداری می کردند. به اعتقاد مردم، تاتوره قدرت آن را داشته است که جادوگران را احضار کند. اما جادوگران قبیله برای این گیاه که احساس عجیب پرواز را در انسان به وجود می آورد، ارزش زیادی قائل بوده اند. تاتوره یک گیاه سمی است که اثر افیونی بسیار قوی دارد.
گزنه-(Urtica dioica)

این گیاه بیشتر در جنگلهای شمال ایران می روید، در اثر تماس این گیاه با پوست، خارش شدیدی ایجاد می کند که ممکن است ساعت ها به طول بیانجامد البته جای نگرانی نیست زیرا خطری جان انسان را تهدید نمی کند. راه درمان فوری این خارش هم استفاده از برگ گیاهی آقطی است. جالب توجه این است که هرجا گزنه رویش پیدا می کند، آقطی نیز در نزدیکی آن وجود دارد!
عروسک پشت پرده
(Atropa belladonna)

بلادون با نام علمی آتروپا بلادونا که به آن عروسک پشت پرده، سایه و شب و توت شیطان هم می گویند، گیاهی فوق العاده سمی است.
در ریشه، برگ ها و میوه خود دارای سم خطرناکی است که خوردن آن سبب آسیب دیدگی شدید قلب و همچنین سامانه تنفسی انسان می شود.
جان جرارد جراح، گیاه شناس و پرورش دهنده گیاه قرن شانزدهم- بلادون را بسیار وحشتناک و مرگ آور توصیف کرده است. بنابر شرحی که جرارد داده است هر کسی که از این گیاه بخورد، بلافاصله به خوابی عمیق فرو می رود که ممکن است هرگز بیدار نشود. گفته شده است که سربازان پادشاه اسکاتلند در سال 1582 با شرابی که از بلادون تهیه نموده بودند، همه قوای دانمارک را در رختخوابشان به قتل رساندند.
گل نرگس (Narcissus)

این گل زیبای زرد و سفید رنگ که رویشش نوید آمدن بهار را می دهد، اگر به مقدار زیاد خورده شود، جزو سمی ترین گیاهان جهان است.
برخی مردم پیاز گل نرگس را با پیازهای خوراکی اشتباه می گیرند، خوردن پیاز نرگس زرد سبب تهوع، دل پیچه و اسهال می شود. با دیدن این علائم حتما به پزشک مراجعه کنید.
گل صدتومانی
(Paeonia albhiflora)

گل صدتومانی در رده نهم سمی ترین گیاه جهان قرار دارند. این گیاه با گل به شکل زنگشان، در حیاط و باغچه بسیار زیبا به نظر می رسند اما برگ هایش و در نتیجه عسلی که از شیره آن تهیه می شود سمی است.
خوردن آن سبب می شود دهانتان بسوزد و ترشح بزاق دهانتان زیاد شود و پوستتان خارش کند. تهوع و اسهال هم از دیگر نشانه های مسمومیت با این گیاه همیشه سبز است. سردرد، ضعف عضلانی و ضعف در دید هم می تواند در شما به دنبال مسمومیت با این گیاه پدیدار شود. ضربان قلبتان ممکن است آهسته شود و قلبتان با شدت بتپد و به کما بروید. قبل از اینکه این اتفاقات برای شما روی دهد بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
فیکوس (Ficus)

این گیاه 800 نوع دارد و همه آنها هم صمغی شیری رنگ دارند که سمی است. بسیاری از انواع فیکوس در داخل خانه ها پرورش داده می شود و آنهایی هم که در خارج از خانه رویانده می شوند باید محیطی گرم داشته باشند. بدترین تاثیری که فیکوس می تواند بر بدن شما بگذارد، خارش و ورم است.
خرزهره(Nerium oleander)

سانتی متر به سانتی متر این گیاه زهر است. حتی استنشاق تصادفی خرزهره ای که سوزانده می شود هم دردسرساز است. استفاده از شاخه های آن برای کباب کردن یا خوردن آب از محلی که در آن خرزهره هایی با گل های قرمز، صورتی یا سفید رنگ روییده خطرناک است. تغییر در ضربان قلب (آرام شدن یا با سرعت تپیدن) بارزترین نشانه مسمومیت با این گیاه است.
گل داوودی (Chrysanthemum morifolium)

بین 100 تا 200 نوع گل داوودی در دنیا وجود دارد که اغلب بوته های کوتاه و نزدیک به زمینی دارند. باغبان ها معمولا این گیاه را می کارند تا خرگوش ها را از باغشان دور کنند. گل های سمی این گیاه که خرگوش ها را از باغ ها می راند، برای انسان ها هم سمی است البته نه چندان قوی. لمس آن سبب خارش و ورم پوست می شود.
آنتریوم (Anthurium)

برگ های چرمی و سبز تیره رنگ و سابقه این گل وهم انگیز سمی است. خوردن آنتریوم گرمسیری می تواند سبب احساس سوزش در دهان و سپس تورم و تاول زدن بشود. همچنین صدایتان ممکن است بگیرد و در قورت دادن غذا هم مشکل پیدا کنید.
هورتانسیا یا گل ادریسی(Hydrangea macrophylla)

این بوته گل هم سمی است. خارش پوست، تهوع، ضعف و تعرق در برخی از نشانه های مسمومیت ناشی از گل ادریسی است. برخی گزارش ها حاکی از این است که برخی بیماران به کما رفته اند. تشنج و نقص در سیستم خون رسانی بدن هم در بعضی از بیماران دیده شده است. این گیاه، حاوی موادی است که در داخل بدن از خود سیانیر پس می دهند.
دیفن باخیا
(Dieffenbachia spp)
گیاهی است که شاید خیلی از شما آن را در خانه داشته باشید. دیفن باخیا حاوی ماده ای سمی است که در دهان و زبان، ایجاد سوزش و درد شدید می کند و مخاط دهان را متورم می کند. البته خود این ماده سمی کشنده نیست، ولی می تواند بافت های دهان را آن قدر متورم کند که راه نفس کشیدن را ببندد و باعث خفگی و در نهایت منجر به مرگ شود. سم موجود در دیفن باخیا می تواند آن قدر زبان را متورم کند و به آن آسیب برساند که فرد آسیب دیده تا مدت ها نتواند درست صحبت کند.
کالادیوم (Caladium picturatum)


یکی دیگر از انواع گیاهان آپارتمانی است که در تمام بخش های خود، شیره ای سمی دارد که باعث خارش و سوزش لب و دهان می شود.
