میوه‌های کمی هستند که دارای رنگ و طعمی مانند آلو سیاه باشند. آلو سیاه از دسته آلو‌ها و از خانواده هلو، شلیل و بادام می‌باشد. همه این میوه‌ها پوستی ضخیم دارند که بدور هسته می‌باشد و از آن محافظت می‌کند. آلو‌سیاه خشک شده را آلو بخارا می‌گویند.

 آلو سیاه تنوع زیادی دارد . حدوداً 2000 نوع آلو سیاه وجود دارد که هر یک از آنها خاستگاه متفاوتی دارد. بنظر می‌رسد که آلو سیاههای اروپایی حدود 2000 سال پیش در اطراف دریای خزر دید شده‌اند.

حتی در روم باستان نیز حدود 300 نوع آلو سیاه دیده شده است که توسط مسافران از طریق اقیانوس اطلس به آمریکاییها معرفی شده است.

فواید آلو سیاه

آلوی تازه و خشک شده آن(آلو بخارا) از گیاهانی هستند که نام علمی آنها پرونزدامیستیکا(Prunus domestica) می‌باشد و محققان بر روی مواد آن از نظر سلامتی تحقیق می‌نمایند. یکی از موادی که در آلو سیاه و آلو بخارا یافت می‌شود فنول نام دارد و عملکرد آنها بعنوان آنتی اکسیدان برنامه‌ریزی شده است..خوردن آلوی سیاه باعث ترمیم استخوانهای بدن میشود و این آلو بهترین درمان برای بیماران پوکی استخوان محسوب میشود.

 
مواد موجود در 100 گرم آلوسیاه
 
ویتامین C       6.27 میلی گرم
ویتامین A 213.18 واحد
فیبر 0.99     گرم
پتاسیم 113.52 میلی گرم
 
 

قابلیت بالای جذب آهن و خاصیت آنتی اکسیدانی بالا

یکی از تواناییهای آلو سیاه و آلو بخارا،‌ قابلیت جذب بالای آهن می‌باشد که محققان یافته‌اند که این قابلیت بدلیل وجود ویتامین C موجود در آن می‌باشد. از فواید ویتامین C، می‌توان به سالم ساختن بافتهای بدن و همچنین مقاوم ساختن سیستم ایمنی بدن اشاره نمود. مصرف مقدار کمی ویتامین C،‌ بصورت روزانه در فصل سرما برای جلوگیری از ابتلاء به سرماخوردگی و آنفولانزا بسیار مفید می‌باشد و همچنین مورد نیاز افرادی است که بطور مرتب از عفونت گوش رنج می‌برند.

ویتامین C، از اکسید شدن کلسترول توسط رادیکالهای آزاد جلوگیری می‌نمایند زیرا اکسید شدن کلسترول سبب ابتلاء به بیماریهای قلبی در افراد دیابتی و همچنین گرفتگی رگها می‌گردد. بعلاوه ویتامین C، می‌تواند با خنثی نمودن رادیکالهای آزاد از پیشرفت بیماریهایی نظیر آسم،‌سرطان روده، ‌آرتروز استخوان و روماتیسم جلوگیری می‌نماید.

آلو سیاه بسیار برای بینایی مفید است و از ابتلاء به بیماری کم سویی چشم در دوران کهنسالی جلوگیری می‌نماید.

چگونه آلو سیاه هایی انتخاب نماییم و چگونه از آنها نگهداری کنیم.

برای انتخاب آلو سیاه باید آنهایی را انتخاب نمایید که فشار کمی به آنها وارد شده باشد و پوستی صاف داشته باشند. از انتخاب آلو سیاههای سفت بپرهیزید.

آلو سیاههای که هنوز رسیده نشده‌اند را می‌توان در دمای معمولی اتاق نگهداری نمود. آلو سیاه خیلی سریع می‌رسد بنابراین هر روز آنها را تست کنید که زیاده از حد رسیده نشوند. آلو سیاه رسیده را می‌توان برای چندین روز در یخچال نگهداری نمود.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٥:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/۳

 

 