در بعضی از موارد، مسمومیت با درد شدید معده همراه است. یعنی مواد سمی گیاه به دستگاه گوارش آسیب می رساند. تمام مواد گوارشی به کبد می رسند و البته کبد سالم، مواد سمی را دفع یا خنثی می کند اما سموم گیاهان به بافت های کبد آسیب می رسانند. بعضی از مواد سمی، مستقیماً روی دستگاه گردش خون تاثیر می گذارند. مثلاً بعضی از ترکیبات موجود در پیاز گل ها باعث ترکیدن گلبول های قرمز خون می شوند. مثلاً بسیاری از شبدرها، ماده ای دارند که وقتی در محلی مربوط واقع شوند، کپک ها، آن ها را به دیکومارین تبدیل می کنند. تاثیر دیکومارین بر روی خاصیت لخته شدن خون است و موجب نوعی بیماری می شود که یکی از ویژگی های آن بند نیامدن خون است.
آزالیا(Azalea)

یکی دیگر از گیاهان آپارتمانی است که به دلیل گل های زیبایی که دارد، خیلی مورد توجه علاقه مندان به گل ها و گیاهان آپارتمانی است. تمام بخش های این گیاه سمی است و خوردن آن، باعث تهوع، استفراغ، کندی ضربان قلب و کاهش فشار خون می شود. علائم و همه نشانه ها و جزئیاتش شبیه به گل صدتومانی است
چای سفید لطیف ترین چای هاست. تلخ نیست، طعم ملایم و شیرین دارد. بیشتر در استان فوجیان چین تولید می شود و محصول بهاره و چین اول است. چای سفید صرفا از گلبرگ های تازه ای درست می شود که هنوز پرز خود را از دست نداده اند. در آغاز بهار غنچه چای را پیش از آنکه باز شود می چینند و در حرارت زیاد خشک می کنند. برخلاف چای های دیگر، برای به عمل آوردن چای سفید، غنچه های چای را نمی مالند بلکه آن را اکسیده می کنند.
یکی از تفاوت های اصلی چای سبز و سفید، چگونگی فرآوری است. برای تولید چای سبز، برگ های چای را در معرض حرارت قرار می دهند تا رطوبت خود را از دست دهند و خشک شوند. درحالی که چای سفید را با استفاده از نور طبیعی خورشید یا در دمای پایین اتاق خشک می کنند. بدین ترتیب، "پلی فنلهای" چای از بین نمی روند.
بنابراین، چای سفید، خاصیتی فوق العاده دارد و سه برابر چای سبز یا سیاه، حاوی پلی فنل های آنتی اکسیدان است. تحقیقات علمی، حاکی از تاثیر صد در صدی این ماده در پاک کردن بدن از رادیکال های آزادی است که باعث آویزان شدن پوست در اثر افزایش سن می شوند.
چای سفید، به دلیل تفاوت فرآوری، گران تر از دیگر انواع است. برگ های تازه، از بوته هایی خاص چیده می شوند و زیر نور خورشید، خشک می شوند. برای تهیه این نوع چای، فقط برگ هایی خاص از بوته ها چیده می شوند. برخی از مشهورترین متخصصان چای جهان، چای سفید را بهتر از حتی چای سبز می دانند. چای سفید، فقط از بوته های "دا بای هائو" استحصال می شود.
بهتر است که چای سفید را در دمایی کمتر از آب جوش تهیه کرد. انواع مختلفی از چای سفید وجود دارند. هرچه کیفیت برگ های انتخابی برای تولید چای سفید، عالی تر باشد، قیمت آن هم گرانتر می شود.
خواص چای سفید
چای سفید ، یک آرام بخش قوی و موثر برای اعصاب(به ویژه در موارد پرخاشگری ) می باشد. هم چنین تا حدودی قابض بوده و به کودکان، می تواند علاوه بر جبران کم آبی بدن نقش درمانی را نیز ایفا کند.
طریقه ی مصرف چای سفید
چای سفید می تواند جانشین چای روزانه شود؛ از این رو می توان یک یا دو نوبت از مصرف چای روزانه را به آن اختصاص داد. طرز تهیه ی چای سفید همانند دیگر چای هاست و در هنگام شروع بیماری اسهال در کودکان، اگر همراه با استفراغ نباشد می توان از آن استفاده کرد.
ویتامین ها و مواد معدنی
ویتامین های چای:
ویتامین بی 1 (تیامین) – کمک به تولید انرژی از طریق تبدیل غذا. افزایش اشتهاء و بهبود گوارش. مورد نیاز برای رشد و تولید مثل.
ویتامین بی 2 (ریبوفلاوین) – سلامتی پوست، چشم ها و اعصاب. متابولیسم انرژی.
ویتامین بی 6 – کمک به آزاد شدن انرژی غذا و افزایش متابولیسم انواع پروتئین.
ویتامین سی (اسید اسکوربیک) – بهبود زخم و ترمیم شکستگی. مبارزه با برخی انواع شایع عفونت های ویروسی و باکتریایی.
ویتامین کا – پیشگیری از لخته شدن خون و کمک به متابولیسم استخوان.
کاروتن – پس از گوارش، به ویتامین آ تبدیل می شود. بهبود بینایی و سلامتی پوست.
اسید فولیک – ساخت گلبول قرمز و ژن
مواد معدنی (چای، سرشار از مواد معدنی است):
منگنز – ضروری برای رشد و نمو بدن.
پتاسیم – ضروری برای حفظ ضربان عادی قلب.
روی – ضروری برای رشد و نمو اندام های تناسلی و کمک به بهبود زخم.
فلور – محافظت از دندان ها و تقویت استخوان ها.
پلی فنلها (چای، سرشار از انواع آنتی اکسیدان است):
فلاونویدها و کتچین ها، گروهی از ترکیب های پلی فنلی هستند. این مواد، مانع عمل رادیکال های سرطان زا و بیماری های قلبی می شوند.
چای اولانگ
چای نیمه تخمیری(نیمه اکسید شده) است. تخمیر برگ پس از عملیات مالش، نیمه تمام می ماند و برگ چای کاملا تخمیر نمی شود. این نوع چای بیشتر در چین، ژاپن وتایوان مصرف می شود.
چای اوولانگ نیز به وسیله اکسیداسیون ناقص برگ های چای به عنوان بخشی از فرایند حد واسط تهیه چای سیاه و سبز تولید می شود. به طور تقریبی 78-76 درصد چای تولیدی در دنیا چای سیاه و 22-20 درصد چای سبز و کمتر از 2 درصد آن چای اوولانگ است.
این نوع چای نیمه تخمیر شده ازچای سبز قوی تر و از چای سیاه ملایم تر است و اغلب با رایحه یاسمن، یاس، برگ گل رز خوشبو می شوند. این نوع چای دراصل متعلق به چین می باشد ولی نوع مرغوب آن در تایوان تولید می شود.
در حال حاضر برای لاغری بیشترین بحث بر روی چای سبز می باشد.
چای سبز
بهترین نوع چای سبز، نوعی است که در بهار و از چین های اول درست می شود و با دست به عمل می آید. به چای سبز معمولا چای غیر تخمیری می گویند و لطف آن این است که عناصر طبی و طبیعی برگ چای را در خود حفظ می کند. شیوۀ سنتی به عمل آوردن چای سبز، پلاساندن، گرم کردن، مالاندن و خشک کردن است. بعد از چیدن، برگ های تازه را روی تخته های حصیری پهن می کنند و آفتاب می دهند، یا به مدت دو ساعت در حرارت زیاد می گذارند. پس از آن برگ های چای را داغ می کنند تا از اکسیده شدن آن جلوگیری و تازگی آن حفظ شود. سرانجام برگ ها را به شکل های مختلف می پیچند و خشک می کنند.
طبق تحقیقات علمی، چای سبز، نسبت به "پلی فنل های" مشهور ویتامین های آنتی اکسیدانی همچون "سی" و "ای"، آنتی اکسیدان تر است. چای سبز، از نظر آنتی اکسیدان بودن، 6 درصد قوی تر از چای سیاه است.
هنگامی که برگ های تازه چیده شده چای را به ملایمت بخار می دهند، چای سبز تولید می شود. اما برای تولید چای سیاه، همین برگ ها طی فرایندی شدیدتر، اکسید می شوند و در نتیجه، برخی از ترکیب های قوی آنتی اکسیدان و ضد سرطان خود را از دست می دهند.
اثر ضد سرطان چای سبز، بیش از همه، بر کمک به پیشگیری از سرطان های لوله گوارش، همچون معده، روده کوچک، لوزالمعده و راست روده مشاهده شده است. کاهش خطر ابتلا به سرطان های ریه، پروستات، مثانه و پوست هم، از جمله فواید نوشیدن چای سبز است.
فواید
کاهش کلسترول:
محققان دریافته اند که با نوشیدن چای سبز، کلسترول "بد" کاهش می یابد و کسانی که مرتبا چای می نوشند، می توانند تقریبا دو برابر دیگران، خوراکی های حاوی کلسترول مصرف کنند و با این حال، مقدار کلسترول شان، یکسان باشد. این نکته برای بدنسازان، در فصل افزایش حجم که مقدار زیادی خوراکی های حاوی کلسترول مصرف می کنند، باید جالب توجه باشد.
کاهش فشار خون:
چای سبز، بارها مورد آزمایش قرار گرفته است و فایده آن در کاهش فشار خون و کمک به بهبود قربانیان حمله های قلبی مشخص شده است.
کاهش قند خون:
نوشیدن چای سبز، قند خون مبتلایان به دیابت را کاهش داده است. خوانندگان دیابتی، شاید تاکنون موفق به کاهش قند خونشان از طریق رژیم غذایی شده باشند، اما اکنون می توانند با چای سبز هم، به ثبات میزان قند خونشان کمک کنند.
کاهش عوامل ویروسی و باکتریایی:
چای سبز، قابلیت جلوگیری از گسترش بیماری را از خود نشان داده است. ترکیب های موجود در چای سبز، عوامل قوی ضد باکتری و ویروسی هستند. کاربرد این ماده در معالجه بسیاری از بیماری ها، از پوسیدگی دندان گرفته تا ایدز، ناشی از همین ویژگی است. چای سبز به فروکش کردن شدت آنفلونزا و اسهال هم کمک می کند.
سایر فواید
بهبود ترکیب خون
پیشگیری از پوکی استخوان و ورم مفاصل
بهبود ترکیب استخوان
پیشگیری از ایجاد لخته های خطرناک خون
کمک به کنترل و پیشگیری از دیابت نوع دو
کمک به مبتلایان پارکینسون
رفع بوی بد دهان
چربی سوزی – چای سبز را بخاطر کمک به کنترل وزن، باید در هر برنامه غذایی سالمی گنجاند. این ماده، با افزایش تولید انرژی و ویژگی های ترموژنیک، به سوزاندن چربی کمک می کند. چای سیاه حاوی مقداری کافئین می باشد اما چای سبز فاقد آن است. بنابراین چای سبز آرام بخش تر است. چای سبز، بویی خوشایند و مزه ای دلپذیر دارد که کمی به شیرینی می زند.
موفق باشید.
هزاران سال پیش، چای در بین چینی ها به منظور مراقبت از بیماری های مختلفی که در آن زمان ها، مردم را گرفتار می کرد، استفاده می شد.
یکی از چای هایی که بدین منظور استفاده می شده است، چای سفید بوده است.
چای سفید نیز مثل سایر انواع چای، از گیاه Camellia sinensis به دست می آید؛ اما برگ ها قبل از این که به طور کامل باز شوند، برداشت و چیده می شوند. چای سفید نسبت به سایر چای های سنتی کمیاب تر و گران تر است.
چای سفید مشابه چای سبز تحت فرآوری بسیار اندک و بدون تخمیر حاصل می شود اما تفاوت قابل توجهی در مزه با هم دارند. در واقع طعم چای سفید بسیار لطیف تر و ملایم تر است.
1- غنی از آنتی اکسیدان ها
اولین آن ها این است که چای سفید غنی از آنتی اکسیدان ها است. بدن انسان دائماً در معرض شرایطی است که اکسیداسیون نامیده می شود و کاملاً طبیعی است که ما نیز در معرض آن ها قرار بگیریم.
چای سفید
چای سفید آنتی اکسیدان هایی را برای شما فراهم می کند که با این رادیکال های آزاد ترکیب شده و قبل از آن که فرصت کنند فعالیت تخریبی خودشان را انجام دهند، آن ها را به طور امنی از بدن خارج می کند.