غلظت این روغن ها بسیار زیاد است. همیشه باید آن ها را با یک نوع روغن حامل ترکیب کنید؛ به گونه ای که میزان رقیق بودن آن برای ماساژ مفید باشد.
تعدادی از این روغن های دارویی در برخی مواقع به تنهایی و با همان غلظت بالا استفاده می شوند؛ مثلا وقتی می خواهیم به عنوان ضماد روی جراحت هایی نظیر نیش زنبور، بریدگی یا سوختگی ها به کار بریم.
مقدار روغن دارویی موجود در یک ترکیب معمولا بین 1 تا 3 درصد از کل ترکیب می باشد.
دستورالعمل ساده زیر مفید است:
1 قاشق چای خوری روغن حامل(5 سی سی) با 102 قطره روغن دارویی خالص مخلوط شود.
1 قاشق غذا خوری روغن حامل(10 سی سی) با 403 قطره روغن دارویی خالص مخلوط شود.
1 قاشق غذاخوری روغن حامل(15 سی سی) با 5 قطره روغن دارویی خالص مخلوط شود.
برای ماساژ کل بدن به 20 سی سی روغن نیاز است که می توان به آن 6 تا 8 قطره روغن دارویی خالص اضافه کرد.
روغن هایی دارویی را همیشه باید در بطری های شیشه ای تیره رنگ و دور از نور نگهداری کرد(نور خورشید آن ها را فاسد می کند