2- کمک به کاهش وزن
* یکی دیگر از فواید چای سفید این است که به طور موثری به افزایش متابولیسم بدن و در نتیجه به سوزاندن کالری های اضافه در طول روز کمک می کند.
در این تحقیق مشخص شد که عصاره ی چای سفید موجب مهار تولید سلول های چربی جدید در افرادی که آن را مصرف کرده بودند شد. از طرفی در تحقیق دیگری نشان داده شد که عصاره ی چای سفید موجب تحریک انتقال چربی ها از سلول های چربی شد.
3- کاهش فشار خون بالا
یکی از مشکلات رایج این روزها در بین مردم، پُرفشاری خون است و خیلی از مردم یا فشار خون بالای کنترل نشده دارند و یا این که تحت درمان هستند، ولی با این حال خیلی خوب کنترل نمی شود.
نوشیدن چای
چای سفید به طور طبیعی فشار خون تان را پایین می آورد و به شما کمک می کند تا در برابر عوارض جانبی داروهای کاهنده ی فشار خون، که همان دِهیدراته شدن می باشد، در امان باشید. چای سفید همچنین به شما کمک می کند که فشار خون تان را به وسیله ی کاهش وزن تان به طور طبیعی نیز کاهش دهید؛ همان طور که در بالا توضیح داده شد.
فواید بی شمار دیگری از نوشیدن مرتب و منظم چای سفید نصیب شما خواهد شد که می توان به اثرات آنتی باکتریایی و آنتی ویروسی آن اشاره کرد و دیگر این که بسیاری از اهداف آرایشی مانند کمک به پاک سازی و سلامت پوست را برآورده می سازد.
آن چه مسلم است این است که نوشیدن یک تا دو فنجان چای سفید به صورت روزانه می تواند فواید بسیار زیادی برای همه ما داشته باشد و این قطعاً ارزش امتحان کردن اش را دارد.
بادمجان گیاهی است یکساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک که ارتفاع ساقه آن تا 70 سانتیمتر میرسد. برگهای آن بیضی شکل با نوک باریک و گلهای آن بنفش رنگ است. میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد است که برنگهای بنفش، سیاه، زرد و سفید دیده میشود. بادمجان انواع مختلفی دارد که یکی از معروفترین آنها به شکل گلابی میباشد.پوست آن براق و رنگ آن بنفش پررنگ میباشد در حالیکه گوشت آن به رنگ کرم است.
فواید مصرف بادمجان
بادمجان علاوه بر داشتن ویتامینها و مواد معدنی گوناگون، شامل مواد گیاهی مهمیمیباشند که فعالیتهای آنتیاکسیدانی دارند و همچنین فیتونوترینت ها که شامل ترکیباتی فنولیکی مانند اسید کافئیک و کلروجنیک و همچنین فلئونیدهایی نظیر نیاسین میباشد.
| فیبر | 2.48 گرم |
| پتاسیم | 245.52 میلی گرم |
| منگنز | 0.13 میلی گرم |
| مس | 0.11 میلی گرم |
| ویتامینB1 (تیامین) | 0.08 میلی گرم |
| ویتامین B6 (پایرودوکسین) | 0.09 میلی گرم |
| فولات | 14.26 میلی گرم |
| منیزیم | 12.87 میلی گرم |
| ویتامین B3 | 0.59 میلی گرم |
هنگامیکه حیوانات آزمایشگاهی با کلسترول بالا، با آب بادمجان تغذیه میشوند، کلسترول خون ، کلسترول در دیواره رگها و کلسترول موجود در آئورت آنها (آئورت رگی است که خون را از قلب وارد جریان بدن میکند) کاهش پیدا میکرد. این تاثیری که بادمجان بر کلسترول دارد نه تنها بدلیل نیاسین موجود در آن است بلکه بدلیل مواد فیتونوترینتهای دیگری که در بادمجان وجود دارد نیز میباشد.
نیاسین نه تنها یک از بین برنده قوی رادیکال آزادمیباشد، بلکه باعث جلوگیری از رسوب آهن اضافی موجود در بدن نیز میشود. اگر چه آهن یک ماده مغذی و ضروری است و برای حمل و نقل اکسیژن و عملکرد طبیعی سیستم دفاعی بدن ضروری است اما مقدار زیاد آن برای بدن مضر می باشد. آهن زیاد باعث زیاد شدن رادیکالهای آزاد میگردد و ریسک ابتلاء به بیماریهای قلبی و سرطان را بالا میبرد. در زنان در سنین باروری که هر ماه مقداری از آهن خود را در طی عادت ماهانه از دست میدهند، زیاد شدن آهن خیلی کم پیش میآید ،اما برای زنان یائسه و مردان احتمال تجمع آهن زیاد است.
خواص داروئی:(1)
از نظر طب قدیم بادمجان گرم و خیلی خشک است . بادمجان بر خلاف آنچه که عوام اعتقاد دارند که بی بو و خاصیت است دارای خواص زیادی است . مهمترین خاصیت آن کم کالری بودن آن است که غذای بسیار خوبی برای کسانی است که می خواهند وزن کم کنند زیرا دارای ویتامین و مواد معدنی نیز می باشد .(موارد ذیل صرفا" جهت اطلاع رسانی است و به معنای تجویز یا تکذیب خواص دارویی آن نیست)
1) بادمجان را حتماً باید بحالت کاملاً رسیده مصرف کرد زیرا خام آن طعم تلخ دارد و در آنهائیکه آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماریها می شود.
2) بادمجان اثر نرم کننده و مدر دارد .
3) بادمجان بعلت دارا بودن آهن در رفع کم خونی داروی موثری است .
4) بادمجان را می توان برای از بین بردن ورم و التهاب روی عضو ملتهب گذاشت .
5) دانه بادمجان ایجاد یبوست می کند .
6) ریشه بادمجان و شاخه های خشک شده و برگهای آن اثر بند آورنده خون را داراست و قابض بوده و می توان در آن برای درمان احتلام شبانه و انواع خونریزیها استفاده کرد.
7) بادمجان پادزهر خوبی برای مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی است .
8) خوردن بادمجان گرفتگی رگها را باز می کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می دارد .
9) بادمجان برطرف کننده یبوست است .
10) برگها و پوست سیاه بادمجان را اگر بجوشانند این جوشانده درمان اسهال خونی است .
11) جوشانده ریشه بادمجان درمان بیماری آسم است.
12) بادمجان مقوی معده است .
13) آب زردرنگی که در موقع نمک زدن و گذاشتن بادمجان از آن خارج می شود برای خشک کردن عرق دست و پا بهترین دارو است و اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می کند باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشویند تا از شر این مرض آسوده شوند.
14) اگر بادمجان را بسوزانند و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنند و به زگیل بمالند زگیل کنده خواهد شد .
15) از بادمجان می توان به عنوان مسکن برای تسکین در استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد بدین طریق که باید بادمجان را در فر بگذارید که نیم پز شود و سپس آب آنرا با فشار بگیرید و بعد نصف این مقدار آب به آن شکر قهوه ای اضافه کنید آنرا هم بزنید و بنوشید
.....بادمجان منبع بسیار غنی از پتاسیم و منیزیم، مس ، ویتامینهای B2، B1و اسید فولیک است که برای بیماران مبتلا به دیابت و کسانی که دچار نقرس هستند، مفید است و تنوریشده یا آبپز آن اغلب در رژیمهای لاغری استفاده میشود.
پتاسیم و اسید فولیک بادمجان از بروز فشار خون و بیماریهای قلبی ـ عروقی جلوگیری میکند و به شرطی که سرخ نشود، به عنوان پایین آورنده کلسترول شناخته شده است.
نتایج مطالعات نشان داده است ترکیبات فنولی بادمجان خاصیت آنتیاکسیدانی داشته و بدن را در برابر انواع عفونتهای باکتریایی و ویروسی محافظت میکند.
از سوی دیگر در پوست این سبزی آنتیاکسیدانی به نام آنتوسیانین وجود دارد که برای جلوگیری از بروز بیماریهای قلبی مفید است.
مصرف بادمجان گرفتگی رگها را باز میکند و افراد را از سکته قلبی حفظ میکند....
میوههای کمی هستند که دارای رنگ و طعمی مانند آلو سیاه باشند. آلو سیاه از دسته آلوها و از خانواده هلو، شلیل و بادام میباشد. همه این میوهها پوستی ضخیم دارند که بدور هسته میباشد و از آن محافظت میکند. آلوسیاه خشک شده را آلو بخارا میگویند.
آلو سیاه تنوع زیادی دارد . حدوداً 2000 نوع آلو سیاه وجود دارد که هر یک از آنها خاستگاه متفاوتی دارد. بنظر میرسد که آلو سیاههای اروپایی حدود 2000 سال پیش در اطراف دریای خزر دید شدهاند.
حتی در روم باستان نیز حدود 300 نوع آلو سیاه دیده شده است که توسط مسافران از طریق اقیانوس اطلس به آمریکاییها معرفی شده است.
فواید آلو سیاه
| ویتامین C | 6.27 میلی گرم |
| ویتامین A | 213.18 واحد |
| فیبر | 0.99 گرم |
| پتاسیم | 113.52 میلی گرم |
قابلیت بالای جذب آهن و خاصیت آنتی اکسیدانی بالا
یکی از تواناییهای آلو سیاه و آلو بخارا، قابلیت جذب بالای آهن میباشد که محققان یافتهاند که این قابلیت بدلیل وجود ویتامین C موجود در آن میباشد. از فواید ویتامین C، میتوان به سالم ساختن بافتهای بدن و همچنین مقاوم ساختن سیستم ایمنی بدن اشاره نمود. مصرف مقدار کمی ویتامین C، بصورت روزانه در فصل سرما برای جلوگیری از ابتلاء به سرماخوردگی و آنفولانزا بسیار مفید میباشد و همچنین مورد نیاز افرادی است که بطور مرتب از عفونت گوش رنج میبرند.
ویتامین C، از اکسید شدن کلسترول توسط رادیکالهای آزاد جلوگیری مینمایند زیرا اکسید شدن کلسترول سبب ابتلاء به بیماریهای قلبی در افراد دیابتی و همچنین گرفتگی رگها میگردد. بعلاوه ویتامین C، میتواند با خنثی نمودن رادیکالهای آزاد از پیشرفت بیماریهایی نظیر آسم،سرطان روده، آرتروز استخوان و روماتیسم جلوگیری مینماید.
آلو سیاه بسیار برای بینایی مفید است و از ابتلاء به بیماری کم سویی چشم در دوران کهنسالی جلوگیری مینماید.
چگونه آلو سیاه هایی انتخاب نماییم و چگونه از آنها نگهداری کنیم.
برای انتخاب آلو سیاه باید آنهایی را انتخاب نمایید که فشار کمی به آنها وارد شده باشد و پوستی صاف داشته باشند. از انتخاب آلو سیاههای سفت بپرهیزید.
آلو سیاههای که هنوز رسیده نشدهاند را میتوان در دمای معمولی اتاق نگهداری نمود. آلو سیاه خیلی سریع میرسد بنابراین هر روز آنها را تست کنید که زیاده از حد رسیده نشوند. آلو سیاه رسیده را میتوان برای چندین روز در یخچال نگهداری نمود.
|
غلظت این روغن ها بسیار زیاد است. همیشه باید آن ها را با یک نوع روغن حامل ترکیب کنید؛ به گونه ای که میزان رقیق بودن آن برای ماساژ مفید باشد.