اگر بطری شیشه ای کهربایی حاوی روغن دارویی خالص را در جای سرد نگهداری کنید، تاریخ مصرف 2 تا 3 سال خواهد بود.
روغن های دارویی که از مرکبات تهیه می شوند(مثل لیمو)، کوتاه ترین تاریخ مصرف را دارند.
وقتی روغن هایی دارویی با روغن حامل رقیق می شوند، باید در طول چند ماه مصرف شوند اگر نه فاسد خواهند شد.
تهیه روغن هایی دارویی خالص بسیار حائز اهمیت است. روغن های قلابی و ترکیبی ممکن است عوارض جانبی خطرناک و ناخوشایندی داشته باشند.
گاهی اوقات روغن های دارویی را با الکل، مواد مصنوعی یا روغن های دارویی ارزان تر ترکیب می کنند!
ماساژ درمانی با روغن های دارویی
این روش بسیار قوی و اثر گذار است. مولکول های ریز روغن دارویی به راحتی جذب پوست می شود و در نتیجه به لنف و جریان خون نفوذ می کند.
همان طور که ذکر شد نیم تا یک ساعت ماساژ با این روغن ها قبل از انجام طب سوزنی نتیجه ی کار را چندین برابر افزایش می دهد.
علاوه بر ماساژ می توان از استنشاق(بخور))، انواع استحمام، شستشو و استحمام با حرارت بالا، دوش، سونا، کمپرس و غیره  نیز بهره برد.
روغن های معطر:
روغن ترنج
خواص: ضد افسردگی و دلشوره، ضد عفونی کننده، متعادل کننده و شاداب کننده
روغن بابونه معطر رومی
خواص: متعادل کننده، رفع کننده ی قرمزی و بر طرف کننده التهاب، تسکین دهنده
این روغن به ویژه برای نوزادان و افراد حساس برای درمان کمکی آسم، قولنج، عفونت و مشکلات پوستی، بدخلقی و عصبانیت مناسب است.
حاوی ماده ی ضد التهاب آزولین می باشد، برای برطرف کردن کولیت(التهاب روده)، گاستریت(التهاب معده) و درماتیت(التهاب پوست) بسیار نافع است.
اثر تسکین دهنده ی آن روی اعصاب زبانزد همگان است و به رفع دلشوره کمک می کند.
چای بابونه نیز برای بی خوابی و افسردگی بسیار عالی است. خاصیت تسکین دهندگی درد(کمردرد، گوش درد، سردرد، دندان درد و...) دارد، برای رفع اختلالات پریودی در خانم ها(قاعدگی دردناک، یائسگی، ازدیاد خون قاعدگی، سندرم پیش از قاعدگی) بسیار مفید است. به طوری که مقدار هورمون ها را متعادل کرده، درد هنگام خونروش را برطرف می کند و سیکل قاعدگی را تنظیم می کند.
این روغن معطر می تواند سیستم ایمنی بدن را تقویت کند و خاصیت بیگانه خواری گلبول های سفید را افزایش دهد.
هیچ مورد منع مصرفی ندارد.
روغن سرو:
خواص: قابض و مانع ترشح، احیا کننده ی سلامتی، برای کم کردن ورم و باد بدن، درمان شب ادراری و اگر به آرامی روی پوست نوازش شود می تواند واریس را درمان کند.
روغن اکالیپتوس:
خواص: برای بخور و ماساژ سینه(جهت رفع اختلالات تنفسی نظیر آسم، سرماخوردگی، سرفه، سینوزیت و عفونت گلو) فوق العاده مناسب است.
مُسکن دردهای ناشی از التهاب مفاصل، دردهای ماهیچه ای و روماتیسمی بوده و برای تحریک مغز و قدرت تمرکز مفید است.
تذکر: برای کودکان و نوزادان استفاده نشود.
روغن کندر:
خواص: خلط آور، نشاط آور، شفابخش و جوان کننده و کاهش دلشوره و اضطراب و آسیب های روحی گذشته.
روغن گل شمعدانی:
خواص: برطرف کننده دلشوره و اضطراب است. حالت های عصبی و مشکلات قاعدگی را برطرف می کند و دفع کننده ی سموم می باشد.
روغن گل یاس(جاسمین)
به نام پادشاه روغن های معطر معروف بوده و از آن جایی که گران قیمت است، نوع تقلبی آن در بازار به وفور دیده می شود.
در درمان افسردگی مفید است.
احساس خوش بینی و اعتماد به نفس در فرد ایجاد می کند.
برای رفع خونسردی و بی تفاوتی نیز مناسب است.
هنگام زایمان در عین افزایش انقباض، درد را کاهش می دهد و پس از زایمان سبب افزایش شیر مادر می شود.
برای تقویت قوای جنسی در مردان و زنان، همچنین برای بر طرف کردن ترک های پوست هم مفید است و خاصیت ارتجاعی پوست را افزایش می دهد.
روغن اسطوخودوس(لاواندو)
رایحه ی خوشبوی این روغن درمان عالی برای رفع افسردگی، اضطراب و بی خوابی است.
برای درمان فشار خون بالا، درد کمر، التهاب مفاصل، روماتیسم، رگ به رگ شدگی و گرفتگی ماهیچه های گردن مناسب می باشد. همچنین برای بیماری های پوستی کبودی، اگزما، آکنه، پسوریازیس نیز مفید است.
روغن لیمو(لیمون)
برای درمان حالت اسیدی معده توصیه می شود. سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و انرژی را به بدن باز می گرداند. همچنین به درمان پوست و موی چرب، زگیل و ... کمک می کند.