|
|
زعفران گیاهی است پایا با ارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر که دارای برگهای دراز و سبز مانند تره است . ساقه زیر زمینی آن از دو پیاز تشکیل یم شود . این پیازها سخت و مدور و گوشتدار و پوشدهاز غشاء های نازک قهو های رنگ می باشد . گلهای زعفران ارغوانی ، منظم و شامل لوله ای دراز است که به سه گلبرگ و کاسبرگ منتهی می شود . زعفران خیلی مرغوب قسمت کلاله گل یعنی قسمت انتهایی خامه است و میله خامه ، زعفران درجه دو و نامرغوب را تشکیل می دهد . برداشت زعفران بدین ترتیب است که قسمت کلاله هر گل را بر میدارند و بین کاغذ قرار می دهند تا خشک شود و سپس بستهب ندی می کنند . استندارد زعفران که در فرانسه صورت گرفته است اعلام یم درد که باید 50 عدد از الیاف زعفران بیشتر از0/277 گرم وزن داشته باشد و در صد رطوبت آن 13 درصد باشد . همچنین هر میلی گرم آن باید بتواند 700 سانتیمتر مکعب آب را بطور محسوس رنگی کند . |
|
| ترکیبات شیمیایی:
زعفران دارای مواد چرب ، املا معدنی ف موسیلاژو اسانس های فراوان می باشد .رنگ زعفران مربوط به ماده ای بنام کروسین است که در آن وجود دارد پیاز زعفران سمی است و مصرف یبش از حد آن برای حیوانات کشنده است . |
|
| خواص داروئی:
زعفران از نظر طبقدیم ایران گرم و خشک است . مهمترین خاصیت زعفران که از قدیم الایام از آن استفاده یم شده است درمان افسردگی می باشد . این خاصیت مهم حتی در شعر شاعران ینز انعکاس یافته است . شاهد آن شعر خاقانی است که می گوید : گر کسی را زعفران شاید فزاید گو فزای چون تو با غم خو گرفتی زعفران کس مخور زعفران دارای بویی قوی و طعم تلخ می باشد : 1)خوردن چای زعفران باعث هضم غذا می شود 2)اثر مسکن درد درد 3) قاعده آور است . 4)باعث تحریک اعصاب می شود 5)زعفران خون سازاست و گردش خون را آسان می سازد 6)مصرف زعفران خونریزیهای بعد از زایمان را از بین می برد . 7)قوای جنسی را تقویت می کند 8)کبد را تصفیه وقوی می سازد 9)سرفه را رفع و اثر مفید روی درمان برونشیت درد 10)کلیه و مثانه را پاک می کند 11)آرام بخش و خواب آرو است 12)زعفران ضد تشنج است 13)گاز معده را برطرف می کند 14)ادرار آور است 15)و اگر بالاخره می خواهید همیشه شاد و خندان باشید زعفران بخورید 16)فرمول قدیمی زعفران برای تنظیم عادت ماهیانه خانم ها و بازکردن قاعدگی سال هاست که بکار می رود و اثر بسیار مفیدی درد تارتارات آهن و پتاسیم 0/5 گرم گرد زعفران 0/5 گرم پودر درچین 2 گرم از این مخلوط چهار بار در روز استفاده کنید . |
|
| طرز استفاده:
از زعفران می توان به شکل های مختلف استفاده کرد دم کرده زعفران یا چای زعفران 2گرم زعفران را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت نیمساعت روی آتش بسیارملایم بگذارید تا دم بکشد . تنطور زعفران یک گرم زعفران را سائیده و با 10 گرم الکل سفید 80 درجه مخلوط کزده و در شیشه ریخته و در آنرا ببندید . این شیشه رادر جای تاریکی گذاشته و هر روزه آنرا تکان دهید پس از دو هفته آنرا صاف کرده و از آن استفاده کنید . گرد زعفران زعفران را در فر با حرارت 25 درجه سانتیگرد خشک کرده و سپس آسیاب کنید و از الک خیلی ریز در کنید تا گرد نرمی بدست آید . |
|
| مضرات :
چون زعفران بر روی سیستم تولید مثل اثر درد بنابراین زنان حامله باید از خوردن آن احتراز کنند زیرا ممکن است باعث سقط جنین می شود . خوردن زیاد زعفران برای کلیه ها مضر است . اشتها را کم می کند و ایجاد سردرد می کند و باعث اختلال حواس می شود . زعفران را باید در شیشه های دربسته و دور از نور نگهدری کرد زیرا عطر و رنگ خود را در اثر نور از دست می دهد . |
یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که مشهوریت زیادی در جهان دارد جینسینگ می باشد که بهتر است آن را گیاه جوانی یا نوشدارو بنامیم. در کتب سنتی و به عربی ریشه گیاه را «جنسه» و «جنسا» می نامند. به فرانسوی و انگلیسی Ginseng و Asiatie ginsengو Chinsese ginseng گفته می شود. گیاهی است از خانوادۀ عشقه Araliaceae می باشد که نام علمی آن Panax ginseng می باشد.این گیاه Panax ginseng که بیش از ۵۰۰۰ سال است در چین به کار می رود.
مشخصات :
گیاهی است چند ساله، برگ های آن مرکب دارای ۷-۵ برگچه که به طور گروهی با دمبرگ های خود از یک نقطه خارج و تشکیل یک برگ مرکب را می دهند. هر برگچه، بیضی با کنارۀ دندانه دار منظم ، نوک تیز و با گلبرگ های مشخص می باشد. ریشه گیاه که در قسمت مستعمل آن می باشد دراز، ضخیم یک شاخه یا منشعب و دو شاخه ، طول آن یک متر و بیشتر و قطر آن در ناحیه یقه گیاه تا ۱۰ سانتی متر می رسد. پوست خارجی ریشه گیاه به رنگ زرد ، طعم آن کمی شیرین ، شبیه مغز ریشه شیرین بیان است. البته در بعضی گونه ها اندکی تلخ می باشد. این گیاه در کوهستان های چین و منچوری می روید و از داروهای شفابخش معروف چینی است که هم اکنون در تمام داروخانه های چین و اغلب داروفروشی های اروپا و آمریکا عرضه می شود.
ترکیبات شیمیایی :
این گیاه دارای گلوکوزیدهای استروئیدی به نام پاناکیلون، یک ساپونین به نام پاناکسوزید یا پاناکسین، مواد صابونی، یک اسانس روغنی فرار به نام پاناسین و یک هورمون و ویتامین B و ویتامین D، ترکیبات استیلنی، استرول ها و سرانجام یک گلوکوزید به نام جینسینگ می باشد. علاوه بر این جینسنگ سرشار از ویتامینهای A ، B6 و فلز روی است.
این دارو تونیک، محرک، بازساز و مقوی است. مرکز سیستم اعصاب و تنفس را تحریک می کند و این اثر دارو مربوط به وجود دو گلوکوزید به نام های پانوکسید آ و پانوکسید ب آن جدا شده اند. از ریشه گیاه ۲-۱ درصد کولین برحسب وزن و بتاسیتوسترول به دست می آید. از این دارو برای تهیۀ داروهای جوانی که در ترکیبات داروهای به کار می رود استفاده می شود.
تاکنون چندین ماده عامل فیزیولوژیک از آن جدا شده است، از آن جمله عمده ترین آن عبارتند از پانکسین که مقاومت عضلات را در برابر بی نظمی ها و ناراحتی ها افزایش می دهد و پانکس اسید که متابولیسم و سیستم عروقی را اصلاح می کند و پاناکولین یا پانکس ویلون که روی سیستم غدد مترشحه داخلی یا آندوکرین اثر می گذارد و پاناسن که مرکز اعصاب را تحریک می کند و در آخر جینسینگ برای بیماری قند اثر مثبت دارد. اشخاصی که از دم کرده جینسینگ استفاده می کنند معمولاَ سالمتر و شادابترند و در برخورد با ناملایمات زندگی استقامت بیشتری از خود نشان می دهند ، انرژی بیشتری برای کار دارند و تمرکز حواس آنها خیلی بهتر و بیشتر است. جینسینگ یک آداپتوژن است. یک آداپتوژن ماده ای است بی ضرر که نقش تعدیل کننده در بدن را دارد ، یعنی ورود آداپتوژن به بدن موجب می شود هرچیزی که در بدن در حالت عدم تعادل یا غیر نرمال است عادی و نرمال شود. مثلاً اگر فشارخون خیلی زیاد است تا حد عادی آن را کاهش می دهد و اگر فشارخون پایین افتاده و کم است ؛ آن را تا حد عادی و طبیعی ، متناسب با فیزیولوژیی بدن افزایش می دهد. به این ترتیب وجود آداپتوژن در یک ماده غذایی و ورود آن به بدن آثار فیزیولوژیکی گسترده ای شبیه ضداکسیدکننده ها دارد. البته در جینسینگ مواد ضداکسیدکننده نیز وجود دارد که خاصیت مفید آداپتوژن جینسینگ را تشدید و تحریک می کند. خواص فوق به دلیل وجود ترکیباتی خاص به نام جینسینوساید( ginsenoside ) در ریشه این گیاه است. هر چه ریشه این گیاه پیرتر شود، تجمع جینسینوسایدها نیز افزایش می یابد. لذا می توان گفت با افزایش تدریجی سن گیاه خواص درمانی و دارویی ریشه آن نیز افزایش می یابد. ریشه جینسینگ می تواند بیشتر از صدها سال زندگی کند. ولی به تدریج تغییراتی در ساختار آن حاصل می گردد. مطلب مهم این است که علی رغم داشتن خواص درمانی، این گیاه عمدتاً نقش حفاظتی و پیشگیری کننده دارد و کمتر به عنوان درمان قطعی و سریع بیماری ها موثر است.
خواص مشترک آلبالو و گیلاس :
* دارای مقدار زیادی مواد قلیایی هستند و اسیدیته خون را کاهش می دهند. بنابراین افرادی که می خواهند خونشان قلیایی شود، گیلاس و آلبالو بخورند.
* نوع سیاه رنگ این میوه ها ، دارای مقدار زیادی آهن هستند و برای کم خونی مفید می باشند.
گیلاس و آلبالو برای کاهش درد مفاصل، روماتیسم و نقرس بسیار مفید هستند.
* برای افراد دچار نقرس مفید است ، چون مقدار اسید اوریک را که در نقرسی ها بالاست ، کاهش می دهد. اسید اوریک یک ماده ی زائد و دفعی است که در اثر هضم و جذب مواد غذایی در بدن بوجود می آید و اگر مقدار آن در بدن افزایش یابد ، به کریستال هایی در مفاصل تبدیل می شود و درد و تورم را در آن قسمت ایجاد می کند.
* غنی از آنتی اکسیدان هستند ، در نتیجه برای پیشگیری از سرطان و بیماری های قلبی مفید می باشند.
* دارای موادی هستند که درد حاصل از آرتریت (التهاب مفاصل) و نقرس را کاهش می دهد که این خاصیت را سایر میوه ها و سبزی ها ندارند.
* منبع غنی ملاتونین هستند. ملاتونین، یک آنتی اکسیدان قوی است که تأثیر آن بهتر و مؤثر از ویتامین های آنتی اکسیدانی C و E و Aاست، زیرا هم محلول در چربی و هم محلول در آب است.
آنتی اکسیدان های موجود در این میوه ها جلوی عمل رادیکال های آزاد را در بدن می گیرند. رادیکال های آزاد مولکول های ناپایداری هستند که با حمله به سلول های سالم بدن، باعث تخریب آنها می شوند. تخریب سلولی توسط رادیکال های آزاد، باعث ایجاد استرس اکسیداتیو در بدن و پیری زودرس سلول ها می شود.
خواص غذایی و درمانی گیلاس
۱- لوله ی گوارشی را ضد عفونی می کند.
۲- برای افراد دیابتی مضر نیست زیرا قند آن از نوع سوربیتول است که 70 درصد آن در بدن انسان بدون اینکه به گلوگز تبدیل شود، صرف تولید انرژی می شود.
۳- اعصاب را آرام می کند.
۴- معده را ضدعفونی می کند.
۵- سموم بدن را دفع می کند و خون را تصفیه می کند.
گیلاس شیرین برای رفع یبوست و آلبالوی ترش برای رفع اسهال مفید است.
۶- خوردن گیلاس برای افرادی که تصلب شرائین ، ناراحتی کبد مؤثر و مفید است.
۷- گیلاس باید به خوبی جویده شود تا به راحتی هضم شود.
۸- خوردن گیلاس بعد از غذا باعث سوء هاضمه و نفخ می شود، چون از هضم سریع غذا جلوگیری می کند. به همین دلیل توصیه می شود که بعد از غذا مصرف نشود.
۹- خوردن گیلاس قبل از غذا شخص را سیر می کند و جلوی اشتهای او را می گیرد و در عین حال او را چاق نمی کند. بنابراین
۱۰-افراد چاقی که می خواهند لاغر شوند، می توانند گیلاس را قبل از غذا مصرف کنند. البته نباید در مصرف آن زیاده روی کنند.
۱۱- در طب سنتی معتقدند که گیلاس برای رفع خشکی حلق و ریه مفید است .
۱۲- عصاره گیلاس یک ضد باکتری علیه فساد و
پوسیدگی دندان است . در بررسی ها مشاهده شده است که عصاره گیلاس سیاه تا 89 درصد فعالیت آنزیم های عامل تشکیل پلاک دندان را متوقف می کند.
آلبالو (sour Cherry)
این میوه طبیعتی سرد دارد؛ بنابراین خوردن آن به افراد گرممزاج توصیه میشود. بهطورکلی آلبالو، سرشار از ویتامینها و املاح معدنی گوناگونی به خصوص ویتامین C و مقداری سدیم، منیزیم، پتاسیم، مس و روی است.
خواص درمانی:
۱- شربت آلبالو برای رفع عطش بسیار مناسب است.
۲- کاهش دهنده فشار خون و غلظت خون است .