خاصیت قلیایی دارد، ضد عفونی کننده است و دستگاه گردش خون را تحریک و خون را رقیق می کند.(همراه با روغن سرو برای واریس مناسب است). ماساژ به آرامی باشد.
احتیاط: پس از درمان با این روغن، محل درمان تا مدتی نباید در معرض نور شدید آفتاب قرار گیرد.
روغن بهار نارنج
یکی از موثرترین داروهای ضد افسردگی است و برای رفع انواع مشکلات عصبی مفید می باشد. دلشوره ،غش و شوک را بر طرف می سازد. (برای معتادان هم مفید است) برای قولنج عصبی، سوء هاضمه عصبی و کولیت روده نیز مناسب می باشد. مصرف این روغن از شکاف و ترک خوردن پوست جلوگیری می کند. تقویت کننده ی قوای جنسی بوده و برای سردمزاجان مفید است.
روغن نعناع
روی دستگاه گوارش تاثیر بسیاری دارد و به رفع حالت تهوع و اسهال و یبوست کمک می کند. اسپاسم و درد معده و روده را نیز برطرف می کند.
درمان و تسکین انواع سردردها و میگرن(به خصوص وقتی علت آن گرسنگی باشد) است.
دردهای ماهیچه ای، نورالوژی(درد عصب) و روماتیسم را کاهش می دهد. ذهن و فکر را تحریک می کند، در نتیجه خستگی فکر را از بین می رود و فکر باز می شود. روغن نعناع آفتاب سوختگی و التهاب را مرتفع ساخته و نیز می تواند منافذ بسته شده ی پوست و آکنه و پوست چرب را درمان کند.
احتیاط: روغن نعناع را از داروهای هومیوپاتی دور نگه دارید. برای کودکان و نوزادان و دوران شیردهی مناسب نیست.
روغن گل رز(رزاسه)
رایحه های دل انگیز آن تاثیر عمیقی روی احساسات می گذارد، به طوری که قلب پُر از عشق و دوست داشتن می شود! همچنین احساسات مثل غم و اندوه، افسردگی، حسادت تنفر و ... را کاهش می دهد. برای تنظیم سیکل قاعدگی، پاک سازی و تقویت رحم خانم ها مناسب است و داروی سودمندی برای یائسگی و سندرم پیش از قاعدگی(PMS) می باشد. سبب کاهش سیاهرگ های ظریف می شود و برای افزایش میل جنسی در خانم ها و آقایان مناسب است.
روغن رزماری:
برای رفع دردهای ماهیچه ای آرتریت(التهاب مفاصل)، نقرس، روماتیسم و گرفتگی ماهیچه ها مناسب می باشد. برای یبوست، نفخ معده، چاقی و سلولیت، مشکلات کبدی، رشد و تقویت موها مفید است و شوره ی سر را از بین می برد.
احتیاط: برای افراد مبتلا به صرع و در دوران بارداری استفاده نشود.
روغن کنجد:
رنگ آن طلایی تا زیتونی است و طعم مطبوع کنجد را دارد و حاوی آنتی اکسیدان طبیعی و سرشار از ویتامین E است و از سرطان پیش گیری می کند. همچنین برای قلب و مغز و بهبود عرق سوز مفید است و ماساژ آن موجب درخشندگی و نرم شدن پوست می شود اگر در طبخ غذا طعم کنجد را دوست ندارید می توانید قبل از استفاده چند دقیقه آن را گرم کنید.
روغن زیره:
طبق تجربه ی شخصی هر زمان که برای ماساژ موضع مبتلا به سلولیت از این روغن استفاده و بلافاصله برای بیمار طب سوزنی انجام شود، سلولیت درجه 2 و 3(به خصوص در پهلوی ران ها و باسن) که بسیار سفت و سخت بوده به تدریج نرم و شل می شود و پس از جلسات متوالی، بدون نیاز به جراحی، تاثیرات درمانی چشم گیری به دست می آید.
روغن زیره برای کسانی که رسوب بلغم در معده دارند و غذای شان درست هضم نمی شود، برای افراد چاق، برای نفخ شکم، تقویت معده و لاغری ملایم بسیار مفید است. گرم کننده ی بدن و دستگاه گوارش است ماساژموضعی روی شکم برای کسانی که سوء هاضمه دارند(بعد از غذا با حرکات نوازشی ملایم) مفید می باشد.
روغن سیاهدانه:
روغنی است با طبیعت گرم و خشک و به رنگ سبز تیره تا قرمز، به سالار روغن ها مشهور است و پیامبر به آن حب البرکت می گفتند. ضد حساسیت فصلی و برای سینوزیت بسیار مفید است. برای دردهای بدن، گرفتگی های ماهیچه ای، ازدیاد قوه باء، درد زانو، محکم کردن ریشه ی مو، شفاف و نرم کردن موی سر و جلوگیری از ریزش مو مناسب می باشد.
سایر روغن ها:
روغن های معطر دیگری که قابل استفاده و در دسترس هستند و شما می توانید از خواص معجزه آسای آن ها استفاده کنید، عبارت هستند از: بنفشه، رازیانه، گل سرخ، جوانه گندم، آویشن، سداب، شاهدانه، بذر کتان، فندق، زنجبیل، دارچین، مرزه، روغن سقز و روغن خشخاش.
روغن مرکب(شامل سقز، زنجبیل و خشخاش) برای مفاصل عالی است

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢

 

پوست دانه گیاهی با نام علمی: Rhus Coriaria
نام فارسی: سماق
نام عربی: سماق- سماقیل- طمطم- تمتم- تملول- تترک
کردی: دار سماق
سریانی: سماقیل
یونانی: سماق الدباغین- عبرق- عربرب- عترب
سندی، هندی: تتل
آلمانی، انگلیسی و فرانسه: Sumac
ریخت شناسی:
بومی ایران و اسم آن نیز در دیگر فرهنگ‌ها عموماً سماق می‌باشد ارتفاع درختچه 5/1 متر برگ‌های مرکب دارای 15-9 برگچه، پوشیده از کرک دانه ها در پاییز به رنگ سبز مایل به قهوه‌ای، گل آن مجتمع، خوشه‌ای مخروطی، دانه‌ها به شکل عدس، سرخ رنگ و قهوه‌ای و خوشه‌ای شکل مانند حبه الخضرا
انتشار:
در اکثر نقاط ایران، آمریکا، آرژانتین، آمریکای جنوبی
برداشت:
با رسیده شدن دانه‌ها در اواخر پاییز از شاخه جدا می‌نمایند.
انواع سماق:
در ایران سماق  مشهور، تبریز- شکی و خراسانی به رنگ قرمز و سماق شامی به رنگ قهوه‌ای می‌باشد
شکی نام شهری است در جمهوری آذربایجان که دارای سماق قرمر و خوش مزه و بدون تلخی می باشد.
سماق دارویی دارای سه گونه صنعتی- فرانسوی- امریکایی است و سماق صنعتی،از تنه آن صمغی اخذ می‌شود بنام لاک ژاپن.
سماق معطر از انواع سماق است که در امریکای شمالی و آرژانتین بدست می‌آید.
سماق آن نیز سه نوع است در آمریکا و ژاپن در امریکای شمالی  و در برزیل که نوع دوم و سوم آن ایجاد خارش جلدی و ناراحتی پوستی می‌نماید.
اجزاء سماق: پس از جدا کردن میوه‌ها از ساقه خوشه‌ای آن را بهم سائیده و در اثر این سایش پوسته قابل مصرف جدا می‌شود. امروزه به وسیله آسیا پوسته از هسته جدا می‌شود پس از الک کردن و جدا کردن دانه‌ها پوست ترش قابل مصرف می‌باشد.
مواد متشکله:
مملو از تانن و دارای اسید سیتریک و اسید مالیک و اسید تانیک
طبیعت:
سرد و خشک و در برخی ماخذ در دوم سرد و خشک ذکر شده و جبلی آن را در سوم سرد و خشک گفته‌اند
ادامه مطلب   
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢
تگ ها : سماق

 

زعفران گیاهی است پایا با ارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر که دارای برگهای دراز و سبز مانند تره است . ساقه زیر زمینی آن از دو پیاز تشکیل یم شود . این پیازها سخت و مدور و گوشتدار و پوشدهاز غشاء های نازک قهو های رنگ می باشد . گلهای زعفران ارغوانی ، منظم و شامل لوله ای دراز است که به سه گلبرگ و کاسبرگ منتهی می شود .

زعفران خیلی مرغوب قسمت کلاله گل یعنی قسمت انتهایی خامه است و میله خامه ، زعفران درجه دو و نامرغوب را تشکیل می دهد .

برداشت زعفران بدین ترتیب است که قسمت کلاله  هر گل را بر میدارند  و بین کاغذ قرار می دهند تا خشک شود و سپس بستهب ندی می کنند . استندارد زعفران که در فرانسه صورت گرفته است اعلام یم درد که باید 50 عدد از الیاف زعفران بیشتر از0/277 گرم وزن داشته باشد و در صد رطوبت آن 13 درصد باشد . همچنین هر میلی گرم آن باید بتواند 700 سانتیمتر مکعب آب را بطور محسوس رنگی کند .

ترکیبات شیمیایی:

زعفران دارای مواد چرب ، املا معدنی ف موسیلاژو اسانس های فراوان می باشد .رنگ زعفران مربوط به ماده ای بنام کروسین است که در آن وجود دارد پیاز زعفران سمی است و مصرف یبش از حد آن برای حیوانات کشنده است .

خواص داروئی:

زعفران از نظر طبقدیم ایران گرم و خشک است . مهمترین خاصیت زعفران که از قدیم الایام از آن استفاده یم شده است درمان افسردگی می باشد . این خاصیت مهم حتی در شعر شاعران ینز انعکاس یافته است . شاهد آن شعر خاقانی است که می گوید :

گر کسی را زعفران شاید فزاید گو فزای

                                        چون تو با غم خو گرفتی زعفران کس مخور

زعفران دارای بویی  قوی و طعم تلخ می باشد :

1)خوردن چای زعفران باعث هضم غذا می شود

2)اثر مسکن درد درد

3) قاعده آور است .

4)باعث تحریک اعصاب می شود

5)زعفران خون سازاست و گردش خون را آسان می سازد

6)مصرف زعفران خونریزیهای بعد از زایمان را از بین می برد .