۳- ضد مواد صفراوی و سنگ کلیه است.
۴- برای رفع حالت تهوع مناسب است.
۵- باعث افزایش اشتها می شود ، بنابراین برای افراد لاغر و کم اشتها سودمند است .
۶- ضماد و مرهم آلبالو برای باز شدن رنگ چهره موثر و مفید است.
۷- مصرف آلبالو برای گرم مزاجان و افرادی که چربی زیادی در شکم دارند، سودمند است .
۸- مصرف آلبالو برای افرادی که خارش پوستی دارند، موثر است .
۹- آلبالو خواص گیلاس را دارد و مصرف آن باعث آرامش اعصاب می شود ، ولی در هر حال نباید در مصرف آن زیاده روی کرد.
۱۰- برای سوء هاضمه بسیار مفید است .
۱۱- مصرف چند روز متوالی شربت یا مربای آلبالو برای معالجه نارسائی های کبد مفید است .
شربت یا مربای آلبالو در معالجه التهاب و ورم معده و روده موثر است.
آلبالو به علت داشتن قند لوولوز برای افراد دیابتی مضر نیست.
|
|
پروتیین |
قند |
کلسیم |
فسفر |
آهن |
ویتا مینC |
ویتامین A |
|
6/8کیلو کالری |
85/.گرم |
16گرم |
50میلی گرم |
20میلی گرم |
یک میلی گرم |
5میلی گرم |
IU400
|
کیوی مانند قرص آسپرین موجب رقیق شدن خون شده و از ایجاد پلاک در خون جلوگیری می کند. این میوه به دلیل خاصیت کاهندگی که بر سطح تری گلیسیرید دارد ‘ از غلظت خون می کاهد و از تنگ شدن عروق و بروز انواع سکته ها جلوگیری می کند.
جالب است بدانید که ویتامین C در کاهش علائم بیماری آسم بسیار موثر است و مطالعات نشان داده کودکانی که در هفته ۷تا۵ عدد از این میوه مصرف می کنند دارای علائم تنفسی کمتری نسبت به کودکانی هستند که در هفته فقط ۱ عدد میل می کنند.
کیوی سیستم حفاظتی بدن را تقویت می کند و از بروز سرطان جلوگیری می نماید.
کیوی با داشتن ویتامینC و اسید قهوه ‘ دو ماده ضد سرطان در اختیار می گذارد.
کیوی بمبی علیه استرس:
استرس و کمبود خواب روی بدن انسان اثر می گذارد. هرکس می خواهد به این وضع دچار نشود باید در روز ۴ عدد کیوی بخورد. ۴ عدد کیوی را در طول روز تقسیم کنید. مثلاً صبح‘ ظهر‘ بعدازظهرو عصر. چون بدن انسان نمی تواند ویتامین C را ذخیره کند.
۶ دلیل برای خوردن کیوی:
۱- ۳ گرم فیبـر دارد که کلستـرول را کاهش داده از سرطان جلوگیـری می کند و به کنترل انسولین کمک می نماید.
۲- در مقایسه با یک عدد پرتقال هم اندازه خود ‘ ویتامین C بیشتری دارد.
۳- حاوی مقادیر قابل توجهی آنتی اکسیدان محلول در چربی است( ویتامینAوE ) که برای مبارزه با رادیکالهای آزاد مفید می باشد.
۴- حاوی فیتوناتریفت هایی از جمله کاروتنوئید و فلاوونوئید است که تحقیقات نشان داده که DNA را از آسیبهای مربوط به اکسیژن محافظت می کند.
۵- حدود ۱۰% از پتاسیم پیشنهادی روزانه را داراست ( حدود ۳۰۰ میلی گرم ) .
۶- حاوی مقادیر زیادی فولات است که بدن را در مقابل بیماریهای قلبی ‘ سرطان و غیره محافظت می کند و برای شکل گیری هموگلوبین حامل اکسیژن ضروری است.
مضرات:
۱-کیوی دارای مقدار زیادی اگزالات است که موجب تشکیل سنگ در کلیه و کیسه صفرا می شود. به همین دلیل برای افراد مستعد سنگ کلیه و سنگ صفرا مضر است.
۲-احتمال دارد برای برخی افراد آلرژی زا باشد. بویژه افرادی که به آناناس حساسیت دارند مستعد حساسیت به این میوه نیز هستند.
اگر شلغم را خورد کرده وبا شیر بجوشانند وصبح ناشتا در فصل زمستان گرم گرم بنوشند براى رفع سینه درد مفید است.
ترکیبات شلغم براى اینکه ثابت کنیم چگونه وچرا خوردن شلغم از ابتلاء به بعضى از امراض جلوگیرى مىنماید، باید بدانیم که شلغم چیست؟ وداراى چه ترکیباتى مىباشد، شلغم گیاهى است که سالهاست در خدمت ماست ولى متأسفانه تا کنون آنرا بخوبى نشناخته ایم وفواید بیشمار آنرا نمىدانیم، آنرا خوار وبى مقدار تصور مىکنیم.
بسیارى از مردم از این سبزى مفید متنفرند وبهیچوجه از منافع سرشار آن استفاده نمیکنند. هشت درصد مواد قندى ونشاسته اى دارد ومیتوان آنرا بجاى نان خورد وسیر شد معذلک براى اشخاص مبتلا بمرض قند نه تنها مضر نیست، بلکه مفید است.
شلغم داراى مقدار زیادى سلولز است وبهمین جهة خوردن آن کمى سنگین است وبسیارى از معده ها نمىتوانند آنرا بخوبى هضم نمایند.
کسانیکه استعداد چاقى دارند ونبایستى مواد قندى ونشاسته اى بخورند بهتر آن است که یک وعدهء غذاى خود را به شلغم اختصاص دهند، زیرا چنانچه گفتیم بیش از هشت درصد مواد قندى ونشاسته اى ندارد، در صورتیکه برنج هشتاد درصد وگندم پنجاه وچهار درصد دارد وروى این اصل میتوان با غذائى که یکدهم برنج نشاسته دارد معده را پر کرده وکاملا سیر شد وجلوى اشتها را سد نموده واز چاقى مفرط جلوگیرى کرد.
علاوه بر مواد قندى ونشاسته اى شلغم داراى دو درصد مواد سفیده اى است. مواد سفیده اى نخست برشد بدن کمک مىکنند وسپس نسوج بدن را در مقابل حوادث حفظ
نظرات ()