7)قوای جنسی را تقویت می کند

8)کبد را تصفیه وقوی می سازد

9)سرفه را رفع و اثر مفید روی درمان برونشیت درد

10)کلیه و مثانه را پاک می کند

11)آرام بخش و خواب آرو است

12)زعفران ضد تشنج است

13)گاز معده را برطرف می کند

14)ادرار آور است

15)و اگر بالاخره می خواهید همیشه شاد و خندان باشید زعفران بخورید

16)فرمول قدیمی زعفران برای تنظیم عادت ماهیانه خانم ها و بازکردن قاعدگی سال هاست که بکار می رود و اثر بسیار مفیدی درد

تارتارات آهن و پتاسیم                  0/5 گرم

گرد زعفران                                 0/5 گرم

پودر درچین                                2 گرم

از این مخلوط چهار بار در روز استفاده کنید .

طرز استفاده:

از زعفران می توان به شکل های مختلف استفاده کرد

دم کرده زعفران یا چای زعفران

2گرم زعفران را در یک لیتر آب جوش ریخته و بمدت نیمساعت روی آتش بسیارملایم بگذارید تا دم بکشد .

تنطور زعفران

یک گرم زعفران را سائیده و با 10 گرم الکل سفید 80 درجه مخلوط کزده و در شیشه ریخته و در آنرا ببندید . این شیشه رادر جای تاریکی گذاشته و هر روزه آنرا تکان دهید پس از دو هفته آنرا صاف کرده و از آن استفاده کنید .

گرد زعفران

زعفران را در فر با حرارت 25 درجه سانتیگرد خشک کرده و سپس آسیاب کنید و از الک خیلی ریز در کنید تا گرد نرمی بدست آید .

مضرات :

چون زعفران بر روی سیستم تولید مثل اثر درد بنابراین زنان حامله باید از خوردن آن احتراز کنند زیرا ممکن است باعث سقط جنین می شود . خوردن زیاد زعفران برای کلیه ها مضر است . اشتها را کم می کند و ایجاد سردرد می کند و باعث اختلال حواس می شود .

زعفران را باید در شیشه های دربسته و دور از نور نگهدری کرد زیرا عطر و رنگ خود را در اثر نور از دست می دهد .

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢
تگ ها : خواص زعفران

 

یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که مشهوریت زیادی در جهان دارد جینسینگ می باشد که بهتر است آن را گیاه جوانی یا نوشدارو بنامیم. در کتب سنتی و به عربی ریشه گیاه را «جنسه» و «جنسا» می نامند. به فرانسوی و انگلیسی Ginseng و Asiatie ginsengو Chinsese ginseng گفته می شود. گیاهی است از خانوادۀ عشقه Araliaceae می باشد که نام علمی آن Panax ginseng می باشد.این گیاه Panax ginseng که بیش از ۵۰۰۰ سال است در چین به کار می رود.

مشخصات :

گیاهی است چند ساله، برگ های آن مرکب دارای ۷-۵ برگچه که به طور گروهی با دمبرگ های خود از یک نقطه خارج و تشکیل یک برگ مرکب را می دهند. هر برگچه، بیضی با کنارۀ دندانه دار منظم ، نوک تیز و با گلبرگ های مشخص می باشد. ریشه گیاه که در قسمت مستعمل آن می باشد دراز، ضخیم یک شاخه یا منشعب و دو شاخه ، طول آن یک متر و بیشتر و قطر آن در ناحیه یقه گیاه تا ۱۰ سانتی متر می رسد. پوست خارجی ریشه گیاه به رنگ زرد ، طعم آن کمی شیرین ، شبیه مغز ریشه شیرین بیان است. البته در بعضی گونه ها اندکی تلخ می باشد. این گیاه در کوهستان های چین و منچوری می روید و از داروهای شفابخش معروف چینی است که هم اکنون در تمام داروخانه های چین و اغلب داروفروشی های اروپا و آمریکا عرضه می شود.

ترکیبات شیمیایی :

این گیاه دارای گلوکوزیدهای استروئیدی به نام پاناکیلون، یک ساپونین به نام پاناکسوزید یا پاناکسین، مواد صابونی، یک اسانس روغنی فرار به نام پاناسین و یک هورمون و ویتامین B و ویتامین D، ترکیبات استیلنی، استرول ها و سرانجام یک گلوکوزید به نام جینسینگ می باشد. علاوه بر این جینسنگ سرشار از ویتامین‌های A ، B6 و فلز روی است.

این دارو تونیک، محرک، بازساز و مقوی است. مرکز سیستم اعصاب و تنفس را تحریک می کند و این اثر دارو مربوط به وجود دو گلوکوزید به نام های پانوکسید آ و پانوکسید ب آن جدا شده اند. از ریشه گیاه ۲-۱ درصد کولین برحسب وزن و بتاسیتوسترول به دست می آید. از این دارو برای تهیۀ داروهای جوانی که در ترکیبات داروهای به کار می رود استفاده می شود.

تاکنون چندین ماده عامل فیزیولوژیک از آن جدا شده است، از آن جمله عمده ترین آن عبارتند از پانکسین که مقاومت عضلات را در برابر بی نظمی ها و ناراحتی ها افزایش می دهد و پانکس اسید که متابولیسم و سیستم عروقی را اصلاح می کند و پاناکولین یا پانکس ویلون که روی سیستم غدد مترشحه داخلی یا آندوکرین اثر می گذارد و پاناسن که مرکز اعصاب را تحریک می کند و در آخر جینسینگ برای بیماری قند اثر مثبت دارد. اشخاصی که از دم کرده جینسینگ استفاده می کنند معمولاَ سالمتر و شادابترند و در برخورد با ناملایمات زندگی استقامت بیشتری از خود نشان می دهند ، انرژی بیشتری برای کار دارند و تمرکز حواس آنها خیلی بهتر و بیشتر است. جینسینگ یک آداپتوژن است. یک آداپتوژن ماده ای است بی ضرر که نقش تعدیل کننده در بدن را دارد ، یعنی ورود آداپتوژن به بدن موجب می شود هرچیزی که در بدن در حالت عدم تعادل یا غیر نرمال است عادی و نرمال شود. مثلاً اگر فشارخون خیلی زیاد است تا حد عادی آن را کاهش می دهد و اگر فشارخون پایین افتاده و کم است ؛ آن را تا حد عادی و طبیعی ، متناسب با فیزیولوژیی بدن افزایش می دهد. به این ترتیب وجود آداپتوژن در یک ماده غذایی و ورود آن به بدن آثار فیزیولوژیکی گسترده ای شبیه ضداکسیدکننده ها دارد. البته در جینسینگ مواد ضداکسیدکننده نیز وجود دارد که خاصیت مفید آداپتوژن جینسینگ را تشدید و تحریک می کند. خواص فوق به دلیل وجود ترکیباتی خاص به نام جینسینوساید( ginsenoside ) در ریشه این گیاه است. هر چه ریشه این گیاه پیرتر شود، تجمع جینسینوسایدها نیز افزایش می یابد. لذا می توان گفت با افزایش تدریجی سن گیاه خواص درمانی و دارویی ریشه آن نیز افزایش می یابد. ریشه جینسینگ می تواند بیشتر از صدها سال زندگی کند. ولی به تدریج تغییراتی در ساختار آن حاصل می گردد. مطلب مهم این است که علی رغم داشتن خواص درمانی، این گیاه عمدتاً نقش حفاظتی و پیشگیری کننده دارد و کمتر به عنوان درمان قطعی و سریع بیماری ها موثر است.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢

 

خواص مشترک آلبالو و گیلاس :

* دارای مقدار زیادی مواد قلیایی هستند و اسیدیته خون را کاهش می دهند. بنابراین افرادی که می خواهند خونشان قلیایی شود، گیلاس و آلبالو بخورند.
* نوع سیاه رنگ این میوه ها ، دارای مقدار زیادی آهن هستند و برای کم خونی مفید می باشند.
گیلاس و آلبالو برای کاهش درد مفاصل، روماتیسم و نقرس بسیار مفید هستند.

* برای افراد دچار نقرس مفید است ، چون مقدار اسید اوریک را که در نقرسی ها بالاست ، کاهش می دهد. اسید اوریک یک ماده ی زائد و دفعی است که در اثر هضم و جذب مواد غذایی در بدن بوجود می آید و اگر مقدار آن در بدن افزایش یابد ، به کریستال هایی در مفاصل تبدیل می شود و درد و تورم را در آن قسمت ایجاد می کند.

* غنی از آنتی اکسیدان هستند ، در نتیجه برای پیشگیری از سرطان و بیماری های قلبی مفید می باشند.
* دارای موادی هستند که درد حاصل از آرتریت (التهاب مفاصل) و نقرس را کاهش می دهد که این خاصیت را سایر میوه ها و سبزی ها ندارند.
* منبع غنی ملاتونین هستند. ملاتونین، یک آنتی اکسیدان قوی است که تأثیر آن بهتر و مؤثر از ویتامین های آنتی اکسیدانی C و E و Aاست، زیرا هم محلول در چربی و هم محلول در آب است.  

آنتی اکسیدان های موجود در این میوه ها جلوی عمل رادیکال های آزاد را در بدن می گیرند. رادیکال های آزاد مولکول های ناپایداری هستند که با حمله به سلول های سالم بدن، باعث تخریب آنها می شوند. تخریب سلولی توسط رادیکال های آزاد، باعث ایجاد استرس اکسیداتیو در بدن و پیری زودرس سلول ها می شود.


  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢

 

خواص غذایی و درمانی گیلاس


۱- لوله ی گوارشی را ضد عفونی می کند. 
۲- برای افراد دیابتی مضر نیست زیرا قند آن از نوع سوربیتول است که 70 درصد آن در بدن انسان بدون اینکه به گلوگز تبدیل شود، صرف تولید انرژی می شود. 

۳- اعصاب را آرام می کند. 
۴- معده را ضدعفونی می کند. 
۵- سموم بدن را دفع می کند و خون را تصفیه می کند.
گیلاس شیرین برای رفع یبوست و آلبالوی ترش برای رفع اسهال مفید است. 

۶- خوردن گیلاس برای افرادی که تصلب شرائین ، ناراحتی کبد مؤثر و مفید است. 
۷- گیلاس باید به خوبی جویده شود تا به راحتی هضم شود. 
۸- خوردن گیلاس بعد از غذا باعث سوء هاضمه و نفخ می شود، چون از هضم سریع غذا جلوگیری می کند. به همین دلیل توصیه می شود که بعد از غذا مصرف نشود. 
۹- خوردن گیلاس قبل از غذا شخص را سیر می کند و جلوی اشتهای او را می گیرد و در عین حال او را چاق نمی کند. بنابراین
۱۰-افراد چاقی که می خواهند لاغر شوند، می توانند گیلاس را قبل از غذا مصرف کنند. البته نباید در مصرف آن زیاده روی کنند. 

۱۱- در طب سنتی معتقدند که گیلاس برای رفع خشکی حلق و ریه مفید است . 
۱۲- عصاره گیلاس یک ضد باکتری علیه فساد و
پوسیدگی دندان است . در بررسی ها مشاهده شده است که عصاره گیلاس سیاه تا 89 درصد فعالیت آنزیم های عامل تشکیل پلاک دندان را متوقف می کند. 

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱٢:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢

 

آلبالو  (sour Cherry)

 این میوه طبیعتی سرد دارد؛ بنابراین خوردن آن به افراد گرم‌مزاج توصیه می‌شود. به‌طورکلی آلبالو، سرشار از ویتامین‌ها و املاح معدنی گوناگونی به خصوص ویتامین C و مقداری سدیم، منیزیم، پتاسیم، مس و روی است.

 

خواص درمانی:     

۱-  شربت آلبالو برای رفع عطش بسیار مناسب است.
۲- کاهش دهنده فشار خون و غلظت خون است .
۳- ضد مواد صفراوی و سنگ کلیه است.
۴- برای رفع حالت تهوع مناسب است.
۵- باعث افزایش اشتها می شود ، بنابراین برای افراد لاغر و کم اشتها سودمند است .
۶- ضماد و مرهم آلبالو برای باز شدن رنگ چهره موثر و مفید است.
۷- مصرف آلبالو برای گرم مزاجان و افرادی که چربی زیادی در شکم دارند، سودمند است .
۸- مصرف آلبالو برای افرادی که خارش پوستی دارند، موثر است .
۹- آلبالو خواص گیلاس را دارد و مصرف آن باعث آرامش اعصاب می شود ، ولی در هر حال نباید در مصرف آن زیاده روی کرد. 

۱۰- برای سوء هاضمه بسیار مفید است .
۱۱- مصرف چند روز متوالی شربت یا مربای آلبالو برای معالجه نارسائی های کبد مفید است .
 شربت یا مربای آلبالو در معالجه التهاب و ورم معده و روده موثر است.
 آلبالو به علت داشتن قند لوولوز برای افراد دیابتی مضر نیست. 

 

 

پروتیین

قند

کلسیم

فسفر

آهن

ویتا مینC

ویتامین A

6/8کیلو کالری

85/.گرم

16گرم

50میلی گرم

20میلی گرم

یک میلی گرم

5میلی گرم

IU400

 



  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢

← صفحه بعد